Απόφασις

1. Πότε τα προηγούμενα άρθρα εξεφωνήθησαν ως ομιλία, και υπό ποιες περιστάσεις;

ΤΑ ΔΥΟ προηγούμενα άρθρα απετέλεσαν τη βασική ομιλία του Ν. Ο. Νορρ, προέδρου της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά, που εξεφωνήθη, σύμφωνα με το πρόγραμμα, την 3η μεταμεσημβρινή ώρα της Τρίτης 1ης Αυγούστου 1950, στις πολλές χιλιάδες που είχαν υπερπληρώσει το Στάδιον Γιάγκη της Νέας Υόρκης, για να παρακολουθήσουν τη διεθνή συνελευσι των μαρτύρων του Ιεχωβά «Αύξησις της Θεοκρατίας». Μετά την εκφώνησι της ομιλίας του ο κ. Νορρ παρουσίασε την παρακάτω Απόφασι προς υιοθέτησιν:

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

2. Τι κατέστησε επίκαιρη μια τέτοια Απόφασι;

² Σ’ αυτή τη βαρυσήμαντη περίστασι που έχομε συναχθή από 50 χώρες και πλέον ως ένα αντιπροσωπευτικό σώμα από δεκάδες χιλιάδων σ’ αυτό το Στάδιον Γιάγκη της πόλεως της Νέας Υόρκης, για να διεξαγάγωμε τη διεθνή Συνέλευσι των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Αύξησις της Θεοκρατίας», βρίσκομε πολύ επίκαιρο, αυτή την 1η ημέρα του Αυγούστου του 1950, να κάνωμε την ακόλουθη Διακήρυξι:

3. Ποιος είναι η πηγή της εξουσίας; Ποια είναι η πρόθεσις;

³ ΕΠΕΙΔΗ ο Θεός του ουρανού και της γης, του οποίου το όνομα είναι Ιεχωβά, είναι η Πηγή κάθε νομίμου εξουσίας και αυθεντίας και έχει αναγράψει στις σελίδες της Αγίας Γραφής την πρόθεσί του να αποκαταστήση τη δικαία του Θεοκρατιική κυβέρνησι σ’ αυτή τη γη (Ψαλμός 62:11· Ματθαίος 6:9, 10)· και

4. Ποια γεγονότα σχετικά με την κυριαρχία του κόσμου εσημειώθησαν το 1914μ.Χ.;

⁴ ΕΠΕΙΔΗ οι «επτά καιροί» της χωρίς διακυβερνήσεως της γης από τα Έθνη ετελείωσαν το 1914 μ.Χ. και τώρα η Γραφική προφητεία και η εκπλήρωσίς της αποδεικνύουν μαζί ότι τότε ο Ιεχωβά Θεός ανέλαβε πάλι την εξουσία του για να βασιλεύση επάνω στη γη και γι’ αυτό το σκοπό ενεθρόνισε στους ουρανούς τον Υιό του Ιησού Χριστό, ο οποίος είχε αποδείξει την ακεραιότητά του στον Θεό, ακόμη και μέχρι θανάτου επάνω σ’ ένα ξύλο μαρτυρίου στο Γολγοθά και ο οποίος εξησφάλισε έτσι το δικαίωμά του να άρχη ως Βασιλεύς εν ονόματι του Πατρός του (Δανιήλ 4:25, 32· Λουκάς 21:24·Αποκάλυψις11:15 έως 12:10)· και

5. Σε ποια περίοδο βρίσκεται τώρα ο παλαιός κόσμος, και τι πλησιάζει;

⁵ ΕΠΕΙΔΗ ο Παντοδύναμος Θεός έχει αποφασίσει το τέλος αυτού του κόσμου και μας υπεσχέθη «νέους ουρανούς και νέαν γην» που θα αποτελέσουν ένα δίκαιο νέο κόσμο στον οποίον ο ενθρονισμένος Υιός Του θα είναι Βασιλεύς, και συνεπώς ο παλαιός αυτός κόσμος βρίσκεται στον «καιρόν της συντέλειας» του από το 1914 μ.Χ. και ο «πόλεμος της ημέρας εκείνης της μεγάλης του Θεού του Παντοκράτορος» πλησιάζει, για να μετατοπίση τον παλαιό και να εγκαταστήση τον νέο κόσμο (2 Πέτρου 3:10-13· Αποκάλυψις 16:14-16· 21:1-5)· και

6. Πώς τα έθνη εναντιώνονται στην πρόθεσι του Θεού; Εκθέτοντας σε τι τον εαυτό τους;

⁶ ΕΠΕΙΔΗ τα έθνη του κόσμου τούτου αρνούνται την προειδοποίησι που εκτίθεται στο λόγο του Θεού και επαληθεύεται από όλες τις κινδυνώδεις συνθήκες που επικρατούν στη γη, εκδηλώνουν δε εναντίωσι στην πρόθεσι του Θεού εκτείνοντας τη δική τους παγκόσμια κυριαρχία με την οποία ζητούν να ευθυγραμμίσουν όλους τους λαούς, και περιφρονούν, εμποδίζουν και καταδιώκουν την πιστή μειονότητα που κηρύττει τα καλά νέα της εγκαθιδρυμένης βασιλείας του Θεού· και έτσι τοποθετούνται στο δρόμο της καταστροφής που θα επέλθη με την «πράξιν του Θεού» και θα σημειώση το τέρμα αυτού του «καιρού της συντελείας».

7, 8. Για τούτο τι διακηρύττομε, και τι ομολογούμε;

⁷ ΓΙΑ ΤΟΥΤΟ εμείς, εδώ, ενώπιον Θεού και ανθρώπων, διακηρύττομε την απόλυτη υποστήριξί μας στην παγκόσμια κυριαρχία του Ιεχωβά και την υποταγή μας στη βασιλεία του που ιδρύθη τώρα μέσω του αγαπητού του Υιού Ιησού Χριστού.

⁸ ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕ ότι αρχικά ο Θεός δια του Υιού του εδημιούργησε τη γη και τον άνθρωπο επάνω σ’ αυτή και ότι αφού το ανθρώπινο γένος εστασίασε εναντίον της θείας κυβερνήσεως, ο Θεός απέστειλε τον Υιό του για να αποδείξη το δικαίωμά του να κυβερνά σ’ ένα νέο κόσμο και επίσης για να πεθάνη θυσιαστικά ώστε όλοι όσοι γίνονται υπήκοοί του να μπορούν να ζήσουν για πάντα στο νέο κόσμο· και έτσι με χαρά ομολογούμε ότι ο Θεός με τη θυσία του μας εξηγόρασε και οφείλομε τη ζωή μας και την τελεία μας αφοσίωσι στον Θεό και στον Βασιλέα του, και επομένως η υπακοή μας στον Θεό και τον βασιλεύοντα Υιό του κατέχουν την πρώτη θέσι.—1 Κορινθίους 6:20· 7:23.

9. Τι αναγνωρίζομε, τι καταγγέλλομε, και ποια διαμαρτυρία κάνομε;

⁹ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΜΕ ότι ο Ιεχωβά Θεός μάς κατέστησε, σύμφωνα με το λόγο Του, μάρτυράς του, και είμεθα υποχρεωμένοι να εκπληρώσωμε αυτή την αποστολή μας ως μαρτύρων του Ιεχωβά έως το τέλος αυτού του κόσμου (Ησαΐας 43:10-12)· και, επειδή είμεθα υπέρ του Θεού και της βασιλείας του δια του Χριστού, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να είμεθα συνδεδεμένοι με τον Κομμουνισμό. Καταγγέλλομε ως ψευδή την κατηγορία των εχθρών μας ότι είμεθα κομμουνισταί. Αρνούμεθα κάθε σχέσι με τον κομμουνισμό ή υποστήριξι προς αυτόν ή οποιοδήποτε άλλο πολιτικό στοιχείο του παλαιού τούτου κόσμου. Επιπλέον, κάνομε ενωμένη διαμαρτυρία για την καταδίωξι των μαρτύρων του Ιεχωβά από τις κομμουνιστικές αρχές και από άλλες κυβερνητικές εξουσίες· και διακηρύττομε ότι ο διωγμός οποιασδήποτε θρησκευτικής μειονότητος από τις πολιτικές κυβερνήσεις και τις ισχυρές θρησκευτικές ιεραρχίες, είναι άδικος και αντιχριστιανικός και δεν θα λάβωμε μέρος σ’ αυτόν.

10. Τι θα αποδίδωμε, τηρώντας έτσι τον εαυτό μας αμόλυντο από τον κόσμο;

¹⁰ Ενώ αποδίδομε πρώτα στον Θεό όσα είναι του Θεού, θα αποδίδωμε, ενόσω διαρκεί αυτός ο κόσμος, όσα είναι του Καίσαρος στον Καίσαρα, με το να διάγωμε ειρηνική, εύτακτη ζωή ως Χριστιανοί, με το να μην εμπλεκώμεθα στη σύγκρουσι αντιθέτων πολιτικών και κοινωνικών ιδεολογιών, με το να μην αναμιγνυώμεθα σε κοσμική πολιτική, και να μην ενασχολούμεθα σε καμμιά ανατρεπτική ενέργεια, ακόμη και όταν διωκώμεθα, για να ‘τηρήσωμε τον εαυτό μας αμόλυντο από τον παρόντα κόσμον’ έως το τέλος του.—Ρωμαίους 12:18· 1 Πέτρου 2:19-21· Ιάκωβος 1:27.

11. Τι θα εξακολουθήσωμε να κάνωμε ενωμένοι:

¹¹ ΥΠΑΚΟΥΟΝΤΑΣ στη θεία εντολή θα εξακολουθήσωμε να κηρύττωμε ενωμένοι «τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη, προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη», προειδοποιώντας και τους άρχοντας και τους λαούς για τις συνέπειες της εναντιώσεώς των στην αυξανόμενη βασιλεία του Θεού, και εκπαιδεύοντας και ενθαρρύνοντας όλους όσοι αγαπούν τη δικαιοσύνη, την αλήθεια και τη ζωή να εύρουν καταφύγιο κάτω από την βασιλεία του Θεού δια του Χριστού και με εμπιστοσύνη να περιμένουν να απαλλάξη αυτή γρήγορα τη γη από τη Σατανική κυριαρχία και από κάθε πονηρία και να οδηγήση στον αιώνιο κόσμο της Θεοκρατικής διακυβερνήσεως, δικαιοσύνης, ειρήνης και ευημερίας.

12. Ποια πρόνοια ελήφθη σχετικά με την Απόφασι προς όφελος εκείνων που εγνώριζαν μόνο ξένες γλώσσες και όχι την Αγγλική;

¹² Την πλήρη έκθεσι της ενεργείας της Συνελεύσεως σχετικά με την παραπάνω Απόφασι, ελπίζομε να την δημοσιεύσωμε όσο το δυνατόν συντομότερα στη Σκοπιά. Μπορούμε να προσθέσωμε ότι η Απόφασις μετεφράσθη στη Γαλλική, στην Ισπανική, στη Γερμανική, στη Ρωσική, στην Ολλανδική, στην Ελληνική, στην Ουγγρική, στη Δανική, στην Ουκρανική, στη Σλοβακική, στην Ιταλική, στη Νορβηγική, στη Φιλλανδική, στη Σουηδική, στη Λιθουανική, στην Πορτογαλική στην Αρμενική και στην Πολωνική γλώσσα, για να παρουσιασθή στις ξενόγλωσσες συναθροίσεις της συνελεύσεως τις πρωινές ώρες της Τετάρτης, της Πέμπτης και του Σαββάτου, προς όφελος όλων εκείνων από τους παρευρεθέντας που μιλούσαν αυτές τις γλώσσες, αλλά δεν εννοούσαν τα Αγγλικά. Η Εταιρία ελπίζει ότι αυτές οι αλήθειες θα φθάσουν ως τα πέρατα της γης.

[Εικόνα στη σελίδα 333]

Η μετάφρασις της ανωτέρω επιστολής έχει ως εξής:

Υπουργείον Ναυτικών Η.Π.

Επιτελείον Ναυτικού Σώματος

Ουάσιγκτων 25, Π.Κ.

Στοιχεία εγγράφου:

15 Δεκ. 1949

Κον Χέυδεν Κόβιγκτων

117, Άνταμς Στρητ

Μπρούκλυν 1, Νέα Υόρκη

Αγαπητέ μου Κε Κόβιγκτων,

Ανέγνωσα με μεγάλη προσοχή την επιστολή σας της 23 Νοεμβρίου 1949 στην οποία τονίζετε ότι το Ναυτικό Σώμα έκανε μεγάλο λάθος που εδήλωσε ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά συνδέονται με τον κομμουνισμό. Είμαι πεπεισμένος ότι η δήλωσίς που γίνεται στο Συνημμένο (Β) του Υπομνήματος του Ναυτικού Σώματος #55-49 για τους Μάρτυρας του Ιεχωβά είναι εντελώς αβάσιμη και λυπούμαι καθ’ υπερβολήν που εδημοσιεύθη.

Διέταξα να αναθεωρηθή η έκθεσις «Ο Κομμουνισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες» (Συνημμένο φύλλον (Β) στο Υπόμνημα του Ναυτικού Σώματος υπ’ αριθ. 55-49), έτσι ώστε να εξαλειφθή κάθε τι που αναφέρεται στους Μάρτυρας του Ιεχωβά και θα δώσω οδηγίες να καταστραφούν όλα τα αντίτυπα που υπάρχουν τώρα και περιέχουν τις σχετικές δηλώσεις. Επιπρόσθετα, έδωσα εντολή να ετοιμασθή ένα υπόμνημα που θα εκδοθή από το επιτελείον αυτό και θα λάβη την ίδια διάδοσι που εδόθη στο Υπόμνημα του Ναυτικού Σώματος υπ’ αριθ. 55-49. Το υπόμνημα αυτό θα δηλώνη ότι τα όσα ανεφέροντο για τους μάρτυρας του Ιεχωβά στο συνημμένο φύλλον (Β) του Υπομνήματος του Ναυτικού Σώματος υπ’ αριθ. 55-49, ήσαν τελείως αβάσιμα, ότι η δήλωσις εκείνη είχε γίνει χωρίς την δέουσα εξακρίβωσι, κάτω από μια τελεία παρανόησι των γεγονότων, και ότι το επιτελείον αυτό λυπείται διότι εδημοσιεύθη η ατυχής εκείνη δήλωσις. Η κατάρτισις του υπομνήματος αυτού επισπεύδεται για να κοινοποιηθή στην υπηρεσία το ταχύτερον.

Μεταβιβάστε, παρακαλώ, στους πελάτας σας, την Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά και τους Μάρτυρας του Ιεχωβά, την ειλικρινή μου λύπη για τη δημοσίευσι της αξιοθρηνήτου δηλώσεως γι’ αυτούς. Αν υπάρχη και άλλη ενέργεια που μπορεί να γίνη από το επιτελείον αυτό, παρακαλώ να μη διστάσετε να με πληροφορήσετε.

Ειλικρινώς δικός σας,

Κ. Β. Κέιτις

Στρατηγός, Ναυτικόν Σώμα, Η.Π.

Διοικητής του Ναυτικού Σώματος

Σχόλια επί της επιστολής στη σελ, 329.