Οι Άντρες και τα Ώριμα Χρόνια

«ΜΙΑ μέρα, ενώ ξυριζόμουνα,» θυμάται ένας άντρας, «Είδα . . . πόσο γκρίζα γινόντουσαν τα μαλλιά μου . . . Πρόσεξα τις σακούλες κάτω από τα μάτια μου, και πόσο ρυτιδωμένο ήταν το μέτωπό μου—και μετά είδα όλο το πρόσωπό μου, και μου ήρθε ένα φοβερό σοκ.»

Η συνειδητοποίηση των γηρατειών δεν γίνεται σ’ όλους τόσο απότομα. Αλλά αργά ή γρήγορα ένας άντρας βλέπει πόσο κουρασμένος αισθάνεται όταν ανέβει τις σκάλες, ή πόσο κουρασμένος είναι μετά από τη δουλειά του. Έπειτα ακούει με προσοχή όταν κάποιος στην τηλεόραση λέει πόσο συχνές είναι οι καρδιακές προσβολές στη μέση ηλικία. Μπορεί ακόμη και να βλέπει τις αγγελίες θανάτων στην εφημερίδα. Επίσης, μπορεί και να φαντάζεται πώς η αντρική του υπερηφάνεια πληγώνεται που δεν είναι πια ελκυστικός στο αντίθετο φύλο. Μερικοί άντρες διακρίνουν μια πτώση στις σεξουαλικές τους δυνάμεις.

Οι γιατροί, όμως, λένε ότι ένας άντρας δεν χάνει συνήθως τις αναπαραγωγικές του δυνάμεις παρά μόνο σε πολύ προχωρημένη ηλικία. Βέβαια, αν υπάρχει πρόβλημα υγείας, μπορεί να ζητηθεί κατάλληλη θεραπεία.

Μολαταύτα, οι επιστήμονες Μάστερς και Τζόνσον λένε ότι μετά τα 50 «οι περιπτώσεις σεξουαλικής ανεπάρκειας στους άντρες αυξάνουν απότομα.» Κι αυτό πιθανόν οφείλεται σε πολλούς σωματικούς και συναισθηματικούς παράγοντες. Ο φόβος της αποτυχίας, για παράδειγμα, φαίνεται να είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας. Όπως εξηγεί ένας συγγραφέας: «Μια και μόνο σεξουαλική αποτυχία μπορεί να είναι καταστρεπτική. Ο άντρας τότε μπορεί ν’ αποτραβηχτεί από το σεξ με τη σύντροφό του για ν’ αποφύγει να ταπεινωθεί περισσότερο.»

Συμπτώματα της Κρίσης

Είναι ευνόητο, λοιπόν, ότι οι άντρες μπορεί να θεωρούν απειλή τη μέση ηλικία. Ένας άντρας μπορεί να διεξάγει μια σκληρή εσωτερική πάλη για να διατηρήσει τη νεότητά του και την προσωπικότητά του. Αλλά η κρίση που διέρχεται μπορεί να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους. Μερικοί άντρες καταλαμβάνονται από «μανία ματαιότητας». Όπως παρατήρησε κάποτε ένας πωλητής ρούχων, μεσήλικες άντρες συχνά «έρχονται [στο κατάστημα] με σοβαρό ντύσιμο, σκούρο γκρι και μπλε, και . . . όταν φεύγουν φοράνε σχιστά σακάκια, φανταχτερά καρώ με χρυσά κουμπιά [και] κατακόκκινα πουκάμισα».

Υπάρχουν κι άλλα δείγματα της κρίσιμης κατάστασής τους. Δραστικές αλλαγές στον τρόπο της ζωής τους, κατάθλιψη, απομόνωση, αναποφασιστικότητα, απάθεια. Μερικοί άντρες μάλιστα αρρωσταίνουν.

Αλλά τι βρίσκεται πραγματικά στη ρίζα αυτής της παράξενης μερικές φορές συμπεριφοράς; Δεν είναι μήπως η αποτυχία να «σπείρει» κάποιος σωστές αξίες, να καλλιεργήσει μια ρεαλιστική άποψη για τη ζωή; Από την άλλη μεριά, ένας άντρας του οποίου οι σκέψεις κατευθύνονται από Γραφικές αρχές δεν χρειάζεται να απελπίζεται. Πώς συμβαίνει αυτό;

Γνωρίζει πολύ καλά και δέχεται το γεγονός ότι η ζωή είναι οδυνηρά σύντομη, και ότι τα γηρατειά είναι αναπόφευκτα. (Βλέπε Ψαλμό 90:10.) Η αξία του δεν μετριέται από τη γοητεία του στο αντίθετο φύλο. Μάλλον, το «καύχημά» του βρίσκεται στη σχέση του με τον Θεό. (1 Κορινθίους 1:31) Έτσι δεν χρειάζεται να ανησυχεί υπερβολικά για τα γκρίζα μαλλιά του, ή ακόμη και για τη μεγαλούτσικη κοιλίτσα του. Γνωρίζει την ανοησία του ‘να φρονεί υψηλότερα παρ’ ό,τι πρέπει να φρονεί.’ (Ρωμαίους 12:3) Η συμβουλή της Γραφής να είναι κάποιος «ταπεινός» τον βοηθάει να βλέπει ρεαλιστικά τις δυνατότητές του.(Μιχαίας 6:8) Τον υποκινεί να είναι εκλεκτικός στο ντύσιμό του και στο χτένισμά του. Βέβαια η ταπεινοφροσύνη δεν αποκλείει το να ντύνεται κάποιος με γούστο, ακόμη και σύμφωνα με τη μόδα. Αλλά δεν πιέζεται ν’ ακολουθεί τις φαντασιοπληξίες της μόδας των νέων στις δυτικές χώρες και να στολίζει το στήθος του με αλυσίδες ή να φοράει στενά παντελόνια. Το ντύσιμό του δείχνει την αξιοπρέπεια της ηλικίας του.

«Παγιδεύτηκα»

Η μέση ηλικία είναι επίσης ένας καιρός που μπορεί ένας άντρας να επανεκτιμήσει τη ζωή του. Για παράδειγμα, μπορεί να σκεφτεί καλά την κοσμική εργασία του—τις πιέσεις της, τη μονοτονία της, την ανασφάλειά της. Μπορεί να αισθάνεται σαν τον 52 ετών πωλητή που είπε: «Παγιδεύτηκα σε μία δουλειά που κράτησα για είκοσι χρόνια, και βρίσκομαι σε αδιέξοδο.» Και η πικρή απογοήτευση να υποσκελιστεί στις προαγωγές από άλλους που έχουν τα μισά σχεδόν χρόνια του και πολύ λιγότερη πείρα, μπορεί να τον κάνει να απεχθάνεται ακόμη και τη σκέψη να πάει στη δουλειά του.

Βέβαια, κάποιος που η ζωή του συγκεντρώνεται στη δουλειά του μπορεί ν’ απογοητευτεί όταν οι προσδοκίες του συγκρούονται με την πραγματικότητα. Οι δύσκολες συνθήκες εργασίας είναι σκληρές για όλους. Αλλά ένας άντρας που κατευθύνεται από Γραφικές αρχές δεν νομίζει ότι η ζωή έχασε το νόημά της εάν δεν φτάσει στην κορυφή της καριέρας του. Γνωρίζει ότι ο ανταγωνισμός για θέση είναι «ματαιότης και θλίψις πνεύματος». (Εκκλησιαστής 4:4) Έχει δει άλλους γύρω του να φθείρουν την υγεία τους και να υποσκάπτουν την οικογενειακή τους ζωή με το να ζητούν να ξεπεράσουν τους άλλους. Αλλά αυτός είναι ευγνώμων που έχει μια δουλειά που τον παρέχει ό,τι χρειάζεται και βρίσκει ευχαρίστηση να την κάνει καλά. Η κοσμική του εργασία δεν είναι το παν στη ζωή του αλλά απλώς ένας τρόπος για να συντηρεί την οικογένειά του και να φροντίζει για τις ανάγκες του ενώ επιδιώκει πνευματικά ενδιαφέροντα. Οπλισμένος μ’ αυτό το φρόνημα, μπορεί «να απολαμβάνει τα αγαθά όλου του κόπου αυτού, . . . κατά τον αριθμόν των ημερών της ζωής αυτού, όσας έδωκεν ο Θεός εις αυτόν· διότι τούτο είναι η μερίς αυτού.»—Εκκλησιαστής 5:18· 1 Τιμόθεον 5:8.

[Εικόνες στη σελίδα 7]

Μερικοί ζητούν ικανοποίηση με νεανικές ακρότητες στο ντύσιμο . . .

. . . αλλά η πραγματική ικανοποίηση έρχεται από την εργασία που γίνεται καλά