Δύο Εξαιρετικές Αποφάσεις στη Σουαζιλάνδη

ΣΤΙΣ 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1982, το Ανώτατο Δικαστήριο της Σουαζιλάνδης στη νότια Αφρική έβγαλε μια θαρραλέα απόφαση που ευνοεί τη θρησκευτική ελευθερία. Η δίκη περιλάμβανε δύο νεαρά παιδιά τον Κέλιγουη και τον Σιβικέλο, τα οποία δύο χρόνια πριν είχαν αποβληθεί από το Δημοτικό Σχολείο Εμχλαγκένι λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων. Στην παραπάνω ημερομηνία ο Δικαστής της Σουαζιλάνδης Χασανάλι διέταξε να γίνουν δεκτά και πάλι στο σχολείο αυτά τα παιδιά.

Πώς ξεκίνησε το πρόβλημα; Ο Κέλιγουη και ο Σιβικέλο, είναι παιδιά Μαρτύρων του Ιεχωβά. Από το 1970 περισσότερα από 90 παιδιά Μαρτύρων έχουν αποβληθεί από διάφορα σχολεία, σε όλες τις περιπτώσεις επειδή δεν έκαναν προσευχή μαζί με τα άλλα παιδιά και δεν έψαλαν τον εθνικό ύμνο μαζί τους το πρωί. Δεν έκαναν βέβαια τίποτα για να παρενοχλήσουν τους άλλους. Αλλά οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, ενώ πιστεύουν ότι καθένας μπορεί να έχει τη θρησκεία του, δεν πιστεύουν όμως στην ανάμιξη των θρησκειών. Και πολλά από τα τραγούδια, τους εθνικούς ύμνους, και τις προσευχές περιλαμβάνουν θρησκευτικές σκέψεις και αισθήματα που δεν συμφωνούν με αυτά που έχουν μάθει τα παιδιά από τη μελέτη της Βίβλου. Επομένως, παρέμεναν σιωπηρά από σεβασμό ενώ οι συμμαθητές τους τραγουδούσαν ή έσκυβαν το κεφάλι τους στην προσευχή. (Ματθαίος 4:10· 1 Κορινθίους 10:14, 21, 22) Οι διευθυντές και οι δάσκαλοι δεν το δέχτηκαν ώστε να μη συμμετέχουν τα παιδιά των Μαρτύρων. Γι’ αυτό και τα απέβαλαν.

Πρέπει να σημειωθεί ότι το Δημοτικό Σχολείο Εμχλαγκένι δεν ενήργησε από τυφλή προκατάληψη όταν οι αρμόδιοι του σχολείου απέβαλαν τον Κέλιγουη και τον Σιβικέλο. Στην πραγματικότητα, το σχολείο είχε δεχτεί αυτά τα παιδιά όταν είχαν αποβληθεί προηγουμένως από άλλα σχολεία. Ωστόσο, άνθρωποι έξω από το σχολείο πίεσαν τους αρμόδιους του σχολείου και τελικά τα απέβαλαν. Ο πατέρας του Κέλιγουη και του Σιβικέλο κατέφυγε στα δικαστήρια, όπως είδαμε, και η τελική απόφαση ήταν ευνοϊκή.

Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το αρχικό σύνταγμα της Σουαζιλάνδης, που υιοθετήθηκε όταν η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1968, πρόβλεψε γι’ αυτό το πρόβλημα. Κάτω από την επικεφαλίδα «Προστασία για την Ελευθερία της Συνείδησης,» αναφέρονταν τα εξής: «Από κανένα άτομο που σπουδάζει σε οποιαδήποτε εκπαιδευτικό ίδρυμα δεν θα του ζητηθεί να δεχτεί θρησκευτική εκπαίδευση ή να λάβει μέρος ή να παρευρεθεί σε οποιαδήποτε θρησκευτική τελετή, η οποία σχετίζεται με θρησκεία διαφορετική από τη θρησκεία που το άτομο ακολουθεί εκτός αν το θέλει ο ίδιος (ή σε περίπτωση ανηλίκου, αν το επιτρέπει ο κηδεμόνας του)».

Το 1973 το σύνταγμα της Σουαζιλάνδης ανεστάλη με την προοπτική να συνταχθεί ένα καινούργιο που θα συμφωνούσε περισσότερο με τον τρόπο ζωής των κατοίκων της Σουαζιλάνδης. Ελπίζεται ότι θα περιληφθούν και πάλι έξοχες εγγυήσεις, σαν εκείνες που περιέχονται στο αρχικό σύνταγμα. Εν τω μεταξύ, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εκτιμούν πάρα πολύ την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που επιτρέπει τη θρησκευτική ελευθερία.

Προβλήματα με τις Τελετουργίες Πένθους

Στο τεύχος του συνοδευτικού μας περιοδικού η Σκοπιά της 1 Ιουνίου 1983, δημοσιεύτηκε ένα άλλο πρόβλημα σχετικό με την ελευθερία λατρείας στη Σουαζιλάνδη. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εκεί είχαν υποστεί σωματική κακομεταχείριση και φυλακίστηκαν άδικα επειδή δεν πήραν μέρος σε μερικές τελετουργίες πένθους για το Βασιλιά Σομπούζα Β΄.

Το ζήτημα δεν αφορούσε το σεβασμό ή την υπακοή. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά παίρνουν στα σοβαρά τα λόγια του αποστόλου Πέτρου: «Τον Θεόν φοβείσθε, τον βασιλέα τιμάτε.» (1 Πέτρου 2:17· Ρωμαίους 13:1-7) Ωστόσο, το πρόβλημα εγέρθηκε όταν ένας αξιωματούχος διέταξε όλους τους πολίτες της Σουαζιλάνδης να ξυρίσουν τα κεφάλια τους προς τιμή του αποθανόντα βασιλιά. Ένα τέτοιο ξύρισμα του κεφαλιού είναι μια θρησκευτική πράξη που σχετίζεται με την πίστη στην αθανασία της ψυχής. Επομένως, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, στη Σουαζιλάνδη, από «φόβο για τον Θεό» δεν μπορούσαν συνειδητά να συμμορφωθούν. Έτσι ξέσπασε διωγμός όταν διάφοροι αξιωματούχοι προσπάθησαν να τους αναγκάσουν να ενεργήσουν αντίθετα με τη συνείδηση τους.

Πολλοί όταν άκουσαν γι’ αυτό διέκριναν έντονα την αδικία και έγραψαν σε διάφορους αξιωματούχους της κυβέρνησης εκφράζοντας τα αισθήματα τους. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Στις 18 Φεβρουαρίου 1983, η εφημερίδα Δη Τάιμς οφ Σουάζιλαντ είπε ότι έγινε μια «θύελλα επιστολών». Ανέφερε: Οι υπουργοί φαίνεται ότι έχουν κατακλυστεί από αυτή την πλημμύρα επιστολών από το εξωτερικό . . . Οι υπουργοί επίσης ανησυχούν τόσο για το ζήτημα ώστε πρόκειται να το συζητήσουν στο υπουργικό συμβούλιο.»

Σύμφωνα με την έκθεση στην εφημερίδα που αναφέραμε πιο πάνω, ένας ανώτατος υπάλληλος, ο Αρχιδικαστής Τσάρλς Νάθαν, άνοιξε ο ίδιος προσωπικά 2.000 επιστολές και ευγενικά έγραψε στα κεντρικά γραφεία της Εταιρίας Σκοπιά στη Νέα Υόρκη, Η.Π.Α., εξηγώντας ότι δεν μπορούσε πια να απαντήσει ατομικά σε όλες τις επιστολές. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στη Σουαζιλάνδη είναι ευγνώμονες για την αγάπη και το ενδιαφέρον που τους έδειξαν οι αδελφοί τους από άλλες χώρες.

Την Παρασκευή 8 Απριλίου 1983, οι Τάιμς οφ Σουάζιλαντ έδωσαν μια ακόμη έκθεση. Αποκάλυψαν ότι ο Αρχιδικαστής Τσάρλς Νάθαν εξέτασε την έφεση 13 Μαρτύρων του Ιεχωβά οι οποίοι είχαν κηρυχθεί ένοχοι από ένα Εθνικό Δικαστήριο επειδή δεν συμμορφώθηκαν με τη Βασιλική Διαταγή να κόψουν τα μαλλιά τους σε ένδειξη πένθους. Ο Αρχιδικαστής είπε ότι στη δίκη των Μαρτύρων είχαν γίνει «αρκετές παρατυπίες» κι έτσι «δέχτηκε την αίτηση τους και ακύρωσε και την καταδίκη και την ποινή.» Αυτή ήταν μια ευνοϊκή απόφαση, και ελπίζεται ότι θα επηρεάσει άλλες παρόμοιες εκκρεμείς δίκες.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά συνεχίζουν να προσεύχονται γι’ αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία να μπορέσουν να καταλάβουν και να τους επιτρέψουν να ασκούν τις ειλικρινείς θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Αυτοί και τα παιδιά τους σέβονται πολύ όλους εκείνους που είναι στην εξουσία και προσπαθούν να συμμορφώνονται με όλες τις οδηγίες που δεν συγκρούονται με το πιστεύω τους. Ζητούν να τους επιτραπεί να ζουν μια ήρεμη, ήσυχη ζωή λατρεύοντας τον Δημιουργό, τον Ιεχωβά Θεό.—1 Τιμόθεον 2:1, 2.

[Πλαίσιο στη σελίδα 26]

IN THE HIGH COURT OF SWAZILAND

HOLDEN AT MBABANE ON THE 22ND DAY OF DECEMBER, 1982 BEFORE THE HON. MR. JUSTICE HASSANALI.

CIV. T. NO. 520/82

In the matter of:

JOHN NDZIMANDZE Plaintiff

and

JOSEPH HLATSHWAYO 1st Defendant

ABRAHAM MABUZA 2nd Defendant

BEING: A Suit;

WHEREUPON: Having heard Counsel for the Plaintiff and evidence adduced, there being no appearance by or on behalf of the Defendants;

IT IS ORDERED.

1. That Plaintiff’s said minor children be re-admitted as scholars at Emhlangeni Primary School, Bhunya;

2. That judgment by default be and is hereby granted against 1st and 2nd Defendants for the sums of (i) E80.00, (ii) E240.00, E1000.00 and E100.00 jointly and severally the one paying the other to be absolved.

3. That the Defendants do pay costs of this suit.

BY ORDER OF THE COURT

GIVEN UNDER MY HAND AND SEAL OF THE COURT AT MBABANE THIS 22ND DAY OF DECEMBER, 1982

REGISTRAR OF THE HIGH COURT