Τι Εμποδίζει την Παγκόσμια Αδελφοσύνη;

Το 1469 μ.Χ. γεννήθηκε στη Φλωρεντία της Ιταλίας ένας άντρας με τ’ όνομα Νικκολό Μακιαβέλλι. Έγραψε ένα βιβλίο πολιτικής με τίτλο «Ο Ηγεμόνας», και χρησιμοποίησε σαν υπόδειγμα τον Καίσαρα Βοργία, γιο του Πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄. Ο Βοργίας, σύμφωνα μ’ έναν ιστορικό, ήταν «Αριστοτέχνης στη ‘δυναμική πολιτική’ χρησιμοποιώντας χωρίς δισταγμό και τύψη συνειδήσεως τόση δύναμη η απάτη όση θα του επέτρεπε να επεκτείνει και να διασφαλίσει τις κατακτήσεις του.»

Η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα λέει ότι ο Μακιαβέλλι «θεμελίωσε την επιστήμη της πολιτικής για το σύγχρονο κόσμο.» Ο «Μακιαβελισμός» είναι τώρα μια λέξη που υπονοεί την πολιτική αρχή ότι ένας κυβερνήτης για να διατηρήσει τη δύναμη του μπορεί να χρησιμοποιήσει «οποιοδήποτε μέσον όσο παράνομο ή αδίστακτο κι αν είναι.»

Αυτή η πολιτική μαστίζει τον 20ό αυτό αιώνα. Οι πόλεμοι, τα πραξικοπήματα, η διαφθορά, οι φρικτές βιαιότητες και η τρομοκρατία είναι όλα εκδηλώσεις της. Η πολιτική χωρίζει την Ανατολή από τη Δύση. Διαιρεί έθνη, πόλεις (όπως το Βερολίνο) ακόμα και οικογένειες. Η πολιτική είναι ένα από τα πιο διαιρετικά μέσα επιρροής του ανθρώπινου γένους.

Εκείνο που συνδέεται στενά μ’ αυτή την πολιτική και το εκμεταλλεύονται συχνά οι πολιτικοί αρχηγοί είναι το πνεύμα του εθνικισμού.

Εθνικισμός

Πάνω σ’ αυτό το θέμα μια διασκεδαστική ιστορία λέει για ένα στρατιωτικό ιερέα στη Σκωτία, ο οποίος ζήτησε εθελοντές από ένα καινούργιο στρατιωτικό στρατόπεδο για να μετατρέψουν ένα παλιό στάβλο σε εκκλησάκι. Στην απουσία του ιερέα οι εθελοντές ζωγράφισαν με μεγάλα γράμματα πάνω από την εκκλησία: «Ζήτω η Σκωτία για πάντα». Ο ιερέας έκπληκτος τους ζήτησε να κάνουν την επιγραφή λίγο πιο θρησκευτική. Την έκαναν. Η επιγραφή έλεγε: «Ζήτω η Σκωτία για πάντα. ΑΜΗΝ.»

Είναι γνωστό ότι οι Σκοτσέζοι είναι πολύ περήφανοι για τη χώρα τους. Αλλά δεν είναι οι μόνοι. Για παράδειγμα, τα παιδιά των Άγγλων, ιδιαίτερα τον καιρό που η Βρετανική Αυτοκρατορία δέσποζε στον κόσμο, τρέφονταν από τα πρώτα τους παιδικά χρόνια με το εθνικιστικό πάθος. Διδάσκονταν να πιστεύουν ότι η Βρετανία Κυβερνά τις Θάλασσες, και ότι το Αγγλικό έθνος είναι ανώτερο, ευλογημένο από τον Θεό.

Σε κάθε έθνος οι πολιτικοί που ξέρουν ότι το δυνατό εθνικιστικό πνεύμα εξυπηρετεί καλά τους σκοπούς τους προάγουν παρόμοια αισθήματα. Αλλά ο σκοπός τους μπορεί να μην είναι για το καλύτερο συμφέρον των ανθρώπων. Σ’ ένα άρθρο με τίτλο «Ο Εθνικισμός Δεν Έχει Καμιά Σχέση με τον Αληθινό Πατριωτισμό,» ο αρθρογράφος Σύδνεϋ Τζ. Χάρρις παρατηρεί: «Εθνικισμός σημαίνει να ‘συμφωνείς’ μ’ ένα Χίτλερ ή ένα Στάλιν ή κάποιον άλλο τύραννο που κυματίζει τη σημαία, που εκστομίζει μεγαλόστομη αφιέρωση για την Πατρίδα, και ταυτόχρονα ποδοπατάει τα δικαιώματα του λαού.»

Επίσης, όπως δείχνει η ιστορία για το εκκλησάκι στη Σκωτία, ο εθνικισμός και η θρησκεία συχνά πάνε μαζί. Ο Δρ Ρόμπερτ Λ. Καν, ένας ραβίνος, έγραψε: «Η Θρησκεία και ο Εθνικισμός πάντα έχουν την τάση να πηγαίνουν χέρι. Σε καιρό πολέμου, ιδιαίτερα, . . . το ‘Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος’ γίνεται ένα είδος πολεμικού συνθήματος. Πάντα έτσι συμβαίνει. Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ένα από τα πιο δημοφιλή άσματα ήταν η πολεμική κραυγή ενός ιερέα, ‘Δοξάστε τον Κύριο και Δώστε Πολεμοφόδια.’»

Το εθνικιστικό πνεύμα έχει επηρεάσει σοβαρά και τα αθλήματα ακόμα. Για παράδειγμα, σ’ ένα Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανάμεσα στις ομάδες της Αγγλίας και του Βελγίου που έγινε στο Τουρίνο της Ιταλίας, το παιγνίδι διακόπηκε για αρκετά λεπτά, γιατί Άγγλοι φανατικοί οπαδοί πολεμούσαν με Ιταλούς αστυνομικούς ειδικευμένους στην καταστολή οχλοκρατών, με αποτέλεσμα πολλά άτομα να τραυματιστούν.

Ρατσισμός

Σε πολλά αγροκτήματα της Νότιας Αφρικής τα λευκά παιδιά των αγροτών και τα μαύρα παιδιά των εργατών περνάνε τα πρώτα τους παιδικά χρόνια παίζοντας μαζί, μ’ ένα ειρηνικό, σχεδόν αδελφικό τρόπο. Η φυλετική προκατάληψη δεν είναι ένα συναίσθημα με το οποίο γεννιούνται οι άνθρωποι. Όμως, καθώς μεγαλώνουν απορροφούν τις στάσεις των αντίστοιχων φυλών. Έτσι, σε πολλές περιπτώσεις, εξαφανίζεται αυτή η πρώτη, χαριτωμένη αθωότητα. Αντικαθίσταται από συναισθήματα όπως η έχθρα, η υπερηφάνεια, το κρυφό μίσος και η απογοήτευση.

Όμως, ο φυλετισμός δεν περιορίζεται στην Αφρική. Πολλοί άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες ντρέπονται για τη συμπεριφορά της χώρας τους στις Ινδιάνικες φυλές. Επίσης, είναι πολύ γνωστός ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονταν στους μαύρους την εποχή της δουλείας, και οι απαίσιες συνθήκες που τους μετέφεραν διασχίζοντας τον Ατλαντικό και τους πουλούσαν σαν ζώα στους Αμερικάνους. Θλιβερές φυλετικές ταραχές εξακολουθούν να ξεσπάνε στις Η.Π.Α. Και στην Αγγλία επίσης, η φυλετική ένταση αυξάνει καθώς μετανάστες από τις Δυτικές Ινδίες, την Ινδία κι άλλα μέρη κατακλύζουν ορισμένες περιοχές.

Εκείνοι που υποφέρουν λόγω των φυλετικών διακρίσεων στην Αφρική ή αλλού μπορούν να είναι ευγνώμονες που δεν ήταν Ιουδαίοι να ζουν στη Γερμανία κάτω από το Ναζιστικό καθεστώς. Αναπολώντας το παρελθόν, φαίνεται απίστευτο ότι σε μια χώρα Χριστιανική, κάτω από έναν αρχηγό (το Χίτλερ) που ήταν Ρωμαιοκαθολικός, εκατομμύρια Ιουδαίοι, λαοί Σλαβικής προελεύσεως και άλλοι, σφαγιάσθηκαν λόγω της εθνικότητας τους.

Το γεγονός ότι τέτοιες σκληρότητες διαπράχθηκαν από άτομα που αποτελούσαν μέρος του Χριστιανικού κόσμου δημιουργεί αμφιβολίες για το αν το σύστημα αυτό της θρησκείας είναι γνήσιο. Μήπως είναι, αντίθετα, μια πολύ μεγάλη απάτη; Ας εξετάσουμε προσεκτικά τις επιδράσεις των θρησκειών αυτού του κόσμου στην αληθινή αδελφοσύνη.

[Χάρτης στη σελίδα 5]

(Για το πλήρως μορφοποιημένο κείμενο, βλέπε έντυπο)

Η πολιτική είναι ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες διχασμού του ανθρώπινου γένους

ΔΙΑΙΡΕΜΕΝΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ

ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

ΡΩΣΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ

[Εικόνα στη σελίδα 5]

Τα μικρά παιδιά δεν γεννιούνται ρατσιστές