Υπήκουσαν στον Ιδρυτή της Οικογενείας
ΜΟΛΟΝΟΤΙ η οικογενειακή ευτυχία είναι κάτι που επιθυμούν οι περισσότεροι άνθρωποι, τα οικογενειακά προβλήματα αυξάνουν παντού. Ωστόσο, ο Δημιουργός του ανθρώπου, ο ιδρυτής της οικογένειας, έχει προμηθεύσει την αναγκαία καθοδηγία για την επίτευξι ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής. Ακολουθώντας αυτή την καθοδηγία, πολλά άτομα βρήκαν ικανοποίησι στη ζωή. Μια νοικοκυρά στην Ιαπωνία, αφηγείται την πείρα της για το πώς ξαναβρήκε πραγματική ενότητα με το σύζυγο της:
«Ακόμη και στη μακρινή περιοχή όπου ζούσα, ήλθαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Μου μίλησαν για την εκπαίδευσι των παιδιών και διευθέτησαν μια μελέτη με το παιδί μου. Νόμισα ότι το παιδί θα γινόταν καλύτερο μελετώντας την Αγία Γραφή. Ο οδηγός της μελέτης ερχόταν τακτικά στο μακρινό μας σπίτι. Μια στενή φιλία αναπτύχθηκε μεταξύ μας και το παιδί περίμενε με χαρά τη μελέτη κάθε εβδομάδα.
«Κάποια φορά, ο Μάρτυς άνοιξε το βιβλίο ‘Αγαθά Νέα που Σας Κάνουν Ευτυχείς,’ ενώ εξηγούσε: ‘Το μυστικό για να γίνης μια καλή σύζυγος, είναι γραμμένο εδώ.’ Οι λέξεις ‘καλή σύζυγος’ με είλκυσαν. Την επόμενη εβδομάδα κάθησα κι εγώ στη Γραφική μελέτη και άρχισα να συμμετέχω. Στην πρώτη μελέτη άκουσα τα λόγια της Γραφής στα εδάφιο Παροιμίες 27:15: ‘Ακατάπαυστον στάξιμον εν ημέρα βροχερά και φίλερις γυνή είναι όμοια.’ Όταν άκουσα τι λέει η Γραφή για την ηγεσία, κατάλαβα ότι εγώ υποστήριζα περισσότερο τη δική μου ηγεσία παρά του συζύγου μου. Ένοιωσα πόνο στην καρδιά μου.
«Εκείνο τον καιρό, ο σύζυγος μου κι εγώ ήμαστε στο στάδιο του χωρισμού. Αιτία του προβλήματος ήμουν εγώ. Πριν από λίγα χρόνια μου είχε έλθει η ιδέα ν’ ανακαινίσω το κατάστημά μας, αλλά ο σύζυγός μου αντιτάχθηκε σ’ αυτή την ιδέα. Εγώ προχώρησα κι έκανα την ανακαίνισι. Από τότε και στο εξής, έκανα ότι ήθελα χωρίς να τον συμβουλεύωμαι. Όταν το είδε αυτό ο σύζυγος μου, είπε: ‘Δεν με χρειάζεσαι, μπορεί να τα καταφέρης μόνη σου. Ας ακολουθήσωμε χωριστούς δρόμους. Δεν μπορώ πια να το ανεχθώ αυτό.’ Η σχέσις μας ξαφνικά ψυχράνθηκε. Ο σύζυγός μου στράφηκε στα χαρτιά και στο ποτό. Επειδή το παιδί μας ήταν μικρό, δεν πήραμε διαζύγιο, αλλά ήμαστε μόνο τυπικά ζευγάρι.
«Αυτή ήταν η κατάστασις μας όταν έμαθα από τη Βίβλο πόσο ανόητη ήμουν. Ενδόμυχα, ζήτησα συγγνώμη από το σύζυγό μου και στη διάρκεια της μελέτης άρχισα να κλαίω. Τότε, τα εδάφια στην 1 Πέτρου 3:1, 2 μου έδωσαν ελπίδα. ‘Αι γυναίκες, υποτάσσεσθε εις τους άνδρας ημών, ίνα και εάν τινές απειθώσιν εις τον λόγον, κερδηθώσιν άνευ του λόγου δια της διαγωγής των γυναικών, αφού ίδωσι την μετά φόβου καθαράν διαγωγή σας.’ Αυτά τα εδάφια στήριξαν την καρδιά μου και σκέφθηκα ότι δεν ήταν πολύ αργά. Τώρα έμαθα μια διαφορετική υπόσχεσι της Αγίας Γραφής, δηλαδή την προμήθεια για αιώνια ζωή. Επειδή είχα πεισθή για την ύπαρξι του Ιεχωβά, μπορούσα να τον πλησιάσω με προσευχή. Κάθε μέρα προσευχόμουν να μάθη και ο σύζυγός μου την αλήθεια μαζί μου, αν ήταν θέλημα Θεού.»
Πώς ανταποκρίθηκε ο σύζυγος στις προσπάθειες της συζύγου του; Ο ίδιος λέει:
«Στην αρχή, όταν η σύζυγός μου άρχισε να μελετά, νόμισα ότι θα ήταν όπως συνήθως, ότι θα σταματούσε ύστερα από λίγο. Στο παρελθόν, όταν η σύζυγός μου άρχιζε να μαθαίνη κάτι, το μεγαλύτερο διάστημα που συνέχιζε ήταν τρεις μήνες, ύστερα σταματούσε. Αλλ’ αυτή τη φορά δεν υπήρχε ένδειξις ότι θα σταματήση· αντιθέτως, γινόταν πιο ζηλώτρια καθώς οι μέρες περνούσαν. Ύστερα από μελέτη 10 μηνών, πρόσεξα ότι η στάσις της απέναντί μου είχε αλλάξει. Έγινε υποτακτική και σταμάτησε να μου αντιμιλά. Έβλεπα τις προσπάθειες που κατέβαλλε και μου έκανε κατάπληξι που η Γραφή μπορούσε να έχη τέτοια δύναμι, γι’ αυτό άρχισα κι εγώ να μελετώ τη Βίβλο με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Όταν έμαθα ποιο είναι το θέλημα και ο σκοπός του Θεού για μας, αποφάσισα να ζήσω σύμφωνα με το θέλημά του. Το αποτέλεσμα ήταν ότι το διαλυμένο σπίτι μας ενώθηκε πάλι. Πριν ακόμη έλθη ο παράδεισος, η οικογένειά μας γεύθηκε πραγματικά την ευτυχία.»
Αυτό το ζεύγος μελέτησε τη Βίβλο, ενήργησε σύμφωνα μ’ αυτά πού έμαθε και μπόρεσε να βελτιώση την οικογενειακή του ζωή. Ναι, το ν’ ακολουθούμε την ηγεσία του ιδρυτή της οικογένειας, του Ιεχωβά, που είναι ο ‘μακάριος Θεός’, φέρνει ευτυχία στη ζωή.—1 Τιμ. 1:11.