Παρόντα Σχέδια για τον Ερχόμενο Καιρό

ΠΟΛΛΟΙ αναγνώσται της Σκοπιάς έχουν εναποθέσει τις ελπίδες των στη νέα γη του νέου κόσμου όπου κατοικεί δικαιοσύνη. Σκεπτόμεθα εκείνο τον καιρό των ευλογιών της Βασιλείας, η εκμάθησις δε των πραγμάτων αυτών έκαμε πολλούς από μας να εγκύψουν περισσότερο στη μελέτη του Θείου Λόγου. Αλλά εμάθαμε από τις Γραφές περισσότερα από ό,τι αφορά απλώς τις ευλογίες της Βασιλείας. Εφθάσαμε να γνωρίσωμε και κατανοήσωμε τον Ιεχωβά, το όνομά του, τον λόγον του, τους σκοπούς του, το επίμαχο ζήτημα που περιλαμβάνει την κυριαρχία του, την παρ’ αξίαν αγαθότητά του που εξεδηλώθη στους ανθρώπους σήμερα και αυξήσαμε την αγάπη μας γι’ αυτόν και την προς αυτόν λατρεία μας. Η κατάλληλη λατρεία του Θεού αποτελεί μια πολύ ευλογητή κατάστασι για οποιονδήποτε άνθρωπο.

Πότε πρέπει ν’ αρχίσουν οι συνθήκες αυτές της αληθινής λατρείας; Σ’ αυτό το ζήτημα το περιοδικό Σκοπιά είπε, «Ας αρχίσουν όλοι να μιλούν και να ζουν σαν να βρίσκονται τώρα στη βασιλεία του.» Σημαίνει άραγε αυτό ότι τώρα, πριν από τον Αρμαγεδδώνα, όσοι αγαπούν τον Ιεχωβά πρέπει ν’ αρχίσουν να ζουν μ’ έναν τρόπο όμοιο με τον τρόπο που θα ζήσουν επάνω στη γη μετά τον Αρμαγεδδώνα; Αυτό ακριβώς. Το ζήτημα είναι ότι όσοι θα περάσουν μέσ’ από τον πόλεμο του Αρμαγεδδώνος και θα εισαχθούν μέσα στη νέα γη μετά τον αποφασιστικό εκείνο καιρό και θα έχουν το προνόμιο να λατρεύουν τον Ιεχωβά Θεό τότε, θα είναι μόνο εκείνοι οι οποίοι σήμερα, προτού ξεσπάση ο Αρμαγεδδών, λατρεύουν και υπηρετούν αυτόν.

Η απαίτησις, λοιπόν, στην οποία πρέπει ν’ ανταποκριθούμε προτού μπούμε στο νέο κόσμο είναι ν’ ασχολούμεθα τώρα στη λατρεία του. Ο Ιεχωβά έγινε Βασιλεύς το 1914 οπότε έθεσε τον διωρισμένο βασιλέα του, Χριστόν Ιησούν, στον ουράνιο θρόνο του ως τον βασιλικό του εκπρόσωπο, εις εκπλήρωσιν του δεκάτου ενάτου κεφαλαίου της Αποκαλύψεως. Από τότε άρχισαν να ρέουν ευλογίες της Βασιλείας στους δούλους του Ιεχωβά. Υπάρχει, βέβαια, πόλεμος στη γη. Υπάρχει πείνα, ασθένειες, θάνατοι, και άλλες θλίψεις· αυτό είναι αληθές. Οι υλικές ευλογίες που περιλαμβάνονται στα οφέλη της Βασιλείας μετά τον Αρμαγεδδώνα δεν έχουν έλθει στους ανθρώπους, στον λαό του Ιεχωβά ή σε άλλους· αλλά τα σπουδαιότερα πράγματα έχουν έλθει.

Η ευκαιρία να λατρεύσωμε τον Ιεχωβά, η ευκαιρία να συμμορφωθούμε με τις δίκαιες απαιτήσεις του, να καθοδηγούμεθα από το νόμο του όπως μας είναι τώρα εκπεφρασμένος στο λόγο του, τη Γραφή, να ακολουθούμε τον Ιησού Χριστό, να είμεθα εναντίον του παλαιού κόσμου της οργανώσεως του Σατανά και υπέρ της Θεοκρατίας υπό τον Χριστόν Ιησούν, να κηρύττωμε το άγγελμα των αγαθών νέων της Βασιλείας, ν’ αποδείξωμε σε όλους όσοι μας παρατηρούν ότι ζούμε κάτω από τη διακυβέρνησι της Βασιλείας και λατρεύομε τον Ιεχωβά τώρα—αυτά τα πράγματα είναι μαζί μας, στη διάθεσί μας, και πρέπει τώρα να είμεθα προσηλωμένοι σ’ αυτά, αν θέλωμε να τα εξασκήσωμε στις ημέρες που θα έλθουν, πέρα από τον Αρμαγεδδώνα.

Δεν είναι απλώς μια μικρή ασήμαντη φούχτα ανθρώπων ωργανωμένων σε κανένα σκοτεινό δόγμα αυτοί που ασχολούνται με τη λατρεία του Ιεχωβά. Απεναντίας, «άκουσα σαν μια φωνή μεγάλου πλήθους και σαν ένα ήχο πολλών υδάτων και σαν ένα ήχο δυνατών βροντών. Έλεγαν: ‘Αινείτε τον Γιάχ, ω λαοί, διότι Ιεχωβά ο Θεός μας, ο Παντοκράτωρ, άρχισε να κυβερνά ως βασιλεύς’.» (Αποκάλυψις 19:6, Μ.Ν.Κ.) Αν οι ελπίδες μας είναι ότι θα βρεθούμε σ’ εκείνο το μεγάλο πλήθος που θα διαβιβασθή μέσα από τη μάχη της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντοκράτορος, πρέπει να βρεθούμε μέσα στο μεγάλο πλήθος των υμνητών του Ιεχωβά τώρα πριν από τον Αρμαγεδδώνα και να ασχολούμεθα με τη λατρεία του. Πρέπει να ζούμε τώρα—εφόσον είναι δυνατόν για μας να το πράττωμε αυτό—με αφοσίωση στον Θεό, καθώς ελπίζομε να ζήσωμε στη γη στα χρόνια που θα έλθουν.

ΥΛΙΚΑ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ

Σ’ αυτό οι Γραφές είναι ο παρών οδηγός μας. Όπως ακριβώς τα υλικά πράγματα θα είναι δευτερεύοντα σχετικά με τη λατρεία του Ιεχωβά στο νέο κόσμο, έτσι είναι πολύ δευτερεύοντα σχετικά με τη λατρεία του Ιεχωβά και τώρα. Όταν ο Ιησούς είπε «απόδοτε. . . . τα του Θεού εις τον Θεόν», δεν το είπε διδάσκοντας ότι πρέπει ν’ ανταποκριθή καθείς σε μια θρησκευτική έκκλησι για χρήματα. Ο Ιησούς Χριστός σε όλη τη διακονία του ποτέ δεν εζήτησε ούτε ένα λεπτό, ούτε οι απόστολοι, ούτε η πρώτη εκκλησία. Οι Χριστιανοί ποτέ δεν εζήτησαν χρήματα και δεν ζητούν και τώρα. Ως Χριστιανοί εκτιμούμε ότι εκείνο που αποδίδομε στον Θεό κι εκείνο που οφείλεται σ’ αυτόν είναι η λατρεία μας και η αγάπη μας και η υπηρεσία. Τα υλικά πράγματα είναι συμπτωματικά.

Το μεγάλο ποσό χρημάτων που χρειάζεται σ’ αυτή την περίοδο για να συνεχισθή η δράσις της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά και των μαρτύρων του Ιεχωβά τούς οποίους αυτή υπηρετεί, έρχεται σ’ εμάς χωρίς να ζητηθή, εθελουσίως από τους ιδίους τους μάρτυρας του Ιεχωβά, από τους συντρόφους των, τους φίλους των, τους ανθρώπους καλής θελήσεως, και άλλους που θέλουν να ιδούν τον λόγον του Θεού να διαδίδεται μεταξύ των ανθρώπων κι επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν μερικές από τις υλικές ευλογίες των γι’ αυτό το σκοπό. Αυτά τα χρήματα, όταν ληφθούν από την Εταιρία Σκοπιά, δαπανώνται σε όλη τη γη για τη διεξαγωγή αυτού ακριβώς του έργου της Βιβλικής εκπαιδεύσεως, για να επεκταθή η λατρεία του Ιεχωβά και ν’ αυξηθή το πλήθος των υμνητών Του.

Οι «Καλές Ελπίδες» που αποστέλλονται στα διάφορα τμήματα της Εταιρίας σε όλη τη γη είναι μόνο ένα μέρος της οικονομικής δαπάνης για τη διακονία των μαρτύρων του Ιεχωβά. Οι χιλιάδες των ομάδων, ως τοπικές εκκλησίες, διεξάγουν τη διακονία στο δικό τους μέρος του αγρού, και κάθε μεμονωμένος διάκονος του Κυρίου είναι αυτοσυντήρητος, βαστάζει τα έξοδά του, και πηγαίνει στους ανθρώπους διεξάγοντας το Βιβλικό εκπαιδευτικό του έργον με τους δικούς του πόρους. Ο διάκονος του Ιεχωβά δύσκολα θα σκεφθή διαφορετικά όσον αφορά τη μορφή αυτή της υπηρεσίας, διότι όλα όσα έχει, καθώς και ο ίδιος, είναι αφιερωμένα στον Ιεχωβά. Αυτό το πνεύμα της στοργικής αφοσιώσεως είναι εκείνο που ευλόγησε ο Θεός τόσο πλούσια, και που αιτιολογεί τη θαυμασία αύξησι του έργου του σε όλη τη γη.

Το να σχεδιάζωμε από πριν την πρόοδο του έργου είναι ένας Γραφικός και κατάλληλος τρόπος ενεργείας, και η Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά επιθυμεί να το κάνη αυτό στο βαθμό που μπορεί. Κάθε χρόνο όσοι προβλέπουν ότι μπορεί να θελήσουν να εισφέρουν «Καλές Ελπίδες» στην Εταιρία στη διάρκεια των ερχομένων δώδεκα μηνών, έχουν το προνόμιο να γράψουν στο Γραφείο της χώρας των κι έτσι να εκθέσουν τις προβλέψεις των σ’ αυτό το ζήτημα. Αυτό με καμμιά έννοια της λέξεως δεν είναι μια υπόσχεσις, αλλά, εκθέτοντας έτσι τι σκοπεύουν να κάμουν, όσοι γράφουν παρέχουν απλώς μια ένδειξι του τι ελπίζουν ότι μπορούν να κάμουν. Γι’ αυτό και συχνά το ονομάζομε αυτό «Καλές Ελπίδες». Η εξέτασις του ζητήματος εδώ δεν είναι μια έκκλησις με καμμιά έννοια της λέξεως. Η απάντησις στο άρθρο τούτο της Σκοπιάς είναι απλώς έκφρασις ελπίδος ενός ατόμου ότι στη διάρκεια των προσεχών δώδεκα μηνών θα προσφέρη ένα ποσόν «Καλών Ελπίδων» σύμφωνα με τα παρόντα του σχέδια. Αυτό δίνει στην Εταιρία ένα στοιχείο για να βασίση το πρόγραμμά της για το ερχόμενο έτος.

Σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα της προβλέψεως ο απόστολος Παύλος στην επιστολή 1 Κορινθίους 16:2 γράφει. «Κατά την πρώτην της εβδομάδος έκαστος υμών ας εναποθέτη παρ’ εαυτώ, θησαυρίζων ό,τι αν ευπορή· ώστε όταν έλθω, να μη συνάγονται τότε συνεισφοραί.» Γι’ αυτό το ίδιο ζήτημα, στην επιστολή 2 Κορινθίους 9:7, λέγει, «Έκαστος κατά την προαίρεσιν της καρδίας αυτού, ουχί με λύπην, ή εξ ανάγκης· διότι τον ιλαρόν δότην αγαπά ο Θεός.» Ώστε όσοι επιθυμούν να συμβάλουν δια των «Καλών Ελπίδων» στη διακήρυξι του Αγγέλματος της Βασιλείας, οδηγώντας άλλους να θέσουν τις ελπίδες των στο νέο κόσμο και να συμμορφωθούν με αυτόν ακόμη και τώρα, μπορούν να το δείξουν αυτό γράφοντας στην Εταιρία.

Μπορείτε ν’ απευθύνετε μια επιστολή στο εδώ Γραφείον γράφοντας για τις «Καλές Ελπίδες» σας τα εξής περίπου: «Έχω την ελπίδα ότι στη διάρκεια των προσεχών δώδεκα μηνών θα είμαι ικανός να προσφέρω στο έργον του αίνου του Ιεχωβά, εις αναγνώρισιν του ότι αυτός άρχισε να κυβερνά ως Βασιλεύς, το ποσόν των Δρχ. . . . Τις εισφορές μου θα κάμω σε τέτοια ποσά και σε τέτοια χρονικά διαστήματα που θα αποδεικνύεται ότι είναι ευχερές για μένα και καθώς θα ευοδούμαι από την παρ’ αξίαν αγαθότητα του Ιεχωβά Θεού μέσω του Χριστού Ιησού. [Υπογραφή]» Θα ήταν καλό να κρατήσετε ένα αντίγραφον του δελταρίου ή της επιστολής σας ως υπόμνησιν για σας τον ίδιο.

Καταλαβαίνομε ότι υπάρχουν πολλά άτομα που μπορεί να μην επιθυμούν να γράψουν στην Εταιρία σύμφωνα τα ανωτέρω, προτιμώντας να μην εκφράσουν τις ελπίδες ή προβλέψεις των για το ερχόμενο έτος, αλλά επιθυμώντας απλώς να εισφέρουν κάτι καθώς θα ευκολύνωνται κατά τη διάρκεια του έτους. Αυτό είναι τελείως και ευαρέστως δεκτόν.

Η επιθυμία που έχομε είναι να χρησιμοποιηθούν οι «Καλές Ελπίδες» όλων για την προαγωγή των συμφερόντων της Βασιλείας. Αυτό θα επιτελεσθή μόνο με την ευλογία του Βασιλέως Ιεχωβά. Έτσι επιθυμούμε να ενώσωμε μαζί σας τις αμοιβαίες προσευχές μας προς τον Ύψιστον για να καθοδηγήση και ευλογήση τη χρήσι αυτών των πραγμάτων, και πάνω απ’ όλα, την προσωπική αφοσίωσί μας, κατά τον καιρόν αυτόν, στις δίκαιες απαιτήσεις της λατρείας του, για να μπορέσωμε να βρεθούμε στο μεγάλο εκείνο πλήθος των υμνητών του Ιεχωβά τώρα και μετά τον Αρμαγεδδώνα.