Έχετε Ποτέ Διερωτηθή—
Υπάρχει Ζωή Μετά Θάνατον;
ΧΩΡΙΣ αμφιβολία, η πιο λυπηρή εμπειρία στη ζωή όλων είναι η παρακολούθησις της κηδείας ενός προσφιλούς προσώπου. Ο πατέρας, η μητέρα, ο σύζυγος, η σύζυγος ή ένα παιδί—όσο πιο στενή είναι η συγγένεια, τόσο μεγαλύτερο είναι το αίσθημα της απώλειας και του κενού.
Στη διάρκεια μιας θλιβερής στιγμής όπως αυτή, συχνά, ανακύπτουν τα ερωτήματα: «Υπάρχει ζωή μετά θάνατον;» ή, «Θα συναντήσω πάλι το αγαπημένο μου πρόσωπο;»
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ;
Ίσως θα ήταν πιο εύκολο να εξετάσουμε τη ζωή πρώτα. Τι είναι ζωή; Ζωή είναι η ύπαρξις. Μπορούμε να βλέπωμε, να ακούμε, να μιλάμε και να κινούμεθα. Μπορούμε να αισθανώμαστε τη ζέστη και το κρύο. Μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι ή δυστυχισμένοι. Ναι, με τη ζωή μπορούμε να δοκιμάσωμε το πλήρες φάσμα τον συγκινήσεων ή αισθημάτων.
Τώρα, θάνατος είναι ακριβώς το αντίθετο της ζωής. Δεν μπορεί κανείς να βλέπη, να ακούη, να μιλά ή να κινήται. Κανείς δεν μπορεί να αισθανθή τη ζέστη και το κρύο, ούτε να είναι ευτυχισμένος. Πρόκειται για μια κατάστασι ελλείψεως συνειδητότητος, ανυπαρξίας.
Αλλά κάποιος μπορεί να ρωτήση. . .
ΔΕΝ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΨΥΧΗ ΝΑ ΖΗ;
Ερευνώντας την πιο αρχαία ανθρώπινη γλώσσα, την Εβραϊκή που βρίσκεται στη Βίβλο, μπορούμε να βρούμε τη λέξι που σήμερα αποδίδεται σαν «ψυχή.» Είναι ενδιαφέρον να γνωρίζωμε ότι αυτή η λέξις, «νέφες,» δεν αναφέρεται σε κάτι που είναι ξεχωριστό ή που μπορεί να χωρισθή από το σώμα. Αντίθετα, η χρήσις της δείχνει ότι αναφέρεται στο ίδιο το πλάσμα, είτε πρόκειται για άνθρωπο ή ζώο. (Γέν. 2:7· Αριθ. 31:28, ΜΝΚ) Κατά γράμμα σημαίνει «αυτός που αναπνέει.» Αν το πλάσμα παύση να αναπνέη πεθαίνει, δηλαδή, η ψυχή πεθαίνει.—Ιεζ. 18:4, 20.
Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να το πιστέψουν άνθρωποι που είναι θλιμμένοι από το θάνατο ενός προσφιλούς ατόμου. Σαν αποτέλεσμα, έχει δημιουργηθή ένας τεράστιος αριθμός δοξασιών και συνηθειών που δεν εναρμονίζονται με τα γεγονότα ως προς το θάνατο.
ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΕ Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΓΙΑ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ;
Πρέπει να ανατρέξουμε περίπου 6.000 χρόνια πίσω, τότε που άρχισε να ζη το πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι. Ο Αδάμ και η Εύα είχαν ένα όμορφο περιβάλλον όπου μπορούσαν ν’ απολαμβάνουν τέλεια ανθρώπινη ζωή. Αλλά το δικαίωμα να εξακολουθήσουν να ζουν εξαρτάτο από την υπακοή. «Από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού δεν θέλεις φάγει απ’ αυτού· διότι καθ’ ην ημέραν φάγης απ’ αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει.» (Γέν. 2:17) Αυτά είναι τα λόγια του Δημιουργού του ανθρώπου, του Ιεχωβά Θεού. Σαφώς, το αντίθετο της ζωής θα ήταν ο θάνατος.
Αλλά λίγο αργότερα ακούσθηκε μια άλλη φωνή να ισχυρίζεται: «Δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει.» (Γέν. 3:4) Αυτό ήταν ένα ψέμα, αλλά δυστυχώς η Εύα υπάκουσε στη φωνή που έλεγε ‘Δεν θέλετε αποθάνει,’ και έφαγε από το απαγορευμένο δένδρο. Κατά σύστασί της έφαγε και ο Αδάμ επίσης. Σαν αποτέλεσμα, εκδιώχθηκαν από την παραδεισιακή κατοικία τους και όλα τα παιδιά τους γεννήθηκαν κάτω από την κατάρα της αμαρτίας και του θανάτου. (Ρωμ. 5:12) Αυτός που είπε το ψέμα έγινε γνωστός σαν Σατανάς ο Διάβολος.
Σύντομα έγινε φανερό ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν. Τι θα γινόταν τώρα; Κάτω από την επιρροή του Σατανά, ανέπτυξαν τη διδασκαλία περί αθανασίας μιας αόρατης ανθρώπινης ψυχής, κι αυτή μεταβιβάσθηκε από γενιά σε γενιά.
ΠΩΣ ΔΙΑΤΗΡΗΘΗΚΑΝ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ;
Μέσω των θρησκευτικών παραδόσεων. Άνθρωποι που θλίβονται για το θάνατο ενός προσφιλούς προσώπου πληροφορούνται ότι ζη στον πνευματικό κόσμο. Διδάσκονται ότι οι κακοί άνθρωποι που πεθαίνουν πάνε σ’ ένα τόπο βασάνων στον άδη και οι καλοί για μακαριότητα στον ουρανό. Μερικές θρησκείες διδάσκουν έναν ενδιάμεσο τόπο που καλείται καθαρτήριο. Οι θρησκευτικοί διδάσκαλοι ζητούν από τους ανθρώπους να πληρώνουν για λειτουργίες, προσευχές και άλλες μορφές μεσιτίας για να εξασφαλίσουν την τελική είσοδο του νεκρού στον ουρανό ή στη νιρβάνα.
Ημέρες ξεχωρίζονται για ειδική δραστηριότητα. Υπάρχει η ημέρα των «Αγίων Πάντων» περίπου την 1η Νοεμβρίου. Στην Ιαπωνία λέγεται «Όμπον» και έρχεται στα μέσα του Αυγούστου, ή στα μέσα του Ιουλίου σε μερικές περιοχές. Οι Βουδδιστικοί ναοί καταγράφουν τι επετείους του θανάτου μελών οικογενειών που ανήκουν στο ναό. Οι οικογένειες καλούνται από τους ιερείς να προσφέρουν προσευχές στους οικογενειακούς βωμούς.
Αν υπάρξη κάποια συμφορά, τότε ασκείται πίεσις από τον ιερέα ο οποίος λέει ότι αυτό οφείλεται στο ότι παραμελήθηκαν οι νεκροί πρόγονοι και δεν έτυχον της λατρείας που θα έπρεπε. Έτσι, το ψεύδος ότι η ψυχή δεν πεθαίνει διατηρείται ζωντανό με τον εξαναγκασμό και την υποχρέωσι.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ;
Προσευχές; Ψαλμοί; Κεριά; Ή λιβάνια στους νεκρούς; Όχι. Η υπόσχεσις του Ιεχωβά Θεού είναι ότι θα αναστήση τους νεκρούς μέσω του Υιού του, του Ιησού Χριστού. Ο Ιησούς Χριστός, μέσω του θυσιαστικού του θανάτου, προμήθευσε τη βάσι για να εξαλείψη την αμαρτία και το θάνατο που κληρονομήσαμε από τον Αδάμ. Έτσι μπορούμε να αναμένωμε ότι θα αποκατασταθούν σε ζωή εδώ στη γη, όπως ακριβώς έδειξε ο Ιησούς όταν ήταν άνθρωπος.—Ιωάν. 5:28, 29· 11:23, 39-44.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ;
Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός αναδημιουργεί το ίδιο άτομο, με την ίδια προσωπικότητα. Θα φέρη σε ύπαρξι ένα καινούργιο σώμα από τα στοιχεία της γης, και σ’ αυτό το σώμα θα θέση τα ίδια χαρακτηριστικά, τις ίδιες διακριτικές ιδιότητες, την ίδια μνήμη, το ίδιο πρότυπο ζωής που είχε καλλιεργήσει το άτομο μέχρι τη στιγμή του θανάτου του. Είναι αυτό πραγματικά δυνατόν;
Μπορείτε να θυμηθήτε μερικά από τα άτομα με τα οποία πήγατε μαζί σχολείο, ακόμη κι αν έχουν περάσει 10, 15 ή 20 χρόνια, έτσι δεν είναι; Ακόμη και με ατελείς μνήμες μπορούμε να θυμηθούμε ωρισμένους πρώην φίλους.
Ασφαλώς, λοιπόν, ο Θεός, ο Δημιουργός της μνήμης, μπορεί να αναδημιουργήση ανθρώπους που έχει συγκρατήσει στη μνήμη του επειδή τους αγαπά. Στον κατάλληλο καιρό Του, θα φέρη τους νεκρούς σε ζωή πάλι, όπως ακριβώς δημιούργησε τον πρώτο άνθρωπο. Μόνο, στην ανάστασι θα το κάνη αυτό πολλές φορές.—Πράξ. 24:15.
Ναι, υπάρχει ζωή μετά θάνατον—μέσω της αναστάσεως! Θέλετε να είσθε εκεί για να υποδεχθήτε πίσω όλους τους συγγενείς σας; Τότε, μελετήστε την Αγία Γραφή για να μάθετε τι απαιτεί ο Θεός από σας, για να μετάσχετε σ’ αυτό το προνόμιο. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θα χαρούν να σας βοηθήσουν.