Η Θέσις του Λόγου του Θεού στη Ζωή μας

«Τίνι τρόπω θέλει καθαρίζει ο νέος την οδόν αυτού; φυλάττων τους λόγους σου. Εις τα διατάγματά σου θέλω εντρυφά· δεν θέλω λησμονήσει τους λόγους σου.»—Ψαλμός 119:9, 16.

1. Πώς και γιατί μας έδωσε ο Θεός τον λόγον του, και συνεπώς ποιο ερώτημα εγείρεται σχετικά μ’ εμάς και με τον λόγον του;

Ο ΙΕΧΩΒΑ Θεός μάς έχει δώσει τον λόγον του γραπτώς. Διαθέτοντας πάνω από τέσσερες χιλιάδες χρόνια στη συγγραφή αυτού του λόγου, ετελείωσε τα τελευταία από τα εξήντα έξη βιβλία του κατά τον πρώτον αιώνα μ.Χ. Βέβαια δεν εδαπάνησε όλον αυτόν τον χρόνον για να παραγάγη κάτι που δεν θα είχε αξία για όλο το ανθρώπινο γένος, ιδιαίτερα σήμερα σ’ αυτήν την εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο. Προώριζε τον λόγον του για την εκπλήρωσι ενός αξίου σκοπού του. Σ’ αυτό δεν μπορεί ν’ αποτύχη. (Ησαΐας 55:10, 11) Το μεγάλο ερώτημα είναι, Εκπληρώνει ο λόγος του τον σκοπό του με τον καθένα από μας;

2. Πώς φανερώνεται το δυνατό αποτέλεσμα που έχει η Βίβλος επάνω στο ανθρώπινο γένος, και γιατί η κατάστασις του «Χριστιανισμού» δεν το διαψεύδει αυτό;

² Ο γραπτός λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή, είχε ένα δυνατό αποτέλεσμα επάνω στο ανθρώπινο γένος. Ισχυρές θρησκευτικές ιεραρχίες που ασκούν επιρροή στις πολιτικές εξουσίες, ωδήγησαν να καούν εκατοντάδες χιλιάδων αντίτυπα της Αγίας Γραφής, ή να πολτοποιηθούν ή αλλιώς να καταστραφούν και να μείνουν αδιάβαστα και απρόσιτα. Αυτή η ενέργεια είναι μια έμμεση ομολογία ότι ο λόγος αυτός έχει πράγματι ένα αποτέλεσμα επάνω στους ακροατάς του και στους αναγνώστας του. Πρέπει να υπάρχη κάποια δύναμις επιβολής που βγαίνει απ’ αυτό το ιερό Βιβλίο, αφού κάνει εκείνους που το αγαπούν, να το τυπώνουν και να το κυκλοφορούν στον αριθμό εκατοντάδων εκατομμυρίων αντιτύπων σε πάνω από ένδεκα εκατοντάδες γλώσσες και σε όλα τα μέρη της γης. Η διανομή του, φυσικά, είναι μέγιστη μέσα στην επικράτεια του «Χριστιανισμού». Απ’ αυτό οι άνθρωποι μπορεί να συμπεράνουν ότι ο «Χριστιανισμός» σήμερα είναι εκείνο που παρήγαγε η Βίβλος. Το πραγματικό γεγονός είναι, ότι ο «Χριστιανισμός» είναι εκείνο που παρήγαγε η δική του άγνοια της Γραφής και η δική του παράλειψις να την προσέξη. Το ότι έχει στα χέρια του ο «Χριστιανισμός» τη Γραφή, δεν τον κατέστησε Χριστιανικόν. Ο «Χριστιανισμός» έχει μόνο μορφήν ευσεβείας, αλλά δεν είναι Χριστιανικός. Η αιτία είναι ότι αποδείχθηκε ψευδής στη Βίβλο, την οποίαν ισχυρίζεται ότι ακολουθεί· αποδείχθηκε ψευδής στην πραγματική δύναμι της Βίβλου. Επομένως ο «Χριστιανισμός» δεν εκράτησε καθαρό το δρόμο του, αλλά είναι παντού κηλιδωμένος με την ακαθαρσία του διεφθαρμένου αυτού κόσμου. Επειδή είναι Χριστιανικός κατ’ όνομα μόνον, είναι ένοχος θρησκευτικής υποκρισίας. Για όλη τη μομφή που επέφερε επάνω στην αληθινή Χριστιανοσύνη, σύντομα θα καταστραφή από τον αληθινό Θεό της Χριστιανοσύνης, τον Ιεχωβά.

3, 4. Για να προσδιορίσωμε τι, πρέπει να εξετάσουμε τη Γραφή, και πώς φανερώνεται ότι είναι σπουδαίο να το πράξωμε αυτό;

³ Έχομε φθάσει στην εξέλιξι των συνθηκών του κόσμου που προελέχθη από τον ιδρυτή της Χριστιανοσύνης, τον Ιησού Χριστό. Αυτός είπε: «Και θέλουσιν είσθαι σημεία εν τω ηλίω και τη σελήνη και τοις άστροις· και επί της γης στενοχωρία εθνών εν απορία, και θέλει ηχεί η θάλασσα και τα κύματα.» (Λουκάς 21:25) Τα έθνη του «Χριστιανισμού» αισθάνονται αυτή τη στενοχωρία πάρα πολύ έντονα. Εκείνο που ο θρησκευτικός κλήρος του «Χριστιανισμού» παρουσιάζει απατηλά ως θέλημα του Θεού δεν αποδεικνύεται ότι έχει την ευλογία του. Αυτός διαστρέφει το θέλημα του Θεού, και οι άνθρωποι αφήνονται στο σκότος σχετικά με το ποιο είναι το θέλημά του. Σ’ αυτή τη σκοτεινή εποχή, είναι πολύ σπουδαίο να γνωρίσουμε το θέλημα του Θεού, διότι ο λόγος Του λέγει: «Ο κόσμος παρέρχεται, και η επιθυμία αυτού· όστις όμως πράττει το θέλημα του Θεού, μένει εις τον αιώνα.» (1 Ιωάννου 2:17) Μόνο αν εξετάσωμε εκείνα που είναι γραμμένα στο λόγο Του μπορούμε να φθάσωμε στη διαπίστωσι του θελήματός του. Ότι αυτός είναι ο τρόπος για να προσδιορίσωμε το θέλημα του Θεού, το έδειξε ο Ιησούς Χριστός ο Υιός του, διότι διαβάζομε: «Δια τούτο εισερχόμενος εις τον κόσμον, λέγει, . . . Τότε είπον, Ιδού, έρχομαι, (εν τω τόμω του βιβλίου είναι γεγραμμένον περί εμού,) δια να κάμω, ω Θεέ, το θέλημά σου.» (Εβραίους 10:5-7· Ψαλμός 40:6-8) Όταν ενήστευε από υλική τροφή επί σαράντα ημέρες στην έρημο, ευωχείτο στον γραπτόν λόγον του Θεού. Αυτό το γεγονός γίνεται σαφές από το ότι, όταν ο Σατανάς ο αντίδικος ήλθε για να τον πειράση ώστε να ενεργήση αντίθετα προς το θέλημα του Θεού, ο Ιησούς απέκρουσε κάθε εσφαλμένη εισήγησι του Πειραστού, λέγοντας, «Είναι γεγραμμένον,» και έπειτα αναφέροντας ό,τι ήταν γραμμένο σχετικά με το θέλημα του Θεού γι’ αυτόν.—Ματθαίος 4:1-11.

⁴ Για να γίνετε ένας αληθινός Χριστιανός δεν μπορείτε ν’ ακολουθήτε ό,τι διδάσκει ο «Χριστιανισμός». Πρέπει να μάθετε απ’ ευθείας από τη Γραφή την ίδια και να τηρήσετε τις οδηγίες της. Πρέπει να διαβάσετε ό,τι είπε ο ίδιος ο Ιησούς και ό,τι έγραψαν οι θεόπνευστοι μαθηταί του. Ένας Χριστιανός πλησιάζει τον Θεό μέσω του Χριστού και αφιερώνεται να πράξη το θέλημα του Θεού καθώς ο Ιησούς τού έδωσε παράδειγμα. Ειλικρινώς ο Χριστιανός προσεύχεται με τα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ: «Δίδαξόν με να κάμνω το θέλημά σου· διότι συ είσαι ο Θεός μου· το πνεύμα σου το αγαθόν ας με οδηγήση εις οδόν ευθείαν.»—Ψαλμός 143:10.

5. Γιατί δημιουργούνται προβλήματα στη ζωή ενός Χριστιανό και ποια ζητήματα μπορούν να παρουσιασθούν;

⁵ Πολλά προβλήματα δημιουργούνται στη ζωή του Χριστιανού σ’ αυτόν τον κόσμο, ιδιαίτερα καθώς τώρα βρίσκει ότι ο κόσμος είναι εχθρικός προς αυτόν και όμως πρέπει να πράττη ό,τι είναι θέλημα του Θεού γι’ αυτόν να πράττη. Πολλά προσωπικά ζητήματα του φέρνουν θλίψι και βρίσκεται σε αμηχανία σχετικά με το ποιο είναι το θείο θέλημα γι’ αυτόν. Η δυσκολία συχνά είναι η εξής: Η ουράνια σοφία υποδεικνύει γι’ αυτόν έναν ωρισμένο δρόμο που του εξασφαλίζει ευλογίες και προνόμια, αλλά έχει μερικές ιδιοτελείς βλέψεις στην καρδιά του και θέλει να λάβη μια άλλη πορεία που δεν έχει τα άριστα αποτελέσματα. Το ζήτημα γι’ αυτόν μπορεί να είναι, Πρέπει να νυμφευθώ ή να παραμείνω άγαμος; Πρέπει να εγκαταλείψω την κοσμική μου εργασία και να εισέλθω στο έργον του αγρού ως ολοχρόνιος διαγγελεύς των καλών νέων της βασιλείας του Θεού ή πρέπει να εξακολουθήσω να δίνω το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου και το καλύτερο μέρος των δυνάμεών μου για να κερδίσω μια άνετη ζωή; Ή, ακόμη, Πρέπει να παραιτηθώ από έναν κλάδο υπηρεσίας στην οργάνωσι του Θεού και να εγκαταλείψω τις ευκαιρίες του και τα προνόμιά του και ν’ αναλάβω έναν άλλον κλάδο του έργου; Η Βίβλος δεν εγράφη γι’ αυτόν προσωπικώς για να υποδείξη κάθε βήμα που αυτός πρέπει να κάμη, και επομένως πώς πρόκειται να προσδιορίση ποιο είναι το θέλημα του Θεού γι’ αυτόν;

6. Πώς μερικοί θα μπορούσαν να περιμένουν κατά εσφαλμένο τρόπο να λάβουν απάντησι για το πρόβλημά τους;

⁶ Το πρόσωπο που ερωτά μπορεί να φέρη το πρόβλημά του στον Θεό με προσευχή. Πώς, τώρα, θα λάβη την απάντησίν του; Με το ν’ ανοίξη απλώς τη Γραφή έπειτα από την προσευχή οπουδήποτε τύχη να την ανοίξη και να βάλη το δάκτυλο του τυφλά επάνω σ’ ένα εδάφιο, και έπειτα να θεωρήση ότι αυτό το εδάφιο είναι η απάντησις που δείχνει το θέλημα του Θεού γι’ αυτόν; Όχι· αυτό σημαίνει ότι αφήνομε την υπόθεσι στην τύχη και όχι ότι ορθοτομούμε τον λόγον του Θεού· ενώ η Δευτέρα προς Τιμόθεον 2:15 λέγει: «Σπούδασον να παραστήσης σεαυτόν δόκιμον εις τον Θεόν, εργάτην ανεπαίσχυντον, ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας.» Μήπως, λοιπόν, τότε πρέπει να προσέξη για ν’ ακούση κάποια φωνή που θα του ψιθυρίση στο αυτί του από τον αόρατο κόσμο και θα του πη το δρόμο που πρέπει ν’ ακολουθήση ή την εκλογή που πρέπει να κάμη; Όχι· αυτό θα ήταν οξυηκοΐα, μια μορφή του πνευματισμού. Θα τον υπέβαλλε στις απάτες των δαιμόνων, των αγγέλων του Σατανά ή Διαβόλου. Α, τότε αυτός πρέπει να ζητήση να του εμφανισθή κάποιος άγγελος από τον ουρανό και να του δώση άμεση συμβουλή για να τον φυλάξη από το να κάμη λάθος. Δεν ενεφανίζοντο άγγελοι στους πιστούς ανθρώπους των αρχαίων χρόνων και τους διεβίβαζαν αγγέλματα, και δεν παρενέβαιναν στη ζωή των μαθητών του Χριστού κατά τον πρώτον αιώνα; Γιατί, λοιπόν, όχι και τώρα;

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΣ

7. Ποιες περιπτώσεις αναφέρονται κατά τις οποίες δούλοι του Θεού στον πρώτον αιώνα απήλαυσαν την παρέμβασι αγγέλων και οραμάτων;

⁷ Δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις κατά τις οποίες άγγελοι εμφανίσθηκαν στους πρώτους Χριστιανούς και τους επληροφόρησαν ποιο ήταν το θέλημα του Θεού γι’ αυτούς στην περίπτωσι εκείνη. Ενώ δεν έχομε περίπτωσι που να εμφανίσθηκε ένας άγγελος στον Ιησούν για να του πη τι να πράξη, διαβάζομε, όμως, ότι αμέσως αφού βαπτίσθηκε ο Ιησούς στο νερό και ήλθε το πνεύμα του Θεού επάνω του, «τότε ο Ιησούς εφέρθη υπό του πνεύματος εις την έρημον, δια να πειρασθή υπό του διαβόλου.» Αυτός είπε στους μαθητάς του: «Θέλετε ιδεί τον ουρανόν ανεωγμένον, και τους αγγέλους του Θεού αναβαίνοντας και καταβαίνοντας επί τον Υιόν του ανθρώπου.» Αυτό γινόταν για να τον υπηρετούν αυτοί οι άγγελοι, μάλλον παρά για να κάνουν γνωστό σ’ αυτόν το θέλημα του Θεού. (Ματθαίος 4:1, 11, και Ιωάννης 1:51) Αλλά όταν οι απόστολοι του Ιησού συνελήφθησαν διότι εκτελούσαν το Χριστιανικό τους έργο στην Ιερουσαλήμ και εφυλακίσθησαν, ο άγγελος του Ιεχωβά τους έβγαλε έξω και είπε: «Υπάγετε, και σταθέντες λαλείτε εν τω ιερώ προς τον λαόν πάντας τους λόγους της ζωής ταύτης.» Αργότερα ένας άγγελος ωδήγησε τον μαθητή Φίλιππο εκεί που θα περνούσε το άρμα του Αιθίοπος κυβερνητικού αξιωματούχου, και είπε: «Πλησίασον, και προσκολλήθητι εις την άμαξαν ταύτην.» Αφού ο Φίλιππος εκήρυξε και εβάπτισε αυτόν τον Αιθίοπα, «Πνεύμα Κυρίου [Ιεχωβά, Μ.Ν.Κ.] ήρπασε τον Φίλιππον,» και ο Φίλιππος βρέθηκε έπειτα στην Άζωτο. Κατόπιν ένας άγγελος ωδήγησε τον Εθνικόν εκατόνταρχον Κορνήλιον να στείλη ανθρώπους στην Ιόππη για τον Πέτρο, και ο Θεός έστειλε ένα όραμα στον Πέτρο για να πάη μαζί με τους αγγελιαφόρους του Κορνηλίου και να κηρύξη στους απεριτμήτους μη Ιουδαίους ή Εθνικούς. Εκτός από αυτές τις περιπτώσεις, ο απόστολος Παύλος είχε οράματα που τον κατηύθυναν, και το άγιο πνεύμα ενεργούσε για να τον οδηγή στο κήρυγμά του και να τον βεβαιώνη ότι είχε την υποστήριξι του Θεού.a

8. Στο διάστημα μεταξύ αυτών των οράσεων και αγγελικών εμφανίσεων, πώς διεπίστωναν εκείνοι το θέλημα του Θεού σχετικά με τις συνήθεις των υποθέσεις;

⁸ Αλλά ερωτούμε, Στο διάστημα μεταξύ αυτών των οράσεων ή εμφανίσεων αγγέλων προς αυτούς, τι έκαναν οι ίδιοι εκείνοι αρχαίοι μαθηταί του Χριστού για να βεβαιώνονται για το θέλημα του Θεού στις καθημερινές των υποθέσεις; Αυτές οι περιπτώσεις αποστολής οραμάτων ή αγγέλων ήσαν ειδικές, διότι αφορούσαν τότε τα γενικά συμφέροντα του λαού του Θεού. Συνεδέετο με τις περιπτώσεις αυτές η πορεία που επρόκειτο να λάβη η διακήρυξις του αγγέλματος του Θεού, και οι άνδρες εκείνοι ήσαν αντιπροσωπευτικά στελέχη που επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν εν σχέσει μ’ αυτές τις βαρυσήμαντες υποθέσεις. Αλλά σε υποθέσεις αυστηρώς προσωπικές και στις καθημερινές υποθέσεις έπρεπε να διαπιστώνουν το θέλημα του Θεού με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που κι εμείς πρέπει να το κάνωμε σήμερα. Ο καιρός αυτών των φανερών αγγελικών εμφανίσεων και αυτών των ακουστών οδηγιών του αγίου πνεύματος του Θεού έχει παρέλθει, όπως ακριβώς έχει παρέλθει και ο καιρός των θαυματουργικών χαρισμάτων του πνεύματος. (1 Κορινθίους 13:1, 2, 8-11) Ευτυχώς, όμως, έχομε ακόμη μαζί μας το άγιο πνεύμα του Θεού ή την ενεργό δύναμί του, και έχομε ακόμη τις υπηρεσίες των αγίων του αγγέλων για να βασιζώμεθα επάνω σ’ αυτές μολονότι οι άγγελοι δεν γίνονται ορατοί.

9. Τι δεν πρέπει να περιμένωμε απ’ αυτούς τους αγγέλους, και όμως ποιες διαβεβαιώσεις έχομε για τις υπηρεσίες τους τώρα;

⁹ Δεν πρέπει να περιμένωμε ότι οι αόρατοι άγγελοι του Θεού περιίπτανται συνεχώς στο πλευρό του καθενός μας και μας οδηγούν σε κάθε βήμα που κάνομε, για να μην πάρωμε την εσφαλμένη κατεύθυνσι ή για να μη μας εύρη κάποιο ατύχημα. Εν τούτοις έχομε την παρηγορητική διαβεβαίωσι ότι οι άγγελοι του Θεού παρέχουν μια σπουδαία υπηρεσία προς χάριν μας. Μπορούμε ακόμη να αντλήσωμε ατομική παρηγορία από τα λόγια του Ιησού: «Προσέχετε, μη καταφρονήσητε ένα των μικρών τούτων· διότι σας λέγω, ότι οι άγγελοι αυτών εν τοις ουρανοίς δια παντός βλέπουσι το πρόσωπον του Πατρός μου του εν ουρανοίς.» Αυτοί οι άγγελοι υπόκεινται τώρα στον δοξασμένον Ιησούν και ξέρομε ότι αυτός τους χρησιμοποιεί για να βοηθούν και υπηρετούν τους πιστούς ακολούθους του επάνω στη γη, για να μπορέσουν να κερδίσουν σωτηρία στον ερχόμενο νέο κόσμο. «Δεν είναι πάντες λειτουργικά πνεύματα, εις υπηρεσίαν αποστελλόμενα, δια τους μέλλοντας να κληρονομήσωσι σωτηρίαν;» Η απάντησις σ’ αυτή την ερώτησι του αποστόλου είναι Μάλιστα. (Ματθαίος 18:10 και Εβραίους 1:14) Ζούμε στον καιρό της παρουσίας του Ιησού Χριστού στην ένδοξη βασιλεία του, και μια από τις ορατές αποδείξεις τούτου είναι το ότι αυτός διαιρεί τους ανθρώπους όλων των εθνών σε δύο τάξεις, σε πρόβατα και ερίφια, για να το πούμε συμβολικώς. Ισχυροί άγγελοι βοηθούν σ’ αυτό το έργο του διαχωρισμού, διότι ο Ιησούς προείπε τα ακόλουθα σχετικά με τον καιρόν αυτόν: «Όταν δε έλθη ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού, και πάντες οι άγιοι άγγελοι μετ’ αυτού, τότε θέλει καθίσει επί του θρόνου της δόξης αυτού.» Αυτοί οι άγγελοι δεν είναι απλώς διακοσμητικά στοιχεία, αλλά βρίσκονται με τον Ιησούν για κάποια υπηρεσία στο έργο που πρόκειται να εκτελεσθή.—Ματθαίος 25:31.

10, 11. Πώς βεβαιωνόμεθα για την αγγελική συνεργασία σ’ αυτόν τον καιρό του θερισμού του σίτου και των ζιζανίων;

¹⁰ Ζούμε στη συντέλεια αυτού του συστήματος πραγμάτων. Οι άγγελοι, λοιπόν, ενδιαφέρονται όχι μόνο για τη σύναξι των προβάτων στα δεξιά του Βασιλέως, δηλαδή στη θέσι της επιδοκιμασίας του, αλλά και στο να κρατούν επίσης την οργάνωσι των αληθινών Χριστιανών καθαρή από όλες τις απάτες. Με την άμεση συμμετοχή των αγγέλων του ο Βασιλεύς συνήθροισε έξω από την ορατή οργάνωσι του Θεού όλους εκείνους που απατηλά προβάλλουν ως κληρονόμοι της ουρανίας βασιλείας του Θεού, αλλά οι οποίοι στην πραγματικότητα είναι υιοί του πονηρού, του Διαβόλου, και δεν βρίσκονται κατάλληλα ανάμεσα στους κληρονόμους της Βασιλείας. Εξεικονίζοντας πώς αυτοί ξεκαθαρίζονται σαν ζιζάνια που αποσπώνται από τον αγρό του σίτου πριν από το θερισμό, ο Ιησούς είπε:

¹¹ «Ο δε θερισμός είναι η συντέλεια του αιώνος [συστήματος πραγμάτων, Μ.Ν.Κ.]· οι δε θερισταί είναι οι άγγελοι. Καθώς λοιπόν συλλέγονται τα ζιζάνια και κατακαίονται εν πυρί, ούτω θέλει είσθαι εν τη συντελεία του αιώνος τούτου· θέλει αποστείλει ο Υιός του ανθρώπου τους αγγέλους αυτού, και θέλουσι συλλέξει εκ της βασιλείας αυτού πάντα τα σκάνδαλα, και τους πράττοντας την ανομίαν· και θέλουσι ρίψει αυτούς εις την κάμινον του πυρός· εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων. Τότε οι δίκαιοι θέλουσιν εκλάμψει ως ο ήλιος εν τη βασιλεία του Πατρός αυτών.» (Ματθαίος 13:39-43) Αν, τώρα, είμεθα δραστήριοι στο να κάνωμε να λάμπη το φως των καλών νέων της βασιλείας του Θεού και να έχη το διαχωριστικό του αποτέλεσμα μεταξύ εκείνων που αγαπούν το φως και εκείνων που αγαπούν το σκότος, οι άγγελοι, κάτω από τις διαταγές του Βασιλέως Ιησού Χριστού, θα συνεργάζωνται μαζί μας.

12, 13. Γιατί ο καιρός μας είναι καιρός ιδιαιτέρου κινδύνου και πώς εξεικονίζεται το ότι εκδηλώνεται για μας κατάλληλη υπερανθρώπινη φροντίδα;

¹² Ο καιρός μας είναι καιρός μεγάλου κινδύνου, ιδιαίτερα αφότου ο πόλεμος στον ουρανό εξετόπισε τον Σατανά και τους δαίμονάς του από τη θέσι τους εκεί επάνω και αυτοί περιορίσθηκαν σε τούτη τη γη. Εξαγριωμένος για την ταπείνωσί του και γνωρίζοντας ότι συνεχώς λιγοστεύει ο σύντομος καιρός που του απομένει ώσπου η μάχη του Αρμαγεδδώνος να τον θέση αναγκαστικά μέσα στην άβυσσο επί χίλια χρόνια, ο Σατανάς ή Διάβολος προσπαθεί να καταστρέψη εκείνους που δίνουν την υποταγή τους στον Θεό και στη βασιλεία του Χριστού του.

¹³ Αν τηρήτε τις εντολές του Θεού και εκτελήτε το έργο της μαρτυρίας του Ιησού, μπορείτε να είσθε βέβαιος ότι ο Δράκων Σατανάς ο Διάβολος διεξάγει πόλεμον τριβής εναντίον σας και κάνει ελιγμούς για να σας μεταβάλη από το να είσθε αληθινός Χριστιανός ή να σας εξαλείψη. Λάβετε το Αποκάλυψις 12:17 ως την απόλυτη αλήθεια γι’ αυτό. Τι παρηγορία και ενθάρρυνσις είναι το να κατανοούμε ότι έχομε πολύ ισχυρότερη αγγελική προστασία! Οι ισχυρές δυνάμεις της καταστροφής κρατούνται σε περιορισμό από τους αγγέλους ώσπου και ο τελευταίος από τους πνευματικούς Ισραηλίτες, τους δούλους του Θεού, να σφραγισθή με την τελική επιδοκιμασία του και επίσης ώσπου ο «πολύς όχλος» των συντρόφων των στη λατρεία του Θεού, να συναθροισθή και φερθή κάτω από τη φροντίδα του Καλού ποιμένος Ιησού Χριστού. Καθώς το είδε από πριν ο Ιωάννης: «Μετά ταύτα είδον τέσσαρας αγγέλους ισταμένους επί τας τέσσαρας γωνίας της γης, κρατούντας τους τέσσαρας ανέμους της γης, δια να μη πνέη άνεμος επί της γης, μήτε επί της θαλάσσης, μήτε επί παν δένδρον.» Έως πότε; «Εωσού σφραγίσωμεν τους δούλους του Θεού ημών επί των μετώπων αυτών.» (Αποκάλυψις 7:1-4, 9-17) Έτσι το υπόλοιπο αυτών των σφραγισμένων δούλων του Θεού και το μεγάλο πλήθος των συμμαρτύρων των από όλα τα έθνη, αποτελούν αντικείμενον μεγάλου ενδιαφέροντος για τους αγγέλους. Λαμβάνομε το όφελος της φροντίδος των.

14. Σύμφωνα με τον ψαλμωδό, ποιος στρατοπεδεύει γύρω μας, και γιατί;

¹⁴ Τώρα ο δράκων Σατανάς ο Διάβολος συγκεντρώνει τον πικρό του πόλεμο εναντίον του υπολοίπου και των συμμαρτύρων του. Γι’ αυτόν τον καιρό εγράφη και διεφυλάχθη η ευλογητή διαβεβαίωσις: «Ούτος ο πτωχός έκραξε, και ο Ιεχωβά εισήκουσε, και εκ πασών των θλίψεων αυτού έσωσεν αυτόν. Άγγελος του Ιεχωβά στρατοπεδεύει κύκλω των φοβουμένων αυτόν, και ελευθερόνει αυτούς.» (Ψαλμός 34:6, 7, Α.Σ.Μ.) Είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα μεγάλο στρατόπεδο ορατών εχθρών ολόγυρά μας, που υποστηρίζονται από τον αόρατον δράκοντα και τους δαίμονάς του. Αλλά έχομε πίστι ώστε να είμεθα βέβαιοι ότι στρατοπεδεύει γύρω μας αοράτως ο άγγελος του Ιεχωβά, ο οποίος ενίκησε τον δράκοντα και τους δαίμονάς του στον ‘πόλεμον εν ουρανώ’ και ο οποίος τώρα τους κρατεί κάτω από τα πόδια του εδώ στη γη προτού τους συντρίψη στον Αρμαγεδδώνα. Αν δεν υπήρχε αυτή η υπέρτερη αγγελική προστασία, ο Σατανάς και οι δαίμονές του θα είχαν ήδη καταβάλει και εξαλείψει το υπόλοιπο των πνευματικών Ισραηλιτών και τους πιστούς συντρόφους των στη λατρεία, για να σταματήσουν το έργο της μαρτυρίας των όσον αφορά τον Ιεχωβά και τον Βασιλέα του Ιησούν Χριστόν.

15. Από ποια ευθύνη όσον αφορά τον προσωπικόν αγώνα δεν μας απαλλάττει η αγγελική κηδεμονία, και πώς αυτό εφανερώθηκε στην περίπτωσι του Ιησού;

¹⁵ Έχομε προσέλθει στη βασιλεία του Θεού που τώρα εγκαθιδρύθηκε στο ουράνιο Όρος Σιών, καθώς και σε «μυριάδας αγγέλων, εις πανήγυριν». Έχομε την ικανοποιητική απόδειξι της βοηθείας και προστασίας των. Από ποια άποψι; Κατά το ότι η ορατή οργάνωσις των δούλων του Ιεχωβά διαφυλάττεται ανάμεσα σ’ έναν κόσμον έτοιμον για μάχη και η μαρτυρία μας για τη Βασιλεία ευδοκιμεί. (Εβραίους 12:22, 23) Αυτή η αγγελική κηδεμονία, εν τούτοις, δεν μας απαλλάττει από το να είμεθα τόσο ακριβώς προσεκτικοί όσο μπορούμε, για να φυλαττώμεθα από δυστυχήματα. Δεν μπορούμε να περιμένωμε ότι οι άγγελοι θα μας προστατεύσουν από τη δική μας απροσεξία, απερισκεψία και παρατολμία. Ανάμεσα σε λύκους, διδασκόμεθα να είμεθα φρόνιμοι ως όφεις και να προφυλαττώμεθα από τους ανθρώπους. Δεν πρέπει να δοκιμάζωμε τον Θεό πάρα πολύ με ό,τι είναι παράλογο. Ο Διάβολος ανέφερε μια Γραφική αλήθεια, όταν είπε στον Ιησούν κατά τον πειρασμό στην έρημο: «Θέλει προστάξει εις τους αγγέλους αυτού περί σου, δια να σε διαφυλάττωσιν εν πάσαις ταις οδοίς σου. Θέλουσι σε σηκόνει επί των χειρών αυτών, δια να μη προσκόψης προς λίθον τον πόδα σου.» Αλλά αυτό δεν αποτελούσε βάσιν για να εισηγηθή ο Διάβολος στον Ιησούν να περιφρονήση τους γνωστούς νόμους της βαρύτητος και να εκσφενδονίση τον εαυτό του από του ύψους του πτερυγίου του ναού και να αναγκάση τον Θεό να σώση τον Υιόν του μέσω των αγγέλων. Αυτό ήταν παράλογο και αντίθετο με άλλα Γραφικά χωρία. Με τούτο θα εξεπείραζε ο Ιησούς τον Θεόν ή θα τον έθετε σε δοκιμή πέρα από ό,τι αυτός είχε πραγματικά υποσχεθή. (Ψαλμός 91ος 11, 12· Ματθαίος 4:5-7) Το ίδιο συμβαίνει σήμερα και με μας, που είμεθα τέκνα του Θεού, αλλά όχι εξίσου σπουδαίοι όσο και ο Ιησούς. Ενώ έχομε αγγελική προστασία χάριν του έργου και της υποθέσεως του Θεού, δεν τολμούμε όμως να δοκιμάζωμε τον Θεόν με παράλογες πράξεις και απροσεξία και να περιμένωμε να μας διαφυλάξουν οι άγγελοι του από βλάβες και δυστυχήματα.

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΩΜΕΘΑ ΚΑΙ ΝΑ ΝΟΥΘΕΤΟΥΜΕΘΑ

16. Τι κατέχομε και δεν πρέπει να περιμένωμε θαυματουργική παρέμβασι στη λύσι των προβλημάτων μας, και γιατί;

¹⁶ Δεν πρέπει, λοιπόν, ν’ αποβλέπωμε σε θαυματουργική παρέμβασι αυτών των αναριθμήτων αγίων αγγέλων για να μας βοηθήσουν να εξακριβώσουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού σε προσωπικές υποθέσεις και προβλήματα. Ο Θεός μάς έχει δώσει τον γραπτό του λόγο, και μας τον επρομήθευσε για να τον συμβουλευώμεθα. Αν δεν τον συμβουλευώμεθα, δεν θα μας χρησιμεύση ως οδηγός. Στον λόγον Του μας αποκαλύπτει τον εαυτό του. Μας ανοίγει το νου του και την καρδιά του, λέγοντάς μας τι σκέπτεται, τι έχει ήδη κάμει, τι κάνει τώρα και τι θα κάμη ακόμη, και πληροφορώντας μας τι θα ήθελε να κάμωμε εμείς για ν’ αποκτήσωμε την εύνοιά του και το δώρον της αιωνίου ζωής στο νέο του κόσμο. Έχομε ανάγκη του λόγου του, διότι με τα μάτια της σαρκός μας είναι αδύνατο να ιδούμε τον Θεόν. Μας καθιστά γνωστόν ότι το όνομά του είναι Ιεχωβά, που σημαίνει Εκείνον που κάνει να γίνη· και μας δείχνει τις ιδιότητές του, δηλαδή, τη σοφία, τη δικαιοσύνη, τη δύναμι και την αγάπη και πώς και οι τέσσερες αυτές ιδιότητες συνεργάζονται χωρίς να συγκρούωνται. Ο μόνος, λοιπόν, τρόπος με τον οποίον μανθάνομε θετικά γι’ αυτόν είναι ο γραπτός του λόγος. Φθάνοντας να τον γνωρίσωμε μέσω του λόγου του, μανθάνομε ν’ αναπτύσσωμε εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν και να εκτιμούμε τη συμβουλή του και να βλέπωμε ότι οι εντολές του είναι ρητές και κατηγορηματικές. Οικοδομούμε πίστι ως προς το ότι ο λόγος του είναι ορθός και χωρίς σφάλμα ή κακή κατεύθυνσι. Αυτό μας κάνει να τον συμβουλευώμεθα στα προβλήματά μας και να λαμβάνωμε τη νουθεσία του.

17. Ποιο λοιπόν, είναι το ερώτημα για μας όσον αφορά τον λόγον του Θεού; Και τι μπορούμε να περιμένωμε αν υπακούωμε σ’ αυτόν και τι αν δεν υπακούωμε;

¹⁷ Το ερώτημα, λοιπόν, για μας είναι, Ποια θέσι κατέχει ο λόγος του Θεού στη ζωή μας; Τον θέτομε άραγε πάνω από το λόγο όλων των άλλων, πάνω από τις ανθρώπινες φιλοσοφίες και τις ανθρωποποίητες θρησκευτικές παραδόσεις και τις διαταγές ανθρώπων που αντιτίθενται στο θέλημα του Θεού; Αν ακολουθούμε τον λόγον του Θεού και τηρούμε τις εντολές του που μας δίδονται μέσω αυτού και προσέχωμε στη συμβουλή του, θα έχωμε την επιδοκιμασία και ευλογία του Θεού. Αυτό θα συμβάλη στο πνευματικό μας καλό, διατηρώντας μας πάντοτε στη σχέσι τέκνων μαζί Του και κάτω από την προστασία του μέσω των αγγέλων του, και εξασφαλίζοντας σε μας το δώρο της αιωνίου ζωής για την πιστότητά μας. Ο Θεός μάς βεβαιώνει, όπως εβεβαίωσε και τους Ισραηλίτες των αρχαίων χρόνων, ότι αν δίνωμε προσοχή στο λόγο του, θα αποφύγωμε πολλή ταραχή και θλίψι. Αλλ’ αν δεν τον συμβουλευώμεθα και δεν είμεθα κατατοπισμένοι στο λόγο του και δεν πράττωμε εκείνο που λέγει, θα περιπλακούμε σε προσωπικές, ατομικές θλίψεις και δυσκολίες και θα στερηθούμε τη θεία επιδοκιμασία και ευλογία.

[Υποσημειώσεις]