Τηλεόραση—Συμφορά ή Αγαθό
«ΑΓΑΘΟ» ορίζεται «η ωφέλεια· κάτι για το οποίο να είμαστε ευγνώμονες· η ευλογία.»
«Συμφορά» είναι «κάτι που καταστρέφει ή φθείρει· ένα θανατηφόρο δηλητήριο.» Στο φως της σύντομης ανασκοπήσεώς μας σε λίγες μόνο απόψεις του ζητήματος, μπορεί η τηλεόραση να θεωρηθεί συμφορά ή αγαθό, κατάρα ή ευλογία;
Η Τηλεόραση Μπορεί να Είναι Αγαθό
Αναμφίβολα πολλοί θεωρούν την τηλεόραση ως αγαθό. Πάρα πολλοί ηλικιωμένοι, άρρωστοι, ανάπηροι, δε θα ζούσαν χωρίς αυτή. Η τηλεόραση έχει γίνει η κύρια πηγή της «συντροφιάς» τους.
Λίγοι άνθρωποι θα αρνούνταν ότι η τηλεόραση έχει κάνει πολλά για να εγείρει το ενδιαφέρον για τα νέα, για ό,τι συμβαίνει τοπικά και παγκόσμια. Έχει διευρύνει τις διάνοιες των ανθρώπων και έχει ανοίξει νέους ορίζοντες μπροστά τους. Οι τηλεθεατές μαθαίνουν να μην έχουν «στενές απόψεις.» Αυτό είναι καλό και κάτι για το οποίο να είμαστε ευγνώμονες.
Η τηλεόραση μπορεί επίσης να είναι πολύ επιμορφωτική, φέρνοντας ένα πλατύ πεδίο γνώσεως στους ανθρώπους που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να μελετήσουν ή να ταξιδέψουν. Τελικά η τηλεόραση έφερε προγράμματα, όπερες, έργα, μπαλέτα και συμφωνικές ορχήστρες μέσα στα σπίτια των φτωχών.
Η Τηλεόραση Μπορεί Επίσης να Είναι Συμφορά
Δυστυχώς, αυτό που θα μπορούσε να είναι αγαθό μπορεί να μετατραπεί σε συμφορά, κάτι βλαβερό και μάλιστα δηλητηριώδες. Η τηλεόραση μπορεί να είναι η «συντροφιά» στους μοναχικούς, αλλά τι είδους συντροφιά είναι; Μπορεί να γεμίζει το κενό της άδειας ζωής πολλών ανθρώπων αλλά με τι γεμίζει τη ζωή τους; Η τηλεόραση μπορεί να μας δίνει άμεση και επίκαιρη ειδησεογραφία, αλλά μπορεί επίσης να διοχετεύσει ύπουλη προπαγάνδα και να χρησιμοποιηθεί από ιδιοτελείς ανθρώπους για να κατηχήσει το λαό. Η τηλεόραση μπορεί να σας διασκεδάζει με τις χαριτωμένες διαφημίσεις της, αλλά έχει συμβάλει στη δημιουργία μιας υλιστικής κοινωνίας. Μπορεί να βρίσκετε ότι η τηλεόραση σάς παρέχει αδάπανη διασκέδαση, αλλά είστε βέβαιοι ότι δεν έχει διαστρέψει την άποψη σας για το σεξ, τη βία και την εντιμότητα; Μπορεί να βασίζεστε στην τηλεόραση για να εμποδίσετε τα παιδιά σας να είναι άτακτα, αλλά τι αταξία δημιουργεί στη διάνοιά τους και, το πιο σπουδαίο, στην καρδιά τους;
Ο Βλαντίμιρ Κ. Ζβόρικιν, που συχνά ονομάζεται «ο πατέρας της σύγχρονης τηλεοράσεως,» ανέφερε πρόσφατα ότι ‘ποτέ δεν περίμενε να φτάσει η τηλεόραση να διεισδύσει τόσο βαθιά’. Πρόσθεσε όμως, ότι ήταν δυσαρεστημένος με τον τρόπο που χρησιμοποιείται η τηλεόραση, και ότι ποτέ δεν άφηνε τα παιδιά του ούτε να πλησιάσουν κοντά στην τηλεόραση. Ο ξακουστός θεατρικός συγγραφέας της τηλεοράσεως Πάντυ Τσαγέφσκυ παρατήρησε: «Η τηλεόραση σκληραίνει όλες τις πολυπλοκότητες των ανθρώπινων σχέσεων, αποκτηνώνει τους ανθρώπους, τους κάνει αναίσθητους. Έχουμε χάσει την αίσθηση της ντροπής, την αίσθηση της ανθρωπιάς. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα με την τηλεόραση.»
Αυτές οι δηλώσεις, από άτομα που ξέρουν, δίνουν ευκαιρία για να κάνει σκέψεις ο καθένας που έχει στην καρδιά του τα συμφέροντα της οικογένειας του και τα δικά του. Ναι, το «κουτί» μπορεί να είναι συμφορά ή αγαθό. Σε τελική ανάλυση, το τι μπορεί να κάνει η τηλεόραση ΓΙΑ σας και ΣΕ σας . . . εξαρτάται από σας!