Ανεπιθύμητοι Ξένοι—Ποια Είναι η Λύση;
ΣΤΙΣ 10 μ.μ. ένα βράδυ ένας Μεξικανός νεαρός μαζί με 11 άλλους σύρθηκαν και μπήκαν από μια τρύπα του συρματοπλέγματος που χώριζε τη Μεξικανική πόλη Τιχουάνα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είκοσι τέσσερα χιλιόμετρα (15 μίλια) από τα σύνορα τούς περίμενε ένα αυτοκίνητο που είχε κανονίσει ο πληρωμένος οδηγός τους, γνωστός σαν «Κογιότ». Επειδή όμως το αυτοκίνητο δεν έπαιρνε εμπρός καθυστέρησαν μέχρις ότου τους είδαν οι συνοριακοί φρουροί και τους γύρισαν πίσω στο Μεξικό.
Το επόμενο βράδυ ο νεαρός δοκίμασε πάλι μαζί με 15 άλλους, αλλ’ αυτή τη φορά τους είδαν οι συνοριακοί φρουροί από ελικόπτερο όταν η δύναμη των ελίκων τράβηξε ένα πλαστικό κάλυμμα κάτω από το οποίο είχαν κρυφτεί και τους κτύπησε ο προβολέας του ελικοπτέρου.
Στην τρίτη του προσπάθεια την ίδια εβδομάδα συνελήφθη πάλι και απελάθηκε. Αυτή τη φορά ο όμιλος έγινε αντιληπτός από ακουστική συσκευή ενώ περπατούσαν στις σιδηροδρομικές γραμμές. Η τέταρτη φορά ήταν πετυχημένη.
Αυτός ήταν ένας μόνο από τα 5 εκατομμύρια παράνομους ξένους από πολλές χώρες που υπολογίζουν ότι κατόρθωσαν να μπουν στις Ηνωμένες Πολιτείες παρά τις επιμελείς προσπάθειες των συνοριακών φρουρών για να τους εμποδίσουν. Περίπου μισό εκατομμύριο το χρόνο συνεχίζουν να μπαίνουν παράνομα. Αν και πολλοί συλλαμβάνονται και απελαύνονται, οι περισσότεροι αμέσως ξαναγυρίζουν. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι τόσο αποφασισμένοι να μπουν σε μια χώρα που δεν τους θέλει; Ο κύριος λόγος είναι τα οικονομικά.
Οι ξένοι στις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς επίσης και σε μερικές Ευρωπαϊκές χώρες θέλουν εργασία και χρήματα για να τα στείλουν πίσω στους συγγενείς τους που έχουν ανάγκη. Εκείνοι που είναι στην Ευρώπη στέλνουν πίσω στις χώρες τους όπως στην Τουρκία, Πορτογαλία και Γιουγκοσλαβία περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια (Η.Π.) το χρόνο, ένα σημαντικό ποσόν γι’ αυτές τις χώρες. Αλλά η παρουσία τους δημιουργεί προβλήματα.
Επαγγελματικός Ανταγωνισμός
Η αργή οικονομική ανάπτυξη και η αυξανόμενη ανεργία δημιουργούν μεγάλο επαγγελματικό ανταγωνισμό. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 και του 1970 πολλές Ευρωπαϊκές χώρες επέτρεψαν περίπου σε 30 εκατομμύρια ξένους να μπουν σαν μετανάστες εργάτες για να προσληφθούν σε κενές θέσεις με τη συμφωνία ότι θα επιστρέψουν όταν δεν υπάρχει γι’ αυτούς πια άλλη εργασία. Αλλά πολλοί αποφάσισαν να παραμείνουν και να καλέσουν και τις οικογένειές τους. Υπάρχουν περίπου 15 εκατομμύρια μετανάστες που ζουν ακόμη σ’ αυτές τις χώρες. Τώρα που υπάρχει οικονομική κρίση, υπάρχουν πολλοί ξένοι που ανταγωνίζονται με τους ντόπιους για εργασία.
Βίαιες συγκρούσεις έγιναν στη Βρετανία μεταξύ των ντόπιων και των μεταναστών από την Ασία και τις Δυτικές Ινδίες. Στη Δυτική Γερμανία έχουν γίνει πολλές διαδηλώσεις και συνέβησαν πολλά περιστατικά κατά των μεταναστών. Στη Στουτγάρδη αντί-Τουρκικές ομάδες έχουν απειλήσει με αντίποινα τις Εταιρίες που έχουν Τούρκους εργάτες.
Το καλοκαίρι του 1982, η Σέμρα Έρταν, μια Τουρκάλα μετανάστης, έριξε ένα γαλόνι βενζίνη στο σώμα της και κάηκε από την απελπισία της για τον τρόπο που μεταχειρίζονταν οι Γερμανοί τους Τούρκους. Πριν πεθάνει τηλεφώνησε σ’ ένα ραδιοφωνικό σταθμό και είπε: «Οι Γερμανοί δεν θα πρέπει να μας μεταχειρίζονται σαν σκυλιά! Θέλω να με μεταχειρίζονται σαν ένα ανθρώπινο πλάσμα.»
Στη Γαλλία υπάρχει πολλή εχθρότητα για τους Αλγερινούς μετανάστες και τις οικογένειές τους. Η Σουηδία έχει αυξήσει τον έλεγχο για την είσοδο των ξένων. Η Ελβετία έχει αυξήσει τις προσπάθειές της για να σταματήσει την παράνομη μετανάστευση. Στην Ιταλία υπάρχουν προοπτικές για αυστηρές κυρώσεις εναντίον εργοδοτών που προσλαμβάνουν παράνομα εγκατεστημένους ξένους. Έτσι οι ξένοι που ήταν ευπρόσδεκτοι όταν άνθιζε η οικονομία αυτών των χωρών είναι τώρα ανεπιθύμητοι.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες τα παράπονα είναι παρόμοια—ότι οι ξένοι ανταγωνίζονται με τους ντόπιους για τις προσφερόμενες εργασίες. Πολλή από την αυξανόμενη εχθρότητα κατευθύνεται εναντίον των Ινδο-Κινέζων και των ξένων από τη Λατινική Αμερική. Μια έρευνα που έγινε από έναν οικονομολόγο στο Πανεπιστήμιο της Πόλεως της Νέας Υόρκης, αποκάλυψε ότι μισές από όλες τις νέες εργασίες που δημιουργήθηκαν σε όλο το έθνος στα τέλη της δεκαετίας του 1970 τις πήραν ξένοι, με νόμιμη και παράνομη διαμονή. Μια άλλη μελέτη 2.000 οικοδόμων στο Χιούστον του Τέξας, αποκάλυψε ότι 40 τα εκατό ήταν ξένοι.
Οι τοπικοί και οι πολιτειακοί αξιωματούχοι παραπονούνται ότι ο προϋπολογισμός τους δεν τους επιτρέπει να συνεχίσουν να παρέχουν βοήθεια εκατομμυρίων δολαρίων στους ξένους για την εκπαίδευση, την υγεία και την κοινωνική πρόνοια. Αλλά μια απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών τον Ιούνιο του 1982 αποφάσισε ότι οι πολιτείες δεν μπορούν ν’ αρνηθούν τη δωρεάν εκπαίδευση στα παιδιά των παράνομα εγκατεστημένων ξένων.
Όταν οι υπάλληλοι της μεταναστευτικής υπηρεσίας έκαναν εφόδους σε επιχειρήσεις σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες τον Μάιο του 1982, και έδιωξαν τους ξένους εργάτες, υπήρχαν πάρα πολλοί από τους άνεργους Αμερικανούς που ζητούσαν αυτές τις δουλειές. Σ’ ένα εργοστάσιο όπου η έφοδος άφησε 50 κενές θέσεις έγιναν 1.000 αιτήσεις. Μια εταιρία τροφίμων στο Σικάγο έμεινε με 60 κενές θέσεις για τις οποίες έλαβε 600 αιτήσεις. Αλλά συχνά στους ντόπιους δεν αρέσουν αυτές οι εργασίες και τις αφήνουν.
Σ’ ένα ορνιθοσφαγείο βόρια του Σαν Φραντζίσκο, συνελήφθησαν 18 εργάτες και απελάθηκαν. Γι’ αυτές τις θέσεις έγιναν εκατοντάδες αιτήσεις. Μέσα σε μια εβδομάδα 14 από τους 18 νεοπροσληφθέντες παραιτήθηκαν. Σε μια ψαραγορά στη Σάντα Ρόζα της Καλιφόρνιας, εκείνοι που ήθελαν τις εργασίες των συλληφθέντων ξένων αρνήθηκαν να κάνουν τη δουλειά των ξένων δηλαδή να καθαρίζουν ψάρια.
Μια εταιρία κατασκευής επίπλων στη Σάντα Άνα της Καλιφόρνιας, αφέθηκε με εκατό περίπου κενές θέσεις στο τμήμα συναρμολογήσεως όταν έγινε έλεγχος. Ένας εκπρόσωπος της εταιρίας είπε ότι οι εργάτες που του έστειλαν οι κυβερνητικές υπηρεσίες σπάνια δούλεψαν για μια μέρα. Η δουλειά είναι σκληρή και μονότονη, και οι ντόπιοι δεν τη θέλουν.
Το ίδιο αληθεύει και για ένα αγρόκτημα φράουλας στην Καλιφόρνια. Οι περισσότεροι από εκείνους που ήρθαν να αντικαταστήσουν τους απελαθέντες ξένους εγκατέλειψαν τη δουλειά τους την πρώτη μέρα επειδή ήταν πολύ σκληρή. Όλη τη μέρα δούλευαν γονατιστοί.
Εκμετάλλευση Ξένων
Δεν είναι ασυνήθιστα για τους εργοδότες των παράνομα εγκατεστημένων ξένων να εκμεταλλεύονται το φόβο των ξένων να τους απελάσουν. Ο νεαρός Μεξικανός που αναφέραμε στην αρχή αυτού του άρθρου δούλεψε για λίγο σ’ έναν εργοδότη που τον πλήρωνε περίπου το ένα τρίτο του κατώτατου μισθού στις Ηνωμένες Πολιτείες και τίποτα παραπάνω για τις υπερωρίες.
Στην Κινέζικη γειτονιά της Πόλεως της Νέας Υόρκης, βρέθηκαν 60 παράνομα εγκατεστημένοι ξένοι που δούλευαν σκληρά σ’ ένα εργοστάσιο ενδυμάτων για λιγότερο από το ένα τρίτο του κατώτατου μισθού. Σε όμοιες σκληρές εργασίες στις σοφίτες του Μανχάταν, βρέθηκαν Κινέζοι, Κορεάτες και Κουβανέζοι που δούλευαν για ακόμη λιγότερα.
Κτηματίες που προσλαμβάνουν παράνομα εγκατεστημένους ξένους ισχυρίζονται ότι πληρώνουν τον κατώτατο μισθό, αλλά τα χρήματα πηγαίνουν συνήθως στους εργολάβους, που προσλαμβάνουν τους εργάτες. Συχνά αυτοί οι εργολάβοι, που είναι ξένοι οι ίδιοι, αφαιρούν ένα μεγάλο ποσόν από τους μισθούς, αφήνοντας στους εργάτες πολύ λίγα για τη σκληρή τους εργασία.
Με το να είναι πρόθυμοι να δουλέψουν για πολύ λιγότερη αμοιβή από τους ντόπιους, οι ξένοι είναι σε θέση ν’ αναστηλώσουν καταρέουσες βιομηχανίες. Κι αφού αυτές οι βιομηχανίες θα χρεοκοπούσαν χωρίς αυτούς, άρα οι ξένοι δεν ανταγωνίζονται τους ντόπιους εργάτες που ζητάνε μεγαλύτερο μισθό, αλλά στην πραγματικότητα δημιουργούν επαγγέλματα σε άλλες επιχειρήσεις που ωφελούνται από αυτές τις βιομηχανίες.
Προσπάθειες για να Αντιμετωπιστεί το Πρόβλημα
Οι Ευρωπαϊκές χώρες θα ήθελαν να δουν τους ανεπιθύμητους ξένους τους να γυρίζουν στα σπίτια τους και τους πιέζουν να το κάνουν αυτό. Η Γαλλία προσφέρει ακόμη και αμοιβή 4.500 δολαρίων και δωρεάν αεροπορικό εισιτήριο για τετραμελείς οικογένειες. Αλλά δεν ανταποκρίνονται αρκετοί στην πίεση, κι έτσι διαμορφώνεται μια εκρηκτική κατάσταση.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες η κυβέρνηση προετοιμάζει ένα νομοσχέδιο που διορθώνει τον μεταναστευτικό νόμο. Παρέχει αμνηστία σ’ εκατομμύρια παράνομα εγκατεστημένους ξένους επιτρέποντάς τους να νομιμοποιήσουν την παραμονή τους αν συμπληρώσουν μια αίτηση. Από την άλλη μεριά, αυτό προβλέπει την αύξηση του προσωπικού και του προϋπολογισμού της Μεταναστευτικής Υπηρεσίας με την ελπίδα ότι θα γίνει δυσκολότερος για τους ξένους που μπαίνουν στη χώρα. Επιπρόσθετα το κάνει πιο δύσκολο για τους παράνομα εγκατεστημένους ξένους να βρίσκουν δουλειές, κι ακόμη επιβάλλει πρόστιμο και ποινή φυλακίσεως στους εργοδότες εκείνους που εν γνώσει τους, τους προσλαμβάνουν στις εργασίες τους. Μ’ αυτό το νόμο η κυβέρνηση, ελπίζει να περιορίσει τη συρροή των παράνομων ξένων.
Η απόφαση να δώσουν νομική υπόσταση σ’ εκείνους που συμπληρώνουν την αίτηση πολιτογραφήσεως αναμφίβολα έγινε λόγω της δυσκολίας να βρουν και να απελάσουν τα εκατομμύρια των παράνομων ξένων που ήδη κατοικούν στη χώρα. Αλλά η νομιμοποίησή τους δημιουργεί ένα ακόμη πρόβλημα. Η Μεταναστευτική Υπηρεσία θα αντιμετωπίσει ένα γιγαντιαίο πρόβλημα στο να επιδώσει σ’ αυτούς τους ανθρώπους έγγραφα πολιτογραφήσεως τη στιγμή που είναι ήδη πνιγμένη με περισσότερη δουλειά από όσο μπορεί να χειριστεί. Βρίσκεται χρόνια πίσω στη διεκπεραίωση αιτήσεων για νόμιμη διαμονή. Ο περιφερειακός διευθυντής της Μεταναστευτικής Υπηρεσίας στο Σαν Φραντζίσκο είπε: «Έχουμε τρομακτική δουλειά, τεράστιες καθυστερήσεις. Και η κατάσταση χειροτερεύει.»
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι Ευρωπαϊκές χώρες δεν μπορούν να χτίσουν έναν τοίχο όπως στο Βερολίνο για να εμποδίσουν τους ανεπιθύμητους ξένους. Ακόμη και με αυξημένη δύναμη συνοριακών φρουρών υπάρχει μόνο μικρή ελπίδα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να σταματήσουν την παράνομη συρροή των ξένων που αυξάνουν με την επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών και των πολιτικών αναστατώσεων στη Λατινική Αμερική.
Η μόνη λύση σ’ αυτό το πρόβλημα είναι μια πλήρης αλλαγή στο παγκόσμιο οικονομικό και πολιτικό σύστημα που δημιουργεί μεγάλα κύματα από απελπισμένους πρόσφυγες. Όλες οι προσπάθειες του ανθρώπου να κάνει αυτές τις αλλαγές υπήρξαν μια ζοφερή αποτυχία. Αντί να δημιουργήσει έναν πιο ενωμένο, ειρηνικό και σταθερό κόσμο, δημιουργεί έναν κόσμο που είναι πολιτικά διαιρεμένος και οικονομικά ασταθής.
Ενώ ο άνθρωπος δεν έχει την απάντηση στο πρόβλημα των ανεπιθύμητων ξένων, ο Θεός την έχει. Η από πολύ καιρό υποσχεμένη κυβέρνησή του μπορεί να κάνει τις αναγκαίες αλλαγές. Κάτω από την κυριαρχία του το ανθρώπινο γένος δεν θα είναι πια διαιρεμένο σε πολλές αντιμαχόμενες κυβερνήσεις ανθρώπινης προελεύσεως, αλλά θα είναι ενωμένο κάτω από μια, τέλεια, δίκαιη κυβέρνηση θείας προελεύσεως. Η ασφάλεια που θα φέρει δείχνεται στη Βιβλική προφητεία του Μιχαία 4:3, 4, που λέει: «Δεν θέλει σηκώσει μάχαιραν έθνος εναντίον έθνους ουδέ θέλουσι μάθει πλέον τον πόλεμον. Και θέλουσι κάθησθαι έκαστος υπό την άμπελον αυτού, και υπό την συκήν αυτού, και δεν θέλει υπάρχει ο εκφοβών.»