Οι Ιεραπόστολοι Απέκτησαν Ενόρασι για Προκείμενες Δυσκολίες
«ΞΕΡΟΜΕ πού πηγαίνομε, τι συνθήκες πρόκειται να συναντήσωμε, και είμαστε έτοιμοι να προχωρήσωμε!» διαβεβαίωσε ο Μαρκ Άλμπερς. Μ’ αυτά τα λόγια, εξέφρασε την προθυμία των συνιεραποστόλων του της 66ης σειράς της Βιβλικής Σχολής της Σκοπιάς Γαλαάδ όταν δέχθηκαν τον διορισμό τους σε 11 χώρες.
Οι προκλήσεις που θ’ αντιμετωπίσουν δεν θα είναι εύκολες. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς θα συναντήσουν νέες γλώσσες, νέους κανόνες ζωής και παράξενες συνήθειες. Ασφαλώς εχρειάζοντο ωφέλιμες συμβουλές, οι οποίες θα τους βοηθήσουν ν’ αντιμετωπίσουν αυτές τις μεγάλες αλλαγές.
Καθώς εκτυλίσσετο το πρόγραμμα της αποφοιτήσεως (11 Μαρτίου 1979), το πλήθος των 1.952 παρόντων άρχισε να κατανοή ότι οι συμβουλές που εδίδοντο θα ωφελούσαν πολύ κι αυτούς, επίσης—όχι μόνο τους 26 αποφοίτους. Ένας ομιλητής, ο Β. Γουάισγκαρβερ, είπε: «Σ’ αυτό το σύστημα, συχνά ενοχλούμεθα από διάφορα προβλήματα. Υπάρχουν απογοητεύσεις και άλλα εμπόδια που μπορεί ν’ αποτελούν μια πραγματική δοκιμασία. Μερικές φορές αντιμετωπίζομε δυσάρεστες καταστάσεις, οι οποίες επηρεάζουν τη ζωή μας, καταστάσεις που εμείς απλώς δεν μπορούμε ν’ αλλάξωμε.»
Τι χρειαζόμεθα για ν’ αντιμετωπίσωμε αυτές τις αμετάβλητες καταστάσεις; Ο ομιλητής απάντησε, «Υπομονή!» Έστρεψε την προσοχή στο εδάφιο Ιακώβου 5:7, το οποίο μιλεί για την υπομονή που πρέπει να έχη ένας γεωργός. «Εκτός από το φύτευμα και την καλλιέργεια, τι μπορεί να κάνη ο γεωργός;» ρώτησε ο Γουάισγκαρβερ. «Θα μπορούσε ν’ ανησυχή υπερβολικά, ή να κραυγάζη και να φωνάζη. Αλλά το μόνο που θα κατώρθωνε με όλα αυτά θα ήταν να χάση δύναμι, υγεία, χαρά και, ασφαλώς, δεν θα παρήγετο ούτε μια σταγόνα βροχής!»
Ποιο είναι, λοιπόν, το «μυστικό» για να παραμείνη κανείς ήρεμος κάτω από τέτοιες αντιξοότητες και διάφορες καταστάσεις; Απαντώντας, ένας άλλος ομιλητής, ο Ρ. Ρέινς, έστρεψε την προσοχή στα λόγια ενός παλαιού ιεραποστόλου, του αποστόλου Παύλου, στα εδάφια Φιλιππησίους 4:12, 13. «Ποιο ήταν το ‘μυστικό’ που έμαθε ο Παύλος;» ρώτησε ο Ρέινς. «Το ν’ αποδέχεται και να προσαρμόζεται στις περιστάσεις που υπάρχουν και συγχρόνως, να εμπιστεύεται στον Ιεχωβά για την ενίσχυσι που χρειάζεται για να συνεχίση.»
Μ’ ένα πρακτικό τρόπο, ο Ρέινς έδειξε ότι χρειάζεται κανείς προθυμία προσαρμογής στη συμπεριφορά του με τις διάφορες προσωπικότητες που υπάρχουν μέσα στη Χριστιανική εκκλησία. Διάβασε μια επιστολή από κάποιον που είχε μάθει το «μυστικό.» Η επιστολή έλεγε: «Στον ιεραποστολικό μας οίκο υπάρχει ένα θαυμάσιο πνεύμα συνεργασίας. Ο ένας αφήνει τον άλλον να είναι ο πραγματικός του εαυτός και, ωστόσο, ο καθένας είναι πολύ εξυπηρετικός.» Επομένως, θα μπορούσε ν’ αποφευχθή κάθε σύγκρουσις με κάποια προσωπικότητα που μοιάζει με εμπόδιο, όταν έρχεται στο νου το «μυστικό.»
Στη συνέχεια του προγράμματος, ο Ντ. Όλσον συμβούλευσε τους σπουδαστές σχετικά με την ανάγκη να συμβάλλουν μάλλον και όχι ν’ ανταγωνίζονται, παρά το γεγονός ότι ζούμε σ’ ένα κόσμο που πολλοί πιστεύουν ότι ‘η νίκη είναι το μόνο πράγμα.’ Όλοι τον άκουγαν προσεκτικά καθώς τόνιζε πόσο βαθειά ριζωμένος ανταγωνισμός μπορεί να δημιουργηθή, ακόμη και μεταξύ μερικών Χριστιανών. Εν τούτοις, αν υιοθετήσωμε την τάσι να είμαστε γενναιόδωροι ή να συμβάλλουμε, άσχετα με το πόσα λίγα έχομε να προσφέρωμε, μπορούμε ν’ αποφύγωμε την παγίδα να ενεργούμε από ‘αντιζηλία ή κενοδοξία.’—Φιλιππ. 2:3.
Ο 85 ετών πρόεδρος της σχολής, Φ. Γ. Φραντς, μίλησε γύρω από το περίεργο θέμα, «Τι Επακολουθεί στην Παγκόσμια Σκηνή αν την Δούμε από Κάποια Άλλη Γωνιά Οράσεως;» Μίλησε για την εκπλήρωσι των πληγών της Αποκαλύψεως, που αναφέρονται στα κεφάλαια 15 και 16. Αυτές οι πληγές αντιπροσώπευαν αγγέλματα που έμοιαζαν με πληγές, και άρχισαν να ‘εκχέωνται’ από τον λαό του Θεού το 1922. Ο Φραντς έδειξε την αντιστοιχία αυτών των συγχρόνων διακηρύξεων με τις επτά τελευταίες πληγές που έπληξαν τη γη της αρχαίας Αιγύπτου. (Έξοδ. 8:20-11:10) Μετά την τελευταία πληγή, οι Ισραηλίτες βγήκαν από την Αίγυπτο, μόνο για να διαπιστώσουν ότι ‘είχαν ν’ αντιμετωπίσουν το τείχος’ της Ερυθράς Θαλάσσης. Εν τούτοις, ο Θεός τούς απελευθέρωσε απ’ αυτό το φαινομενικά ανυπέρβλητο εμπόδιο.
Ο Φραντς προειδοποίησε ότι θα μπορούσαμε κάλλιστα να βρεθούμε σε μια κατάστασι που να μοιάζη μ’ ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο, όπως εκείνο που αντιμετώπισαν οι απελευθερωθέντες Ισραηλίτες στην Ερυθρά θάλασσα. Αν συμβή αυτό, πρέπει να θυμηθούμε τα λόγια του Θεού στον Μωυσή: «Τι βοάς προς εμέ; ειπέ προς τους υιούς Ισραήλ να κινήσωσι.» (Έξοδ. 14:15) «Αυτό, λοιπόν πρέπει να θυμάσθε,» συνέχισε ο Φραντς. «Όταν βρεθήτε σε μια φαινομενικά ανυπέρβλητη κατάστασι, πρέπει να εξακολουθήσετε να προχωρήτε κάτω από την καθοδηγία του Μεγαλύτερου Μωυσέως, του Κυρίου Ιησού Χριστού.»
Ένα μουσικό πρόγραμμα που παρουσίασαν οι σπουδαστές, με τον τίτλο «Η Χρήσις του Δώρου της Μουσικής που Χάρισε ο Ιεχωβά,» προσέφερε ευχάριστη αναψυχή. Εξέτασε το θέμα της μουσικής που βρίσκεται στη Γραφή από τον καιρό του Ιουβάλ, του ‘πατρός πάντων των παιζόντων κιθάρα και αυλόν,’ μέχρι το ψάλσιμο της νέας ωδής από μια μεγάλη ουράνια χορωδία, όπως περιγράφεται στην Αποκάλυψι.—Γέν. 4:21· Αποκάλ. 14:3.
Σκοπός του Βιβλικού δράματος που παρουσίασαν οι απόφοιτοι, με τίτλο «Μεταμορφώνεσθε δια της Ανακαινίσεως του Νοός σας,» ήταν να βοηθήση όλους να κατανοήσουν πώς να παρεμποδίζουν την ανάπτυξι ηθικών εμποδίων. Το δράμα εξέθετε τις ύπουλες ηθικές παγίδες που υπάρχουν σήμερα, ανασκοπώντας προσεκτικά την κατάστασι που επικρατούσε μεταξύ των Ισραηλιτών στις πεδιάδες Μωάβ λίγο πριν εισέλθουν στη Γη της Επαγγελίας. Ένα δεύτερο δράμα περιέγραφε καταστάσεις στη διάρκεια της ζωής του Δαβίδ, που έδειχναν την ανάγκη για ολοκάρδια πιστότητα. Το σημείο που τόνιζε το θέμα του, «Ο Ιεχωβά θα Φυλάξη την Οδό των Πιστών του,» ήταν θαυμάσιο.
Αυτή η μέρα της αποφοιτήσεως—11 Μαρτίου 1979—θα μείνη πράγματι αξέχαστη, όχι μόνο για τους αποφοίτους, αλλά για όλους τους παρόντες.
[Εικόνα στη σελίδα 25]
Αποφοίτησις της Εξηκοστής Έκτης Τάξεως της Βιβλικής Σχολής της Σκοπιάς Γαλαάδ.
Στον κατωτέρω κατάλογο, οι σειρές αριθμούνται απ’ εμπρός προς τα πίσω και τα ονόματα καταγράφονται από τ’ αριστερά προς τα δεξιά.
(1) A. Del Carlo, E. Lahker, B. Albers, A. Todaro, G. Peay. (2) R. Del Carlo, K. Lahker, V. Scott, D. Rochfort, K. Aaro. (3) D. Todaro, V. Taylor, D. Geringer, L. Graves, W. Geringer. (4) R. Peay, M. Albers, D. Cole, J. Cole, M. Molina. (5) F. Graves, G. Scott, D. Taylor, M. Rochfort, H. Fritz, T. Munz.