Είναι η Μόλυνση Σφάλμα του Θεού;
ΕΝΑ ΑΛΣΟΣ με πανύψηλα δένδρα με κόκκινους κορμούς. Ένα ομιχλώδες δάσος μετά τη βροχή. Ένας απέραντος γαλανός ωκεανός που ξεσπά σε μια βραχώδη ακτή. Μια έρημος στρωμένη με χρώματα τον καιρό της ανοίξεως. Μια σειρά από αστραφτερές βουνοκορφές που υψώνονται πάνω από βαθυπράσινα δάση και γαλάζιες λίμνες που λαμποκοπούν. Σκηνές που κάποτε προκαλούσαν με δέος την αναφώνηση «χώρα του Θεού!»
Αλλά τώρα μια νέα γενιά ανθρώπων κοιτάζει τη βρώμικη, σκούρα ατμόσφαιρα, τα ποτάμια γεμάτα από βιομηχανικά κατάλοιπα, τις νεκρές λίμνες και το μολυσμένο έδαφος, τα ‘γκέττο’ των μεγαλουπόλεων που μοιάζουν με σκουπιδότοπους και λένε, «χώρα του Θεού.»
Η μόλυνση, λένε, είναι σφάλμα του Θεού. Το στήριγμα στο οποίο βασίζουν την κατηγορία τους είναι η δήλωση της Βίβλου στη Γένεσι 1:28, που λέει: «Και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός· και είπε προς αυτούς ο Θεός, Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και γεμίσατε την γην και κυριεύσατε αυτήν, και εξουσιάζετε επί των ιχθύων της θαλάσσης και επί των πετεινών του ουρανού και επί παντός ζώου κινουμένου επί της γης.»
Το κρίσιμο ερώτημα είναι, Όταν ο Θεός είπε στο πρώτο ζευγάρι να γεμίσουν και να κυριεύσουν τη γη, μήπως μ’ αυτό, όπως λέει ο Τόυνμπη, «έδωσε την άδεια στον Αδάμ και την Εύα να κάνουν σ’ αυτή ό,τι τους άρεσε»; Αυτός ήταν ο σκοπός του Ιεχωβά; Ή μήπως ο σκοπός του για τον άνθρωπο, που είχε δημιουργηθεί κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού, ήταν να είναι ο φύλακας της γης, ο οικονόμος της για την ευημερία, όχι μόνο του ανθρώπου, αλλά επίσης των φυτών και των ζώων; Αντί να εκτοξεύει απερίσκεπτες κατηγορίες για να ελκύει την προσοχή, το συνετό άτομο θα μάθει πρώτα τα γεγονότα. Όπως προειδοποιεί η Αγία Γραφή, «Το να αποκρίνηταί τις πριν ακούση, είναι εις αυτόν αφροσύνη και όνειδος.»—Παρ. 18:13.
Όταν τέθηκε στην Εδέμ, ο άνθρωπος δεν είχε άδεια να κάνει ό,τι ήθελε. Είχε περιορισμούς όσον αφορά τη χρήση του κήπου. Όπως λέει η Αγία Γραφή, επρόκειτο «να εργάζηται αυτόν και να φυλάττη αυτόν.» Ο νόμος που έδωσε ο Θεός αργότερα στο έθνος Ισραήλ έδειχνε πώς ο άνθρωπος επρόκειτο να ‘υποτάξει’ τη γη. Δεν επρόκειτο να την εκμεταλλεύεται εξαντλητικά, αλλά, αντιθέτως, κάθε έβδομο έτος επρόκειτο να είναι «σάββατον αναπαύσεως εις την γην.»
Βασικά υπάρχουν δύο αιτίες για τη μόλυνση της γης: η άγνοια και η απληστία εκ μέρους του ανθρώπινου γένους.
Πολλοί άνθρωποι μόλυναν τη γη άθελα τους. Παραδείγματος χάρη, οι ωκεανοί έχουν γίνει πραγματικοί σκουπιδότοποι απλώς επειδή οι άνθρωποι επί αιώνες μοχθούσαν με την εσφαλμένη άποψη ότι οι ωκεανοί έχουν ανεξάντλητη χωρητικότητα για απορρίμματα. Η άγνοια του ανθρώπου αρχίζει να τους καταστρέφει.
Ασφαλώς η απληστία έχει παίξει μεγαλύτερο ρόλο στη μόλυνση. Οι άνθρωποι συνεχίζουν ν’ απαιτούν πράγματα πολύ πέραν από τις ανάγκες τους, και η τεχνολογία προσπαθεί να ικανοποιήσει αυτή την απαίτηση. Αυτό κάνει τα εργοστάσια να συνεχίζουν να εργάζονται, αδειάζοντας τους υπονόμους τους στη θάλασσα ή στους ποταμούς και εκτοξεύοντας κάπνα στην ατμόσφαιρα. Περισσότερα αυτοκίνητα από κάθε άλλη φορά συνωστίζονται στους αυτοκινητόδρομους, μολύνοντας τον αέρα που αναπνέουμε.
Η μόλυνση δεν προήλθε από την εντολή που έδωσε ο Ιεχωβά στον άνθρωπο να είναι ο φύλακας της γης. Αντιθέτως, οι κάτοικοι της γης μολύνονται ηθικά πριν να μολύνουν το φυσικό τους περιβάλλον. Είναι ηθική κατάπτωση, μόλυνση αμαθών ανθρώπων λόγω απληστίας. Είναι η περίπτωση της αιτίας και του αποτελέσματος. Η αιτία είναι οι μολυσμένοι άνθρωποι· το αποτέλεσμα είναι το μολυσμένο περιβάλλον. Η θεραπεία είναι η εκπαίδευση και ο καθαρισμός των ανθρώπων και μετά θα επακολουθήσει ο καθαρισμός του περιβάλλοντος. Απομακρύνατε την αιτία και θα εξαφανισθεί και το αποτέλεσμα.
Βάλτε στην καρδιά σας αυτό που λέει ο Ιεχωβά για την εποχή μας: «Ήλθεν η οργή σου και ο καιρός . . . να διαφθείρης τους διαφθείροντας την γην.» (Αποκ. 11:18) Πόσο ενθαρρυντικό είναι να γνωρίζουμε ότι ο Θεός σύντομα θα πραγματοποιήσει τον αρχικό του σκοπό και θα δούμε τη γη να ‘υποτάσσεται’ κατάλληλα—προς δόξαν του και για το αιώνιο καλό όλης της δημιουργίας!