Η Βραζιλία Προτιμά το Διαζύγιο
Από τον ανταποκριτή του «Ξύπνα!» στη Βραζιλία
ΣΤΙΣ 26 Δεκεμβρίου 1977, ο Νόμος υπ’ αριθμ. 6515 έκανε τη Βραζιλία να εγκαταλείψη τη φθίνουσα ομάδα εθνών που δεν επιτρέπουν το διαζύγιο σε καμμιά περίπτωσι. Η Σύγκλητος είχε ήδη εγκρίνει κάποια συνταγματική τροποποίησι. Αλλά τώρα ήλθε η χαρούμενη στιγμή για τους ντιβορσίστας, εκείνους που τίθενται υπέρ του διαζυγίου. Από την άλλη πλευρά, όμως, ήταν στιγμή ήττας για τους αντιντιβορσίστας, αυτούς που αντιτίθενται στο διαζύγιο.
Αλλά γιατί μερικοί αντιτίθεντο στο διαζύγιο; Επίσης, ποια είναι η άποψις της Αγίας Γραφής για το θέμα αυτό; Εξετάστε τις επόμενες απαντήσεις.
Αντιρρήσεις για το Διαζύγιο
Ο Κήρυκας της Βραζιλίας κατονομάζει τους ηγέτας αυτής της εναντιώσεως, λέγοντας ότι η Βραζιλία είναι «η μεγαλύτερη κατά τρόπον επικρατέστερον Καθολική χώρα στον κόσμο,» και αναφέρει: «Η εκκλησιαστική εναντίωσις υπήρξε πολύ έντονη. Ο Ντομ Ίβο Λορσάιτερ, υπεύθυνος του Συνδέσμου Επισκόπων της Βραζιλίας, . . . είπε ότι η εκκλησία θα εξακολουθούσε να εναντιώνεται στο διαζύγιο.»
Δεν απορεί λοιπόν κανείς που οι λιτανείες του Σώματος του Χριστού που έλαβαν χώρα το 1977 στη Βραζιλία απεδείχθησαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά του νόμου περί διαζυγίου! Στο Μπέλο Οριζόντε 100.000 περίπου άτομα συγκεντρώθηκαν σε ένα πελώριο γήπεδο ποδοσφαίρου. Δεκαπέντε χιλιάδες συγκεντρώθηκαν στο Κουριτίμπα, και 10.000 περίπου στο Ρίο Ιανέιρο. Αλλά, έχοντας υπ’ όψιν ότι αυτές οι πόλεις είναι γεμάτες από εκατομμύρια κατ’ όνομα Καθολικούς, οι μεγάλες συγκεντρώσεις αποτελούσαν ένδειξι αποτυχίας. Ένα δημοφιλές περιοδικό ανακεφαλαίωσε την εκστρατεία, αναφέροντας ότι «η Εκκλησία έρριξε ολόκληρο το βάρος της και την υπόληψί της κατά του διαζυγίου . . . και έχασε.»
Επίσης, ο τύπος τόνισε μερικά από τα λάθη που υπήρχαν στα επιχειρήματα κατά του διαζυγίου. Ένα κύριο άρθρο στην εφημερίδα ο Εστάνδο ντε Σ. Πάουλο έλεγε: «Μολονότι λυπούμεθα ειλικρινά για τη διάσπασι του οικογενειακού θεσμού, πιστεύομε ότι το κοσμικό Κράτος που κυβερνά μια από πνευματική άποψι πολυαρχική κοινωνία όπως είναι η Βραζιλία, δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλη . . . σε όλους τους πολίτες, ακόμη και στους μη Καθολικούς, στους αγνωστικιστάς, στους αθεϊστάς, στους Διαμαρτυρομένους και σ’ εκείνους που δεν λαμβάνουν ενεργό μέρος στον Καθολικισμό, ένα συζυγικό νόμο μιας μόνο θρησκείας.» Αυτή η εφημερίδα, αναφερόμενη στην κατάστασι που επικρατούσε προ της νομιμοποιήσεως του διαζυγίου, απεκάλεσε τους «πολλαπλούς και φαρισαϊκούς τύπους διαζυγίου μεταξύ μας, ως μια πηγή κοινωνικού χάους.» Προηγουμένως, συνηθίζετο τα νυμφευμένα ζεύγη να χωρίζουν, συχνά χωρίς να παίρνουν κάποιο νομικό διαζευκτήριο, και να ζουν με άλλους συντρόφους, δημιουργώντας έτσι, στην πραγματικότητα, δύο οικογένειες χωρίς καμμιά νομική αναγνώρισι. Αλλά τι συνέβη με τις αντιρρήσεις που ήγειρε η Καθολική Εκκλησία;
Η Εθνική Συνδιάσκεψις των Βραζιλιανών Επισκόπων παρουσίασε τη δήλωσι ότι «εκείνος που υπερασπίζεται ή παίρνει διαζύγιο θέτει τον εαυτό του ενάντια στο θείο προσανατολισμό και κόβει την επικοινωνία του με την [Καθολική] Εκκλησία.» Τα λόγια αυτά εσχετίζοντο με τα λόγια του Ιησού Χριστού: «Εκείνο λοιπόν το οποίον ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος ας μη χωρίζη.» (Ματθ. 19:6) Επομένως, οι εκκλησιαστικοί ηγέτες αντιστάθηκαν στη διάσπασι του γαμήλιου δεσμού, ενώ έκλεισαν τα μάτια τους στην πολύ διαδεδομένη παλλακεία και ανηθικότητα. Αλλ’ ο Ιησούς εννοούσε ότι όλες οι μορφές διαζυγίου είναι, ακατάλληλες;
Η Αγία Γραφή, ο Γάμος και το Διαζύγιο
Ας σημειωθή ότι η Αγία Γραφή δεν συνιστά το διαζύγιο για οποιαδήποτε αιτία. Ο Θεός δημιούργησε τον άνδρα και τη γυναίκα για να απολαμβάνη ο ένας τη συντροφιά του άλλου απεριόριστα, χωρίς καμμιά πρόβλεψι για διαζύγιο. «Δια τούτο θέλει αφήσει ο άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα αυτού, και θέλει προσκολληθή εις την γυναίκαν αυτού· και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκα μίαν.» (Γέν. 2:24) Όταν ο αμαρτωλός άνθρωπος έχασε τη θέσι του ως υιού του Θεού και εξεδιώχθη από τον Κήπο της Εδέμ, άρχισε να δημιουργή δικούς του νόμους και παραδόσεις. Ο Μωσαϊκός νόμος ανεγνώριζε την ύπαρξι πατριαρχικών γαμήλιων συνηθειών, αλλά ώριζε κανόνες για τον έγγαμο βίο και το διαζύγιο. Παρ’ όλα αυτά, ο προφήτης Μαλαχίας παρουσίασε την άποψι του Θεού ως εξής: «Μισεί τον αποβάλλοντα αυτήν (την σύζυγό του).» (Μαλ. 2:16) Κατόπιν, ο Ιησούς Χριστός τόνισε πάλι την εγκυρότητα της αρχικής γαμήλιου διευθετήσεως, όπως αναγράφεται στην αφήγησι του Ματθαίου στα εδάφια Ματθαίος 19:3-9.
Σύμφωνα με τη Νέα Αμερικανική Βίβλο (σε μια παρόμοια απόδοσι με εκείνη των άλλων Καθολικών μεταφράσεων), διαβάζομε το εδάφιο Ματθαίος 19:9 ως εξής: «Σας λέγω δε ότι όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού (η αισχρή διαγωγή είναι μια περίπτωσις χωρισμού) και νυμφευθή άλλη διαπράττει μοιχεία, και όστις νυμφευθή γυναίκα κεχωρισμένη, διαπράττει μοιχεία.» Μια υποσημείωσις εξηγεί τις λέξεις που βρίσκονται μέσα στην παρένθεσι, λέγοντας: «Στην κυριολεξία ‘εκτός δια πορνείαν,’ π.χ., ανηθικότητα, πορνεία, ακόμη και αιμομιξία.» Αλλά ο θεολόγος ιερεύς Αλσίντες Πίντο ντα Σίλβα επανέλαβε τη συνήθη Ρωμαιοκαθολική ερμηνεία, λέγοντας: «Αν ένα κορίτσι μετά τη συμφωνία γάμου, και προτού έλθη σ’ επαφή με τον σύζυγό της, έχη παράνομες σχέσεις με κάποιον, τότε μπορεί να εκδιωχθή χωρίς να υπάρχη περίπτωσι μοιχείας.»
Φυσικά, ο Ιησούς δεν είπε ότι αυτή ήταν η μόνη κατάστασις που θα υπήρχε· ούτε τα συμφραζόμενα υπονοούν κάτι τέτοιο. Οι Ιουδαίοι επέτρεπαν το διαζύγιο και την εκδίωξι ενός γαμηλίου συντρόφου για οποιονδήποτε λόγο. Ωστόσο, ο Ιησούς δήλωσε ότι ‘μόνο για λόγους πορνείας’ θα μπορούσε να γίνη αυτό αποδεκτό ενώπιον του Θεού, ο οποίος θέσπισε το γάμο. Έτσι, τι σημαίνει πορνεία; Περιλαμβάνει όλες τις μορφές παρανόμων σεξουαλικών σχέσεων, διαστροφής και ακολάστων πράξεων. Το ρήμα πορνεία σημαίνει, «προσφέρω τον εαυτό μου σε παράνομες σεξουαλικές σχέσεις.»
Ο Ιησούς ήταν κατά της μοιχείας και κάθε άλλης μορφής παρανόμων σχέσεων. (Ματθ. 5:27-32· 15:19, 20) Αλλ’ αν ένας γαμήλιος σύντροφος διαπράξη μια χονδροειδή σεξουαλική αμαρτία κατά του άλλου, ο γαμήλιος δεσμός θα μπορούσε να διαλυθή λόγω του ότι επήλθε νόθευσις στην ένωσι της ‘μίας σαρκός.’ Επομένως, η συζυγική απιστία θα μπορούσε να προκαλέση τη διάλυσι της γαμηλίου υποσχέσεως, ενώσεως και συμφωνίας. Γι’ αυτή την αιτία, ο αθώος και ο ένοχος είναι ελεύθεροι να λάβουν διαζύγιο και να πανδρευτούν πάλι. Φυσικά, εκείνος ή εκείνη πιθανόν να θέλουν να συγχωρήσουν το ένοχο μέλος και να διατηρήσουν τον γαμήλιο δεσμό. Αυτό είναι δικό του ή δικό της προνόμιο.
Ο Νέος Νόμος Περί Διαζυγίου της Βραζιλίας
Ωστόσο, καμμιά απ’ αυτές τις Γραφικές σκέψεις δεν υπεκίνησε τους Βραζιλιάνους νομοθέτες να ψηφίσουν τον καινούργιο νόμο τους περί διαζυγίου. Στην πραγματικότητα, από την εγκαθίδρυσι της δημοκρατίας, το 1889, η Βραζιλία αναγνωρίζει μόνο τον πολιτικό γάμο. Παρ’ όλα αυτά, επί πολλά χρόνια, η δυνατή επιρροή της Καθολικής Εκκλησία παρεμπόδιζε τη δημιουργία του νόμου περί διαζυγίου. Φιλελεύθεροι άνθρωποι, όπως ο ντιβορσίστας (υπέρ του διαζυγίου) ηγέτης και Γερουσιαστής Νέλσον Καρνέιρο, δαπάνησε 20 και πλέον χρόνια αγωνιζόμενος για το νέο νόμο. Πώς εφαρμόζεται αυτός ο νόμος;
Ο νομικός χωρισμός, είτε με κοινή συναίνεσι ή με αντιδικία, είναι απαραίτητος για την έκδοσι διαζυγίου. Μια αίτησις για διαζύγιο πρέπει να συμπληρωθή τρία χρόνια μετά τον νομικό χωρισμό. Το διαζύγιο θα εκδοθή σε διάστημα 10 ημερών, αν δεν υπάρχουν αμφιβολίες. Για περιπτώσεις που εκκρεμούσαν όταν θεσπίσθηκε ο νόμος, το διαζύγιο μπορεί να εκδοθή αν το ζεύγος αποδείξη ότι έχει χωρίσει ‘ντε φάκτο’ (στην πραγματικότητα) για πέντε τουλάχιστον χρόνια. Από την άλλη πλευρά, νόμιμος χωρισμός παρέχεται μόνο σ’ εκείνους που είναι νυμφευμένοι πάνω από δύο έτη. Επί πλέον, διαζύγιο εκδίδεται μόνο μια φορά. Επειδή το άρθρο του νόμου που καλύπτει το τελευταίο σημείο είναι, αμφίβολο και, όπως μερικοί λέγουν, αντισυνταγματικό, αμφισβητείται.
Η Χριστιανική Θέσις
Χωρίς αμφιβολία, αυτός ο νέος νόμος περί διαζυγίου στη Βραζιλία θα βοηθήση τα άτομα που ενδιαφέρονται να ζουν σύμφωνα με τις αρχές του Θεού όπως εκτίθενται στην Αγία Γραφή. Θα μπορέσουν να νομιμοποιήσουν τις συζυγικές τους υποθέσεις ενώπιον Θεού και «Καίσαρος,» ή των κυβερνητικών αρχών. (Ματθ. 22:21) Θα δώση επίσης άδεια σ’ εκείνους, των οποίων οι σύντροφοι γίνονται άπιστοι, να πάρουν διαζύγιο και να νυμφευθούν πάλι μ’ έναν έντιμο τρόπο, αν το επιθυμούν. Όπως ήδη ετονίσθη, η συζυγική απιστία είναι η μόνη Γραφική βάσις για μια τέτοια πράξι.—Ματθ. 5:32· 19:9
Ωστόσο, η Γραφή, αντί να ενθαρρύνη το διαζύγιο και τη διάλυσι σπιτιών και οικογενειών, είναι το μόνο βιβλίο στη γη που δείχνει λεπτομερώς πώς μπορεί κανείς να αποφύγη τέτοιες ακρότητες. Δίδει σοφές συμβουλές και σαφείς κατευθύνσεις σ’ εκείνους που επιθυμούν να νυμφευθούν, να κρατήσουν τον γάμο τους έντιμο και να τον κάνουν επιτυχή. (Εφεσ. 5:21-33) Η Αγία Γραφή, λοιπόν, είναι ο μόνος αξιόπιστος οδηγός γι’ αληθινή συζυγική αρμονία και ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή.