ΧΑΡΟΥΠΙ

[ελλ. κείμενο, κεράτιον].

Στην παραβολή του άσωτου γιου, ο Ιησούς παρουσιάζει τον νεαρό που λιμοκτονεί να επιθυμεί να φάει τα χαρούπια με τα οποία τρέφονταν τα γουρούνια. (Λου 15:16) Η χαρουπιά (κερατέα η έλλοβος [Ceratonia siliqua]) είναι ένα όμορφο αειθαλές δέντρο που φύεται σε όλη την Παλαιστίνη, καθώς και στις υπόλοιπες περιοχές της Μεσογείου. Φτάνει σε ύψος μέχρι και τα 9 μ. και έχει μικρά, γυαλιστερά φύλλα, όμοια με της μελίας. Οι καρποί του δέντρου, τα χαρούπια, έχουν στιλπνό, δερματώδες εξωκάρπιο μοβ-καφέ χρώματος και, όπως υποδηλώνει η ονομασία τους στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο (κεράτιον), είναι καμπυλωτοί σαν κέρατα. Το μήκος τους κυμαίνεται από 15 ως 25 εκ. και το πλάτος τους είναι γύρω στα 2,5 εκ. Στο εσωτερικό τους έχουν πολλούς φακοειδείς σπόρους, οι οποίοι χωρίζονται μεταξύ τους από γλυκιά, κολλώδη και εδώδιμη σάρκα. Τα χαρούπια χρησιμοποιούνται ευρέως μέχρι σήμερα ως τροφή για τα άλογα, τα βοοειδή και τα γουρούνια. Με το μπόλιασμα των δέντρων παράγεται μια ποιότητα χαρουπιών που μπορούν να καταναλωθούν και από τους ανθρώπους.