Πού Πηγαίνει Αυτός ο Κόσμος;
Ο ΟΜΙΛΗΤΗΣ ήταν ένας ανώτερος αστυνομικός του Λος Άντζελες. «Συνήθως παλαιότερα όταν ένας σκότωνε κάποιον άλλον υπήρχε κάποιος λόγος γι’ αυτό,» είπε, και πρόσθεσε τα εξής: «Σήμερα υπάρχει ένα μεγαλύτερο ποσοστό φόνων χωρίς κανένα λόγο, φόνοι για λόγους συγκινήσεως.»
Σ’ όλη τη χώρα, ο διευθυντής της αστυνομίας της πόλεως της Νέας Υόρκης τόνισε το ίδιο. «Ένα παιδάκι σήμερα που έχει ένα όπλο των .357 και αφαιρεί 20 δρχ. (42 σεντς) από ένα άλλο παιδί ή από μια γριά γυναίκα, και επειδή δεν του αρέσει η όψη του παιδιού ή τα δάκρυα της γριάς γυναίκας, σκοτώνει αυτό το άτομο και κατόπιν χαμογελά όταν συλληφθεί . . . Κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό. Αυτό είναι τρομακτικό.»
Φονιάδες, πόλεμοι, σύλληψη ομήρων, βιαιότητες, όλα αυτά γίνονται συνηθισμένα πράγματα στο σημερινό κόσμο, κάνοντας τους τρομοκρατημένους πολίτες και τα θύματα να ρωτούν ‘Πού πηγαίνει αυτός ο κόσμος;’
Ο διευθυντής της αστυνομίας του Λος Άντζελες είχε μια θεωρία. «Η ιστορία δείχνει ότι μια κοινωνία πρέπει να διατηρήσει ένα ορισμένο επίπεδο ηθικότητας για να υπάρχει,» τόνισε στους ακροατές του, «και νομίζω ότι, μπορεί να φθάσουμε σ’ ένα σημείο που θα βυθισθούμε κάτω απ’ αυτό το επίπεδο.»
Χάνουν την ευαισθησία τους
Μερικοί άνθρωποι μπορεί να ισχυρίζονται ότι ο αστυνομικός αυτός μεγαλοποιεί τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, λένε, τα πράγματα δεν είναι τόσο πολύ χειρότερα απ’ όσο ήταν πάντοτε. Έχουν δίκιο; Ή μήπως έχουν σκληρυνθεί από τους συνεχείς συγκλονιστικούς τίτλους των εφημερίδων;
Εξετάστε αυτό που συμβαίνει στους δασκάλους των σχολείων της πόλεως της Νέας Υόρκης. «Τα εγκλήματα κατά των σχολικών δασκάλων της Νέας Υόρκης έχουν γίνει τόσο κοινά ώστε, για πολλούς απ’ αυτούς, η ύπαρξη του εγκλήματος δεν συγκλονίζει πια,» δήλωσε πρόσφατα η εφημερίδα Τάιμς της Νέας Υόρκης. Ένας δάσκαλος που τον έσπρωξαν, τον απείλησαν, τον έβρισαν και τον λήστεψαν σε διάφορες περιπτώσεις λέγεται ότι είπε τα εξής: «Πρέπει να γίνετε αναίσθητος, να κάνετε πως δεν βλέπετε.»
Καθώς οι παγκόσμιες συνθήκες χειροτερεύουν, μήπως οι άνθρωποι γενικά χάνουν την ευαισθησία τους, χάνουν την προοπτική τους;
Στο κάτω κάτω, πολλοί από μας μεγάλωσαν διαβάζοντας στις καθημερινές μας εφημερίδες για πολέμους, ωμότητες και χειροτερεύουσες κοινωνικές συνθήκες. Ποτέ δεν γνωρίσαμε πραγματικά κάτι διαφορετικό. Αλλά μερικοί παλαιότεροι θυμούνται ακόμη μια άλλη εποχή.
«Όλα έφτασαν στο τέλος τους»
Σε μια πρόσφατη διάλεξη, ο Χάρολντ Μακμίλλαν, πρώην Βρεταννός πρωθυπουργός, θυμήθηκε τον κόσμο της νεότητάς του. Στη διάρκεια του αιώνα της Βασίλισσας Βικτωρίας οι άνθρωποι απέβλεπαν σε «αυτόματη πρόοδο», όπως είπε. «Όλα θα πήγαιναν ολοένα καλύτερα.» Αντί γι’ αυτό, «ξαφνικά, απροσδόκητα, ένα πρωί του έτους 1914 όλα έφτασαν στο τέλος τους.»
Κοινοί πολίτες έχουν κάνει παρόμοιες παρατηρήσεις. «Κανείς δεν περίμενε τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο,» τονίζει ο Τζωρτζ Χάνναν, ένας Αμερικανός που γεννήθηκε το έτος 1899. «Ήταν ένας τρομερός συγκλονισμός. Οι άνθρωποι έλεγαν ότι ο κόσμος έγινε τόσο πολιτισμένος ώστε δεν θα έκανε πόλεμο. Αλλά ο παγκόσμιος πόλεμος βγήκε από το τίποτα, σαν αστραπή σε αίθριο ουρανό.»
Ενδιαφέρει να σημειωθεί ότι ένα δημοφιλές βιβλίο του έτους 1914 ήταν του Νόρμαλ Έινγκελ με τίτλο Η Μεγάλη Αυταπάτη, που επιχείρησε ν’ αποδείξει ότι ο πόλεμος ήταν αδιανόητος λόγω των ζημιών που θα προξενούσε στη διεθνή οικονομία.
Ο Έβαρτ Τσίττυ ήταν 16 ετών και ζούσε στην πατρίδα του την Αγγλία όταν ξέσπασε ο πόλεμος. «Ήταν ένας διαφορετικός κόσμος πριν από το έτος 1914,» όπως αυτός θυμάται. «Υπήρχε ένα γενικό αίσθημα ασφαλείας που σήμερα δεν υπάρχει. Η ασφάλεια ήταν κάτι το δεδομένο.» Πόσοι άνθρωποι θεωρούν εξασφαλισμένη την ασφάλεια σήμερα;
«Ήμουν στη Βιέννη της Αυστρίας όταν άρχισε ο πόλεμος,» είπε ο Μάξουελ Φρεντ, που είναι τώρα 90 ετών. «Ο πόλεμος άλλαξε τους ανθρώπους. Έγιναν πολύ πατριώτες και εθνικιστές. Πολλοί σκληρύνθηκαν. Θυμάμαι τους πρόσφυγες που έμπαιναν σαν ποτάμι στη Βιέννη από τα ανατολικά, φεύγοντας από το Ρωσικό στρατό. Είχαν χάσει τα πάντα, και τα δάκρυά τους ακόμη. Είχαν κλάψει, τόσο πολύ ώστε δεν είχαν πια δάκρυα.»
Πόλεμος και θρησκεία
Φαντασθείτε τις πληγές που άφησαν σ’ εκείνους που επέζησαν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα πόλεμο ανόμοιο με οποιονδήποτε άλλο της ανθρώπινης ιστορίας. Όπως έγραψε Η Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια του Βιβλίου: «Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, για πρώτη φορά στην ιστορία, η ανθρωπότητα γνώρισε τον ολοκληρωτικό πόλεμο. Ολόκληροι πληθυσμοί των μαχομένων εθνών εργάσθηκαν στην προσπάθεια του πολέμου. Εκατομμύρια ανδρών, γυναικών, και παιδιών σκοτώθηκαν.»
«Η Αγγλία απογυμνώθηκε,» λέει ο Έβαρτ Τσίττυ, που βρισκόταν τότε στο Λονδίνο. Στην Αυστρία, «όλη η χώρα ήταν γεμάτη αίμα και δάκρυα,» όπως είπε ο Μάξουελ Φρεντ. Πώς επηρεάσθηκαν οι επιζήσαντες;
«Νομίζω ότι στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου πολλοί στρατιώτες είδαν την υποκρισία του κλήρου. Αυτό τους άλλαξε. Πολλοί απ’ αυτούς έχασαν το σεβασμό τους για τη θρησκεία. Μερικοί στράφηκαν κατά του Θεού εντελώς.» θυμάται ο Έβαρτ Τσίττυ, που προσθέτει τα εξής: «Όταν ήμουν παιδάκι, οι άνθρωποι γενικά ενδιαφέρονταν για το Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή. Οι άνθρωποι σέβονταν τη Γραφή. Μπορούσε κανείς να μιλήσει σε οποιονδήποτε για τη Γραφή. Η κατάσταση άρχισε ν’ αλλάζει μετά τον πόλεμο. Σήμερα οι άνθρωποι φαίνεται ότι έχουν λησμονήσει εντελώς την Αγία Γραφή.»
Ο Τζων Μπούθ, 78 ετών, θυμάται κάτι παρόμοιο που συνέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες, «Οι εκκλησίες αναμίχθηκαν πολύ στην πολεμική προσπάθεια,» λέει. «Όλοι οι κήρυκες μιλούσαν για τις ωμότητες των Γερμανών και κήρυτταν ότι ο πόλεμος ήταν αναγκαίος για να ‘εξασφαλισθεί η δημοκρατία στον κόσμο.’
«Όλη αυτή η πατριωτική θέρμη ενοχλούσε τον πατέρα μου, που ήταν νεωκόρος στη μικρή επαρχιακή εκκλησία μας. Θυμάμαι που ο Πατέρας μου λυπήθηκε επειδή ένας κήρυκας μιας γειτονικής εκκλησίας διώχθηκε από την εκκλησία του επειδή αρνήθηκε να κηρύξει υπέρ του πολέμου.»
Οι ειλικρινείς άνθρωποι όλου του κόσμου έκαναν παρόμοιες παρατηρήσεις. Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα του παγκοσμίου αυτού πολέμου; «Ο πόλεμος του 1914-1918 διάλυσε την ήδη μαραινόμενη αυτοπεποίθηση της Ευρώπης στην αξία του πολιτισμού της. Επειδή ο πόλεμος διεξήχθη μεταξύ Χριστιανικών εθνών εξασθένησε την παγκόσμια Χριστιανοσύνη.»—Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα.
Χριστιανοσύνη ή Χριστιανισμός;
Στην πραγματικότητα, η έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν συγκλόνισε όλους. Επί πολλά χρόνια, μια μικρή ομάδα ζηλωτών Χριστιανών προέλεγε ότι θα συνέβαιναν δραματικά παγκόσμια γεγονότα το έτος 1914. Η ομάδα αυτή έφερε το όνομα Διεθνείς Σπουδαστές της Γραφής, και σήμερα είναι γνωστοί σαν Μάρτυρες του Ιεχωβά.
«Οι Σπουδαστές της Γραφής ήσαν πάρα πολύ γνωστοί για τις απόψεις τους για το 1914,» όπως θυμάται ο Τζωρτζ Χάνναν, «και χλευάζονταν πολύ στο πρώτο εξάμηνο του χρόνου εκείνου, όταν όλα φαίνονταν πολύ ειρηνικά. Οι άνθρωποι έλεγαν ότι οι Σπουδαστές της Γραφής επρόκειτο να αναβάλουν τη χρονολογία τους και να την μετατοπίσουν κάπου αλλού.»
Η ξαφνική έναρξη του πολέμου έκανε πολλούς να θυμηθούν τις προρρήσεις των Διεθνών Σπουδαστών της Γραφής. Η εφημερίδα Κόσμος της Νέας Υόρκης στο περιοδικό της τμήμα Αυγούστου 30, 1914, αφιέρωσε ένα άρθρο στους Σπουδαστές της Γραφής. Το άρθρο έγραφε ότι «η τρομερή έκρηξη του πολέμου στην Ευρώπη εκπλήρωσε μια ασυνήθιστη προφητεία.»
Γιατί αυτή η μικρή ομάδα των Χριστιανών περίμενε αναταραχή όταν οι μεγαλύτερες θρησκείες του Χριστιανικού κόσμου αιφνιδιάστηκαν; Επειδή αυτοί οι μάρτυρες του Ιεχωβά ήταν επιμελείς μελετητές των προφητειών της Αγίας Γραφής. Οι Βιβλικές προφητείες έχουν να πουν πολλά για τις συνθήκες αυτού του 20ού αιώνα.