Τι Κρύβει το Μυστήριο της Ζωής;
ΤΟ ΜΟΡΙΟ του DNA επιτελεί εκπληκτικά πράγματα. Το DNA εκπληρώνει και τους δύο ρόλους τους οποίους απαιτούν τα κύτταρά σας από το γενετικό υλικό. Πρώτον, το DNA αντιγράφεται με ακρίβεια, και έτσι οι πληροφορίες μεταβιβάζονται από κύτταρο σε κύτταρο. Δεύτερον, η αλληλουχία του DNA λέει στο κύτταρο ποιες πρωτεΐνες να κατασκευάσει, καθορίζοντας έτσι τι θα γίνει το κύτταρο και ποια λειτουργία θα επιτελεί. Εντούτοις, το DNA δεν φέρνει σε πέρας αυτές τις διαδικασίες από μόνο του. Περιλαμβάνονται πολλές εξειδικευμένες πρωτεΐνες.
Το DNA δεν μπορεί από μόνο του να δημιουργήσει ζωή. Περιέχει όλες τις απαραίτητες οδηγίες για την κατασκευή όλων των πρωτεϊνών τις οποίες χρειάζεται το ζωντανό κύτταρο, περιλαμβανομένων εκείνων που αντιγράφουν το DNA για την επόμενη γενιά των κυττάρων και εκείνων που βοηθούν το DNA να κατασκευάζει νέες πρωτεΐνες. Ωστόσο, η τεράστια ποσότητα πληροφοριών η οποία είναι αποθηκευμένη στα γονίδια του DNA είναι άχρηστη χωρίς το RNA και τις εξειδικευμένες πρωτεΐνες που χρειάζονται για να «διαβαστούν» και να χρησιμοποιηθούν αυτές οι πληροφορίες.
Ούτε οι πρωτεΐνες μπορούν από μόνες τους να δημιουργήσουν ζωή. Μια μεμονωμένη πρωτεΐνη δεν μπορεί να παραγάγει το γονίδιο που περιέχει τον κώδικα για τη δημιουργία περισσότερης ποσότητας από το ίδιο είδος πρωτεΐνης.
Τι αποκάλυψε, λοιπόν, η εξιχνίαση του μυστηρίου της ζωής; Η σύγχρονη γενετική και η μοριακή βιολογία έχουν παράσχει άφθονες αποδείξεις του γεγονότος ότι ανάμεσα στο DNA, στο RNA και στις πρωτεΐνες υπάρχουν πολύ περίπλοκες σχέσεις αλληλεξάρτησης. Αυτά τα ευρήματα υπονοούν ότι η ζωή εξαρτάται από την ταυτόχρονη ύπαρξη όλων αυτών των στοιχείων. Συνεπώς, η ζωή δεν μπορεί να προήλθε αυτόματα από τύχη.
Η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι κάποιος υπέρτατος νοήμων Δημιουργός κωδικοποίησε τις οδηγίες που υπάρχουν στο DNA και ταυτόχρονα κατασκεύασε τις πλήρως διαμορφωμένες πρωτεΐνες. Η αλληλεπίδραση ανάμεσά τους ήταν τόσο καλοσχεδιασμένη ώστε, από τη στιγμή που θα άρχιζε, αυτή η διαδικασία θα διασφάλιζε ότι οι πρωτεΐνες θα εξακολουθούσαν να αντιγράφουν το DNA προκειμένου να δημιουργούν περισσότερα γονίδια, ενώ άλλες πρωτεΐνες θα αποκωδικοποιούσαν τα γονίδια για να δημιουργούν επιπρόσθετες πρωτεΐνες.
Είναι σαφές ότι ο θαυμάσιος κύκλος της ζωής τέθηκε σε κίνηση από τον Αριστοτέχνη Σχεδιαστή, τον Ιεχωβά Θεό.
Πλασμένοι με Θαυμαστό Τρόπο
Μολονότι δεν είναι επιστημονικό βιβλίο, η Αγία Γραφή ρίχνει φως στο ρόλο του Δημιουργού, ο οποίος σχεδίασε τον κώδικα της ζωής. Πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια περίπου, ο Βασιλιάς Δαβίδ του Ισραήλ, ο οποίος δεν γνώριζε τίποτα για τη σημερινή πρόοδο στη γενετική έρευνα, είπε με ποιητική γλώσσα στον Δημιουργό του: «Εσύ δημιούργησες τον εσώτερο εαυτό μου, και με διαμόρφωσες στη μήτρα της μητέρας μου· για όλα αυτά τα μυστήρια σε ευχαριστώ: για το θαύμα του εαυτού μου, για το θαύμα των έργων σου. Με γνωρίζεις ολοκληρωτικά, επειδή παρακολουθούσες τα κόκαλά μου ενώ σχηματίζονταν, όταν διαμορφωνόμουν στα κρυφά, όταν υφαινόμουν στο χώρο της μήτρας».—Ψαλμός 139:13-15, Βίβλος της Ιερουσαλήμ (Jerusalem Bible).
Γι’ αυτό κοιτάξτε ξανά τον εαυτό σας στον καθρέφτη προσεκτικά επί αρκετή ώρα. Παρατηρήστε το χρώμα των ματιών σας, την υφή των μαλλιών σας, το χρώμα της επιδερμίδας σας και το γενικό σχήμα του σώματός σας. Σκεφτείτε πώς κληροδοτήθηκαν αυτά τα χαρακτηριστικά από περασμένες γενεές και πώς μεταβιβάζονται στους απογόνους σας. Τώρα, σκεφτείτε λίγο Εκείνον που έθεσε σε λειτουργία αυτόν το θαυμάσιο μηχανισμό. Ίσως υποκινηθείτε να επαναλάβετε τα λόγια που έχει γράψει ο απόστολος Ιωάννης: «Άξιος είσαι, Ιεχωβά, ναι, ο Θεός μας, να λάβεις τη δόξα και την τιμή και τη δύναμη, επειδή εσύ δημιούργησες τα πάντα, και λόγω του θελήματός σου υπήρξαν και δημιουργήθηκαν».—Αποκάλυψη 4:11.
[Πλαίσιο/Εικόνες στη σελίδα 10]
Τυφλή Τύχη;
Οι ανακαλύψεις που έκαναν πρόσφατα δύο Βρετανοί επιστήμονες επιβεβαιώνουν ότι ο γενετικός κώδικας δεν είναι απλώς προϊόν τυφλής τύχης. «Η ανάλυσή τους έδειξε ότι [ο γενετικός κώδικας] συγκαταλέγεται στους καλύτερους από τους ένα πεντάκις εκατομμύρια και πλέον πιθανούς κώδικες», παρατηρεί το περιοδικό Νέος Επιστήμονας (New Scientist). Από τους κατά προσέγγιση 1020 (1 ακολουθούμενο από 20 μηδενικά) πιθανούς γενετικούς κώδικες, μόνο ένας επιλέχθηκε στα αρχικά στάδια της ιστορίας της ζωής. Γιατί επιλέχθηκε αυτός ο συγκεκριμένος κώδικας; Επειδή ελαχιστοποιεί τα λάθη κατά τη διαδικασία κατασκευής των πρωτεϊνών ή τα λάθη που προκαλούνται από γενετικές μεταλλάξεις. Με άλλα λόγια, ο συγκεκριμένος κώδικας εγγυάται ότι ακολουθούνται πιστά οι νόμοι της κληρονομικότητας. Μολονότι ορισμένοι αποδίδουν την επιλογή αυτού του γενετικού κώδικα σε «ισχυρές επιλεκτικές πιέσεις», οι δύο ερευνητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι «είναι εξαιρετικά απίθανο να επιλέχθηκε τυχαία ένας τόσο αποτελεσματικός κώδικας».