Οι Νεαροί Ρωτούν . . .

Γιατί θα Πρέπει να Είναι Τόσο Τακτοποιημένα τα Πράγματά μου;

«Στο λέω για τελευταία φορά. Φτιάξε το δωμάτιό σου!»

ΣΟΥ θυμίζει τίποτα αυτή η φράση; Μπορεί να σου θυμίζει, μια και λίγοι από μας είμαστε από τη φύση μας νοικοκύρηδες.

Όμως, μια τέτοια απαίτηση ίσως να σου φαίνεται άδικη. Εσένα μπορεί να σου αρέσει να είναι το δωμάτιό σου λιγάκι ακατάστατο. Άλλωστε, τη στιγμή που υπάρχουν τόσοι κανόνες για το υπόλοιπο σπίτι, είναι ανάγκη να υπάρχουν κανόνες και για τον τρόπο που τακτοποιείς το δικό σου δωμάτιο; Ίσως ακόμα να σκέφτεσαι ότι, εφόσον δεν πίνεις ούτε παίρνεις ναρκωτικά, όπως κάνουν άλλοι νεαροί, ένα ελαττωματάκι σαν την ακαταστασία δεν είναι και σπουδαίο πράγμα. Και μήπως δεν είναι αλήθεια ότι έχεις φίλους που τα δωμάτιά τους είναι πολύ χειρότερα; Γιατί, λοιπόν, μερικοί γονείς κάνουν τόση φασαρία για τη νοικοκυροσύνη; Έχουν βάσιμους λόγους που το κάνουν αυτό;

Νοικοκυροσύνη Εναντίον Ακαταστασίας

Ίσως εύχεσαι να συμμορφώνονταν οι γονείς σου με τη συμβουλή που έδινε ένας καθηγητής της ψυχιατρικής προς τους γονείς: «Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι απλώς να κλείνετε την πόρτα του δωματίου που σας προξενεί αγανάκτηση». Άλλοι, ωστόσο, αναγνωρίζουν ότι οι γονείς δικαιολογημένα απαιτούν νοικοκυροσύνη. Όπως, για παράδειγμα, ο ψυχίατρος Πωλ Άνταμς, του οποίου τα λόγια ανάφερε το περιοδικό Ladies’ Home Journal: «Είναι λογικό να πείτε στο παιδί ότι πρέπει το δωμάτιό του να είναι κάπως συγυρισμένο. Εξηγήστε τους περιορισμούς. Πείτε του ότι αν δεν μπορεί να διατηρεί την κρεβατοκάμαρά του σε στοιχειώδη τάξη τότε θα του αφαιρέσετε ορισμένα προνόμια».

Άμα κάτσεις και το σκεφτείς, οι γονείς έχουν πράγματι το δικαίωμα να θέσουν νόμους ακόμα και για το δικό σου δωμάτιο, έτσι δεν είναι; Έχουν ξοδέψει πολύ χρόνο και χρήμα για να να έχεις εσύ το δικό σου δωμάτιο, και πιθανόν θα το έχουν επιπλώσει κιόλας. Άρα, λογικά, μπορούν να θέτουν νόμους που αφορούν τη φροντίδα του. Θα δεις ότι σε συμφέρει να συμμορφώνεσαι μ’ αυτούς.

Στον Χένρυ Β. Λονγκφέλοου και στο ποίημά του The Builders, ανήκει το απόφθεγμα, «Το κάθε πράγμα είναι καλύτερο όταν βρίσκεται στη θέση του». Απ’ ό,τι φαίνεται οι γονείς σου συμφωνούν μ’ αυτό, μια και το να είναι ‘το κάθε πράγμα στη θέση του’ έχει πλεονεκτήματα. Ποια είναι μερικά από αυτά;

Μερικά Πλεονεκτήματα της Νοικοκυροσύνης

Ένα φανερό πλεονέκτημα είναι το ότι βρίσκεις αυτά που θέλεις ευκολότερα. Ένα ακατάστατο άτομο μπορεί να χάσει πολύ χρόνο ψάχνοντας τα κλειδιά, μια χτένα ή ένα μαντήλι, για να μην πούμε και για εκείνο το παπούτσι που κατά περίεργο τρόπο βρέθηκε κάτω απ’ το κρεβάτι. Τα ρούχα, επίσης, μένουν πιο καθαρά και κρατάνε τη φόρμα τους, κι έτσι διατηρούνται για περισσότερο καιρό, όταν τα κρεμάμε με το σωστό τρόπο. Επιπλέον, όταν τα ρούχα ή τα παπούτσια βρίσκονται στις θέσεις τους δεν υπάρχει κίνδυνος να σκοντάψουμε πάνω τους. Αυτό είναι σημαντικό, ιδιαίτερα όταν μοιράζεσαι το δωμάτιο με τον αδελφό ή την αδελφή σου.

Πάνω απ’ όλα, όταν το κάθε μέλος μέσα στην οικογένεια κάνει το μέρος του, με το να διατηρεί το δωμάτιό του τακτοποιημένο και καθαρό, αυτό ελαττώνει το φορτίο των άλλων και συμβάλλει στο να είναι η οικογένεια ακόμα πιο ευτυχισμένη. Η 14χρονη Καρολάιν γράφει σχετικά με αυτό: «Η μητέρα μου έχει τόσα πολλά να κάνει εδώ στο σπίτι. . . . Έχω άλλα έξι αδέλφια και κανένα από αυτά δεν συμμαζεύει όπως πρέπει τα πράγματά του, οπότε αναγκάζεται να το κάνει η μαμά μου, που έχει και πρόβλημα με τη μέση της». Αν αυτά τα εφτά παιδιά κρατούσαν ‘το κάθε πράγμα στη θέση του’, αυτό σίγουρα θα ελάφρυνε το φορτίο της μητέρας, έτσι δεν είναι;

Άλλο ένα πλεονέκτημα είναι ότι αν διατηρείς το δωμάτιό σου τακτοποιημένο, τότε είναι πιθανό ότι το ίδιο θα κάνεις και σε άλλους χώρους. Αυτή η συνήθεια για τάξη, θα εκδηλώνεται επίσης και στον τρόπο με τον οποίο φροντίζεις το αυτοκίνητο της οικογένειάς σου καθώς και τα άλλα πράγματα που έχετε, και είναι πιθανό ότι θα τη διατηρείς ακόμα κι όταν θα έχεις ενηλικιωθεί. Κάποια μέρα, όταν θα βγεις έξω για να δουλέψεις, η φήμη ότι είσαι ένα νοικοκυρεμένο άτομο θα αυξήσει ίσως τις πιθανότητές σου για επιτυχία—μια αξιόλογη προοπτική, δεν νομίζεις;

Το ότι είναι πρακτικό να συμμορφώνεσαι με τους κανόνες των γονέων σου βγαίνει επίσης και από τα ακόλουθα: Οι περισσότεροι νεαροί ανυπομονούν να οδηγήσουν αυτοκίνητο. Πότε όμως θα μπορούσαν να κάνουν την αρχή; Το ότι έφτασαν στο νόμιμο όριο ηλικίας δεν τους κάνει αυτόματα σωστούς οδηγούς. Στο βιβλίο The Family Handbook of Adolescence (Το Οικογενειακό Εγχειρίδιο της Εφηβείας), ο Δρ Τζ. Ε. Σκογουόλτερ και ο Δρ Γ. Ρ. Άνυαν Τζούνιορ δηλώνουν: «Όταν για έναν έφηβο υπάρχει η εμπιστοσύνη ότι ακολουθεί κανόνες, και γενικά επικρατεί η εντύπωση ότι είναι αξιόπιστο άτομο, είναι πιθανό ότι η συμπεριφορά του στην οδήγηση θα εξαρτάται από αυτά τα ίδια γνωρίσματα». (Τα πλάγια γράμματα δικά μας.) Δεν βρίσκεις, λοιπόν, ότι αξίζει να εκπαιδεύεις τον εαυτό σου για να γίνεις ένα θετικό και αξιόπιστο άτομο και να ακολουθείς κανόνες ακόμα και στη φροντίδα του δωματίου σου; Η Αγία Γραφή λέει ότι αξίζει: «Όποιος είναι αξιόπιστος στα λίγα είναι αξιόπιστος και στα πολλά».—Λουκάς 16:10, Νεοελληνική Δημοτική Μετάφραση.

Αλλά για ένα νεαρό χριστιανό, ο κυριότερος λόγος για να είναι νοικοκύρης και να αγαπάει την τάξη είναι αυτός τον οποίο έγραψε ο απόστολος Παύλος: «Ο Θεός δεν είναι ακαταστασίας, αλλ’ ειρήνης». Επίσης, έγραψε: «Να γίνεσθε λοιπόν μιμηταί του Θεού σαν παιδιά αγαπητά».—1 Κορινθίους 14:33· Εφεσίους 5:1, Καινή Διαθήκη, «των Τεσσάρων Καθηγητών».

Αυτή η τάξη που χαρακτηρίζει τον Ιεχωβά έγινε φανερή στη διευθέτηση που είχε κάνει σχετικά με τη σκηνή του μαρτυρίου, όπου τον λάτρευε ο λαός Ισραήλ. Μόνο μέλη των οικογενειών των ιερέων (Λευιτών) επιτρεπόταν να μπαίνουν μέσα στη σκηνή του μαρτυρίου. Επιπλέον, όμως, ο Ιεχωβά είχε καθοδηγήσει τον Μωυσή να γράψει με ακρίβεια ποια ήταν η θέση στην οποία θα έπρεπε να τοποθετηθεί το κάθε αντικείμενο μέσα στο ναό, και ήταν Εκείνος που έδωσε λεπτομερείς οδηγίες σχετικά με το τι θα έπρεπε να κάνουν οι ιερείς και οι Λευίτες με αυτά. (Έξοδος 40) Μ’ αυτό τον τρόπο, οι Ισραηλίτες που δεν ανήκαν στη φυλή του Λευί μπορούσαν, τουλάχιστο, να φαντάζονται αυτά που γίνονταν στη σκηνή του μαρτυρίου σε σχέση με τη λατρεία τους προς τον Ιεχωβά. Αυτό σίγουρα θα τους έκανε να νιώθουν σαν να έπαιρναν κι αυτοί μέρος στα όσα διεξάγονταν και θα τους έδινε το αίσθημα ότι δεν ήταν ξένοι προς αυτά. Δεν νομίζεις ότι γι’ αυτό το λόγο αυτοί θα έπρεπε να ευγνωμονούν τον Ιεχωβά που είναι ένας Θεός τάξης;

Τι Μπορείς να Κάνεις με Αυτό το Δωμάτιο;

Λοιπόν, πώς μπορείς να βάλεις κάποια τάξη στο δωμάτιό σου; Όπως αναφέραμε προηγουμένως, οι γονείς σου μπορεί να έχουν ήδη προβάλει κάποιες συγκεκριμένες απαιτήσεις. Υπάρχουν, όμως, πολλά που μπορείς να κάνεις με δική σου πρωτοβουλία. Ξεκίνα με αυτά που φαίνονται: Κρέμασε όλα τα ρούχα που βρίσκονται πεταμένα εδώ κι εκεί. Οι κρεμάστρες θα κρατάνε τα πουκάμισα, τις μπλούζες και τα φορέματα τακτοποιημένα. Μια παπουτσοθήκη (ας είναι και πλαστική) θα κάνει θαύματα, κρατώντας τα παπούτσια στη θέση τους και καλυτερεύοντας την όψη της ντουλάπας. Και τι μπορεί να γίνει με τα βρώμικα ρούχα; Αντί να τα πετάς σε μια γωνιά, δεν θα ήταν καλύτερα να έχεις ένα σκεπαστό καλάθι ή ένα σάκο ειδικά γι’ αυτό το σκοπό; Και τώρα, το κρεβάτι. Αφιερώνοντας λίγα λεπτά τη μέρα θα δεις τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα σ’ ένα ασυγύριστο κρεβάτι και σ’ ένα τακτοποιημένο. Γιατί να μη διαλέξεις το τακτοποιημένο;

Και τώρα πάμε σ’ αυτά που δεν φαίνονται και τόσο. Διάλεγε ένα συρτάρι του δωματίου κάθε φορά και ασχολήσου μ’ αυτό, πετώντας όλα τα άχρηστα πράγματα και τακτοποιώντας τα άλλα στις θέσεις τους. Μπορείς να βάλεις μέσα σε ένα συρτάρι μερικά μικρά κουτιά από χαρτόνι ή διαφανείς πλαστικές σακούλες και να έχεις χώρια τα εσώρουχά σου, χώρια τις κάλτσες ή τα καλσόν και ούτω καθεξής. Σε λίγο καιρό, το δωμάτιό σου θα έχει μια τελείως διαφορετική όψη κι εσύ θα μπορείς να περηφανεύεσαι γι’ αυτό.

Νεαροί—Φροντίστε για το Μέλλον σας

Αξίζει να αφιερώνεις τόσο χρόνο και να καταβάλλεις τόσες προσπάθειες για να είσαι νοικοκύρης; Η Κάρολ, που τώρα είναι πάνω από είκοσι χρονών, θυμάται τον αγώνα που είχε να κάνει. Αν η μητέρα της Κάρολ δεν έβρισκε το δωμάτιο υποδειγματικό (για παράδειγμα, αν οι κάλτσες και τα εσώρουχα δεν ήταν διπλωμένα με τάξη μέσα στο συρτάρι), τότε απλώς άδειαζε τα συρτάρια στο δάπεδο και έβαζε την Κάρολ να τα τακτοποιήσει όλα πάλι στις θέσεις τους. Ή μπορεί, σαν τιμωρία, να έκλεινε την Κάρολ μέσα για το Σαββατοκύριακο.

Κοιτάζοντας πίσω, μήπως η Κάρολ νιώθει ότι η μητέρα της ήταν άδικη; «Όχι, έμαθα πολλά από αυτό. Τώρα ξέρω πώς να σιδερώνω τα ρούχα μου και πώς να κρατάω τα πράγματά μου τακτοποιημένα και καθαρά. Ίσως όχι σύμφωνα με τα πρότυπα της μητέρας, αλλά μπορώ, τουλάχιστο, να αφήσω την πόρτα της κρεβατοκάμαράς μου ανοιχτή».

Άμα η Κάρολ αποχτήσει δικά της παιδιά στο μέλλον, τι θα τα διδάξει σχετικά με τη νοικοκυροσύνη; Αυτή εξηγεί: «Δεν νομίζω ότι θα ελέγχω τα συρτάρια τους, αρκεί το δωμάτιό τους να είναι συγυρισμένο». Όταν τη ρωτήσαμε τι συμβουλή θα έδινε στους νεαρούς, η Κάρολ απάντησε: «Συμμορφωθείτε σύμφωνα με το πρότυπο των γονέων σας για τη νοικοκυροσύνη. Τελικά θα σας γίνει συνήθεια».

Έχει ειπωθεί ότι ο άνθρωπος είναι δούλος των συνηθειών. Μερικές απ’ αυτές είναι ωφέλιμες, μερικές όχι. Έτσι λοιπόν, ο Έλμπερτ Χάμπαρντ έγραψε με σύνεση: «Καλλιεργήστε μόνο τις συνήθειες που θα θέλατε να σας κυριεύουν».

Ποια συνήθεια θα ήθελες εσύ να σε κυριεύει—της νοικοκυροσύνης ή της ακαταστασίας; Καθώς το σκέφτεσαι αυτό, συλλογίσου τα πλεονεκτήματα που έχει η συνήθεια της νοικοκυροσύνης: Έχει Γραφική βάση, εξοικονομεί χρόνο και χρήμα, ενισχύει τον αυτοσεβασμό και ενισχύει το σεβασμό των άλλων για το άτομό σου. Και τελευταία, και μη εξαιρετέα, έρχεται η σκέψη την οποία έκανε η νεαρή Καρολάιν: «Η μαμά μου πραγματικά έχει ανάγκη τη βοήθειά μου και το εκτιμάει πολύ όταν την έχει».

[Εικόνες στις σελίδες 24, 25]

Ποιο προτιμάς: αυτό . . .ή αυτό;