Κατανοείτε τη Σημασία Αυτών που Βλέπετε;

ΤΟ ΝΑ ΤΡΩΜΕ και να πίνουμε είναι μεταξύ των φυσικών επιδιώξεων της ζωής. Ουσιώδες; Ναι. Απολαυστικό; Βεβαίως. Και όμως κατά καιρούς και τα δύο μπορούν να μας προξενήσουν προβλήματα, που προκαλούνται γενικά είτε από το πάρα πολύ είτε από το πολύ λίγο.

Όλοι μας έχουμε δει εικόνες, από μερικά έθνη που έχουν πληγεί από πείνα, των πρησμένων και σκελετωμένων σωμάτων μικρών παιδιών που αργοπεθαίνουν από έλλειψη τροφής. Αλλά επίσης έχουμε δει αποδείξεις εκείνου που ο Δρ Κουρτ Φράνκε στο Πανεπιστήμιο του Γκέττιγκεν της Γερμανίας ονομάζει μια από τις πιο κοινές ασθένειες στον πλούσιο κόσμο: την παχυσαρκία. Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραδείγματος χάρη, το ένα στα δύο άτομα και το ένα στα τέσσερα παιδιά λένε ότι έχουν περισσότερο βάρος από το κανονικό.

Το να έχει κανείς βάρος πάνω από το κανονικό δεν είναι απλώς ζήτημα εμφανίσεως· είναι ένας σοβαρός κίνδυνος για την υγεία. Η έκδοση Τάγκες-Αντσάιγκερ προειδοποίησε πρόσφατα ότι «η ασθένεια, ο πόλεμος, η πείνα και ο θάνατος ακολουθούνται από κοντά από ένα πέμπτο ιππέα της Αποκαλύψεως—την υπεραφθονία!» Πρόσθεσε: «Ποτέ προηγουμένως στην ιστορία τόσο πολλοί άνθρωποι δεν έφαγαν τόσο πολλά φαγητά.» Αλλά προσέχουν οι άνθρωποι;

Η απόλαυση της τροφής συμβαδίζει με την απόλαυση του ποτού. Όταν χρησιμοποιείται με μετριοπάθεια, μπορεί να περιλαμβάνει και οινοπνευματώδη ποτά. Σε πολλές χώρες η κατανάλωση τέτοιων οινοπνευματωδών ποτών βρίσκεται στα ύψη. Σημειώστε το ποσοστό αυξήσεων στην κατανάλωσής τους μεταξύ του τέλους της δεκαετίας του 1950 και της αρχής της δεκαετίας του 1970 στις ακόλουθες χώρες: Νέα Ζηλανδία 13%, Καναδάς 17%, Ηνωμένο Βασίλειο (Μεγάλη Βρεταννία) 20%, Σουηδία 26%, Ηνωμένες Πολιτείες 32%, Ιρλανδία 41%, Δανία 54%, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας 61%, Ολλανδία 83%.

Είναι κοινώς γνωστό ότι πάρα πολύ αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα και στον πότη και σ’ αυτούς που τον περιβάλλουν. Υπερβολική πόση βλάπτει το συκώτι και τον εγκέφαλο και μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο θάνατο. Το περιοδικό Νιου Σάιεντιστ της 26 Φεβρουαρίου 1981, αφού ξαναδήλωσε το πολύ καλά γνωστό γεγονός ότι το αλκοόλ σκοτώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα, μιλάει για τα κενά που δημιουργούνται από αυτά τα νεκρά κύτταρα και λέει ότι ο εγκέφαλος των χρονίων αλκοολικών είναι λιγότερο πυκνός απ’ τον εγκέφαλο των μη αλκοολικών. Ένας αυξανόμενος αριθμός ατόμων και ομάδων, περιλαμβανομένων και κυβερνητικών υπηρεσιών, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου περισσότερο δυνατά και καθαρά απ’ όσο ποτέ προηγουμένως. Αλλά προσέχουν οι άνθρωποι;

Όχι, σύμφωνα με τον Μικολάι Τόλκαν, ένα Πολωνό επιστήμονα. Απευθυνόμενος σ’ ένα διεθνές συνέδριο επί του αλκοολισμού, είπε ότι η κατανάλωση οινοπνεύματος στην Πολωνία έχει αυξηθεί κατά 35 τοις εκατό σε πέντε χρόνια και προειδοποίησε ότι αυτή η παγκόσμια τάση, αν δεν σταματήσει, θα μπορούσε να δημιουργήσει μεγαλύτερη απειλή για τα ανθρώπινο γένος από την ατομική βόμβα. Η «βόμβα του αλκοόλ είναι ήδη σε λειτουργία και λίγοι άνθρωποι το αντιλαμβάνονται,» είπε τελειώνοντας.

Οι Κίνδυνοι του Πάρα Πολύ και του Πολύ Λίγου

Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Όπου και να κοιτάξουμε βλέπουμε ανθρώπους πάρα πολύ απορροφημένους «στο να τρώγουν και να πίνουν», μερικοί επειδή τους αρέσει, άλλοι από ανάγκη. Ποιος είναι ο κύριος κίνδυνος σ’ αυτό; Όχι η βλάβη που γίνεται στη φυσική υγεία—που οι άνθρωποι τόσο πολύ συχνά αποτυγχάνουν να την λάβουν υπ’ όψη, ή απλώς την αγνοούν—αλλά η βλάβη που γίνεται στην πνευματική υγεία. Τι εννοούμε μ’ αυτό;

Αφθονία τροφής και ποτού μπορεί να κάνει ένα άτομο αυτάρεσκο και με υπερβολική αυτοπεποίθηση. Όταν κάποιος δίνει τόσο πολλή προσοχή στην ικανοποίηση των φυσικών έντονων επιθυμιών, μπορεί να γίνει εγωκεντρικός. Χάνοντας την όραση πνευματικών αναγκών, μπορεί ακόμη να προχωρήσει τόσο μακρυά ώστε να αρνηθεί τον Θεό, αν όχι με λόγια, τουλάχιστον με πράξεις. Οι Ισραηλίτες, προτού να εισέλθουν στη Γη της Επαγγελίας, προειδοποιήθηκαν γι’ αυτόν τον κίνδυνο: «Και όταν Κύριος ο Θεός σου σε φέρη εις την γην . . . αφού φάγης και χόρτασης, πρόσεχε εις σεαυτόν, μήποτε λησμονήσης τον Κύριον.»—Δευτ. 6:10-12.

Αφ’ ετέρου, οι άνθρωποι που έχουν πολύ λίγο να φάνε και να πιούν μπορεί να αναγκασθούν να διαθέσουν τον περισσότερο από το χρόνο τους απλώς αγωνιζόμενοι για να ζουν. Η τροφή, που είναι αναγκαία για επιβίωση, γίνεται το κύριο ενδιαφέρον τους, αποκλείοντας κάθε τι άλλο, περιλαμβανομένων και των πνευματικών αναγκών.

Αυτό εξηγείται καλά με ένα πείραμα που έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1945. Μια ομάδα ανθρώπων τέθηκε σε μια «δίαιτα λιμοκτονίας» για έξη μήνες. Μετά απ’ αυτό βρέθηκε ότι η δίαιτα τους είχε κάνει να γίνουν αναποφάσιστοι και απαισιόδοξοι, τους είχε στερήσει την πρωτοβουλία, και τους είχε αφήσει σχεδόν πλήρως κενούς για οποιοδήποτε ενδιαφέρον για πνευματικά ζητήματα.

Έτσι σχετικά με την τροφή και το ποτό, τόσο η υπερβολική εντρύφηση όσο και η ακατάλληλη ανησυχία για στερήσεις, μπορεί να βλάψει την σχέση ενός ατόμου με τον Θεό. Έτσι καταλαβαίνουμε πόσο κατάλληλη είναι η προσευχή ενός ανθρώπου που επιθυμούσε να ευαρεστήσει τον Θεό πριν από 25 αιώνες περίπου: «Πτωχείαν και πλούτον μη δώσης εις εμέ. Τρέφε με μέ αυτάρκη τροφήν, μήποτε χορτασθώ και σε αρνηθώ και είπω, Τις είναι ο Κύριος; Ή μήποτε ευρεθείς πτωχός κλέψω και λάβω το όνομα του Θεού μου επί ματαίω.»—Παρ. 30:8, 9.

Πρόσθετη Αιτία για να Προσέχουμε

Η ευτυχία απαιτεί να λαμβάνουμε σοβαρά υπ’ όψη τους φυσικούς κινδύνους που περιλαμβάνονται είτε στην πάρα πολλή είτε στην πολύ λίγη τροφή και ποτό. Αλλά μια άλλη απαίτηση για ευτυχία αναφέρθηκε όταν ο Ιησούς είπε στην Επί του Όρους Ομιλία του: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι.» (Ματθ. 5:3) Έτσι μια ακατάλληλη απορρόφηση από το φαγητό και το ποτό που μας κάνει να παραμελούμε τις πνευματικές ανάγκες ποτέ δεν θα οδηγήσει σε διαρκή ευτυχία.

Σκεφθείτε τη δυστυχία που δοκίμασαν οι άνθρωποι που δεν είχαν «συναίσθηση της πνευματικής των ανάγκης», εκείνοι που έζησαν πριν από τον κατακλυσμό της εποχής του Νώε. Ήταν τόσο απασχολημένοι «τρώγοντες και πίνοντες» που «δεν εννόησαν, εωσού ήλθεν ο κατακλυσμός και εσήκωσε πάντες.»—Ματθ. 24:38, 39.

Ο Ιησούς αναφέρθηκε σ’ αυτή την καταστροφή όταν τον ρώτησαν οι μαθητές του: «Τι το σημείον της παρουσίας σου και της συντελείας του αιώνος;» Σ’ απάντηση είπε: «Και καθώς αι ημέραι του Νώε, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του υιού του ανθρώπου.» (Ματθ. 24:3, 37) Οι άνθρωποι των ημερών του Νώε ήταν τόσο απορροφημένοι με το ‘να τρώγουν και να πίνουν^’ και άλλες καθημερινές επιδιώξεις που δεν εννόησαν την προειδοποίηση του Νώε σχετικά μ’ ένα επικείμενο κατακλυσμό. Έτσι, είπε ο Ιησούς θα ήταν στις έσχατες μέρες, κατά τον καιρό της επιστροφής του.—2 Τιμ. 3:1.

Οπουδήποτε στραφείτε μπορείτε να δείτε απόδειξη ότι οι άνθρωποι σήμερα είναι πράγματι απορροφημένοι στο ‘να τρώγουν και να πίνουν,’ συχνά μέχρι παραμελήσεως της πνευματικότητάς τους. Ένα προειδοποιητικό άγγελμα δίνεται, αλλά προσέχουν οι άνθρωποι;

Πιο σπουδαίο, ΕΣΕΙΣ προσέχετε;

[Εικόνα στη σελίδα 23]

Όλες μας οι σκέψεις στο να τρώμε και να πίνουμε—Υπάρχει κίνδυνος σ’ αυτό;