Παραμείνατε Άφοβοι ως το Πλήρες Τέλος
ΘΛΙΨΕΙΣ και συμφορές έχουν επέλθει σ’ αυτή τη γενεά σαν μια χειμαρρώδης νεροποντή, πλημμυρίζοντας και κατακλύζοντας τους κατοίκους της γης με μεγάλους φόβους. Αλλά η βασανιστική ενθύμησις των περασμένων θλίψεων δεν είναι τόσο δυσβάστακτη γι’ αυτούς όσο ο φόβος του μέλλοντος. Ανάμεσα σ’ αυτή την παγκόσμια αμηχανία και στενοχώρια, οι πιστοί Χριστιανοί αντιμετωπίζουν άλλα φοβερά προβλήματα, διότι ως ‘τέκνα του φωτός’ καταδιώκονται έντονα από τα πονηρά στοιχεία αυτού του σκοτεινού, σατανικού κόσμου. Το σκότος μισεί το φως. (Ιωάννης 3:19-21· 12:36) Εν τούτοις, ο Ιεχωβά συμβουλεύει το λαό του να μην αποθαρρύνεται ή τρομάζη.a
Υπάρχει βάσιμη αιτία για την οποία ο λαός του Θεού νουθετείται να είναι άφοβος. Αυτοί αποστέλλονται σ’ ένα σκληροτράχηλον, σκληρόκαρδον και στασιαστικόν λαόν, στον «Χριστιανικόν κόσμον» και τους συμμάχους του, και σ’ αυτούς διατάσσονται να διακηρύξουν το άγγελμα της προειδοποιήσεως του Θεού, χωρίς να αφαιρέσουν ούτε μια λέξι απ’ αυτό. (Ιεζεκιήλ 2:1-8) Ο καιρός είναι σύντομος, το οριστικό τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων είναι πλησίον· συνεπώς δεν υπάρχει καιρός για δισταγμό, δειλία ή αδράνεια. Για τον λαό του Θεού, το να οπισθοχωρήση, να σιωπήση ή να καταπτοηθή μπρος στον εχθρό, θα εσήμαινε τελικά την καταστροφή του. «Ο φόβος του ανθρώπου στήνει παγίδα· ο δε πεποιθώς επί τον Ιεχωβά θέλει είσθαι εν ασφαλεία.» Ο φόβος είναι εκδήλωσις ιδιοτελείας, ενώ «φόβος δεν είναι εν τη αγάπη, αλλ’ η τελεία αγάπη έξω διώκει τον φόβον.»—Παροιμίαι 29:25, Α.Σ.Μ.· 1 Ιωάννου 4:18.
Ο φόβος εμποδίζει την πρόοδο, φέρνει στασιμότητα, παραλύει τη δράσι και υποδουλώνει τη διάνοια σε μια κατάστασι ανησυχίας και στενοχωρίας. Η αλήθεια, εξ άλλου, ελευθερώνει από τέτοιους φόβους. Αγάπη, λοιπόν, για τον Ιεχωβά και αγάπη για τον πολύτιμο λόγο Του είναι εκείνα που θα ελευθερώσουν τους δούλους του Θεού από τους φόβους αυτού του ταραχώδους ατομικού αιώνος. Είναι, επομένως, σπουδαιότατο το να συνέρχεσθε για τακτική μελέτη της Γραφής μαζί με τον λαόν του Κυρίου. Η αγάπη σας για τον Θεόν αποδεικνύεται με τα έργα αγάπης που εκτελείτε. Συνεπώς, λάβετε μέρος μαζί με τους μάρτυρας του Ιεχωβά στην επίδοσι της τελικής μαρτυρίας προς τους ανθρώπους όλων των εθνών προτού εκραγή ο τελικός πόλεμος του Αρμαγεδδώνος.
Και καθώς προχωρείτε και ενασχολείσθε στη διακήρυξι των χαροποιών νέων στους άλλους για το ότι η θεοκρατική βασιλεία είναι η μόνη ελπίς του ανθρώπου, μην πηγαίνετε με τη δική σας ισχύν ή δύναμι. Κανείς δεν είναι τόσο δυνατός ώστε να μπορή ν’ αντισταθή μόνος του στις επιθέσεις των δαιμόνων. Μείνατε κοντά στον Κύριο και στην οργάνωσί του. Αποβλέψατε και προσευχηθήτε σ’ αυτόν για χάρι και δύναμι. Θυμηθήτε τι έγραψε ο προφήτης: «Ο αιώνιος Θεός, ο Ιεχωβά, . . . δεν ατονεί, και δεν αποκάμνει· δεν εξιχνιάζεται η φρόνησις αυτού. Δίδει ισχύν εις τους ητονισμένους, και αυξάνει την δύναμιν εις τους αδυνάτους. . . . οι προσμένοντες τον Ιεχωβά θέλουσιν ανανεώσει την δύναμιν αυτών.» Θυμηθήτε τι λέγει ο απόστολος: «Ο δε Θεός μου θέλει εκπληρώσει πάσαν χρείαν σας κατά τον πλούτον αυτού εν δόξη, δια Ιησού Χριστού.» Θυμηθήτε τι ο Παντοδύναμος ο ίδιος λέγει: «Μη φοβού· διότι εγώ είμαι μετά σου· μη τρόμαζε· διότι εγώ είμαι ο Θεός σου· θέλω σε ενισχύσει· μάλιστα θέλω σε βοηθήσει.» Για τούτο, «Τον Ιεχωβά των δυνάμεων, αυτόν αγιάσατε· και αυτός ας ήναι ο φόβος σας, και αυτός ας ήναι ο τρόμος σας.»—Ησαΐας 8:13· 40:28, 29, 31· 41:10, Α.Σ.Μ.· Φιλιππησίους 4:19.
Ποια ανείπωτη αμοιβή θα λάβουν εκείνοι που παραμένουν άφοβοι ως το τέλος! Όχι μόνο θα ιδούν την πλήρη καταστροφή των πονηρών, αλλά θα εξακολουθήσουν επίσης να ζουν μέσα στο νέο κόσμο απηλλαγμένοι από όλους τους φόβους και τις ταραχές.
[Υποσημειώσεις]
a Αυτό το θέμα εξετάζεται εν πλάτει στη Σκοπιά της 15ης Ιουλίου 1950.