«Πρέπει το Βρέφος μας να Περιτμηθή;»
—Πώς ένα ζεύγος απάντησε σ’ αυτό το ερώτημα
ΑΝ περιμένετε μωρό, ίσως εξετάζετε αυτό το ερώτημα. Υπήρξε καιρός που κι’ εμείς, επειδή είμαστε γονείς δυο γιων σκεφθήκαμε, διαβάσαμε και συζητήσαμε γι’ αυτό. Και σαν σπουδαστές της Αγίας Γραφής, ενδιαφερθήκαμε ιδιαίτερα γι’ αυτό το ζήτημα, επειδή γνωρίζαμε ότι η περιτομή αποτελούσε, για πολλούς αιώνες, έναν απαραβίαστο νόμο που είχε δώσει στους απογόνους του Αβραάμ ο ίδιος ο Μεγάλος Γιατρός, ο Ιεχωβά.—Γέν. 17:10.
Λόγω αυτής της πολύ ιδιαίτερης πλευράς της περιτομής, εξετάσαμε με ενδιαφέρον μια πρόσφατη τάσι που επικρατεί σε μερικούς κύκλους, ν’ αμφισβητούν δηλαδή τη σοφία της κατά συνήθεια περιτομής. Μολονότι το 90 τοις εκατό περίπου των αγοριών στις Ηνωμένες Πολιτείες περιτέμνονται κατά συνήθεια όταν γεννιώνται, έχουν εμφανισθή αρκετά άρθρα σε πρόσφατα ιατρικά περιοδικά που υποστηρίζουν τη διακοπή αυτής της συνήθειας.
Στην εξέτασι που κάναμε, αντιληφθήκαμε ότι μερικά απ’ αυτά τα άρθρα περιείχαν μάλλον υπερβολικές γνώμες. Αλλά, όμως, ήσαν αρκετά σοβαρά ώστε άξιζαν την πατρική μας προσοχή. Τα άρθρα αυτά αναφέρονται στους κινδύνους που περιλαμβάνει η περιτομή. Μερικά άλλα, επίσης, περιέχουν γνώμες ορισμένων παιδοψυχίατρων, όπως του αποθανόντος Δρα Ρενέ Σπιτς, ο οποίος είπε: «Πρόκειται για μια από τις σκληρότητες που το ιατρικό επάγγελμα επιβάλλει απερίσκεπτα στα βρέφη.»
Αυτές οι υποδείξεις ενδιαφέρουν τους σπουδαστές της Αγίας Γραφής, είτε είναι γονείς είτε όχι. Στο κάτω-κάτω, μήπως ο Ιεχωβά έδωσε στον εκλεκτό του λαό μια διαταγή που, στο φως της σύγχρονης επιστήμης, περιελάμβανε μεγάλο κίνδυνο, ακόμη και σκληρότητα; Θέλαμε να μάθωμε περισσότερα γι’ αυτό.
Προέλευσις Αυτής της Συνήθειας
Μια επανεξέτασις της ιστορίας της περιτομής αποκαλύπτει ότι πρόκειται πράγματι για μια αρχαία συνήθεια. Μερικές αυθεντίες πιστεύουν ότι εκτός από την ομφαλοτομία, δηλαδή το κόψιμο του ομφάλιου λώρου, η περιτομή αποτελεί πιθανώς την παλαιότερη μορφή χειρουργικής. Η λέξις περιτομή σχηματίζεται από τις λέξεις «περί+τομή,» και αναφέρεται στο κόψιμο της ακροβυστίας ή μανικοειδούς ακροποσθίας του πέους. Αυτή η εγχείρησις γινόταν από πολλές φυλές και λαούς εκτός από τους Ιουδαίους.
Αλλά η σύγχρονη επιστήμη μάς έδωσε κι άλλη αιτία για να πιστεύομε ότι η περιτομή είχε επιβληθή από τον Θεό στους Ιουδαίους· διότι η συνήθειά τους αυτή ήταν μοναδική από μια ιδιαίτερη πλευρά: το χρόνο που γινόταν. Ο διάσημος Δρ Άλαν Φ. Γκουττμάχερ, σχολιάζοντας αυτό το μοναδικό παράγοντα, λέει:
«Αξίζει να σημειωθή ότι οι πρώτοι Ιουδαίοι, που έκαναν πολλές ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις και για την ιατρική και για την υγιεινή, έκαναν την εγχείρησι την όγδοη μέρα. Σ’ αυτό το συμπέρασμα είχαν πιθανώς καταλήξει με τη μέθοδο της δοκιμής και της πλάνης. Αρκετά από τα παιδιά, στα οποία έκαναν την περιτομή πριν από την ογδόη μέρα, πιθανώς αιμορραγούσαν επικίνδυνα, ενώ εκείνα στα οποία η περιτομή γινόταν την όγδοη μέρα σπάνια αιμορραγούσαν υπερβολικά. Η σύγχρονη ιατρική βρήκε μια πιθανή εξήγησι στη Βιταμίνη Κ. Αυτή η βιταμίνη . . . συμβάλλει στη θρόμβωσι του αίματος. . . . Στον καιρό της γεννήσεως, το επίπεδο αυτό στο αίμα του μωρού είναι σχετικά χαμηλό, και πέφτει ακόμη πιο χαμηλά στη διάρκεια των πρώτων λίγων ημερών της ζωής του, διότι το παιδί δεν μπορεί να παραγάγη τη δική του Βιταμίνη Κ μέχρις ότου καταπιή μια υγιή ποσότητα μικροβίων. Ο εντερικός σωλήνας του μωρού αρχίζει τότε να παραγάγη τη δική του Βιταμίνη Κ, και η ποσότητα σιγά-σιγά αυξάνει μέχρι να φθάση σ’ ένα επαρκές επίπεδο όταν το μωρό έχη ηλικία μιας βδομάδας.»
Ασφαλώς, οι σπουδαστές της Αγίας Γραφής θα διαφωνήσουν σ’ ένα σημείο με τον Δρα Γκουττμάχερ. Οι «πολλές ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις» που έκαναν οι πρώτοι Ιουδαίοι, όπως η διάγνωσις και η θεραπεία ασθενειών, η σπουδαιότητα του καθαρού νερού, η καραντίνα, η αξία του συχνού πλυσίματος και μπάνιου, και τα προληπτικά μέτρα για το χειρισμό του αίματος, των πτωμάτων, των ακαθαρσιών, και των σεξουαλικών ζητημάτων, περιλαμβανομένης και της περιτομής την ογδόη μέρα, δεν ήσαν συμπεράσματα στα οποία έφθασαν με τη «μέθοδο της δοκιμής και της πλάνης,» αλλά μέσω θείας αποκαλύψεως.
Επίσης, η Βιταμίνη Κ δεν είναι ο μόνος παράγων που περιλαμβανόταν στον επιβληθέντα από τον Θεό χρόνο της περιτομής. Ένα άλλο απαραίτητο στοιχείο για την πήξι του αίματος είναι η προθρομβίνη. Ο Δρ. Σ. Ι. ΜακΜίλλεν, συνοψίζοντας τα στοιχεία που παρουσιάζονται στο περιοδικό Χολτ Πεντιάτρικς, αναφέρει ότι «την τρίτη μέρα της ζωής του βρέφους η προθρομβίνη που υπάρχει φθάνει μόνο το τριάντα τοις εκατό της φυσιολογικής της ποσότητας. Όποια χειρουργική επέμβασις γίνει στο βρέφος στη διάρκεια αυτού του χρόνου, θα καταλήξη σε σοβαρή αιμορραγία . . . η προθρομβίνη φθάνει στα ύψη την ογδόη μέρα, σ’ ένα επίπεδο πολύ πιο μεγάλο από το φυσιολογικό—110 τοις εκατό. Κατόπιν, πέφτει πάλι . . . Φαίνεται ότι ένα βρέφος οχτώ ημερών έχει περισσότερη προθρομβίνη απ’ ό,τι οποιαδήποτε άλλη μέρα σ’ ολόκληρη τη ζωή του. Έτσι, παρατηρεί κανείς ότι . . . η τέλεια μέρα για να περιτμηθή το βρέφος είναι η όγδοη.»
Αυτές οι ιατρικές ανακαλύψεις, που έγιναν χιλιάδες χρόνια μετά τη διαταγή που έδωσε ο Ιεχωβά στον Αβραάμ να περιτέμνωνται ακριβώς την ογδόη μέρα, είναι πολύ σπουδαίες. Μας υπενθυμίζουν για μια ακόμη φορά ότι ο Ιεχωβά όχι μόνο γνωρίζει τι είναι καλύτερο για μας, αλλά εφαρμόζει τη γνώσι του για το καλό μας.
Σήμερα, όμως, οι ιατρικές περιτομές γίνονται σχεδόν όλες πριν από την όγδοη μέρα ζωής του βρέφους. Γιατί; Επειδή εξυπηρετεί περισσότερο να γίνη η περιτομή προτού φύγη το μωρό από το νοσοκομείο.
Συμπεράναμε ότι η περιτομή, όταν γινόταν στον καιρό που είχε ορίσει ο Δημιουργός, δεν περιελάμβανε κανένα ασυνήθιστο κίνδυνο. Παρ’ όλα αυτά, οι εχθροί της κατά συνήθεια περιτομής αναφέρονται πραγματικά σε «κινδύνους.» Πόσο μεγάλοι είναι αυτοί οι κίνδυνοι της σύγχρονης περιτομής;
Σταθμίζοντας τους Κινδύνους
Ο Σμηναγός Ε. Νόελ Πρέστον, του Ιατρικού Σώματος της Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών, αναφέρει τις πιθανότητες για αιμορραγία, μολύνσεις, απομάκρυνσι μεγάλης περιοχής δέρματος, δευτερεύουσες σχάσεις, ημιτελή περιτομή (που καταλήγει σε σχηματισμό συμφύσεων και δευτερεύουσας παραμορφώσεως του πέους), ακόμη και δευτερεύοντα ακρωτηριασμό.
Σαν γονείς, συγκλονισθήκαμε πραγματικά απ’ αυτό τον κατάλογο με τις τρομακτικές πιθανότητες! Αλλ’ αφού εξετάσαμε το ζήτημα, αρχίσαμε να βλέπωμε τα πράγματα πιο καθαρά. Αντιληφθήκαμε ότι, μολονότι ζούμε σε μια χώρα που το 90 τοις εκατό όλων των αγοριών περιτέμνονται, προσωπικά δεν είχαμε ακούσει ποτέ ούτε μια περίπτωσι επιπλοκής—ούτε μια μικρή μόλυνσι, πολύ λιγώτερο μάλιστα ακρωτηριασμό. Τι λένε οι στατιστικές;
Σύμφωνα με μια είδηση, 16 παιδιά κατά μέσο όρο πέθαιναν κάθε χρόνο στην Αγγλία και Ουαλλία μεταξύ των ετών 1942 και 1947, ως άμεση συνέπεια της περιτομής. Από την άλλη πλευρά, έχομε την παρατήρησι του Δρα Μ. Σ. Άιγκερ, παιδίατρου, ο οποίος λέει: «Σε δέκα χρόνια πρακτικής εξασκήσεως σε δυο μεγάλα νοσοκομεία της Νέας Υόρκης, δεν έχω δει ποτέ καμμιά επιπλοκή από την περιτομή που θα μπορούσα να θεωρήσω σοβαρή.» Αρκετές μελέτες που έγιναν στις Η.Π. φαίνεται ότι συνηγορούν μ’ αυτή την τελευταία παρατήρησι. Σ’ ένα νοσοκομείο της Νέας Υόρκης παρατηρήθηκαν έξη επιπλοκές και κανένας θάνατος σε μια σειρά 10.000 και πλέον περιτομών που έγιναν μεταξύ των ετών 1933 και 1951· τρεις περιπτώσεις αιμορραγίας, που χρειάσθηκαν ράμματα, και κανένας θάνατος μεταξύ 1.878 περιπτώσεων, αναφέρθηκαν από την Καλιφόρνια το 1951, και μόνο ένας θάνατος σε μισό εκατομμύριο και πλέον περιτομές που έγιναν στην πόλι της Νέας Υόρκης από το 1939 ως το 1951.
Βέβαια, ακόμη κι’ ένας θάνατος σε μισό εκατομμύριο και πλέον περιπτώσεις είναι μεγάλη απώλεια· αλλ’ αναρωτιόμαστε αν ακόμη κι’ αυτές οι σπάνιες περιπτώσεις θα μπορούσαν να εξαλειφθούν αν η επέμβασις γινόταν σε μια επιστημονικώς κατάλληλη μέρα. Μετά από κατάλληλη εξέτασι, αποφασίσαμε ότι αν η περιτομή γινόταν την όγδοη μέρα από έναν έμπειρο γιατρό, θα αποτελούσε πιθανώς ένα από τους μικρότερους κινδύνους που θα αντιμετώπιζαν ποτέ οι γιοι μας, και ότι τα πιθανά οφέλη επισκίαζαν τους ενδεχόμενους κινδύνους.
Προβλεπόμενα Οφέλη
Αφού η υποχρεωτική περιτομή καταργήθηκε από τον Θεό στη διάρκεια του πρώτου αιώνα, γνωρίζαμε ότι οι γιοι μας δεν θα μπορούσαν ν’ αξιώσουν καμμιά θρησκευτική τιμή μέσω περιτομής. (Πράξ. 15:1-29· 1 Κορ. 7:19) Καταλάβαμε, επίσης, ότι η ακροβυστία είναι μέρος της δημιουργίας του Ιεχωβά και ότι ο Θεός δεν απαιτούσε από τους δούλους του πριν από τον Αβραάμ να την αφαιρούν, ούτε το απαιτεί αυτό από τους Χριστιανούς λάτρεις του. Γνωρίζαμε ότι η προοπτική των γιων μας να γίνουν δούλοι του Υψίστου θα εξαρτάτο από την πολύ πιο σπουδαία ‘περιτομή της καρδίας,’ δηλαδή την απομάκρυνσι από την καρδιά τους κάθε περιττού πράγματος που θα συνέβαλε στην αύξησι ακαθαρσίας.—Ρωμ. 2:29· Κολ. 3:5-11.
Εν τούτοις, υπάρχει κάποια πρακτική αξία στην περιτομή, όπως εξηγούσε η έκδοσις Επιστολή Ιατρικών Νέων, με ημερομηνία 31 Οκτωβρίου 1964: «Ο λόγος για την περιτομή είναι η καθαριότης, η εμπόδισις συσσωρεύσεως ενός ερεθιστικού μίγματος που ονομάζεται σμήγμα στο στενό χώρο μεταξύ της ανδρικής βαλάνου και της ακροβυστίας, που την επικαλύπτει.» Ένα άρθρο στο περιοδικό Τουντέης Χελθ εξηγεί ότι «το σμήγμα . . . αν δεν απομακρύνεται . . . γίνεται δύσοσμος τόπος αναπτύξεως βακτηριδίων, τα οποία προκαλούν ερεθισμό και μόλυνσι.»
Οι εχθροί της κατά συνήθεια περιτομής ισχυρίζονται ότι, «αν ένα παιδί μπορή να διδαχθή να δένη τα παπούτσια του ή να βουρτσίζη τα δόντια του ή να πλένεται πίσω από τα αυτιά του, μπορεί επίσης να μάθη να πλένεται και κάτω από την ακροβυστία του.» Αυτό, χωρίς αμφιβολία, αληθεύει για πολλά παιδιά. Αλλά, πρέπει να παραδεχθώ με λύπη μου, ότι τα παιδιά μας ποτέ δεν ήσαν πρόθυμα ή επιμελή σε κάποιο απ’ αυτά τα καθήκοντα! Και μολονότι το χειρότερο που μπορεί να περιμένη κανείς από ακατάλληλα καθαρισμένα δόντια είναι να χαλάσουν τα δόντια, στην περίπτωσι μιας ακάθαρτης ακροβυστίας περιλαμβάνονται πολύ περισσότερα.
Μελέτες που έγιναν στην Αμερική, στην Ευρώπη και στην Ασία αποκάλυψαν πολύ μεγαλύτερη αναλογία καρκίνου του πέους σε απερίτμητους άνδρες παρά σε περιτμημένους. Στην πραγματικότητα, όπως παρατηρεί ο Μ. Σ. Άιγκερ, του Ιατρικού Σώματος, «Ο καρκίνος του πέους ουσιαστικά δεν παρατηρείται ποτέ σ’ έναν άνδρα που έχει περιτμηθή σε βρεφική ηλικία.» Αυτές οι μελέτες ήσαν τόσο πειστικές ώστε ακόμη κι’ ένας δεινός εχθρός της κατά συνήθεια περιτομής στις Η.Π. παραδέχεται: «Η άσχημη σεξουαλική υγιεινή, οι ανεπαρκείς ευκολίες υγιεινής και τα αφροδίσια νοσήματα τείνουν ν’ αυξάνουν την αναλογία ουρογεννητικών ειδών καρκίνου στις εθνικές ομάδες ή πληθυσμούς που δεν κάνουν περιτομή. Σ’ αυτές τις ομάδες, λοιπόν, η περιτομή θα έπρεπε να υποδειχθή.»
Αυτός ο ίδιος γιατρός, όμως, δεν πιστεύει ότι η κατά συνήθεια περιτομή είναι απαραίτητη στις Η.Π., όπου (οι περισσότεροι άνθρωποι) απολαμβάνουν υψηλό βαθμό προσωπικής υγιεινής. Ένα άρθρο στο περιοδικό Γούμανς Ντέη αναφέρει ότι «η επαρκής υγιεινή προσφέρει σχεδόν τόση προστασία εναντίον του καρκίνου του πέους όση και η περιτομή.»
Ωστόσο, ο καρκίνος του τραχήλου, το τρίτο πιο κοινό θανατηφόρο είδος καρκίνου μεταξύ των Αμερικανίδων, είναι ουσιαστικά άγνωστος μεταξύ των Ιουδαίων γυναικών. Πολλές αυθεντίες φρονούν ότι ένας παράγων που συμβάλλει σ’ αυτό είναι το γεγονός ότι οι Ιουδαίοι περιτέμνονται.
Μια μελέτη που έγινε στη Γιουγκοσλαβία αντιπαρέβαλε τους περιτμημένους χειραφετημένους Μουσουλμάνους με τους απερίτμητους μη Μουσουλμάνους. Διαπιστώθηκε ότι ο αριθμός προκακοήθων τραχηλικών παθήσεων ήταν διπλάσιος στις γυναίκες των απεριτμήτων μη Μουσουλμάνων παρά στις γυναίκες των περιτμημένων χειραφετημένων Μουσουλμάνων (11 στις 1.000 στην πρώτη περίπτωσι, 5,5 στις 1.000 στην τελευταία). Αξίζει να σημειωθή ότι βρήκαν πως μεταξύ των Ορθοδόξων Μουσουλμάνων (που κάνουν περιτομή στην εφηβική ηλικία μαζί με άλλες μορφές σεξουαλικής υγιεινής) η αναλογία αυτής της ασθένειας ήταν μηδέν.
Αλλά μήπως η περιτομή είναι σκληρή; Κατά την κρίσι μας, η προστασία που προσφέρει η περιτομή αποζημιώνει με το παραπάνω τον στιγμιαίο πόνο. Θυμηθήκαμε ότι, σε πολλές από τις καλύτερες επενδύσεις της ζωής, «κάλλιον το τέλος του πράγματος παρά την αρχήν αυτού.» (Εκκλ. 7:8) Δεν φοβόμασταν μήπως προκαλέσωμε τραυματισμένες προσωπικότητες στους γιους μας, επειδή δεν ξεχνούσαμε τις πολλές επιθυμητές προσωπικότητες μεταξύ των τάξεων των ανθρώπων που είχαν περιτμηθή.
Ήταν ΔΙΚΗ ΜΑΣ Απόφασις
Καταλαβαίνομε ότι δεν συμφωνούν όλοι οι γονείς με την απόφασί μας. Είτε συμφωνούν οι γονείς με την περιτομή είτε όχι, οι άλλοι πρέπει να σέβωνται την απόφασί τους. Ιδιαίτερα αν πρόκειται για Χριστιανούς, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι, ότι δεν πήραν χωρίς να σκεφθούν σοβαρά αυτή την απόφασι που σχετίζεται με τα παιδιά τους. Ένας Χριστιανός πατέρας έδωσε τις εξής εξηγήσεις για την απόφασί του: «Ο Γαβριήλ γεννήθηκε πρόωρα και θεωρήσαμε καλό να μην προσθέσωμε στις δυσκολίες του το τραύμα της περιτομής. Ασφαλώς, οι υπενθυμίσεις του Ιεχωβά μάς ενημέρωσαν για τη σπουδαιότητα της καθαριότητας των γεννητικών οργάνων· έτσι, τον διδάξαμε προσεκτικά σχετικά μ’ αυτό.»
Άλλοι γονείς μπορεί να φρονούν ότι δεν μπορούν να πληρώσουν τα έξοδα της επεμβάσεως, ή ότι δεν θα μπορούσε ίσως να γίνη κατάλληλα η επέμβασις. Τελικά, μερικοί μπορεί να ισχυρίζονται ότι αν ο Ιεχωβά θεωρούσε την περιτομή απαραίτητη, δεν θα είχε σταματήσει την εφαρμογή αυτής της αρχαίας διαταγής.
Αυτό, λοιπόν, φέρνει τη συζήτησί μας στο πλήρες τέλος της, αφήνοντας την απόφασι εκεί ακριβώς που ανήκει, σ’ εσάς, τους γονείς.—Από συνεργάτη.