Από τους Αναγνώστες Μας

ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ

Μία γυναίκα, γνωστή μου, είχε πάρει το περιοδικό σας με το χαρακτηριστικό άρθρο «Το Ημερολόγιο Ενός Αγέννητου Παιδιού». Τον καιρό εκείνο η κόρη της ήταν έγκυος και θα έπαιρνε διαζύγιο. Η μητέρα της επρόκειτο να πάει μαζί της για να την βοηθήσει στην κλινική όπου θα πήγαινε για έκτρωση. Όταν ήρθε η κόρη στο σπίτι της μητέρας της, εκείνη της ζήτησε να διαβάσει το άρθρο αυτό προτού φύγουν, πράγμα που η κόρη έκανε. Ενώ το διάβαζε, πήγε και κλείστηκε στο μπάνιο, όπου έκλαψε πολύ. Όταν βγήκε, αποφάσισε να μην κάνει έκτρωση. Από τότε ξαναπαντρεύτηκε και πήρε έναν καλό σύζυγο, ο οποίος φροντίζει αυτήν και την όμορφη κορούλα της. Το περιοδικό εκείνο αποδείχτηκε πραγματικός σωτήρας του παιδιού και προστάτευσε και τη μητέρα από του να γίνει φονιάς.

Τζ. Ν., Φλώριδα

ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ

Θέλω τόσο πολύ να σας ευχαριστήσω για τα άρθρα που αναφέρονται στην αυτοκτονία. Όταν βρίσκεται κανείς σ’ αυτή την κατάσταση, είναι δύσκολο να καταλάβει πώς και γιατί έρχονται έτσι τα πράγματα. Τα άρθρα μού έδωσαν την απάντηση σε πολλά τέτοια ερωτήματα. Η συμβουλή τους ήταν τονωτική. Το «Τόσο Ευτυχής που Ζω» μού ταίριαζε με πολλούς τρόπους. Αληθινά εκτίμησα τα άρθρα αυτά.

Π. Μ. Οχάιο

Είμαι 16 ετών και ζω με τους θετούς γονείς μου. Από τα 14 μου χρόνια έχω δοκιμάσει να αυτοκτονήσω τέσσερις φορές. Ποτέ δεν ήθελα να πεθάνω, μονάχα να κάνω τους άλλους να με προσέχουν και να με βοηθούν. Θα έπρεπε να δημοσιεύετε περισσότερα άρθρα για την αυτοκτονία. Γνωρίζω πολλούς ανθρώπους, ιδιαίτερα έφηβους που ενδιαφέρονται για το θέμα αυτό, καθώς η αυτοκτονία έχει καταντήσει σαν επιδημική ασθένεια που προσβάλλει, δυστυχώς, πολλά παιδιά. Αφού διάβασα το άρθρο σας για τα ηρεμιστικά, διαπιστώνω ότι ο Θεός μπορεί να με βοηθήσει ν’ ανταπεξέλθω σε πολύ περισσότερα προβλήματα στη ζωή και με τρόπο περισσότερο πραγματικό, απ’ όσο με τα ηρεμιστικά. Σας ευχαριστώ. Τα άρθρα σας με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ.

Α. Ρ., Καναδάς

ΣΥΓΧΥΣΗ ΣΤΑ ΕΝΤΥΠΑ

Το άρθρο σας «Σύγχυση στα Έντυπα» ήταν πολύ πληροφοριακό και διασκεδαστικό. Είναι πραγματικά εκπληκτικό που οι άνθρωποι αξιολογούν αυτά που διαβάζουν, περισσότερο από το πόσο διανοουμενιστικά φαίνονται παρά από το πόσο κατανοητά είναι. Και την τάση αυτή την έχουν περισσότερο οι γιατροί, οι δικηγόροι, τα πανεπιστήμια και τα κολλέγια, για να μην κατονομάσω και τη θρησκεία. Σιγά-σιγά, η τάση αυτή θα μπορούσε να διεισδύσει μέχρι το νηπιαγωγείο. Ποιος ξέρει, καμιά μέρα το νεαρό βλαστάρι μπορεί να έρθει τρέχοντας στο σπίτι για να πει στη Μαμάκα του το πρώτο παιδικό ποιηματάκι, που θα το έχει μάθει στο σχολείο και που θα είναι κάπως έτσι: «Ο μικροσκοπικός Τζακ Βούκερως ανέκλινε εις τριχωματικήν τινά διατομήν, αναμασσών χριστουγέννιόν τι γλύκασμα. Εισήγαγεν εντός την διαμετρικώς αντίθετον προς την δεξιάν, εξήγαγεν τερπνόν καρπόν, και ανεφώνησεν: ‘Ω! πόσον υπερβολικώς ανεπτύχθην προώρως’.»

Ντ. Μ., Φλώριδα

Σας γράφω για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για το άρθρο με τον τίτλο «Σύγχυση στα Έντυπα». Γέλασα πολλές φορές και το χάρηκα πάρα πολύ, γιατί είναι τόσο αληθινό! Έχω περάσει πολλά χρόνια σε ακαδημαϊκό περιβάλλον κυρίως σε εργαστήρια ερευνών. Όλ’ αυτά τα χρόνια, πέρασα αμέτρητες ώρες διαβάζοντας επιστημονικά χειρόγραφα. Συχνά ήταν απίστευτα δύσκολο να καθορίσει κανείς τι εννοούσε ο συγγραφέας.

Σ. Μ., Καλιφόρνια