Η Αναζήτηση Χρημάτων

Από τον ανταποκριτή του Ξύπνα! στη Βρετανία

«ΣΤΟΧΟΣ ΜΟΥ ήταν», παραδέχεται ο Τζούλιαν από τις Φιλιππίνες, «ως τα 45 μου να ’χω γίνει εκατομμυριούχος». Ο Κάρελ, από τη Νότια Αφρική, ομολογεί: «Με διακατείχε η φιλοδοξία να γίνω πλούσιος».

Φυσικά, είναι αλήθεια ότι δεν θέλουν όλοι να γίνουν εκατομμυριούχοι· θέλουν όμως να έχουν αρκετά αποκτήματα και χρήματα για να χαίρονται τη ζωή και να κάνουν ό,τι τους αρέσει. Αυτή τη στάση είχε ο Ιάπωνας επιχειρηματίας Κισισαμπούρο, ο οποίος είπε: «Νόμιζα ότι αυτά τα πράγματα θα οδηγούσαν στην ευτυχία».

Η Λιζ, από τον Καναδά, είχε παρόμοια άποψη. «Σαν νεαρή που ήμουν», λέει, «πίστευα ότι το χρήμα σε γλιτώνει από τις στενοχώριες». Ο σύζυγός της, ο Τομ, έλπιζε ότι το χρήμα θα τον βοηθούσε να «ξεφύγει απ’ όλα αυτά, . . . κάπου, όπου δεν θα υπήρχε έγκλημα και μόλυνση ούτε θα χρειαζόταν να έχεις συναλλαγές με διπρόσωπους ανθρώπους».

Μετακινήσεις για το Χρήμα

Η ιστορία είναι γεμάτη από ανθρώπους που μεταναστεύουν σε αναζήτηση πλούτου. Στον καιρό της αποικιοκρατίας, οι Βρετανοί επιχειρηματίες ακολουθούσαν κατά πόδας τους εξερευνητές, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τον ορυκτό πλούτο ολόκληρων ηπείρων, όπως η Αφρική. Από τότε, μετά την παρακμή της αυτοκρατορίας και την πρόσφατη οικονομική κρίση, συχνά η μετακίνηση αυτή γίνεται αντίστροφα· οι πολίτες της Κοινοπολιτείας ταξιδεύουν προς τη Βρετανία, όχι απαραίτητα για να γίνουν πλούσιοι, αλλά για να εξασφαλίσουν αρκετά χρήματα προκειμένου να συντηρήσουν τις οικογένειές τους.

Χιλιάδες άντρες και γυναίκες εγκαταλείπουν τις Φιλιππίνες ψάχνοντας για δουλειά σε άλλα μέρη, και πολλοί απ’ αυτούς βρίσκουν εργασία στις χώρες του Περσικού κόλπου και αλλού. Οι Μεξικανοί και πολλά άτομα από την Κεντρική και Νότια Αμερική μεταναστεύουν προς τα βόρεια, με την ελπίδα ότι θα κερδίσουν χρήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες φιλοξενούν ανθρώπους από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Σύμφωνα με το νοτιοαφρικανικό Manpower Review του Ιανουαρίου 1987, ο αριθμός των μεταναστών εργατών που είχαν καταγραφεί επίσημα σ’ αυτή τη χώρα μέχρι τις 30 Ιουνίου 1985, ήταν 371.008. Αλλά όπως προσθέτει η έκθεση, «υπολογίζεται ότι υπάρχουν 1,5 εκατομμύριο άτομα που έχουν διεισδύσει παράνομα στη Νότια Αφρική, προκειμένου να καρπωθούν λίγο από τον πλούτο της».

Ακόμη και μέσα στα πιο πλούσια έθνη των ημερών μας, οι άνθρωποι μετακινούνται για να κερδίσουν χρήματα. Αυτό συμβαίνει και στη Βρετανία. Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται στο νότο, ενώ τα σπίτια τους βρίσκονται στο βορρά. Το ακόλουθο παράδειγμα εξηγεί γιατί συμβαίνει αυτό. Μια κατοικία στο κέντρο του Λονδίνου (στο νότο), η οποία χαρακτηρίστηκε «διαμέρισμα μεγέθους ντουλάπας», εφόσον είχε επιφάνεια μόλις 5,6 τετραγωνικά μέτρα, πουλιόταν πρόσφατα στην τιμή ρεκόρ των 36.000 λιρών (περ. 8,5 εκατ. δρχ.). Με τα ίδια όμως χρήματα, αγοράζεις σπίτι με τρία υπνοδωμάτια, 130 χιλιόμετρα έξω από το Λονδίνο.

Στο Μπράντφορντ, μια πόλη της βόρειας Αγγλίας, κατοικούν περίπου 60.000 Ασιάτες. Πολλοί απ’ αυτούς τους μετανάστες ήρθαν σ’ αυτό το βιομηχανικό κέντρο για να εργαστούν στα εριουργεία του. Αλλά, εξαιτίας του ότι η αυτοματοποίηση περιόρισε το εργατικό δυναμικό, οι άνεργοι βασίζονται τώρα στις κυβερνητικές επιχορηγήσεις της κοινωνικής ασφάλισης για να εξασφαλίσουν τα αναγκαία. Έτσι λοιπόν, για πολλούς η αναζήτηση χρημάτων καταλήγει στην απόγνωση.

Αναπτυσσόμενες Χώρες

Με παρόμοιο τρόπο, στις αναπτυσσόμενες χώρες η προοπτική τακτικής απασχόλησης κάνει πολλούς να αφήνουν τα σπίτια τους στα χωριά της υπαίθρου και να πηγαίνουν στις πόλεις. Είναι αλήθεια ότι πολλοί βρίσκουν δουλειά. Αλλά μήπως τα χρήματα που κερδίζουν τους φέρνουν ευτυχία;

Οι εργάτες, με το μικρό μισθό που παίρνουν, πρέπει πρώτα να πληρώσουν το συχνά εξωφρενικό ενοίκιο για τις υποβαθμισμένες κατοικίες τους, που πιθανό να βρίσκονται στις επεκτεινόμενες φτωχογειτονιές που περιβάλλουν τις πόλεις. Με τα υπόλοιπα χρήματα, πρέπει να καλυφθούν οι μεγάλες ανάγκες των συγγενών τους, που ζουν στο σπίτι, στο χωριό. Στην Αφρική για παράδειγμα, στο τέλος του μήνα, πολλά ταχυδρομικά γραφεία των πόλεων γεμίζουν από ανθρώπους που περιμένουν στη σειρά για να στείλουν ταχυδρομικές επιταγές στους συγγενείς τους, οι οποίοι ζουν στα χωριά και εξαρτιούνται απ’ αυτούς.

Ακόμη κι όταν εγκαθίστανται ολόκληρες οι οικογένειες στις πόλεις, καταβαρύνονται από πρόσθετα οικονομικά φορτία. Πρέπει να βάζουν στην άκρη χρήματα για ιατρική περίθαλψη, για μεταφορά, για δίδακτρα, για τροφή και για ενοίκιο κατοικίας. Και ο κατάλογος φαίνεται ατέλειωτος. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που πολλοί κάτοικοι των πόλεων έχουν δυο δουλειές.

Μοιάζουν όλ’ αυτά με συνταγή για ευτυχία; Μάλλον όχι. Έτσι, είτε μετακομίσετε είτε μείνετε στο ίδιο μέρος, το ερώτημα παραμένει: Τι ρόλο παίζει το χρήμα στη ζωή σας; Από την απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα εξαρτιέται άμεσα η ευτυχία σας.