Ανάμνησις 1950

Η νέα σελήνη που είναι πλησιέστερα προς την εαρινή ισημερία στη βόρεια εύκρατη ζώνη, προσδιορίζει τον πρώτο μήνα του έτους κατά τη διάταξι του Ιεχωβά. (Έξοδος 12:1, 2) Αυτό το έτος ο μήνας Νισάν αρχίζει στη δύσι του ηλίου της 19ης Μαρτίου, κι επομένως η δεκάτη τετάρτη ημέρα του Νισάν θ’ αρχίση στη δύσι του ηλίου του Σαββάτου, 1ης Απριλίου 1950. Αυτό συμφωνεί με την προ δεκαεννέα ετών ημερομηνία κατά τον Μετώνειο κύκλο. Την ημέρα εκείνη μετά τις 6 μ.μ., Τοπική Ώρα, θα είναι η ορθή ώρα για την ετησία τήρησι της αναμνήσεως του θανάτου του Χριστού, σύμφωνα με την εντολή του. Σε μια καθορισμένη ώρα της εσπέρας εκείνης, οι ομάδες, μονάδες και όμιλοι του αφιερωμένου λαού του Θεού πρέπει να συνέλθουν. Ύστερ’ από ένα εναρκτήριο ύμνο και προσευχή, ένα διορισμένο αφιερωμένο άτομο, κατά προτίμησιν ένας από τους κεχρισμένους του Ιεχωβά, πρέπει να παρουσιάση αυτοσχεδίως ή ν’ αναγνώση μια ομιλία για τη σημασία των εμβλημάτων της Αναμνήσεως. Κατόπιν, πρέπει να γίνη προσευχή για τα εμβλήματα, και πρέπει αυτά να προσφερθούν για να συμμετάσχη όποιος ανήκει στο υπόλοιπο των κεχρισμένων μελών του σώματος του Χριστού. Τα εμβλήματα πρέπει να είναι άζυμος άρτος και ερυθρός οίνος προς μίμησιν του παραδείγματος του Κυρίου μας. Όλοι οι καλής θελήσεως άνθρωποι, αφιερωμένοι και μη, προσκαλούνται εγκάρδια να παραστούν στον βαρυσήμαντο και ευλογητό αυτό εορτασμό, μολονότι δεν είναι εξουσιοδοτημένοι να συμμετάσχουν στα εμβλήματα ως μέλη του σώματος του Χριστού. Μετά την ανάμνησι μπορούν να γίνουν κατάλληλες υπηρεσιακές ανακοινώσεις για την ομάδα, να ψαλή ένας τελικός ύμνος και να λυθή η συνάθροισις με προσευχή. Πρέπει να γίνη εκθεσις προς τον Σύλλογο για τον ολικό αριθμό των παρευρεθέντων σε κάθε συνάθροιση και τον αριθμό εκείνων που έλαβαν μέρος στα εμβλήματα.