Πώς να Προστατέψουμε τα Παιδιά μας από τις Συμμορίες

«Τα παιδιά χρειάζονται ανθρώπους που να ενδιαφέρονται για αυτά».—Δεν Μπορεί να Είναι το Παιδί Μου—Γονείς Προφυλάξτε το από τις Συμμορίες [Not My Kid—Gang Prevention for Parents.]

ΜΕΤΑ τη σχέση μας με τον Θεό, τα παιδιά μας συγκαταλέγονται στα πολυτιμότερα αποκτήματά μας. Θα πρέπει να συζητάμε μαζί τους, να τα ακούμε προσεκτικά, να τα αγκαλιάζουμε και να βεβαιωνόμαστε ότι γνωρίζουν πως είναι πολύ σημαντικά για εμάς. Πρέπει να τους διδάσκουμε καλά πράγματα—να είναι τίμια και πρόθυμα να βοηθούν, πώς να έχουν μια καλή ζωή και πώς να εκδηλώνουν καλοσύνη στους άλλους.

Ο διευθυντής ενός αναμορφωτηρίου έθιξε ένα μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει σήμερα, λέγοντας: «Δεν διδάσκονται αξίες μέσα στην οικογένεια». Ασφαλώς πρέπει να φροντίζουμε να το κάνουμε αυτό. Πρέπει να ζούμε όπως θέλουμε να ζουν τα παιδιά μας και να τα αφήνουμε να διακρίνουν πόση χαρά προσθέτει αυτό στη ζωή μας. Αν δεν τους διδάσκουμε τις κατάλληλες αξίες, πώς μπορούμε να περιμένουμε να ακολουθήσουν αυτές τις αξίες;

Το περιοδικό Σήμερα (Today), το οποίο απευθύνεται στους Αμερικανούς δασκάλους, ανέφερε ότι οι συμμορίες συχνά προσελκύουν νεαρούς που «θεωρούν τον εαυτό τους αποτυχημένο» και οι οποίοι «αναζητούν ασφάλεια, το αίσθημα ότι ανήκουν κάπου καθώς και κοινωνική αποδοχή». Αν όντως παρέχουμε στα παιδιά μας αυτά τα πράγματα στο σπίτι—ασφάλεια και το σταθερό αίσθημα ότι είναι επιτυχημένα τόσο μέσα στην οικογένεια όσο και στη δική τους ζωή—θα υπάρχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες να ελκυστούν από τις ψεύτικες υποσχέσεις κάποιας συμμορίας.

Ο αρχηγός μιας αστυνομικής μονάδας κατά των συμμοριών στην Καλιφόρνια μιλάει για την έκφραση που βλέπει στα πρόσωπα των συγκλονισμένων γονέων όταν οι αστυνομικοί χτυπάνε την πόρτα τους για να τους πουν ότι το παιδί τους έχει μπλέξει. Δεν μπορούν να πιστέψουν ότι αυτό το άτομο το οποίο νόμιζαν πως γνώριζαν τόσο καλά μπορεί να έχει κάνει κάτι κακό. Αλλά το παιδί τους είχε βρει καινούριους φίλους και είχε αλλάξει. Οι γονείς απλώς δεν το είχαν προσέξει.

Η Λήψη Προληπτικών Μέτρων Είναι Ζωτική

Οι άνθρωποι που ζουν σε περιοχές όπου δρουν συμμορίες λένε ότι τόσο οι νεαροί όσο και οι μεγαλύτεροι θα πρέπει να ασκούν καλή κρίση και να μην προκαλούν ούτε να απειλούν τις συμμορίες. Να αποφεύγετε τις μεγάλες ομάδες που αποτελούνται από μέλη συμμοριών και να μην αντιγράφετε την εμφάνιση ή τις ενέργειές τους, ούτε το είδος και το χρώμα των ρούχων που φοράνε. Το να τους μιμείστε θα μπορούσε να σας βάλει στο στόχαστρο μιας αντίπαλης συμμορίας.

Επίσης, αν ένα άτομο ντύνεται ή ενεργεί με τρόπο που δείχνει ότι θέλει να ανήκει σε κάποια συμμορία, τα μέλη της ίσως τον πιέσουν να γίνει ένας από αυτούς. Το πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζει κανείς τη νοοτροπία των μελών των τοπικών συμμοριών φάνηκε καθαρά από τα λόγια ενός πατέρα τριών παιδιών από το Σικάγο. Αυτός παρατήρησε: “Αν φοράω το καπέλο μου με το γείσο προς τα δεξιά, νομίζουν ότι δεν τους σέβομαι”. Και αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε βία!

Να Έχετε Στενή Σχέση με τα Παιδιά Σας

Μια μητέρα είπε: «Πρέπει να γνωρίζουμε καλά τα παιδιά μας—τι αισθάνονται και τι κάνουν. Δεν έχουμε καμιά πιθανότητα επιτυχίας αν δεν εκδηλώνουμε προσωπικό ενδιαφέρον για τη ζωή τους». Κάποια άλλη μητέρα είπε ότι το πρόβλημα με τις συμμορίες δεν θα σταματήσει αν δεν το σταματήσουν οι γονείς. Και πρόσθεσε: «Ας τους δώσουμε αγάπη. Αν χαθούν αυτά, είμαστε και εμείς χαμένοι».

Γνωρίζουμε ποιοι είναι οι φίλοι των παιδιών μας, πού πηγαίνουν τα παιδιά μας μετά το σχολείο και πού βρίσκονται αργά το απόγευμα όταν έχει σκοτεινιάσει; Ασφαλώς, δεν μπορούν όλες οι μητέρες να είναι στο σπίτι όταν επιστρέφουν τα παιδιά τους από το σχολείο. Αλλά οι μεμονωμένες μητέρες οι οποίες αγωνίζονται σκληρά για να πληρώσουν το νοίκι και να θρέψουν τα παιδιά τους ίσως μπορούν να κανονίσουν με άλλες μητέρες, ή με ένα άτομο της εμπιστοσύνης τους, να προσέχει κάποιος τα παιδιά τους το απόγευμα.

Ρώτησαν έναν άντρα που ζει σε μια περιοχή όπου δρουν πολλές συμμορίες πώς θα προστάτευε τα παιδιά του από τις συμμορίες. Είπε ότι θα έβγαζε το γιο του μια βόλτα στη γειτονιά για να του δείξει τι συνέπειες έχει η δράση των συμμοριών. Θα έστρεφε την προσοχή του στα γκράφιτι και στα ερειπωμένα κτίρια και θα του έδειχνε «ότι η περιοχή δεν φαίνεται ασφαλής και ότι τα μέλη των συμμοριών είναι αργόσχολα και δεν κάνουν σχεδόν τίποτα στη ζωή τους». Και πρόσθεσε: «Κατόπιν θα του εξηγούσα ότι αν ζει σύμφωνα με τις Γραφικές αρχές δεν θα έχει τέτοια κατάληξη».

Ένα τόσο απλό πράγμα όπως το ειλικρινές ενδιαφέρον μας για τη σχολική εργασία των παιδιών μας μπορεί να είναι προστασία για αυτά. Αν το σχολείο έχει συγκέντρωση γονέων κάποιο βράδυ ή άλλοτε όταν προσκαλεί τους γονείς να επισκέπτονται τις τάξεις και να μιλάνε με τους δασκάλους, φροντίστε να πηγαίνετε. Γνωρίστε τους δασκάλους των παιδιών σας, και γνωστοποιήστε τους ότι ενδιαφέρεστε για το παιδί σας και για τη μόρφωσή του. Αν το σχολείο δεν έχει κάποιο πρόγραμμα επισκέψεων, προσπαθήστε να βρίσκετε ευκαιρίες για να μιλάτε με τους δασκάλους για τη σχολική πρόοδο του παιδιού σας και για το πώς μπορείτε να βοηθήσετε.

Μια έρευνα σε κάποια μεγαλούπολη της Αμερικής αποκάλυψε ότι, από τους μαθητές που είχαν βοήθεια ή υποστήριξη από την οικογένειά τους για τα μαθήματα, το 9 τοις εκατό είχαν μπει σε κάποια συμμορία. Αλλά στις οικογένειες που δεν έδιναν τέτοια προσοχή, διπλάσιοι μαθητές—το 18 τοις εκατό—είχαν μπει σε κάποια συμμορία. Αν η οικογένειά μας είναι στοργική και δεμένη και αν κάνουμε ωφέλιμα πράγματα μαζί, αυτό θα μειώσει την πιθανότητα να ελκυστούν τα παιδιά μας από τις ψεύτικες υποσχέσεις των συμμοριών.

Τι Χρειάζονται Πραγματικά τα Παιδιά Μας

Τα παιδιά μας χρειάζονται ό,τι και εμείς—αγάπη, καλοσύνη και στοργή. Πολλά παιδιά δεν τα έχουν αγγίξει ποτέ με στοργή και αγάπη, ούτε τους έχουν πει ποτέ ότι είναι πράγματι σημαντικά. Μακάρι ποτέ να μη συμβεί κάτι τέτοιο στα δικά μας παιδιά! Ας τα αγκαλιάζουμε, ας τους λέμε ότι τα αγαπάμε, και ας προσπαθούμε να βεβαιωνόμαστε ότι ζουν μια ηθική ζωή όπως αυτή που τους έχουμε διδάξει. Είναι τόσο πολύτιμα για εμάς ώστε δεν μπορούμε να τους συμπεριφερθούμε με κανέναν άλλον τρόπο.

Ο Τζέραλντ, πρώην μέλος συμμορίας, εξήγησε: «Δεν είχα πατέρα στον οποίο να αποβλέπω, έτσι στράφηκα στις συμμορίες για να γεμίσω αυτό το κενό στη ζωή μου». Άρχισε να παίρνει ναρκωτικά σε ηλικία 12 χρονών. Αλλά όταν ήταν 17 χρονών, η μητέρα του άρχισε μια τακτική οικιακή Γραφική μελέτη με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Εφάρμοσε τις θαυμάσιες αρχές της Αγίας Γραφής στη ζωή της. Ο Τζέραλντ λέει: «Είδα την αλλαγή που έκανε και σκέφτηκα: “Πρέπει να υπάρχει κάτι καλό σε αυτό”». Το θαυμάσιο παράδειγμά της τον ώθησε να αλλάξει εντελώς τη ζωή του.

Τα παιδιά μας θα πρέπει να βλέπουν ένα καλό παράδειγμα σε εμάς—ότι ζούμε με τον τρόπο που τους λέμε να ζουν. Θα πρέπει να είναι σε θέση να αισθάνονται καλά για την οικογένειά τους, όχι για τα αποκτήματά της, αλλά για τα όσα κάνει. Και θα πρέπει να έχετε βοηθήσει τα παιδιά με τέτοιον τρόπο ώστε να καμαρώνουν για την ηθική τους συμπεριφορά. Ο Άιρα Ράινερ, πρώην εισαγγελέας της κομητείας του Λος Άντζελες, το έθεσε ως εξής: «Πρέπει να πλησιάσουμε τα παιδιά προτού μπουν στις συμμορίες».

Να τους Παρέχετε Ό,τι Χρειάζονται

Τα υλικά πράγματα που παρέχουμε στα παιδιά μας δεν είναι πρωταρχικής σημασίας. Εκείνο που έχει σημασία είναι να τα βοηθάμε ώστε όταν μεγαλώσουν να γίνουν στοργικοί ενήλικοι που ενδιαφέρονται για τους άλλους και έχουν έξοχες ηθικές αρχές. Η Αγία Γραφή λέει ότι ο δίκαιος Ιακώβ αποκαλούσε τα παιδιά του «παιδιά με τα οποία [με] ευνόησε ο Θεός». (Γένεση 33:5) Αν βλέπουμε τα παιδιά μας με αυτόν τον τρόπο—ως δώρα που μας έχει δώσει ο Θεός—θα είμαστε περισσότερο πρόθυμοι να τους συμπεριφερόμαστε με αγάπη και να τα διδάσκουμε να ζουν έντιμη, δίκαιη και ηθική ζωή.

Συνεπώς, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ζούμε οι ίδιοι με τέτοιον τρόπο ώστε να θέτουμε το σωστό παράδειγμα για τα παιδιά μας. Θα τα βοηθάμε να καμαρώνουν με έναν κατάλληλο και υγιή τρόπο για την οικογένειά τους, όχι για τα υλικά αποκτήματα της οικογένειας, αλλά για το είδος των ανθρώπων που είμαστε. Έτσι, θα υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες να αναζητήσουν υποστήριξη από εκείνους που ανήκουν στις συμμορίες.

Ένας παππούς λέει αναπολώντας τα νιάτα του: «Ποτέ δεν θα έκανα κάτι που θα ντρόπιαζε την οικογένειά μου». Παραδέχτηκε ότι ένιωθε έτσι επειδή γνώριζε πόσο τον αγαπούσαν οι γονείς του. Είναι αλήθεια ότι για μερικές μητέρες και για μερικούς πατέρες, που ποτέ δεν τους έδειξαν αγάπη οι δικοί τους γονείς, ίσως δεν είναι εύκολο να εκδηλώνουν αγάπη για τα παιδιά τους. Παρ’ όλα αυτά, οι γονείς πρέπει να προσπαθούν να δείχνουν αγάπη στα παιδιά τους.

Γιατί είναι τόσο σημαντικό αυτό; Επειδή όπως έλεγε το περιοδικό «Τι Τρέχει;» (“What’s Up”), που είναι έκδοση του Συλλόγου των Ερευνητών για τις Συμμορίες, ο οποίος εδρεύει στη Γιούτα, «όταν οι νεαροί νιώθουν ότι τους αγαπούν και αισθάνονται ασφαλείς—όχι οικονομικά ασφαλείς, αλλά συναισθηματικά ασφαλείς—οι ανάγκες που τους οδηγούν στις συμμορίες συχνά εξαφανίζονται».

Μερικοί αναγνώστες ίσως σκέφτονται ότι δεν υπάρχουν σήμερα τέτοιες οικογένειες γεμάτες αγάπη. Και όμως υπάρχουν. Μπορείτε να βρείτε πολλές από αυτές στις εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε όλο τον κόσμο. Είναι αλήθεια ότι αυτές οι οικογένειες δεν είναι τέλειες, ωστόσο έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα: Μελετούν τα όσα λέει η Αγία Γραφή για την ανατροφή των παιδιών και αγωνίζονται να εφαρμόζουν τις θεϊκές αρχές της Αγίας Γραφής στη ζωή τους. Επιπλέον, διδάσκουν αυτές τις αρχές στα παιδιά τους.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά συμφωνούν με τη δήλωση που παρουσιάστηκε στο Περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (The Journal of the American Medical Association): «Κάποιος δεν μπορεί να ελπίζει ότι . . . οι έφηβοι “απλώς θα πουν όχι” χωρίς να τους δίνει κάτι στο οποίο να “λένε ναι”». Με άλλα λόγια, αν θέλουμε να λένε τα παιδιά μας ναι σε καλά και ωφέλιμα πράγματα, πρέπει να τα καθοδηγούμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Κανένας από εμάς δεν θα ήθελε να αναγκαστεί να πει τα λόγια που είπε κάποιος πατέρας: “Στη συμμορία, ο γιος μου βρήκε συντροφικότητα και σεβασμό, πράγματα πρωτόγνωρα για εκείνον”. Ούτε θα θέλαμε να ακούσουμε τα παιδιά μας να λένε, όπως είπε ένα νεαρό άτομο: «Μπήκα στη συμμορία επειδή χρειαζόμουν μια οικογένεια».

Εμείς, οι γονείς, πρέπει να είμαστε αυτή η οικογένεια. Και πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βεβαιωνόμαστε ότι τα πολύτιμα παιδιά μας εξακολουθούν να αποτελούν θερμό και αγαπητό μέρος της.

[Πλαίσιο/Εικόνες στη σελίδα 10]

Τι Πρέπει να Προσέχουν οι Γονείς που Ενδιαφέρονται

✔ Να δαπανάτε χρόνο με τα παιδιά σας στο σπίτι, και να κάνετε πράγματα μαζί ως οικογένεια

✔ Να γνωρίσετε τους φίλους των παιδιών σας και τις οικογένειές τους, και να ελέγχετε πού πηγαίνουν τα παιδιά σας και με ποιους

✔ Να πείτε στα παιδιά σας ότι μπορούν να έρχονται σε εσάς οποτεδήποτε έχουν οποιοδήποτε πρόβλημα

✔ Να διδάξετε τα παιδιά να σέβονται τους άλλους ανθρώπους, τα δικαιώματά τους και τις απόψεις τους

✔ Να υποστηρίζετε τα παιδιά σας με το να γνωρίζεστε με τους δασκάλους τους, και να λέτε στους δασκάλους ότι τους εκτιμάτε και ότι υποστηρίζετε τις προσπάθειές τους

✔ Να μη λύνετε τα προβλήματα φωνάζοντας ή χρησιμοποιώντας βία

Τα παιδιά σας χρειάζονται την τρυφερή στοργή σας

[Εικόνα στη σελίδα 9]

Το να ενδιαφέρεστε για τη σχολική εργασία του παιδιού σας μπορεί να είναι προστασία