Κηρύττοντας στας Νήσους

ΤΑ ΑΓΑΘΑ αυτά νέα της Βασιλείας πρέπει να κηρυχθούν σε όλο τον κόσμο, στον κόσμο δε αυτόν υπάρχουν πολλά νησιά κατοικημένα από ανθρώπους που αγαπούν τη ζωή, όπως και όλα τα άλλα πλάσματα επάνω στη γη. Αλλά ακόμη και σ’ αυτά τα νησιά, μακριά από τον σάλο των μεγάλων ηπείρων, οι λαοί έχουν τα προβλήματά των. Λόγω της μονώσεώς των, οι άνθρωποι επιρροής αποκτούν εξουσία και γρήγορα ο έλεγχος των νησιών αυτών συγκεντρώνεται στα χέρια ολίγων ευνοημένων. Αν η κυβέρνησις του νησιού εργάζεται για το συμφέρον του λαού, αυτός είναι γενικά ευχαριστημένος. Αλλά, όπως τόσο συχνά συμβαίνει, όταν οι ολίγοι που κυβερνούν ενδιαφέρονται για τον εαυτό τους και όχι για την πλειονότητα εκείνων που ζουν στα νησιά, η δυσαρέσκεια και η ανησυχία είναι πρόδηλες. Αδιάφορο πού ταξιδεύει κανείς στον κόσμο, βλέπει την ανάγκη βασιλείας του Θεού.

Ο πρόεδρος της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά, Ν. Ο. Νορρ, και ο γραμματεύς του, Μ. Γ. Χένσελ, και οι δύο διάκονοι του ευαγγελίου στην οργάνωσι των μαρτύρων του Ιεχωβά, έκαμαν προσφάτως ένα ταξίδι στας ωραίας νήσους Βερμούδας. Ανεχώρησαν το πρωί του Σαββάτου, 2 Δεκεμβρίου 1950, κατά τις 11.30΄, και στις 3.15΄ το απόγευμα εκείνο πετούσαν πάνω από τα κοραλλιογενή νησιά που είναι διάστικτα εδώ κι εκεί με τριανταφυλλιά, γαλάζια και πρασινόχρωμα σπίτια και καλύβες με ακηλίδωτες λευκές στέγες. Τα νησιά αυτά με 40.000 κατοίκους περίπου ευδοκιμούν πολύ καλά στην περιηγητική κίνησι. Φυσικά, υπάρχει λίγη γεωργία· εμπορικά καταστήματα, οικοδομικά έργα και άλλα επαγγέλματα διατηρούν επίσης τους ανθρώπους απασχολημένους. Οι μεγάλες ναυτικές και αεροπορικές βάσεις επίσης κατέχουν εξέχουσα θέσι στην τοπική οικονομία.

Στον επισκέπτη κάνουν εντύπωσι οι γραφικοί στενοί δρόμοι, τα μικρά Αγγλικά οχήματα, τα ωραία λουλούδια, οι καθαρές αμμώδεις ακρογιαλιές και οι τραχείς κοιλωμένοι βράχοι κατά μήκος της ακτής, καθώς και η απότομη κλίσις των λόφων. Γύρω στις πλαγιές των λόφων υπάρχουν τάφροι που συλλέγουν το νερό, διότι όλο το πόσιμο νερό στις Βερμούδες προέρχεται από τα σύννεφα. Το μόνο πράγμα που αμαυρώνει την ομορφιά των νησιών είναι τα καστανά κέδρα που είχαν χτυπηθή με ερυσίβη πριν από δύο χρόνια.

Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια η Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά έστειλε δύο διακόνους αποφοίτους της Βιβλικής Σχολής της Σκοπιάς Γαλαάδ, που βρίσκεται στο Σάουθ Λάνσιγκ της Νέας Υόρκης, να φροντίσουν για τις πνευματικές ανάγκες της μικρής εκκλησίας των μαρτύρων του Ιεχωβά στις Βερμούδες. Όπως και όλοι οι άλλοι μάρτυρες του Ιεχωβά, οι δύο αυτοί νέοι ήσαν πολύ δραστήριοι στο να κηρύττουν τα αγαθά νέα της Βασιλείας, και ενεθάρρυναν τους κατοίκους του νησιού να ασχοληθούν σε κατ’ οίκον Γραφική μελέτη και να γνωρίσουν τις θαυμάσιες διδασκαλίες του Χριστού. Αυτό δεν ήταν της αρεσκείας των επισήμων θρησκευόμενων και αναφέρομε εδώ ότι εξαιτίας των προσπαθειών των η κυβέρνησις επηρεάσθηκε να λάβη μέτρα για την απέλασι των δύο διακόνων. Οι δύο νέοι εστάλησαν πίσω στη Βρεττανία. Αυτό άφησε την εκκλησία των μαρτύρων του Ιεχωβά χωρίς διακόνους με προσόντα για ν’ αναλάβουν την ηγεσία στο να διδάξουν κι εκπαιδεύσουν άλλα άτομα στη μελέτη της Γραφής.

Επί πολύν καιρό η επιθυμία των μαρτύρων του Ιεχωβά σ’ αυτά τα νησιά ήταν να στείλη η Εταιρία ένα κατάλληλον υπηρέτη να φροντίση για τα συμφέροντα των. Για να διαπιστωθή ακριβώς αν αυτό μπορούσε να γίνη, ο πρόεδρος της Εταιρίας έκαμε το ταξίδι στις Βερμούδες. Συνεζήτησε το ζήτημα της αποστολής ενός άλλου αντιπροσώπου στα νησιά αυτά με μερικούς από τους επισήμους της κυβερνήσεως, με τις μεταναστευτικές αρχές και με δικηγόρους, οι τελευταίοι δε αυτοί ενδιαφέρθηκαν πάρα πολύ για την περίπτωσι των μαρτύρων του Ιεχωβά και την απέλασι των νέων διακόνων. Υπάρχει μεγάλη ελπίς ότι ο δρόμος θα ανοιχθή και πάλι για να μεταβή κάποιος εκεί και να αντιπροσωπεύση την Εταιρία, να φροντίση για την εκκλησία του λαού του Κυρίου, και να επισκεφθή άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στους κυριωτέρους συνοικισμούς στις Βερμούδες νήσους.

Μια ωραία συνάθροισις έγινε με τους θεοκρατικούς ευαγγελιζομένους και με ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Πολύ ενθαρρύνθηκαν όταν άκουσαν για το έργον του Κυρίου σε άλλα μέρη του κόσμου και ευχαριστήθηκαν επίσης με τη Γραφική νουθεσία που τους έδωσαν οι δύο επισκέπται.

Η παραμονή μας εκεί εφάνηκε πάρα πολύ σύντομη, αλλά εμείς οι επισκέπται από το Μπρούκλυν ήμεθα χαρούμενοι που μπορέσαμε να συναντηθούμε μ’ εκείνους που προχωρούν και κηρύττουν τα αγαθά νέα της Βασιλείας στις Βερμούδες. Οι ευαγγελιζόμενοι, αν και είναι λίγοι, είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν την υπηρεσία ό,τι και αν συμβή, και είναι χαρά να βλέπη κανείς τον ενθουσιασμό τους. Γνωρίζομε βέβαια ότι αυτοί δεν είναι μόνοι στον κόσμο καθώς κηρύττουν το άγγελμα του νέου κόσμου. Σ’ αυτό το νησί φαίνονται μόνοι, αλλ’ ο Ιεχωβά γνωρίζει εκείνους που ανήκουν σ’ αυτόν.

Στις 4 Δεκεμβρίου, όταν ήταν καιρός ν’ αναχωρήσωμε, μια πολύ κακή θύελλα εξέσπασε στον Ατλαντικό. Ενώ οι άνεμοι ήσαν βαρείς στις Βερμούδες, ήσαν όμως πολύ πιο δυνατοί προς τη Νέα Υόρκη, όπου επρόκειτο να πάμε. Είχαμε την ελπίδα ότι θα πετούσαμε από τις Βερμούδες στο Νασσάου των νήσων Μπαχάμας, αλλά η Βρεττανική αεροπορική γραμμή που εξυπηρετεί αυτή τη συγκοινωνία δεν ήταν σε λειτουργία λόγω μιας απεργίας. Έτσι έπρεπε να πετάξωμε πάλι στη Νέα Υόρκη και έπειτα κάτω στο Μαϊάμι και από το Μαϊάμι στο Νασσάου, για να πραγματοποιήσωμε την επόμενη συνέντευξί μας την Τρίτη το βράδυ. Η πτήσις ήταν ανώμαλη εκείνη τη νύχτα και το αεροπλάνο εκλυδωνίζετο από παντού, αλλά εφθάσαμε στη Νέα Υόρκη εγκαίρως για να προλάβωμε την ανταπόκρισι με το αεροπλάνο του μεσονυκτίου, που θα επήγαινε από το Νιούαρκ της Νέας Ιερσέης στο Μαϊάμι της Φλωρίντας.

Η στάσις στο Μαϊάμι ήταν πολύ σύντομη—5:00 π.μ. έως 2:00 μ.μ. Υπήρχε λίγος χρόνος για ανάπαυσι και ύπνο στην κατοικία του υπηρέτου της ομάδος. Μας εδόθηκε η ευκαιρία συναντήσεως με μερικούς από τους αδελφούς και είδαμε επίσης δύο από τις Αίθουσες Βασιλείας που είχαν ωραίο σχέδιο και ήσαν καλά κτισμένες από τους τοπικούς ευαγγελιζομένους. Οι αίθουσες είναι πραγματικά ελκυστικές για το κοινόν και πολύ άνετες από κάθε άποψι.

ΜΠΑΧΑΜΑΣ

Στις 2:00 μ.μ. αναχωρήσαμε με αεροπλάνο για το Νασσάου του συγκροτήματος Μπαχάμας, κάνοντας μια σύντομη πτήσι πάνω από το Γκολφ Στρημ. Το Νασσάου είναι η κυριώτερη πόλις. Όταν εφθάσαμε στο αεροδρόμιο μάς συνήντησαν μερικοί ανήσυχοι αδελφοί που εγνώριζαν ότι δεν υπήρχαν πτήσεις από τις Βερμούδες στο Νασσάου λόγω της απεργίας και οι οποίοι απορούσαν πώς ερχόμαστε.

Η δημοσία ομιλία «Μπορείτε να Ζήσετε για Πάντα με Ευτυχία Επάνω στη Γη;» που θα εξεφωνείτο εκείνο το βράδυ στην Αίθουσα του Συλλόγου Μητέρων, είχε καλά διαφημισθή στη διάρκεια της εβδομάδος. Μερικοί αδελφοί είχαν έλθει από τη Φλωρίντα την προηγούμενη μέρα και είχαν βοηθήσει στη διαφήμισι. Οι κάτοικοι των νησιών αυτών είναι μαύροι ως επί το πλείστον και το να δουν αρκετό αριθμό λευκών αδελφών να περπατούν στην κυρία οδό της πόλεως με διαφημιστικές πινακίδες και να διανέμουν προγράμματα, επροξένησε κάποια αίσθησι. Ο λαός δεν είχε ιδεί αυτούς τους πολλούς λευκούς μάρτυρας στους δρόμους πριν. Οι κάτοικοι του Νασσάου έχουν, φυσικά, καλά γνωρίσει τους ιεραποστόλους που ζουν εκεί, τρεις τον αριθμόν, αλλά το να ενισχυθούν αυτοί με τέσσερες επί πλέον ήταν αρκετό για να προξενήση σημαντικά σχόλια.

Σε όλα τα πολυάριθμα νησιά του συγκροτήματος Μπαχάμας οι κάτοικοι μόλις υπερβαίνουν τους 68.000, περιλαμβανομένης και της κυριωτέρας πόλεως, του Νασσάου, που έχει 17.000 κατοίκους περίπου. Πολλά κτίρια του Νασσάου είναι κτισμένα πριν από πενήντα χρόνια ή και περισσότερα και απολαμβάνει κανείς την απλότητά τους μέσα σε μια ατμόσφαιρα παλαιού κόσμου. Αυτός είναι εν μέρει ο λόγος που οι περιηγηταί της Αμερικής πηγαίνουν στο Νασσάου για να περάσουν τις διακοπές των. Ωραία μέγαρα βρίσκονται κατά μήκος της παραλίας. Τα ασυνήθως γαλανά νερά του Ατλαντικού ωκεανού γύρω στα νησιά Μπαχάμας είναι πολύ ελκυστικά. Τα νερά είναι εξαιρετικώς διαυγή και μπορεί κανείς να διακρίνη μέσα στα υδάτινα βάθη σε μια σημαντική απόστασι. Στους ταξιδιώτες ελέχθη ότι πολυάριθμες βάρκες με γυάλινο πυθμένα περιφέρουν τους περιηγητάς για να τους δείξουν τους κήπους στον βυθό της θαλάσσης.

Εκείνη η Τρίτη 7.30 μ.μ. ήλθε πολύ γρήγορα και λίγο πρωτύτερα η αίθουσα είχε γεμίσει και ο λαός έστεκε στην πρόσθια πύλη και τελικά ξεχύθηκε στο δρόμο. Υπήρχαν 850 άτομα παρόντα και έδωσαν εντατική προσοχή στο χαροποιό άγγελμα σχετικά με τη βασιλεία του Θεού. Πολλές ερωτήσεις έγιναν μετά τη συνάθροισι και βιβλιάρια διενεμήθησαν σε όλους εκείνους που επιθυμούσαν ένα αντίτυπο. Ένας αριθμός εξεχόντων προσώπων παρευρίσκετο εκεί· αυτοί ήσαν ανυπόμονοι να ερευνήσουν περισσότερο. Η τοπική εφημερίδα την επόμενη μέρα έκαμε ευνοϊκά σχόλια για τη διάλεξι.

Η συνέλευσις εξακολούθησε την επόμενη μέρα, παρευρίσκοντο δε 123 αδελφοί από διάφορα μέρη της κυρίας νήσου και άλλων νήσων. Έγιναν διευθετήσεις για να εξυπηρετηθούν οι ενδιαφερόμενοι άνθρωποι στα άλλα νησιά με την αποστολής ενός αντιπροσώπου της Εταιρίας από τόπο σε τόπο, ο οποίος να φροντίση γι’ αυτούς σαν ένα είδος υπηρέτου περιοχής. Ελπίζεται ότι δεν θα περάσουν πολλοί μήνες ώσπου να καταστή δυνατόν να ιδρυθούν ομάδες, όχι μόνο στη Νιου Πρόβιντενς, την κυριότερη νήσο όπου κείται το Νασσάου, αλλά επίσης και στη Μεγάλη Μπαχάμα, στο Μεγάλο Άμπακο, στην Ελευθέρα, στη Νήσο Κατ, στη Νήσο Άντρον, στη Μεγάλη Εξούμα, στη Νήσο Λονγκ, και άλλες. Υπάρχουν άτομα που ενδιαφέρονται θετικά σε όλα αυτά τα νησιά, αλλά χρειάζονται τη βοήθεια ενός διακόνου που να τους επισκέπτεται τακτικά για ν’ απαντά στα ερωτήματα τους και να τους κάμη ν’ αρχίσουν την υπηρεσία του αγρού. Γι’ αυτό το σκοπό έγινε μια επίσκεψις στον εκτελούντα καθήκοντα αποικιακού γραμματέως σχετικά με την αποστολή περισσοτέρων ιεραποστόλων στα νησιά. Αφότου έγινε η επίσκεψις εκείνη, μας επληροφόρησαν ότι ενεκρίθη η είσοδος ενός άλλου ιεραποστόλου για να εργασθή στην πόλι του Νασσάου.

Μια από τις μέρες που ήμεθα στο Νασσάου, ένας νέος κυβερνήτης ανέλαβε τα καθήκοντά του. Ήλθε εκεί από τη Βρεττανία. Έγιναν βέβαια παρελάσεις και μεγάλοι πανηγυρισμοί στην πόλι ενόσω η συνέλευσις μας ήταν εν προόδω στην Αίθουσα Βασιλείας. Μια από τις εφημερίδες σχολιάζοντας την άφιξι του κυβερνήτου είπε: «Οι εορταστικές εκδηλώσεις αυτό το απόγευμα ήσαν πολύ μεγαλοπρεπείς και έφθαναν να είναι σαν αυτές που έγιναν στην απόβασι του Δουκός του Ουίνδσωρ πριν από μερικά χρόνια. Ο κυβερνήτης έρχεται σ’ έναν καιρό που έχομε ένα κενό δημόσιο θησαυροφυλάκιο, αλλά επίσης και σ’ έναν καιρό που οι προσδοκίες για μια ζωηρότερη τουριστική εποχή είναι εξαιρετικά μεγάλες. Έρχεται επίσης στην εποχή των Χριστουγέννων οπότε πολλές καρδιές ξεχειλίζουν από τις προσδοκίες των ερχομένων εορτών. Κι έτσι στις πρώτες λίγες εβδομάδες θα εύρη την πορεία πολύ ομαλή. Με την έλευσι, όμως, της χειμερινής εποχής και με τις υποθέσεις που θα προκαλέσουν συζήτησι στη Βουλή, η Αυτού εξοχότης θα μπορούσε ν’ αναμένη τίποτε λιγώτερο και τίποτε περισσότερο από ό,τι έλαχε στους προηγουμένους κυβερνήτας δηλαδή, άφθονη σκληρή εργασία.»

Βέβαια τα προβλήματα του κράτους σε όλα τα έθνη της γης προξενούν στους άρχοντας μεγάλη ανησυχία και στενοχώρια. Σ’ αυτόν τον ταραγμένο, παλαιό, ιδιοτελή κόσμο τα πράγματα δεν πρόκειται να γίνουν ευκολώτερα, αλλά περισσότερο δύσκολα, διότι πηγαίνομε ολοένα πλησιέστερα προς την τελική εκείνη ημέρα της κρίσεως, τη μάχη του Αρμαγεδδώνος. Οι άρχοντες του κόσμου προσπαθούν να συγκρατήσουν τα βασίλεια του κόσμου τούτου σε μια οργάνωσι, τα Ηνωμένα Έθνη, και εν τω μεταξύ οι μάρτυρες του Ιεχωβά ήρεμα και ειρηνικά ασχολούνται στο έργον των, στο να εκπαιδεύουν, δηλαδή, τους ανθρώπους όσον αφορά τη Γραφή και να τους δείχνουν ότι η μόνη ελπίδα είναι η βασιλεία του Θεού. Πολλοί άνθρωποι παρηγορούνται στο Νασσάου και στα νησιά του συγκροτήματος Μπαχάμας. Η έκθεσις δείχνει ότι στο 1946 τρεις ευαγγελιζόμενοι ανέφεραν υπηρεσία αγρού στο Νασσάου. Μετά απ’ αυτό εστάλησαν απόφοιτοι της Σχολής Γαλαάδ για να κάμουν ιεραποστολικό έργον και οι τοπικοί ευαγγελιζόμενοι ωργανώθηκαν καλύτερα. Στο 1950 ένας μέσος όρος 74 ευαγγελιζομένων υπέβαλαν εκθέσεις και τώρα υπάρχουν 110 που αναφέρουν τη δράσι τους.

ΚΟΥΒΑ

Πέμπτη απόγευμα ήταν ο καιρός για αναχώρησι. Πάλι το αεροπλάνο που επρόκειτο να πάρωμε εμείς οι ταξιδιώτες άργησε ν’ αναχωρήση από το Νασσάου κι επομένως καθυστέρησε να φθάση στο Μαϊάμι, όπου θα εγίνοντο οι ανταποκρίσεις για την Αβάνα της Κούβας. Σχεδόν 100 αδελφοί βγήκαν από το Μαϊάμι για να χαιρετήσουν τους ταξιδιώτες αδελφούς, οι οποίοι εχάρησαν που τους είδαν, λόγω όμως της αργοπορίας του αεροπλάνου και του ότι οι Παναμερικανικές Αεροσυγκοινωνίες προσπαθούσαν να μας βάλουν στο αμέσως επόμενο αεροπλάνο για την Αβάνα, επεράσαμε από τις υπηρεσίες μεταναστεύσεως και τελωνείων και αλλάξαμε τα εισιτήριά μας και έγινε έλεγχος των αποσκευών μας μέσα σε χρονικό διάστημα δέκα λεπτών. Έτσι μ’ ένα κίνημα μόνο της χειρός μπορέσαμε να πούμε στον όμιλο καλή αντάμωσι. Εντούτοις, ήταν για μας μεγάλη ευχαρίστησις που τους είδαμε, και επιθυμούσαμε, αν θα μας ήταν δυνατόν, να παραμέναμε λίγα λεπτά να τους πούμε για τα καλά πράγματα που συνέβησαν στο Νασσάου. Αυτό, όμως, δεν ήταν δυνατόν και γρήγορα το μεγάλο αεροπλάνο ανεχώρησε μέσα στο σκοτάδι της νύχτας τρέχοντας στον τσιμεντένιο διάδρομο και ανεβαίνοντας όλο χάρι στον ουρανό με κατεύθυνσι προς την Αβάνα. Θαρρείς πως μόλις είχαμε τοποθετηθή στα καθίσματά μας και ήταν καιρός να σφίξωμε πάλι τις ζώνες ασφαλείας, όταν, μέσα σε λίγα λεπτά, εκυλούσαμε πάνω στο Ράντσο Μπογιέρος, το αεροδρόμιο της κυριωτέρας πόλεως της Κούβας.

Εδώ στην Αβάνα οι αδελφοί είχαν ασφαλώς καταρτίσει μια επιτροπή υποδοχής. Ποτέ δεν είχαμε ιδεί κάτι σαν αυτό. Επτακόσιοι από τους ευαγγελιζομένους της Αβάνας και μερικοί από εκείνους που είχαν φθάσει πρώτοι για τη συνέλευσι είχαν συγκεντρωθή στο αεροδρόμιο ενωρίτερα το απόγευμα, αλλά επερίμεναν ως τις 7:00 μ.μ. εκείνη τη νύχτα για να μας χαιρετήσουν. Ο ενθουσιασμός των ακτινοβολεί, κοχλάζει και πέφτει επάνω μας σαν ένας καταιωνισμός. Οι αδελφοί της Κούβας ήσαν βέβαια εκφραστικοί στο να δείχνουν τη χαρά τους επειδή είχαν τον πρόεδρο της Εταιρίας και τον γραμματέα του εκεί μαζί τους και βέβαια εχαρήκαμε που είμεθα ανάμεσά τους. Αυτός ο ζήλος των αδελφών της Κούβας δεν είναι μόνο εκφραστικός προς αυτή την κατεύθυνσι, αλλά εκδηλώνεται και στην από θύρα σε θύρα μαρτυρία και στις επανεπισκέψεις των και στις Γραφικές μελέτες, και φέρνει αποτελέσματα.

Στο 1946 ήταν που ο πρόεδρος έκαμε την τελευταία του επίσκεψι στην Κούβα και εκείνο τον καιρό υπήρχαν 2.250 ευαγγελιζόμενοι που ενασχολούντο τακτικά στην υπηρεσία του αγρού. Αλλά στο 1950 υπήρχαν 6.619 κατά μέσον όρον και τώρα έχουν ένα ανώτατο όριο 7.820 διακόνων που κηρύττουν τα αγαθά νέα. Η Εταιρία έφθασε να έχη 54 αποφοίτους της Σχολής Γαλαάδ που έκαναν συγχρόνως ιεραποστολικό έργο στην Κούβα στη διάρκεια των περασμένων ολίγων ετών. Λόγω της τεραστίας αυξήσεως του αριθμού των ευαγγελιζομένων ομάδων και των τοπικών σκαπανέων, σχεδόν όλοι αυτοί οι ιεραπόστολοι μετεκινήθησαν από την Κούβα και διετέθησαν αλλού.

Στην Κούβα, σ’ αυτό το ωραίο νησί, το κάθε τι σχεδόν αναπτύσσεται. Πραγματικά, μπορούμε να θέσωμε ένα στύλο στη γη και θ’ αρχίση να βγάζη φύλλα. Η Κούβα έχει έναν πληθυσμό περίπου 4.800.000 ανθρώπων. Είναι εύκολο να ιδούμε ότι με 7.820 ευαγγελιζομένους στη χώρα, ο λαός λαμβάνει μαρτυρία πολύ τακτικά. Πράγματι, ομάδες ξεφυτρώνουν τόσο γρήγορα όσο και τα άνθη και τα φυτά. Στο 1946 υπήρχαν 69 ομάδες σε όλη την Κούβα· τώρα υπάρχουν 178.

Ο υπηρέτης του τμήματος επεξειργάσθη ένα βαρύ πρόγραμμα για μας. Στο χρονικό διάστημα μιας εβδομάδος εκανονίσθηκε να έχωμε τρεις χωριστές συνελεύσεις στην Κούβα—μία στην Αβάνα, τη δεύτερη στη Σάντα Κλάρα και την τρίτη συνέλευσι στο Χολγκίν, στο ανατολικό μέρος της νήσου. Όλες αυτές οι συνελεύσεις είχαν καλά διαφημισθή. Τετρακόσιες δέκα χιλιάδες έντυπες αγγελίες είχαν διανεμηθή· εχρησιμοποιήθηκαν 6.000 πινακίδες. Πέντε χιλιάδες εννιακόσιες προσωπικές επιστολές προσκλήσεως είχαν ταχυδρομηθή σε άτομα καλής θελήσεως. Οι εφημερίδες έκαμαν έξοχες δημοσιεύσεις και οι αδελφοί εφρόντισαν να χορηγηθούν εκθέσεις στις εφημερίδες σχετικά με το έργον των μαρτύρων του Ιεχωβά και ειδικά με τη συνέλευσι του Σταδίου Γιάγκη το τελευταίο θέρος. Τα καθημερινά φύλλα της Αβάνας Ο Κόσμος, Πρώτη Πληροφορία, Ελεύθερος Τύπος και Η Νέα Χώρα, έγραψαν έξοχα άρθρα για τη συνέλευσι και την επικείμενη επίσκεψι του Προέδρου Νορρ. Η εφημερίς Ο Κόσμος, που έχει την ευρύτερη κυκλοφορία από οποιαδήποτε εφημερίδα της Κούβας, έγραψε ένα έξοχο άρθρο για την ερχόμενη συνέλευσι και την περασμένη διεθνή συνέλευσι της Νέας Υόρκης και περιέγραψε το μέγα εκπαιδευτικό έργον που εκτελούν οι μάρτυρες του Ιεχωβά. Περαίνοντας αυτή η εφημερίς είπε: «Θα πρέπει να φθάσουμε στο συμπέρασμα ότι αυτή είναι η πιο εντατική εκπαιδευτική εκστρατεία όλων των χρόνων που διεξήχθη ποτέ μ’ ένα τέτοιο αίσθημα αλτρουισμού».

Σε μια προσπάθεια για περισσότερη διαφήμισι, έγινε επίσκεψις στους μεγαλυτέρους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αβάνας και τους εδόθησαν ειδήσεις για εκπομπή. Ένας από τους μεγαλυτέρους σταθμούς της χώρας, ο CMQ ένας σταθμός 25.000 βαττ, μετέδωσε σε όλη τη χώρα μια συνέντευξι μ’ έναν από τους αδελφούς. Ένας άλλος σταθμός, ο CMBC, εξέπεμψε μια συνέντευξι μεταξύ δύο αδελφών, η οποία ακούσθηκε επίσης σε όλη τη χώρα. Στις 8 Δεκεμβρίου, 5:30΄ το βράδυ, ο Αδελφός Νορρ, μέσω ενός διερμηνέως, έδωσε συνέντευξι σε έναν από τους μεγαλυτέρους ραδιοφωνικούς σταθμούς, τον σταθμό RHC. Αυτό το πρόγραμμα εξεπέμφθη από μια αλυσιδωτή σύνδεσι από το ένα άκρον της χώρας στο άλλο. Στη συνέντευξι ο Αδελφός Νορρ εξέθεσε τον σκοπό της επισκέψεως του και είπε ότι ήταν πολύ χαρούμενος που βρισκόταν πάλι στην Κούβα. Μετά τη συνέντευξι και σ’ αυτή ακριβώς την ίδια εκπομπή που εκάλυψε όλο το έθνος, ο υπηρέτης του τμήματος, Αδελφός Πάπαντημ, έδωσε μια εξάλεπτη ομιλία για την ερχόμενη συνέλευσι και προσεκάλεσε τον λαό της Κούβας να παρακολουθήση οποιαδήποτε από τις τρεις συνελεύσεις. Όλα αυτά ήταν δωρεάν εκπομπή και προς το συμφέρον του κοινού.

Η μεγαλύτερη συνέλευσις στην Κούβα έγινε στην Αβάνα στις 9 και 10 Δεκεμβρίου στην αίθουσα της Εταιρίας Πιλάρ. Ελειτούργησε ακριβώς όπως και η συνέλευσις της Νέας Υόρκης. Υπήρχε μια έξοχη καφετερία σε απόστασι τεσσάρων περίπου τετραγώνων, στη Λατινική Λέσχη, και αυτή συνεδέθη με απ’ ευθείας τηλεφωνικές γραμμές με την αίθουσα της συνελεύσεως. Τα νέα Ισπανικά βιβλία και βιβλιάρια που ετέθησαν για πρώτη φορά σε κυκλοφορία στο Στάδιο Γιάγκη εξετυπώθησαν σε αρκετή ποσότητα, και απεστάλησαν στην Κούβα έτσι ώστε οι αδελφοί που παρευρέθηκαν στη συνέλευσι μπορούσαν να λάβουν το «Εξηρτισμένοι εις Παν Έργον Αγαθόν» στην Ισπανική. Αυτό είχε αναγγελθή από τον αδελφό Χένσελ όταν μίλησε σε μια από τις συναθροίσεις. Ο Αδελφός Νορρ παρουσίαζε το «Αύτη Εστίν η Αιώνιος Ζωή» στην Ισπανική καθώς και τη νέα Σκοπιά στην Ισπανική, Λα Αταλάγια—το τεύχος της 1ης Ιανουαρίου—που τώρα είναι ένα περιοδικό 32 σελίδων ακριβώς όμοιο με την έκδοσι στην Αγγλική γλώσσα. Όλοι όσοι παρευρέθησαν στη συνέλευσι ήσαν περιχαρείς γι’ αυτές τις εκδόσεις.

Μολονότι οι ευαγγελιζόμενοι της Κούβας κινούνται προς τα εμπρός με μεγάλη ταχύτητα, το ζήτημα της αναλογίας αυξήσεως 10% και του ανωτάτου ορίου αυξήσεως 34% ετέθη ενώπιον όλων των ευαγγελιζομένων από το ένα άκρον της χώρας ως το άλλο. Αν στην Κούβα πρόκειται να φθάσουν την αύξησι του 34% ως ένα νέο ανώτατο όριο για το 1951, θα πρέπει ν’ ανέλθουν σε 10.057 ευαγγελιζομένους αυτό το έτος. Παρ’ όλες τις θαυμάσιες αυξήσεις που συνεχίζονται στην Κούβα, αυτή η αναγγελία τούς έκαμε πραγματικά ν’ ανοίξουν τα μάτια τους. Ο αριθμός δέκα χιλιάδες πενήντα επτά εφάνηκε ότι απέχει πολύ από τη μικρή ομάδα των 7.800 ευαγγελιζομένων, αλλά τον επιδιώκουν με όλη τη ζέσι και τον ζήλο και την αποφασιστικότητα που έχουν, ακριβώς όπως χειρίζονται οποιοδήποτε άλλο έργο που τους δίδεται να κάμουν. Εμπιστεύονται στον Κύριο ότι υπάρχουν πολλά «άλλα πρόβατα» στο νησί που χρειάζεται να βρεθούν και με την παρ’ αξίαν αγαθότητά Του πρόκειται να προσπαθήσουν να τα εύρουν και να τα θρέψουν και να βοηθήσουν να γίνουν διαγγελείς της Βασιλείας.

Και στις τρεις συνελεύσεις εξεδηλώθη έντονα το ίδιο καλό πνεύμα συνεργασίας και αποφασιστικότητος να ληφθή φροντίδα για τα συμφέροντα της Βασιλείας. Στην Αβάνα υπήρχαν 3.493 στη δημοσία συνάθροισι, και 124 εβαπτίσθησαν. Δύο ημέρες αργότερα στη δημοσία συνάθροισι της Σάντα Κλάρα ήσαν 2.223 παρόντες, οι οποίοι εγέμισαν το θέατρο που εχρησιμοποιήθηκε. Εκεί ετέλεσαν το βάπτισμα 74. Στο Χολγκίν, το θέατρο που επέτυχαν να τους δοθή ήταν γεμάτο με 2.142 και νωρίς το πρωί 76 εβαπτίσθησαν. Έτσι, όσον αφορά την έκθεσι της συνελεύσεως της Κούβας, είναι πράγματι μια ευχαρίστησις ν’ αναφέρωμε ότι 7.858 άνθρωποι παρηκολούθησαν αυτές τις συγκεντρώσεις και 274 εβαπτίσθησαν. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη συνέλευσις του λαού του Κυρίου σ’ αυτή τη νήσο.

Το ταξίδι από τη μία πόλι στην άλλη εγίνετο με αεροπλάνο ή αυτοκίνητο και αυτό εσήμαινε συνεχή κίνησι. Βέβαια ήταν καλά ν’ ακούμε πείρες όπως εκείνη που διηγήθηκε ένας δάσκαλος που ήταν διωρισμένος σε κάποιο σχολείο. Η σύζυγός του δεν ήταν ενθουσιασμένη που έλαβε ο σύζυγος αυτή τη «νέα θρησκεία», αλλά αυτός όσο περισσότερο εμελετούσε, τόσο περισσότερο ήθελε να βγη στο έργον. Τελικά απεφάσισε να γίνη σκαπανεύς χωρίς να παύση να εκτελή τα καθήκοντά του και στη διδασκαλική του θέσι. Η σύζυγός του επέμεινε ότι δεν μπορούσε να το κάμη αυτό λόγω της υγείας του, αλλ’ αφότου έγινε σκαπανεύς, η υγεία του εβελτιώθη και εκέρδισε πάνω από 10 οκάδες βάρος. Δεν επέρασαν πολλοί μήνες και η σύζυγος ευηγγελίζετο επίσης και εισήρχετο στην ίδια χαρά του Κυρίου όπως αυτός. Και πολλές ανάλογες πείρες θ’ ακούση κανείς από το ένα άκρον της Κούβας ως το άλλο.

Σαν αποκορύφωμα του όλου πνεύματος της συνελεύσεως, ένας από τους αδελφούς μίλησε εκ μέρους του Αδελφού Νορρ επί δέκα λεπτά από τον ραδιοφωνικό σταθμό RHC με την σύνδεσί του που εκάλυψε όλο το έθνος, εκθέτοντας στο λαό της Κούβας τα συμβάντα των τριών συνελεύσεων και τα του έργου που επιτελούν οι μάρτυρες τον Ιεχωβά σ’ όλο τον κόσμο. Ο Αδελφός Νορρ προσεκλήθη να κάμη αυτή την ομιλία στην Αβάνα, αλλά δεν μπορούσε να επιστρέψη λόγω του ότι ανεμένετο στη Ζαμάικα. Επρόκειτο να πετάξη από την Καμαγκουέη στο Κίγκστον την Παρασκευή. Χωρίς αμφιβολία οι τρεις συνελεύσεις θα βοηθήσουν πολύ τους διαγγελείς της Βασιλείας στην αύξησι της Θεοκρατίας στην Κούβα.

Επιφυλάσσομε για το επόμενο τεύχος μας την αφήγησι του ταξιδιού προς τη Ζαμάικα, καθώς και του περαιτέρω κηρύγματος που έγινε στα ωραία νησιά των Δυτικών Ινδιών.