Ευαγγελιστές—Σαλπίζουν Σαφές Κάλεσμα;

‘Ο κόσμος μπορεί να ακούει τον καλπασμό των τεσσάρων ιππέων τής Αποκάλυψης που πλησιάζουν’. Αυτά είπε ο δημοφιλής ευαγγελιστής Μπίλλυ Γκράχαμ σε μια συγκεντρωμένη ομάδα αντιπροσώπων του τύπου. Και συνέχισε, «Βρισκόμαστε σε πολύ επικίνδυνους καιρούς. Ο κόσμος προχωρεί πολύ γρήγορα».

Αυτή η ανησυχία ότι ζούμε «σε πολύ επικίνδυνους καιρούς» υποκίνησε τον κύριο Γκράχαμ να τεθεί επικεφαλής σε μια πρόσφατη συνάντηση που έγινε στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας από τις 12 ως τις 21 Ιουλίου 1983, στην οποία παραβρέθηκαν σχεδόν 4.000 ευαγγελιστές. Αυτή η Διεθνής Συνδιάσκεψη για περιοδεύοντες ευαγγελιστές είχε αντιπροσώπους από 133 χώρες και 30 θρησκευτικά δόγματα. Σκοπός της ήταν να επισπεύσει την προώθηση του ευαγγελισμού σ’ όλο τον κόσμο με το να δώσει περαιτέρω εκπαίδευση στους ευαγγελιστές. Αλλά τι είδους «εκπαίδευση» έδωσε; Χρησίμευσε η συνδιάσκεψη σαν μέσο για την προώθηση της Χριστιανικής ενότητας; Ποιο μήνυμα είχαν;

Έγιναν περίπου 107 σεμινάρια που ασχολήθηκαν με διαφορετικά θέματα όπως οι δημόσιες ομιλίες, η γλώσσα και η γεωγραφία. Μεγάλη έμφαση δόθηκε στη βελτίωση των μεθόδων προσέγγισης των ανθρώπων. Είναι αλήθεια πως η ομιλία σε μεγάλα συγκεντρωμένα πλήθη εξακολουθεί να είναι το πιο δυνατό όπλο των ευαγγελιστών. Ωστόσο, έγιναν και σεμινάρια σχετικά με τη χρήση της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου και του κινηματογράφου. Αλλά επειδή το 70 τα εκατό περίπου των ευαγγελιστών προέρχονταν από τις χώρες του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου, για πολλούς είναι απαράδεκτες οι διακονίες «υψηλής τεχνολογίας». Ένας κήρυκας από το Ζαΐρ εξήγησε ότι πρέπει να βαδίζει από χωριό σε χωριό και από σπίτι σε σπίτι για να συγκεντρώσει ένα πλήθος.

Άλλες Μέθοδοι Κηρύγματος

Οι ευαγγελιστές, όμως, έμαθαν ότι υπάρχουν ευχάριστες εναλλακτικές λύσεις αντί για το έργο από σπίτι σε σπίτι. Τους ειπώθηκε, ‘Πηγαίνετε να τρώτε μαζί με επιχειρηματίες και πολιτικούς ηγέτες’. Το σημείο που τονίστηκε είναι να κάνουν αυτές τις εξέχουσες προσωπικότητες να ‘δεχτούν το Χριστό’ και μέσω αυτών να προσπαθήσουν να φτάσουν στις μάζες πιο αποτελεσματικά.

Ο ευαγγελιστής στον αθλητικό τομέα Έντι Γουώξερ για παράδειγμα, είπε στο ακροατήριο ενός σεμιναρίου ότι αν μπορέσουν να πλησιάσουν φτασμένους αθλητές, άντρες και γυναίκες, θα έχουν απεριόριστη δυνατότητα να δοξάσουν το Θεό μπροστά σε τηλεοπτικά ακροατήρια εκατομμυρίων ανθρώπων—μάλιστα δισεκατομμυρίων! Έπειτα είπε πώς ο Νιγηριανός αθλητής Ναντούκα Όντιζορ το έκανε αυτό στους τελικούς για το πρωτάθλημα τένις το πρώτο τρίμηνο του 1983 στο Γουίμπλεντον. Ο Γουώξερ λέει: «Έπειτα έγινε ένας που έδωσε μεγάλη μαρτυρία σ’ αυτό το έθνος που είναι ψυχρό στο Ευαγγέλιο. Σ’ όλες τις εφημερίδες, στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, ο Όντιζορ έδινε συνέντευξη και έλεγε στη χώρα—και σε μεγάλο μέρος του κόσμου—ότι όφειλε την επιτυχία του για το τένις στο Θεό και στον Ιησού Χριστό».

Συγκέντρωση Χρημάτων

Δεν εκπλήσσει λοιπόν το ότι ένα άλλο εξέχον ζήτημα για συζήτηση ήταν η συγκέντρωση χρημάτων. Οι ειδικοί στις συγκεντρώσεις χρημάτων έκαναν πολυάριθμες υποδείξεις. Τόσο μεγάλο έχει γίνει το ζήτημα των χρημάτων που ένας Αργεντινός ευαγγελιστής, ο Λούις Παλάου, υποκινήθηκε να πει: «Οι ευαγγελιστές έχουν την τάση να επιθυμούν χρήματα για προσωπική τους απόλαυση». Και πρόσθεσε, «Μας αρέσει η καλή ζωή. Δεν υπάρχει τίποτα το εσφαλμένο σ’ αυτό . . . αλλά ο πειρασμός σχετικά με τα χρήματα έχει καταστρέψει πολλούς κήρυκες».

Πού να Κατευθύνουν τους Προσήλυτους

Αλλά πιθανόν ένα από τα πιο περίπλοκα ζητήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσει η συνέλευση ήταν, ποιο είναι το επόμενο βήμα που πρέπει να γίνει όταν ο ευαγγελιστής κάνει κάποιον προσήλυτο; Ο Γκράχαμ είπε ότι οτιδήποτε ειπωθεί σε μια ομιλία πρέπει να οδηγεί το άτομο στο να αποφασίσει να δεχτεί το Χριστό στην καρδιά του. Αλλά τι περιλαμβάνει το να ‘δεχτεί κάποιος το Χριστό στην καρδιά του’; Η Γραφή μιλάει για ‘την εκκλησία του Θεού του ζωντανού, το στύλο και το εδραίωμα της αλήθειας’. (1 Τιμόθεον 3:15) Αλλά πού βρίσκεται αυτή; Η συνδιάσκεψη απλώς επανέλαβε την ανεπαρκή υπόδειξη ότι μετά τη μεταστροφή οι άνθρωποι πρέπει να οδηγούνται στην τοπική εκκλησία της εκλογής τους. Ωστόσο, αυτές είναι οι ίδιες εκκλησίες τις οποίες κατηγόρησε προηγουμένως ο Γκράχαμ ότι ‘βρίσκονται σε μεγάλη σύγχυση, ειδικά σε σχέση με τον ευαγγελισμό, το άγγελμα, τις μεθόδους και τα αποτελέσματα του’. Στην πραγματικότητα, έφτασε στο σημείο να πει, «Δεν μπορούμε να ανεχθούμε την αναστάτωση αν θέλουμε να επηρεάσουμε τη γενιά μας με τον τρόπο που περιμένει ο Θεός από μας». Έτσι, στην ουσία, το αποτέλεσμα του ευαγγελισμού φαίνεται να είναι, ‘Συνάξετε τα «πρόβατα» που είναι σε σύγχυση και φέρτε τα σ’ έναν τόπο πλήρους σύγχυσης’.

Ο Λόγος του Ιησού στους Ευαγγελιστές

Όταν ο Ιησούς απέστειλε τους αποστόλους του σαν περιοδεύοντες ευαγγελιστές δεν τους είπε να κηρύξουν μέσω κοινωνικών συγκεντρώσεων ή να χρησιμοποιήσουν εξέχοντα άτομα για να πλησιάσουν τις μάζες. Είπε: «Εις οποίαν δε πόλιν ή κώμην εισέλθητε, εξετάσατε τις είναι άξιος εν αυτή, . . . Εισερχόμενοι δε εις την οικίαν χαιρετήσατε αυτήν». (Ματθαίος 10:11-13) Έπρεπε να πάνε από σπίτι σε σπίτι όπως έκανε ο απόστολος Παύλος.—Πράξεις 20:20.

Σχετικά με το τι επρόκειτο να κηρύξουν, ο Ιησούς τους δήλωσε: «Και υπάγοντες κηρύττετε, λέγοντες ότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών». (Ματθαίος 10:7) Και σχετικά με την εποχή μας, ο Ιησούς δήλωσε: «Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη». (Ματθαίος 24:14) Σήμερα οι άνθρωποι χρειάζεται ν’ ακούσουν τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού, η οποία είναι η μόνη ελπίδα για το ανθρώπινο γένος. Ούτε η μέθοδος ούτε το κήρυγμα που σύστησε ο Ιησούς τονίστηκε στη συνδιάσκεψη.

Ένα Ασαφές Κάλεσμα

Η συνδιάσκεψη στο Άμστερνταμ είναι επομένως άλλη μια δυστυχώς ανεπαρκής προσπάθεια για την ένωση του κόσμου. Οι ευαγγελιστές, αντί να μάθουν πώς να ‘χειρίζονται το λόγο της αλήθειας σωστά’, προτιμούν να ακούνε για τις συγκεντρώσεις χρημάτων και για την κινηματογράφηση. (2 Τιμόθεον 2:15) Δεν απορεί λοιπόν κανείς που οι ευαγγελιστές του λεγόμενου Χριστιανικού κόσμου έχουν αποτύχει να προσφέρουν ένα ενοποιητικό άγγελμα για το ανθρώπινο γένος! Το πολύ-πολύ οι προσπάθειες τους να προσφέρουν μια προσωρινή συναισθηματική βοήθεια. Ενώ καταδικάζουν τις εκκλησίες ότι βρίσκονται ‘σε σύγχυση’, ο Μπίλλυ Γκράχαμ και η παρέα του δεν έχει να προσφέρει περισσότερα από ασάφεια και σύγχυση. Και όπως είπε κάποτε ο απόστολος Παύλος, «Εάν η σάλπιγξ δώση φωνήν ασαφή, τις θέλει ετοιμασθή εις πόλεμον;»—1 Κορινθίους 14:8.

Ωστόσο, υπάρχει σαφές κάλεσμα για αληθινή ενότητα που βασίζεται στον πραγματικό ευαγγελισμό. Αυτό θα εξηγηθεί στο επόμενο άρθρο.