Τρομοκρατία—Ένας Εσωτερικός Πόλεμος

ΑΠΟ τον καιρό του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου μεγάλες αποικιακές αυτοκρατορίες συντρίφτηκαν. Καινούργια έθνη, που σχηματίστηκαν από τα συντρίμμια, αγωνίζονται για κυριαρχία. Βρίσκονται σε αναβρασμό και ταραχή, και αλλάζουν σε πολιτικό και κοινωνικό χαρακτήρα πηγαίνοντας από το ένα άκρο στο άλλο. Η Λατινική Αμερική είναι ένα καζάνι εσωτερικής διαμάχης. Συγκρίνετε ένα χάρτη της Αφρικής του 1914 μ’ έναν σημερινό χάρτη. Θα δείτε ότι δεν υπάρχουν πια οι εκτεταμένες αποικιακές αυτοκρατορίες. Στη θέση τους βρίσκονται περισσότερα από 30 έθνη, που πολλά απ’ αυτά μαστίζονται από εσωτερική αναταραχή.

Καθώς οι πόλεμοι γίνονται πιο ολέθριοι μέσα στα έθνη αυξάνει ο φόβος ότι αυτά μπορεί να διαλυθούν και να φτάσουν στο μηδενισμό. Ένας Ιάπωνας τρομοκράτης του Ερυθρού Στρατού που δικαζόταν στο Ισραήλ είπε στους κατηγόρους του: «Γνωρίζουμε [ότι οι εσωτερικοί πόλεμοι μέσα στα έθνη] θα γίνουν πιο σκληροί από τις μάχες ανάμεσα στα έθνη.»

Τρομοκράτης ή Αγωνιστής της Ελευθερίας;

‘Αυτόν που ένας τον λέει ότι είναι τρομοκράτης, ένας άλλος τον λέει ότι είναι αγωνιστής της ελευθερίας’. Οι αριστεροί τρομοκράτες φέρνουν για παράδειγμα τον Τζωρτζ Ουάσινγκτον. Μήπως αυτός δεν οδήγησε επαναστατικές στρατιές για ν’ αποτινάξει τη Βρετανική κυριαρχία; «Ο Τζωρτζ Ουάσινγκτον ήταν ένας τρομοκράτης», διακήρυξε ένας υποστηρικτής του Τμήματος του Ερυθρού Στρατού όταν δικαζόταν για τη ζωή του σ’ ένα δικαστήριο της Δυτικής Γερμανίας. «Το να περιγράψετε έναν άντρα σαν τρομοκράτη είναι ένας τιμητικός τίτλος.»

Για τους Αμερικανούς, η περιγραφή του Τζωρτζ Ουάσινγκτον σαν τρομοκράτη θα φαινόταν αποκρουστική. Ωστόσο οι Αμερικανοί κάποτε επευφήμησαν τον Φιντέλ Κάστρο σαν ηρωικό απελευθερωτικό αγωνιστή. Αυτό συνέβη όταν με μια ομάδα ανταρτών νίκησε το στρατό του δικτάτορα Μπατίστα. Αργότερα, λόγω της μορφής της κυβερνήσεως που σχημάτισε, ο Κάστρο κατέληξε να θεωρείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες όπως οι επαναστάτες που δολοφόνησαν τον Τσάρο Αλέξανδρο τον Β΄ και άρχισαν τη Ρωσική Επανάσταση.

Μερικοί βλέπουν στην τρομοκρατία τη μανία που επιφέρει στον εαυτό της η κοινωνία. Άλλοι τη βλέπουν σαν καρκίνωμα του πολιτισμού—συμμορίες ή κινήματα, μεγάλα ή μικρά, που είναι αποφασισμένα να ξαναοικοδομήσουν με τη βία οποιοδήποτε σύστημα πολιτικό, οικονομικό, ή ακόμη και θρησκευτικό.

Μέθοδοι των Τρομοκρατών

Ο σύγχρονος τρομοκράτης ληστεύει, κλέβει, καίει, ανατινάζει, κάνει απαγωγές και σκοτώνει. Γι’ αυτόν οι πράξεις του δεν είναι εγκλήματα με τη γενική έννοια. Βλέπει τον εαυτό του να κάνει ό,τι κάνουν τα έθνη το ένα στο άλλο σε καιρό πολέμου. Οι πράξεις του είναι πράξεις πολέμου. Πολεμάει εναντίον της κοινωνικής τάξεως.

Κατά κανόνα, ενώνεται με συντρόφους-εκτελεστές. Συνεργάζονται σε μικρές ομάδες. Χτυπούν κι εξαφανίζονται. Είναι αντάρτες, και κάνουν αψιμαχίες. Μερικές φορές οι αριθμοί τους αυξάνουν τόσο πολύ που γίνονται στράτευμα. Ο φόβος που προκαλούν αναγκάζει τα έθνη να κάνουν πόλεμο, εισβολές και αντίποινα. Για παράδειγμα πώς θα έγραφαν τα Ηνωμένα Έθνη μια αμερόληπτη ιστορία του σύγχρονου Λιβάνου—πεδίου μάχης των Παλαιστινίων, Συρίων και Ισραηλινών; Κι αν υποτεθεί ότι αποχωρήσουν όλες οι ξένες δυνάμεις, πώς θα ενώσει ο Λίβανος τις διάφορες φατρίες που είναι ανακατεμένες με Μαρονίτες Χριστιανούς, Σουνίτες, Σιίτες και Δρούζους Μουσουλμάνους; Μήπως θα είναι τρομοκρατία η άσκηση βίας από μια φατρία εναντίον της άλλης; Η απάντηση εξαρτάται από το ποιον ρωτάς.

Για ν’ ανασκοπήσει κάποιος τι έκανε η τρομοκρατία για να διαμορφώσει την πορεία των εθνών θα έπρεπε να γίνει αναδρομή στην παγκόσμια ιστορία των περασμένων 50 ετών. Ανησυχητικά σημεία αυξανόμενης τρομοκρατίας, που δημιουργείται και κατευθύνεται από αντιμαχόμενες δυνάμεις και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, δημιουργεί ένα τρομακτικό ερώτημα στις διάνοιες των ηγετών του κόσμου. Πώς θα διαμορφώσουν το μέλλον των εθνών «οι εσωτερικοί πόλεμοι»;

[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 3]

‘Γνωρίζουμε ότι οι εσωτερικοί πόλεμοι μέσα στα έθνη θα γίνουν πιο σκληροί από τις μάχες ανάμεσα στα έθνη’