Λήψις Ζωοπαρόχου Γνώσεως — ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της Σκοπιάς

Λήψις Ζωοπαρόχου Γνώσεως

«Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν.»—Ιωάννης 17:3.

1. Τι είπε ο Ιεχωβά πριν από πολύν καιρό για την εποχή μας, εις Ωσηέ 4:1-9;

Ο ΙΕΧΩΒΑ, Κύριος ο Θεός, μίλησε για την εποχή μας, όταν είπε πριν από πολύν καιρό μέσω του προφήτου του Ωσηέ: «Ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, υιοί Ισραήλ· διότι ο Κύριος έχει κρίσιν μετά των κατοίκων της γης, επειδή δεν υπάρχει αλήθεια, ουδέ έλεος, ουδέ γνώσις Θεού επί της γης. Επιορκία, και ψεύδος, και φόνος, και κλοπή, και μοιχεία επλημμύρισαν, και αίματα εγγίζουσιν επί αίματα. Δια τούτο θέλει πενθήσει η γη, και πας ο κατοικών εν αυτή θέλει λειποψυχήσει, μετά των θηρίων του αγρού, και μετά των πετεινών του ουρανού· έτι και οι ιχθύες της θαλάσσης θέλουσιν εκλείψει. Πλην ας μη αντιλέγη μηδείς, μηδ’ ας ελέγχη τον άλλον· διότι μετά σου διαδικάζομαι, ιερεύ· και θέλεις ολισθήσει την ημέραν, και μετά σου θέλει ολισθήσει και ο προφήτης την νύκτα, και θέλω αφανίσει τον λαόν σου. Ο λαός μου ηφανίσθη δι’ ελλειψιν γνώσεως· επειδή συ απέρριψας την γνώσιν, και εγώ απέρριψα σε, από του να ιερατεύης εις εμέ· επειδή ελησμόνησας τον νόμον του Θεού σου, και εγώ θέλω λησμονήσει τα τέκνα σου. Καθώς επλήθυναν, ούτως ημάρτησαν εις εμέ· την δόξαν αυτών εις ατιμίαν θέλω μεταβάλει. Τρώγουσι τας αμαρτίας του λαού μου, και έχουσι προσηλωμένην την ψυχήν αυτών εις την ανομίαν αυτών. Δια τούτο θέλει είσθαι, Καθώς ο λαός, ούτω και ο ιερεύς· και θέλω επισκεφθή επ’ αυτούς τας οδούς αυτών, και ανταποδώσει εις αυτούς τας πράξεις αυτών.»—Ωσηέ 4:1-9, Μ.Α.Μ.

2. Ποια είναι η πραγματική αιτία για την καταστροφή; Σε ποιον οφείλεται;

² Μετά λίγα χρόνια αφού ο Ωσηέ ετελείωσε την προφήτευσί του, το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ έπεσε σε ειδωλολάτρας κατακτητάς, τον επόμενο δε αιώνα η αγία πόλις της Ιερουσαλήμ και ο ναός της κατεστράφησαν και οι Ιουδαίοι ξερριζώθηκαν από τη γη τους. Μια όμοια καταστροφή πρόκειται ν’ αντιμετωπίση στο προσεχές μέλλον ο «Χριστιανισμός». Μήπως θέλουν οι μελετηταί της παγκοσμίου καταστάσεως να γνωρίζουν την πραγματική αιτία αυτής της καταστροφής; Έχοντας υπ’ όψι τον σύγχρονο «Χριστιανισμό» ας σημειώσουν τ’ ακόλουθα λόγια του προφήτου: «Επιορκία, και ψεύδος, και φόνος, και κλοπή, και μοιχεία επλημμύρισαν, και αίματα εγγίζουσιν επί αίματα,» και στο βάθος όλων αυτών, «δεν υπάρχει . . . γνώσις Θεού επί της γης.» Σε ποιου τη θύρα εναποθέτει Κύριος ο Θεός την ευθύνη γι’ αυτή την άγνοια; Στη θύρα των θρησκευτικών ηγετών, των ιερέων και των προφητών, διότι είναι καθήκον τους να διδάσκουν τον λαό για τον Θεόν, και ο λαός αποβλέπει σ’ αυτούς, για τέτοια διδασκαλία. Τώρα δε ο λαός πρόκειται να ‘αφανισθή δι’ έλλειψιν γνώσεως’ σε μια παγκόσμια καταστροφή. Αλλά ο Θεός της δικαιοσύνης ορίζει ότι θα είναι «καθώς ο λαός, ούτω και ο ιερεύς», και επομένως οι ιερείς και ο κλήρος δεν θα έχουν καλύτερη τύχη από τον λαό. Οδήγησαν τον λαό να απορρίψη τη γνώσι της αληθείας· αν δε ο τυφλός οδηγή τον τυφλό, θα πέσουν και οι δύο στο λάκκο, ο οδηγός, όμως, είναι εκείνος που έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη.—Ματθαίος 15:14.

3. Ποια πνευματική κατάστασις επήλθε στον «Χριστιανισμό»; Για ποια αιτία;

³ Ο γραπτός λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή, έχει κυκλοφορήσει σε εκατοντάδες εκατομμυρίων αντιτύπων, και όμως ο θρησκευτικός κλήρος δεν κατέστησε επωφελή αυτή τη μεγάλη ευκαιρία, έτσι ώστε να υποκινήση τους ανθρώπους να μελετούν τον άγιο αυτό λόγο και να πληροφορηθούν για τον Θεό και τη βασιλεία του. Είναι, λοιπόν, άραγε παράδοξο, ότι όπου κι αν πάτε στον «Χριστιανικό κόσμο», θα βρήτε τους ανθρώπους σε θρησκευτική σύγχυσι, χωρίς κανείς απ’ αυτούς να έχη διευκρινίσει γιατί ο Παντοδύναμος Θεός επέτρεψε την επικράτησι της πονηρίας και των θλίψεων έως τώρα και τι σκοπεύει τώρα να κάμη σχετικά μ’ αυτή την κατάστασι των πραγμάτων και τι θέλει να κάμουν εκείνοι που αγαπούν τη δικαιοσύνη και την ασφάλεια; Επειδή η Αγία Γραφή με τη θεία της πληροφορία ήταν τόσο πολύ στη διάθεσι του κλήρου και αυτοί απέρριψαν τις αλήθειες της και τις διαφωτιστικές προφητείες της, ο μεγάλος Θεός της πνευματικής αφθονίας τούς απέρριψε ως κήρυκάς του και αγωγούς της Γραφικής πληροφορίας και διδασκαλίας. Έχουν απορριφθή από το να είναι οι ιερείς του, διότι είναι γραμμένο: «Τα χείλη του ιερέως θέλουσι φυλάττει γνώσιν, και εκ του στόματος αυτού θέλουσι ζητήσει νόμον· διότι αυτός είναι άγγελος του Ιεχωβά των δυνάμεων.» (Μαλαχίας 2:7, Α.Σ.Μ.) Έτσι έπληξε πνευματική πείνα τον «Χριστιανισμό» σύμφωνα με την προειδοποίησι: «Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Ιεχωβά ο Θεός, και θέλω εξαποστείλει πείναν επί την γην· ουχί πείναν άρτου, ουδέ δίψαν ύδατος, αλλ’ ακροάσεως των λόγων του Ιεχωβά. Και θέλουσι περιπλανάσθαι από θαλάσσης έως θαλάσσης, και από βορρά έως ανατολής θέλουσι περιτρέχει, ζητούντες τον λόγον του Ιεχωβά· και δεν θέλουσιν ευρεί. Εν τη ημέρα εκείνη θέλουσι λειποθυμήσει αι ωραίαι παρθένοι, και οι νεανίσκοι, υπό δίψης [των υδάτων της αληθείας].» (Αμώς 8:11-13, Α.Σ.Μ.) Αντί να εύρετε τους λόγους του Ιεχωβά μεταξύ του κλήρου και των θρησκευτικών συστημάτων του «Χριστιανισμού», αντιμετωπίζετε το αποκρουστικό γεγονός του θρησκευτικού διωγμού εναντίον των μαρτύρων του Ιεχωβά που κηρύττουν τον λόγον Του.

ΕΠΙΤΥΧΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ

4. Γιατί η γνώσις είναι πάρα πολύ αναγκαία τώρα; Τι αποτέλεσμα έχει η αύξησίς της;

⁴ Η αγωνιώδης κραυγή των ανθρώπων σήμερα είναι για ζωή. Πώς πρόκειται να εύρουν το δρόμο γι’ αυτή; Αν ο κανών που αναγγέλλει ο Θεός είναι αληθινός, ότι, δηλαδή, ‘ο λαός μου αφανίζεται δι’ έλλειψιν γνώσεως’, τότε και το αντίστροφο πρέπει να είναι αληθινό, ότι ο λαός θα σωθή και θα διαφυλαχθή ζωντανός με την απόκτησι γνώσεως. Αυτός είναι ο καιρός της μεγίστης ανάγκης ζωοπαρόχου γνώσεως, διότι όλες οι εξελίξεις από το έτος 1914 αποδεικνύουν ότι ο παρών κόσμος εισήλθε στον ‘καιρόν της συντελείας’ του και πλησιάζει τώρα στο καταστρεπτικό τέλος της περιόδου αυτής. Ο Θεός υποσχέθηκε εύσπλαγχνα την πολύ αναγκαία πληροφορία, διότι προ αιώνων είπε στον προφήτη Δανιήλ: «Έγκλεισον τους λόγους, και σφράγισον το βιβλίον, έως του εσχάτου καιρού· τότε πολλοί θέλουσι περιτρέχει, και η γνώσις θέλει πληθυνθή.» (Δανιήλ 12:4) Αλλ’ αν με το να περιτρέχουν οι άνθρωποι δια μέσου του «Χριστιανισμού» αποτυγχάνουν να εύρουν τους λόγους του Ιεχωβά για την ανακούφισι της πνευματικής πείνας, τότε πού πρέπει να ‘περιτρέξουν’ για να έχουν ως αποτέλεσμα την υποσχόμενη αύξησι της γνώσεως; Πρέπει να περιτρέξωμε τον γραπτόν λόγον του Θεού, δηλαδή, να ερευνήσωμε και να εξετάσωμε την Αγία Γραφή για να λάβωμε άμεση διδασκαλία. Αν οι αμειβόμενοι θρησκευτικοί κληρικοί και πνευματικοί σύμβουλοι απορρίπτουν τη Γραφή χάριν της κοσμικής φιλοσοφίας και των ανθρωπίνων παραδόσεων που είναι αντίθετες προς τον λόγον του Θεού, τότε οι άνθρωποι που επιθυμούν ένθερμα τη ζωή, πρέπει οι ίδιοι να περιτρέξουν δια μέσου των σελίδων του ιερού Βιβλίου αν μέλλουν ποτέ να αποκτήσουν τη ζωοπάροχη αύξησι της γνώσεως. Ας ενεργήσουν, λοιπόν, οι άνθρωποι ανεξάρτητα από τους θρησκευτικούς ηγέτας που τους έφεραν σε πνευματική ένδεια. Ας εξασκήσουν πίστι και ας ‘περιτρέξουν’ δια μέσου του Βιβλίου του Θεού που τώρα είναι αποσφραγισμένο και ανοιγμένο. Το πνεύμα Του, που ερευνά τα «βάθη του Θεού», έχει εκχυθή. Ο θαυμάσιος καιρός Του για πνευματική διαφώτισι, ήλθε.

5, 6. (α) Ποια μεγίστη υπηρεσία παρέλειψε ο κλήρος; (β) Με ποιες συνέπειες για τον εαυτό του και το λαό Ισραήλ;

⁵ Η μεγίστη υπηρεσία που οποιοσδήποτε άνδρας ή γυναίκα θα μπορούσε πιθανώς να προσφέρη σήμερα στην ανθρωπότητα, είναι να μεταδώση τη γνώσι του Θεού και να ενθαρρύνη τους ανθρώπους να περιτρέξουν δια μέσου του Βιβλίου Του κάνοντας προσωπικώς μελέτη της Γραφής. Ο θρησκευτικός κλήρος παρέλειψε αυτή την υπηρεσία που είναι η πιο επείγουσα και σπουδαία, το ίδιο όπως και στις ημέρες του Ιησού. Ο Υιός του Θεού υπέδειξε με θάρρος εκείνους τους οποίους ο Θεός εκράτησε υπευθύνους για τη θανατηφόρο κατάστασι της αγνοίας του λαού. Αν και εκινδύνευε να διεγείρη τη συνδυασμένη εναντίωσι των ιερέων και θρησκευτικών ηγετών, είπε: «Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί· διότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων· επειδή σεις δεν εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφίνετε να εισέλθωσιν.» «Ουαί εις εσάς τους νομικούς, διότι αφηρέσατε το κλειδίον της γνώσεως· σεις δεν εισήλθετε, και τους εισερχομένους εμποδίσατε.»—Ματθαίος 23:13 και Λουκάς 11:52.

⁶ Κατακρατώντας έτσι την αλήθεια από το λαό, οι κληρικοί εκείνοι των ημερών του Ιησού ωδηγούσαν το λαό στην απώλεια και το έθνος των στην καταστροφή. Επειδή ήταν υπεύθυνοι γι’ αυτό, οι θρησκευτικοί ηγέται εκέρδιζαν επίσης για τον εαυτό τους την εκμηδένισι. Ο Ιησούς λοιπόν έκραξε σ’ αυτούς: «Όφεις, γεννήματα εχιδνών, πώς θέλετε φύγει από της καταδίκης της γεέννης;» (Ματθαίος 23:33) Κρατώντας στην άγνοια τους ανθρώπους τους ωδήγησαν να θανατώσουν τον Ιησούν σ’ ένα ξύλο μαρτυρίου στο Γολγοθά. Τριάντα επτά έτη αργότερα, αυτή η εσκεμμένως καλλιεργημένη άγνοια ωδήγησε στις μοιραίες της συνέπειες, στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ με μια τεράστια απώλεια ανθρωπίνων ψυχών, ακριβώς όπως είχε προείπει ο Ιησούς, και στη διάλυσι του Ιουδαϊκού έθνους έως την ημέρα αυτή. Και τώρα, σ’ αυτόν τον ‘καιρό του τέλους’, το έθνος του Ισραήλ που ανεβίωσε με πρωτεύουσα τη νεώτερη Ιερουσαλήμ, προτιμά ν’ ακολουθήση τα ίχνη των προπατόρων του, αγνοώντας τη συμβουλή του Ιεχωβά Θεού. Εξέλεξε πάλι τον «Καίσαρα» ως φίλον του, προτιμώντας τον από τη βασιλεία του Θεού δια του Χριστού. Επεδίωξε και επέτυχε να γίνη μέλος των Ηνωμένων Εθνών του καταδικασμένου αυτού κόσμου. Μια μόνο δυνατή έκβασις υπάρχει: το να καταστραφή μαζί με τον παρόντα κόσμον επειδή έλαβε την εσφαλμένη πορεία λόγω ελλείψεως γνώσεως του Ιεχωβά Θεού και της Μεσσιανικής βασιλείας του.

Η ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

7, 8. (α) Από ποιους δύο ανθρώπους που αναφέρονται συχνά ήταν σοφώτερος ο Ιησούς; (β) Ποια πείρα του Ισραήλ φανερώνει ότι το μέσον της σωτηρίας του ανθρώπου δεν βρίσκεται μέσα του;

⁷ Ο Ιησούς Χριστός ήταν ο μέγιστος Ιουδαίος, διότι ήταν ο Ιουδαϊκός Μεσσίας, ο Χριστός. Ο βασιλεύς της Ιερουσαλήμ Σολομών, εφ’ όσον εβάδιζε στο δρόμο του Ιεχωβά, ήταν ο σοφώτερος άνθρωπος των αρχαίων χρόνων· αλλά ο Ιησούς Χριστός ήταν κάτι μεγαλύτερο από τον Σολομώντα. Ήξερε τι είναι ανάγκη να γνωρίζωμε για να αποκτήσωμε αιώνια ζωή. Ήταν σοφώτερος από τον αρχαίο «εθνικόν» φιλόσοφο Θαλή τον Μιλήσιο, ο οποίος έλεγε: «Γνώθι σαυτόν.» Ναι, σοφώτερος από τον Άγγλο ποιητή Αλέξ. Πόουπ, ο οποίος θεωρείται περίφημος διότι είπε: «Η κατάλληλη μελέτη του ανθρωπίνου γένους είναι ο άνθρωπος.» Ο Ιησούς υπέδειξε μια ανώτερη γνώσι ως απολύτως ζωτική για την απόκτησι ζωής. Ασφαλώς αν ένας άνθρωπος ζητή να γνωρίση τον εαυτό του, το μόνο ειλικρινές συμπέρασμα στο οποίο μπορεί να φθάση είναι ότι αυτός είναι εντελώς όμοιος με όλους τους άλλους ανθρώπους και ότι είναι αμαρτωλός και ότι το μέσον της σωτηρίας δεν είναι μέσα του ή σε άλλους ανθρώπους. Ακόμη και όσα υπολείμματα συνειδήσεως εκληρονόμησε από τον Αδάμ, τον κάποτε τέλειον άνθρωπο, θα του υπενθυμίζουν ότι είναι αμαρτωλός και θα τον καταδικάζουν.

⁸ Ο τρόπος της σωτηρίας, το μέσον αποκτήσεως αιωνίου ζωής, δεν βρίσκεται μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο, ακόμη και όταν του έχει δοθή ένας τέλειος νόμος. Επί δεκαπέντε αιώνες το Ιουδαϊκό έθνος ζούσε κάτω από τον νόμο που του είχε δώσει ο Ιεχωβά μέσω του Μωυσέως. Αλλά αυτός ο καλός και άγιος νόμος του Θεού ήταν κάτι περισσότερο από ό,τι θα μπορούσαν να φθάσουν, και εφανέρωνε μόνο σε όλους αυτούς ακόμη περισσότερο ότι ήσαν αμαρτωλοί. Το μάθημα που πρέπει να μάθωμε από τούτο, το συνώψισε ο απόστολος Παύλος με τα εξής λόγια: «Εξεύρομεν δε ότι όσα λέγει ο νόμος, λαλεί προς τους υπό τον νόμον· δια να εμφραχθή παν στόμα, και να γείνη πας ο κόσμος υπόδικος εις τον Θεόν. Διότι εξ έργων νόμου δεν θέλει δικαιωθή ουδεμία σαρξ ενώπιον αυτού· επειδή δια του νόμου γίνεται η γνώρισις της αμαρτίας.» (Ρωμαίους 3:19, 20) Πόσο χαρούμενοι μπορούμε να είμαστε σήμερα διότι δεν έχομε ανάγκη να περάσωμε μέσα από τους δεκαπέντε αιώνες της πείρας του Ισραήλ, για να βεβαιωθούμε ότι η σωτηρία μας δεν προκύπτει από τις προσπάθειές μας για αυτοδικαίωσι!

9. Τι εβεβαίωσε ο Ιησούς ως την υψηλότερη σταδιοδρομία για μας;

⁹ Για να είμεθα σοφοί για αιώνια σωτηρία πρέπει να προσέξωμε τα λόγια Εκείνου που είναι μεγαλύτερος από τον Σολομώντα, του Ιησού Χριστού. Όταν ήταν στη γη είπε σε άνδρες και γυναίκες να τον ακολουθήσουν και να τον μιμηθούν. Μπορούμε να το πράξωμε αυτό αναλαμβάνοντας το έργο που έκανε. Γεννημένος τέλειος άνθρωπος με τη θαυματουργική ενέργεια του Ιεχωβά Θεού του ουρανίου Πατρός του, ο Ιησούς ήταν ο μόνος άνθρωπος που θα μπορούσε να καταθέση τη ζωή του ως απολυτρωτική θυσία υπέρ του ανθρωπίνου γένους, για να αποκτήση αυτό αιώνια ζωή στο νέο κόσμο. Προτού, όμως, καταθέση τη ζωή του, τι έργο ανέλαβε ως ευάρεστο στον Θεό και υψίστης σπουδαιότητος; Σε τι αφωσιώθηκε θεωρώντας το ως την πιο επείγουσα ανάγκη των ανθρώπων που αντιμετώπιζαν καταστροφή; Στον ωρισμένο καιρό που υπεδείκνυε η προφητεία, εγκατέλειψε το έργο του ως ξυλουργού και ανέλαβε το κήρυγμα. Αν και ήξερε ότι αυτό θα ωδηγούσε σ’ ένα μαρτυρικό θάνατο με δημόσιο όνειδος, αφιερώθηκε στη διάδοσι της γνώσεως του Ιεχωβά Θεού. Έτσι εβεβαίωσε ότι το κήρυγμα του λόγου του Θεού ήταν η υψηλότερη σταδιοδρομία. Ο κόσμος αυτός μπορεί να χλευάζη το κήρυγμα της Γραφής ως μωρό και καθόλου πρακτικό, ιδιαίτερα σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο της παγκοσμίου ιστορίας· όλος, όμως, ο κόσμος με τα πολιτικά του αξιώματα και τις επιχειρήσεις του Μεγάλου Εμπορίου και τους τιμημένους θρησκευτικούς άμβωνας δεν θα μπορούσε ποτέ να μας προσφέρη μια υψηλότερη σταδιοδρομία από εκείνην που ο Ιησούς άφησε ως υπόδειγμα για μας. Για τη νομοταγή του πορεία ανάμεσα σ’ έναν εχθρικό κόσμο που δεν τον εκτιμούσε, εκέρδισε τον τίτλο «Ο μάρτυς ο πιστός και αληθινός.» (Αποκάλυψις 3:14· 1:5) Μπορούμε άραγε εμείς σήμερα να απολαύσωμε κάποιο υψηλότερο προνόμιο από το να είμεθα μάρτυρες σαν κι αυτόν, μάρτυρες του Ιεχωβά, και να αποδειχθούμε πιστοί ως τοιούτοι; Το παράδειγμα του Ιησού λέγει Όχι!

ΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ

10. Τι είπε ο Ιησούς για να δείξη από τι έχει ανάγκη ο άνθρωπος για ν’ αποκτήση ζωή;

¹⁰ Έπειτα από τη διεκδίκησι της κυριαρχίας του Ιεχωβά ως του μόνου δικαιωματικού Άρχοντος του σύμπαντος, ο Ιησούς ενδιαφερόταν για την άφθονη, αιώνια ζωή των ανθρώπων. Ο Θεός τού είχε δώσει ‘εξουσίαν πάσης σαρκός’, και ο Ιησούς ενδιαφερόταν να δώση στο ανθρώπινο γένος τελεία ζωή κατ’ εικόνα και ομοίωσιν του Θεού, απηλλαγμένη από αμαρτία. Ήξερε από τι είχαμε ανάγκη για να την αποκτήσουμε, και αφιερώθηκε στο να μας το δώση αυτό. Ήξερε την αξία της γνώσεως του Θεού, και γι’ αυτό είπε: «Εγώ είμαι ο ποιμήν ο καλός, και γνωρίζω τα εμά, και γνωρίζομαι υπό των εμών, καθώς με γνωρίζει ο Πατήρ, και εγώ γνωρίζω τον Πατέρα· και την ψυχήν μου βάλλω υπέρ των προβάτων.» Και στην τελευταία προσευχή που έκαμε επάνω στη γη μαζί με τα πρόβατά του είπε: «Πάτερ δίκαιε, και ο κόσμος δεν σε εγνώρισεν, εγώ δε σε εγνώρισα.» (Ιωάννης 10:14, 15· 17:25) Ήταν η προσωπική του γνώσις για τον Θεό εκείνη που έκανε τον Ιησούν ισχυρό να σταθή υπέρ της παγκοσμίου κυριαρχίας του Θεού και να διεκπεραιώση τον στοργικό σκοπό του Θεού για το ανθρώπινο γένος, οτιδήποτε και αν του εστοίχιζε αυτό. Στην τελική, λοιπόν, προσευχή του προς τον Θεό μαζί με τους πιστούς του αποστόλους, είπε στον ουράνιο Πατέρα του: «Δόξασον τον Υιόν σου, δια να σε δοξάση και ο Υιός σου· καθώς έδωκας εις αυτόν εξουσίαν πάσης σαρκός, δια να δώση ζωήν αιώνιον εις πάντας όσους έδωκας εις αυτόν. Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν.»—Ιωάννης 17:1-3.

11. Γιατί αυτή η μελέτη και η γνώσις είναι υψηλότερη και οδηγεί στη ζωή;

¹¹ Όχι, η συμβουλή που οδηγεί στην ατελεύτητη ζωή δεν είναι: «Γνώθι σαυτόν.» Η σπουδαιότερη μελέτη του ανθρώπου δεν είναι ο άνθρωπος, είτε ο εαυτός σας είτε άλλοι άνθρωποι. Η σπουδαιότερη μελέτη του ανθρώπου είναι ο Θεός και ο Πρώτιστος Αντιπρόσωπος του Θεού, ο Ιησούς Χριστός. Είναι αλήθεια ότι ο Θεός ο ίδιος είναι αόρατος και απείρως υψηλά ώστε να μην μπορή ο άνθρωπος να τον φθάση, και όμως ο Θεός κατέστησε δυνατή στον άνθρωπο αυτή τη μελέτη μέσω του γραπτού του λόγου και με τη βοήθεια της διαφωτιστικής του ενεργού δυνάμεως ή πνεύματος. Αυτή η μελέτη πραγματεύεται τα υψηλότερα πράγματα και οδηγεί σε αποτελέσματα υψίστης σπουδαιότητος για μας. Πρέπει να επιδιώξωμε αυτή τη μελέτη αν θέλωμε να λάβωμε τη γνώσι που σημαίνει αιώνια ζωή στο νέο κόσμο. Γιατί; Διότι αυτή είναι η γνώσις της μεγάλης Πηγής της ζωής, του Ιεχωβά του μόνου αληθινού Θεού, και επίσης η γνώσις του Πρωτίστου Αντιπροσώπου που ο Θεός χρησιμοποιεί για να κάμη δυνατή αυτή τη ζωή για μας, του Ιησού Χριστού, τον οποίον ο Θεός απέστειλε σ’ αυτόν τον κόσμο για να διακηρύξη τον Θεό σ’ εμάς όπως κανείς άλλος προφήτης δεν το είχε κάμει. Όταν μελετούμε τον άνθρωπο, μελετούμε ένα θνητό κτίσμα. Όταν μελετούμε τον Θεό, μελετούμε τον ζωοδότη Δημιουργό. Ασφαλώς είναι πιο ζωτικό να γνωρισθούμε με τον Δημιουργό και να σχετισθούμε μ’ αυτόν παρά να μελετούμε αμαρτωλά πλάσματα της γης που είναι καταδικασμένα σε θάνατο. Ασφαλώς, επίσης, είναι πιο σπουδαίο να φθάσωμε να γνωρίσωμε τον Πρώτιστον Αντιπρόσωπο του Θεού για τη χορήγησι ζωής, παρά να ενδιαφερώμεθα για πλάσματα που έχουν ανάγκη ζωής και δεν έχουν τα μέσα να σώσουν τον εαυτό τους. Η υψηλότερη μελέτη οδηγεί σε αιώνια ζωή.

12. Σε ποιους γίνεται Διδάσκαλος ο Ιεχωβά; Σύμφωνα με ποια υπόσχεσι;

¹² Όταν στρεφώμεθα στον Θεό και στον Χριστό και αναλαμβάνωμε μια μελέτη του Βιβλίου του Θεού, τότε Αυτός γίνεται ο Διδάσκαλος μας, και ασφαλώς, γνωρίζει πώς να μας διδάξη το δρόμο για να επιτύχωμε αιώνια ύπαρξι με ειρήνη και ευτυχία. Ο Θεός κατηύθυνε να γραφή στους προφήτας: «Πάντες δε οι υιοί σου θέλουσιν είσθαι διδακτοί του Ιεχωβά, και θέλει είσθαι μεγάλη η ειρήνη των υιών σου.» (Ησαΐας 54:13, Α.Σ.Μ.) Αυτά τα λόγια απηυθύνοντο στη «γυναίκα» του Θεού, δηλαδή, στη Θεοκρατική οργάνωσι του Ιεχωβά που ονομάζεται «Σιών», η οποία γεννά εκείνους που γίνονται τα πνευματικά τέκνα του Θεού. Το πρώτιστο από τα τέκνα της είναι ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος εχρίσθηκε για να είναι ο Βασιλεύς του Ιεχωβά για την υποσχεμένη βασιλεία. Τα άλλα τέκνα της, για τα οποία γίνεται λόγος εδώ, είναι εκείνοι που ακολουθούν τα ίχνη του Ιησού Χριστού και έχουν χρισθή με το πνεύμα του Θεού για να είναι ενωμένοι με τον Χριστό στην ουράνια βασιλεία. Όταν γεννά τα βασιλικά αυτά τέκνα, αρχίζοντας από τον Ιησού, της λέγεται να ψάλλη και να κράζη δυνατά από χαρά διότι έπαυσε η στείρωσίς της. (Ησαΐας 54:1) Ο απόστολος Παύλος δείχνει ότι η γυναίκα αυτή είναι η Θεοκρατική οργάνωσις του Ιεχωβά και ότι τα τέκνα της είναι ο Ιησούς Χριστός και το σώμα του που αποτελείται από τους πιστούς ακολούθους του, λέγοντας: «Η δε άνω Ιερουσαλήμ είναι ελευθέρα, ήτις είναι μήτηρ πάντων ημών. Διότι είναι γεγραμμένον, “Ευφράνθητι στείρα η μη τίκτουσα, έκβαλε φωνήν και βόησον η μη ωδίνουσα· διότι τα τέκνα της ερήμου είναι πλειότερα παρά τα τέκνα της εχούσης τον άνδρα.” Ημείς δε, αδελφοί, καθώς ο Ισαάκ, επαγγελίας τέκνα είμεθα. Λοιπόν, αδελφοί, δεν είμεθα της δούλης τέκνα, αλλά της ελευθέρας.»—Γαλάτας 4:26-28, 31.

13, 14. (α) Μέσω τίνος ενεργεί τη διδασκαλία ο Ιεχωβά; (β) Ποιοι γίνονται δεκτοί στο σχολείο Του, και με ποιες ευλογίες γι’ αυτούς;

¹³ Πόσο πολύτιμο είναι να έχωμε τον Ιεχωβά Θεό τον ίδιο ως Διδάσκαλό μας! Δεν θα μπορούσε να υπάρξη καμμιά εκπαίδευσις υψηλότερη από αυτή, διότι αυτή είναι λήψις γνώσεως από την υψίστη πηγή στο σχολείο της ζωής. Ο Θεός δε εκάλεσε στην υπηρεσία ως συνδιδάσκαλο τον βασιλικό Του Υιό Ιησού Χριστό. Γι’ αυτόν τον ειδικό λόγο ο Ιησούς έλεγε στους ακολούθους του: «Σεις όμως μη ονομασθήτε Ραββί· διότι είς είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός· πάντες δε σεις αδελφοί είσθε. Μηδέ ονομασθήτε καθηγηταί· διότι είς είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός.» (Ματθαίος 23:8, 10) Πρέπει λοιπόν να διδαχθούμε από τον Ιεχωβά Θεό μέσω του Ιησού Χριστού.

¹⁴ Επειδή η διδασκαλία γίνεται μέσω του Ιησού Χριστού ως του Πρωτίστου Εκπαιδευτού, πολλοί αρνούνται να διδαχθούν, διότι δεν επιθυμούν να γίνουν όμοιοι με τον Διδάσκαλό τους. Επομένως δεν γίνονται δεκτοί ούτε ζητούν να γίνουν δεκτοί όλοι οι άνδρες και οι γυναίκες σ’ αυτό το σχολείο της ανωτάτης μαθήσεως, αλλά μόνο εκείνοι που αγαπούν και φοβούνται τον Ιεχωβά Θεό και τους οποίους αυτός ελκύει. Ο Ιησούς κατέστησε σαφές το γεγονός αυτό όταν είπε: «Ουδείς δύναται να έλθη προς εμέ, εάν δεν ελκύση αυτόν ο Πατήρ ο πέμψας με· και εγώ θέλω αναστήσει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα. Είναι γεγραμμένον εν τοις προφήταις, “Και πάντες θέλουσιν είσθαι διδακτοί του Θεού.” Πας λοιπόν όστις ακούση παρά του Πατρός και μάθη, έρχεται προς εμέ.» (Ιωάννης 6:44, 45) Σύμφωνα με τον Ιησούν, η μάθησις που αποκτά ένας Χριστιανός σ’ αυτό το Θεοκρατικό σχολείο οδηγεί σε ανάστασι από τους νεκρούς και σε αιώνια ζωή στα πρώτα χίλια χρόνια του Νέου Κόσμου. Εκείνοι που διδάσκονται σ’ αυτό το σχολείο ευλογούνται με ειρήνη και ευτυχία και διαφυλάσσονται από τις ιδιοτελείς, θανατηφόρους συγκρούσεις του παλαιού αυτού κόσμου. Ας φροντίσωμε, λοιπόν, να μην είναι διδάσκαλοί μας άνθρωποι με τα νεκρά παραγγέλματά τους, τις παραδόσεις τους και τις κοσμικές φιλοσοφίες τους, αλλά να είναι διδάσκαλοί μας οι δύο μεγάλοι Εκπαιδευταί του σύμπαντος, ο Ιεχωβά Θεός και ο Ιησούς Χριστός. Το να πράξωμε τούτο σημαίνει για μας ζωή.

15, 16. Πώς ο Ιησούς εξεδήλωσε τα προσόντα ενός αληθινού εκπαιδευτού;

¹⁵ Ο Ιησούς εξεδήλωσε όλα τα προσόντα ενός αξιοπίστου εκπαιδευτού. Δεν εκάθησε στη διδασκαλική έδρα του σχολείου του Ιεχωβά, που είναι σχολείον ζωής, και έπειτα να στραφή στις κενές φιλοσοφίες του κόσμου τούτου και να διδάσκη στους ακολούθους του κάτι αντίθετο προς τον υπέρτατον Εκπαιδευτήν Ιεχωβά Θεόν, απλώς για να είναι δημοφιλής στον παρόντα κόσμον. Εκείνο που απαιτεί ο Θεός από όλους εκείνους που ομολογούν ότι τον αντιπροσωπεύουν και μιλούν γι’ αυτόν, είναι να λέγουν την αλήθεια για τον Θεό και να μεταδίδουν την πραγματική γνώσι περί αυτού στον λαό. Σε δυο περιπτώσεις είναι γραμμένο ότι ο Ιησούς ανέφερε περικοπή από το κεφάλαιον 6 της προφητείας του Ωσηέ, όπου διαβάζομε: «Διότι έλεος θέλω, και ουχί θυσίαν· και επίγνωσιν Θεού μάλλον παρά ολοκαυτώματα. Αυτοί, όμως ως Αδάμ παρέβησαν την διαθήκην· εν τούτω εφέρθησαν απίστως προς εμέ.» (Ωσηέ 6:6, 7· Ματθαίος 9:12, 13· 12:7) Γι’ αυτό ακριβώς ο Ιησούς εχειρίζετο τον προφητικόν λόγον του Θεού σαν μάχαιραν που την κατηύθυνε εναντίον των θρησκευτικών εκείνων κληρικών θανατώνοντας τις θρησκευτικές των αξιώσεις.

¹⁶ Η προφητεία του Ωσηέ στα αμέσως προηγούμενα εδάφια προέλεγε αυτή την ενέργεια του Ιησού, με τα εξής λόγια: «Τι να κάμω εις σε, Εφραΐμ; τι να κάμω εις σε, Ιούδα; διότι η καλωσύνη σας είναι ως νεφέλη πρωινή, και ως δρόσος εωθινή ήτις παρέρχεται. Δια τούτο κατέκοψα αυτούς δια των προφητών· εφόνευσα αυτούς δια των λόγων του στόματός μου· και αι κρίσεις σου θέλουσιν εξέλθει ως φως.»—Ωσηέ 6:4, 5.

17. Ποια, λοιπόν, πορεία πρέπει να επιδιώξωμε για να είμεθα πιστοί μάρτυρες του Θεού;

¹⁷ Η όλη διδασκαλία της Βίβλου από την αρχή ως το τέλος είναι ότι οι άνθρωποι αφανίζονται λόγω ελλείψεως γνώσεως του Θεού του Δημιουργού και Σωτήρος. Για να ικανοποιήση την ανάγκη αυτή ο Θεός προσφέρει στους ανθρώπους τη γνώσι μέσα στο εμπνευσμένο Βιβλίο του. Γι’ αυτό εμείς που θέλομε να είμεθα πιστοί μάρτυρές του ας το έχωμε αυτό υπ’ όψιν και ας μη στρεφώμεθα σε κάτι άλλο. Ας εμμένωμε αυστηρά στη διάδοσι του αγνού λόγου του Θεού προς τιμήν του και για τη σωτηρία των ανθρώπων. Επειδή ακριβώς οι θρησκευτικοί κληρικοί του «Χριστιανισμού» απέχουν από το να κάνουν αυτό και έχουν μιμηθή τον κλήρο των ημερών του Ιησού, γι’ αυτό ήλθε τώρα η σειρά τους να ‘κατακοπούν δια των προφητών και να φονευθούν δια των λόγων του στόματος του Θεού’. Τους αρέσει αυτό; Φυσικά, όχι· και μισούν τους μάρτυρας του Ιεχωβά επειδή διακηρύττουν τις προφητείες και δημοσιεύουν τους λόγους του στόματος του Θεού, που έχουν ένα τόσο θανατηφόρο αποτέλεσμα επάνω στον κλήρο ενώπιον του λαού.

ΑΝΑΓΚΗ ΩΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

18, 19. Γιατί η μερική γνώσις δεν είναι αρκετή για ν’ αποκτήσωμε σωτηρία;

¹⁸ Όταν λαμβάνωμε τη διδασκαλία του Θεού μέσω της Αγίας Γραφής, ας λαμβάνουμε όλα όσα αυτή διδάσκει. Ο Υπέρτατος Διδάσκαλος μάς προειδοποιεί ότι δεν πρέπει ούτε να προσθέτουμε κοσμική ψευδή γνώσι στο λόγο Του ούτε να αφαιρούμε απ’ αυτόν. Πρέπει να έχωμε την πλήρη πληροφορία για την απόκτησι της σωτηρίας την οποίαν Αυτός παρέχει. Επί χιλιάδες χρόνια ευσεβείς άνδρες και γυναίκες εκζητούσαν πληροφορία για Εκείνον τον οποίον ο Θεός επρόκειτο ν’ αποστείλη και ήθελαν να διακρίνουν ποιος ήταν αυτός και να ενωθούν μαζί του. Στον ωρισμένο καιρό ήλθε ο Μεσσίας, και αυτός ήταν ο Ιησούς Χριστός. Αν επρόκειτο να ακολουθήσωμε την πορεία του θρησκευτικού κλήρου των ημερών του Ιησού και ν’ απορρίψωμε τα σχετικά με αυτόν γεγονότα όπως προελέχθησαν στις προφητείες, ποτέ δεν θα αποκτούσαμε αιώνια ζωή. Θα ήμαστε σαν εκείνους τους Ιουδαίους που απωλέσθησαν επειδή απέρριψαν αυτή τη γνώσι. Η γνώσις του Θεού χωρίς τον Υιό του Ιησού Χριστό είναι μόνο μερική. Η ζωή μέσω του νόμου του Μωυσέως είναι αδύνατη. Ομοίως, η γνώσις του Ιησού Χριστού χωρίς τον Ιεχωβά Θεό είναι μόνο μερική, όπως στην περίπτωσι του «Χριστιανισμού» σήμερα. Το να γνωρίζουμε τον Ιεχωβά Θεό και το να γνωρίζωμε τον Ιησού Χριστό είναι αχώριστα για τη σωτηρία.

¹⁹ Ο Ιωάννης 3:35, 36 μάς λέγει: «Ο Πατήρ αγαπά τον Υιόν, και πάντα έδωκεν εις την χείρα αυτού. Όστις πιστεύει εις τον Υιόν, έχει ζωήν αιώνιον· όστις όμως απειθεί εις τον Υιόν, δεν θέλει ιδεί ζωήν, αλλ’ η οργή του Θεού μένει επάνω αυτού.» Η 1 Ιωάννου 2:22, 23 λέγει: «Τις είναι ο ψεύστης, ειμή ο αρνούμενος ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; ούτος είναι ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον Πατέρα και τον Υιόν. Πας ο αρνούμενος τον Υιόν, δεν έχει ουδέ τον Πατέρα· όστις ομολογεί τον Υιόν έχει και τον Πατέρα.» Και σε τούτο η 1 Ιωάννου 4:15 προσθέτει: «Όστις ομολογήση ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού, ο Θεός μένει εν αυτώ, και αυτός εν τω Θεώ.» Δεν υπάρχει καμμιά άλλη οδός σχετικά με τούτο: το να λάβωμε γνώσιν του μόνου αληθινού Θεού, καθώς επίσης και του Απεσταλμένου του Ιησού Χριστού, είναι εκείνο που σημαίνει ζωή αιώνια για μας.