Άνθρωποι—Η Επιστροφή τους στην Ομοιότητα του Θεού
«Απεξεδύθητε τον παλαιόν άνθρωπον μετά των πράξεων αυτού και ενδύθητε τον νέον, τον ανακαινιζόμενον εις επίγνωσιν κατά την εικόνα του κτίσαντος αυτόν.» Κολ. 3:9, 10.
Ο ΙΕΧΩΒΑ δημιούργησε τη γη για να υπάρχη για πάντα, να κατοικήται για πάντα. Την έδωσε στους ανθρώπους, για κληρονομία των πράων της γης. Και όπως ο Ιησούς δίδαξε τους ακολούθους του να προσεύχωνται, το θέλημα του Θεού ήταν να έχη τον άνθρωπο να φροντίζη τη γη. Αυτός εξακολουθεί να είναι ο σκοπός του. Μόνο εκείνοι, όμως, που επιστρέφουν στην ομοιότητα του Θεού μπορούν να απολαύσουν αυτό το προνόμιο.—Ψαλμ. 104:5· 37:29· 115:16· Ματθ. 6:9, 10.
Αυτοί πρέπει να απεκδυθούν την παλαιά προσωπικότητα με τις πράξεις της και να ενδυθούν τη νέα προσωπικότητα. (Εφεσ. 4:22· Κολ. 3:9) Πώς; Μέσω ακριβούς γνώσεως—γνώσεως για τον Ιεχωβά και τις θείες ιδιότητες του, και της εφαρμογής τους. Επομένως, μια αρχή γι’ αυτό είναι ν’ ακολουθήσουν τη συμβουλή του αποστόλου Παύλου που βρίσκεται στα εδάφια Φιλιππησίους 4:8, 9: «Όσα είναι αληθή, όσα σεμνά, όσα δίκαια, όσα καθαρά, όσα προσφιλή, όσα εύφημα, αν υπάρχη τις αρετή και εάν τις έπαινος, ταύτα συλλογίζεσθε· εκείνα τα οποία και εμάθετε και παρελάβετε και ηκούσατε και είδετε εν εμοί, ταύτα πράττετε· και ο Θεός της ειρήνης θέλει είσθαι μεθ’ υμών.»
Η συμβουλή είναι να σκεπτώμαστε αυτά τα πράγματα. Οι σκέψεις δημιουργούν αισθήματα, και όταν τα αισθήματα γίνουν αρκετά ισχυρά υποκινούν τους ανθρώπους σε δράσι. Ο Βιβλικός συγγραφέας Ιάκωβος το έδειξε αυτό όταν είπε πως, αν φιλοξενούμε στη διάνοια κακές σκέψεις, η επιθυμία αυξάνεται και τελικά οδηγεί σε αμαρτωλές πράξεις. Αυτό αναφέρεται στα εδάφια Ιάκωβος 1:14, 15: «Πειράζεται δε έκαστος υπό της ιδίας αυτού επιθυμίας, παρασυρόμενος και δελεαζόμενος· έπειτα η επιθυμία αφού συλλάβη, γεννά την αμαρτίαν, η δε αμαρτία εκτελεσθείσα γεννά τον θάνατον.»
Ο Ιησούς το έδειξε αυτό, επίσης, σχετικά με τη μοιχεία: «Εγώ όμως σας λέγω ότι πας ο βλέπων γυναίκα διά να επιθυμήση αυτήν ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού.» (Ματθ. 5:28) Οι συνεχείς ματιές και σκέψεις μπορεί να κάνουν την επιθυμία τόσο έντονη ώστε να διαπράττεται η ίδια η πράξις της μοιχείας.
Η ίδια αρχή εφαρμόζεται και για τις καλές σκέψεις. Αυτές δημιουργούν καλά αισθήματα που οδηγούν σε καλές πράξεις. Γι’ αυτό, χρησιμοποιείτε την ελευθερία εκλογής σοφά. Σκέπτεσθε καλά πράγματα, αυτά να επιθυμήτε, αυτά να κάνετε.
Ο απόστολος Παύλος αυτό συμβούλευσε, και ασφαλώς αυτό έπραττε. Αλλά, ωστόσο, παραπονέθηκε: «Εκείνο το οποίον θέλω τούτο δεν πράττω, αλλ’ εκείνο το οποίον μισώ τούτο πράττω.» Θρηνούσε για τον εσωτερικό του αγώνα μεταξύ σάρκας και πνεύματος: «Ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ· τις θέλει με ελευθερώσει από του σώματος του θανάτου τούτου;» Είχε επίγνωσι, προσπάθησε να επιστρέψη στην ομοιότητα του Θεού, προσπάθησε να φέρη κάποια ισορροπία στις διάφορες ιδιότητες του Ιεχωβά, που είχε. Ο ίδιος απέτυχε, όμως κέρδισε τη νίκη. Τα λόγια του μας λένε πώς: «Ευχαριστώ εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.»—Ρωμ. 7:15, 24, 25.
Εμείς μπορούμε να κάνωμε μια αρχή για να ισορροπήσωμε αρμονικά τις θείες ιδιότητες, αλλά μόνο ο Θεός μέσω του Χριστού κάνει την επιστροφή στην ομοιότητα του πλήρη.
[Πλαίσιο στη σελίδα 12]
«Μεγαλητέρα δε τούτων είναι η αγάπη.»—1 Κορ. 13:13.
Χωρίς αγάπη
Η δικαιοσύνη είναι σκληρή
Η γνώσις φουσκώνει
Η σοφία είναι μάταιη
Η δύναμις διαφθείρει