Κερδίζουν τη Μάχη Κατά του Καρκίνου των Μαστών;
Από τον ανταποκριτή του «Ξύπνα!» στη Βραζιλία
ΙΣΩΣ να είσθε μια από τις πολλές γυναίκες που κάνουν αυτή τη βασανιστική ερώτησι, σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Θα υπάρξη σύντομα καταφατική απάντησις; Τι συμπεράσματα προέκυψαν από το Τέταρτο Μαστολογικό Συνέδριο στην Καμπίνας της Βραζιλίας;
Τον Φεβρουάριο του 1977, συναντήθηκαν εκεί 500 περίπου μαστολόγοι για ν’ ανταλλάξουν τις διαπιστώσεις τους στον τομέα της μαστολογίας, του κλάδου της ιατρικής που ασχολείται με το στήθος και τις παθήσεις του. Το πρόγραμμα συνεκεντρώνετο κυρίως γύρω από τον καρκίνο του στήθους, τη διάγνωσί του, πρόληψι και τη θεραπεία του. Σας προσκαλούμε να εξετάσετε μερικά από τα κύρια σημεία.
Συχνότης και Αιτία
Ο καρκίνος του στήθους έχει γίνει μια πληγή της εποχής μας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο, έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας, αφού αναφέρονται 90.000 περιπτώσεις ετησίως. Είναι λυπηρό να πούμε ότι η ασθένεια προσβάλλει μια σε κάθε 13 Αμερικανίδες. Μολονότι υπάρχει πιθανότης θεραπείας, αν διαπιστωθή εγκαίρως, ο καρκίνος του στήθους είναι τώρα πρώτος σε θανάτους από καρκίνο μεταξύ των γυναικών στις Ηνωμένες Πολιτείες, φονεύοντας 26 σε κάθε 100.000. Άλλες χώρες, όπως η Αγγλία και η Γαλλία, δεν βρίσκονται σε καλύτερη κατάστασι. Πράγματι, περίπου 4 τοις εκατό των ενηλίκων γυναικών του Δυτικού κόσμου προσβάλλονται από καρκίνο του στήθους. Μόνο στη Λατινική Αμερική, οι γυναίκες προσβάλλονται περισσότερο από καρκίνο της μήτρας και του δέρματος, ενώ ο καρκίνος του στήθους έρχεται σε τρίτη θέσι, με 10 θανάτους στις 100.000. Για λόγους που είναι ακόμη άγνωστοι, οι γυναίκες της Ανατολής είναι πιο ανθεκτικές στον καρκίνο του στήθους.
Παρά την έλλειψι πλήρων στοιχείων παγκοσμίως, στο Συνέδριο ανεφέρθηκε ότι η θνησιμότης λόγω καρκίνου του στήθους έχει παραμείνει η ίδια, εδώ και 40 χρόνια. Οι γυναίκες της μέσης ηλικίας υποκύπτουν πιο συχνά, και υπάρχει μια πολύ κρίσιμη ηλικία μεταξύ 40 και 65 ετών, όπου ο κίνδυνος μεγαλώνει με την ηλικία. Επίσης, οι γυναίκες των λεγομένων ανεπτυγμένων χωρών, είναι πιο επιρρεπείς στον καρκίνο του στήθους από εκείνες που ζουν σε λιγώτερο ανεπτυγμένες χώρες. Ως εκ τούτου, μερικοί γιατροί πιστεύουν ότι υπάρχει κάποια σχέσις ανάμεσα στον καρκίνο του στήθους και στο βαθμό αναπτύξεως μιας κοινωνίας. Άλλοι θεωρούν ως πιθανές αιτίες, τα λιγώτερα παιδιά, τις τεχνητές τροφές, τη μεγαλύτερη κατανάλωσι λιπαρών τροφών—όλα χαρακτηριστικά της ζωής στις ανεπτυγμένες χώρες.
Όποιες κι αν είναι οι πραγματικές αιτίες, ο καρκίνος του στήθους αρχίζει σαν ένας μικρός, ανώδυνος όγκος. Αυτός ο όγκος μεγαλώνει και μπορεί να απλωθή στα λεμφοζίδια της μασχάλης και μερικές φορές στα λεμφοζίδια του σημείου όπου ενώνονται τα πλευρά με το στέρνο. Αν σταματήση σ’ αυτά τα οζίδια, είναι δυνατόν να χειρουργηθή και να θεραπευθή.
Έγκαιρη Διάγνωσις—Ο Ασφαλέστερος Τρόπος Καταπολεμήσεως του Καρκίνου του Στήθους
Οι γιατροί που πήραν μέρος στο Συνέδριο τόνισαν ομόφωνα ότι το κλειδί για τη θεραπεία του καρκίνου του στήθους βρίσκεται στην έγκαιρη διαπίστωσί του. Ύστερα από προκαταρκτική βιοψία, είναι δυνατή η αφαίρεσις με χειρουργική επέμβασι. Όσο μικρότερος είναι ο όγκος όταν διαπιστωθή, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότης θεραπείας, η οποία μπορεί να φθάση μέχρι 95 τοις εκατό. Γι’ αυτό τον λόγο, οι χώρες στις οποίες ο καρκίνος του στήθους είναι ο υπ’ αριθμόν ένα φονεύς, κάνουν εντατικές προσπάθειες να βοηθήσουν τις γυναίκες να αποκαλύπτουν τον καρκίνο, όταν είναι ακόμη μικρός. Κατατοπιστικές εκστρατείες αφυπνίζουν τις γυναίκες, τις μαθαίνουν πώς να κάνουν αυτοεξέτασι και συνιστούν περιοδικές ιατρικές εξετάσεις.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι ίδιες οι γυναίκες αποκαλύπτουν το 90 τοις εκατό των όγκων με το να ψηλαφούν το στήθος. Αλλά εκτός απ’ αυτή την απλή μέθοδο, υπάρχουν και σύγχρονες ιατρικές μέθοδοι διαγνώσεως. Τι πρέπει λοιπόν να κάνετε, αν ανακαλύψετε έναν όγκο;
Κατ’ αρχήν, ένα εσφαλμένο αίσθημα ντροπής ή φόβου θα μπορούσε να βάλη τη ζωή σας σε μεγάλο κίνδυνο. Μη ξεχνάτε ότι ένας όγκος μπορεί να είναι και να μην είναι κακοήθης. Πράγματι, λέγεται ότι οι περισσότεροι όγκοι είναι ακίνδυνοι. Ωστόσο, συμβουλευθήτε αμέσως το γιατρό. Ποτέ μην ξεχνάτε ότι αν είναι καρκίνος, η ελπίδα επιτυχούς θεραπείας είναι μεγαλύτερη, αν η ασθένεια διαγνωσθή σε πρώιμο στάδιο και αφαιρεθή χειρουργικώς ο όγκος. Λέγεται ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, η απομάκρυνσις των καρκινικών όγκων παρατείνει τη ζωή του ατόμου. Αν δεν εμφανισθή νέος καρκίνος ύστερα από μερικά χρόνια σημαίνει ότι επετεύχθη το στάδιο «μη μεταστάσεως.» Εξ άλλου, ο κακοήθης όγκος μπορεί να διπλασιασθή σε μέγεθος, κάθε 55 ως 110 μέρες, ακόμη και μέσα σε 22 μέρες. Έτσι, ποιες μέθοδοι εγκαίρου διαγνώσεως υπάρχουν στη διάθεσί σας; Τα όσα ακολουθούν συζητήθηκαν στο Μαστολογικό Συνέδριο.
Μέθοδοι Εγκαίρου Διαγνώσεως
Ο επιθηλιακός ιστός του στήθους περνά διάφορα στάδια ώσπου ν’ αναπτύξη υποκλινικό καρκίνο, δηλαδή, το είδος εκείνο που δεν ανακαλύπτεται με τις συνηθισμένες κλινικές εξετάσεις, και, κατόπιν, κλινικώς διαγνώσιμο καρκίνο. Συνεπώς, θα ήταν πολύ πιο επιθυμητή η διάγνωσις πριν φθάση στο στάδιο που μπορεί να παρατηρηθή με ψηλάφισι. Τα σύγχρονα μέσα το καθιστούν αυτό δυνατό.
Μαστογραφία. Είναι η συνήθης ακτινογραφία με τη χρήσι ειδικού φιλμ και μιας συσκευής που προσαρμόζεται στο στήθος. Αλλά τι θα λεχθή για τις πρόσφατες πληροφορίες του τύπου, ότι η ακτινοβολία της μαστογραφίας μπορεί, αυτή καθ’ εαυτή, να προκαλέση καρκίνο;
Ο Δρ Φίλιπ Στραξ από τις Ηνωμένες Πολιτείες τόνισε στο Συνέδριο ότι οι περισσότερες απ’ αυτές τις διαπιστώσεις βασίζοντο σε γυναίκες οι οποίες είχαν υποστή προηγουμένως κάποια θεραπεία με ακτινοβολία για άλλες ασθένειες. Συγχρόνως, υπεγράμμισε την αποτελεσματικότητα των νέων μηχανημάτων μαστογραφιών χαμηλής δόσεως, τα οποία εκπέμπουν λιγότερο από ένα ραντ σε κάθε μέσο μαστόγραμμον. Ο πρώην πρόεδρος της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρίας, Δρ Μπέντζαμιν Φ. Μπερντ, ο Νεώτερος, συνηγορεί υπέρ αυτής της απόψεως, λέγοντας: «Δεν υπάρχουν οριστικά στοιχεία για τα αποτελέσματα από τέτοιες χαμηλές δόσεις ακτινοβολίας . . . Κι ακόμη περισσότερο ο κίνδυνος δεν μπορεί να συγκριθή με την ωφέλεια. Τα αποτελέσματα της μαστογραφίας στην πρώιμη διάγνωσι όγκων του στήθους, που επιδέχονται θεραπεία, είναι αναμφισβήτητα.»
Υπάρχει συνεπώς η άποψις ότι η ετήσια διάγνωσις με μαστογραφία χαμηλής ακτινοβολίας, για τις γυναίκες που βρίσκονται στην επικίνδυνη ηλικία, ή για τις γυναίκες με συμπτώματα καρκίνου, ή για κείνες οι οποίες έχουν οικογενειακό ιστορικό καρκίνου, δεν προκαλεί ανύπαρκτο καρκίνο. Αντιθέτως, η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρία φοβάται ότι μερικές γυναίκες μπορεί να βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τους, με το να καθυστερούν να κάνουν ακτινογραφία, οπότε χάνονται τα πλεονεκτήματα της έγκαιρης διαγνώσεως.
Η Θερμογραφία, ερευνά την ύπαρξι όγκων μέσω υπέρυθρης ακτινοβολίας. Βασίζεται στην αρχή ότι τα καρκινώματα εκπέμπουν μεγαλύτερη θερμοκρασία από ό,τι οι φυσιολογικοί ιστοί του στήθους ή οι καλοήθεις όγκοι. Αυτή η μέθοδος έχει βελτιωθή και παράγει ένα φωτογραφικό χάρτη θερμοκρασίας του στήθους σε δύο μόλις λεπτά. Το κυριώτερο μειονέκτημα φαίνεται να είναι το υψηλό κόστος της.
Η Πλακο-θερμογραφία λειτουργεί με την τοποθέτησι πάνω στο στήθος μιας πλάκας που περιέχει υγρούς κρυστάλλους. Ο γιατρός μπορεί να κάμη τη διάγνωσι, ανάλογα με τον χρωματισμό των κρυστάλλων. Ωστόσο, μερικοί γιατροί ισχυρίζονται ότι η συνήθης μορφή θερμογραφίας είναι πιο ακριβής.
Η Ξηροραδιογραφία χρησιμοποιείται εδώ και 25 χρόνια. Είναι μια απλή ακτινογραφία, αλλά με μια πλάκα αλουμινίου επιχρισμένη με σελήνιο. Οι λεπτομέρειες του ιστού γίνονται ορατές και μπορούν να εξετασθούν με μια μόνο φωτογραφία.
Θεραπεία με Συμπάθεια
Γίνονται πειράματα με την εφαρμογή ισοτόπων και μερικές γυναίκες προτιμούν τη θεραπεία με ακτινοβολία από τη μαστεκτομή. Ωστόσο, προς το παρόν, αυτά τα μέσα υστερούν ως προς τη χειρουργική σαν θεραπεία για τον καρκίνο του στήθους. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις ψυχοκοινωνικές πλευρές του καρκίνου του στήθους, οι χειρούργοι, προσπαθούν τώρα ν’ ακολουθούν μια πιο σπλαγχνική σχέσι με τους ασθενείς τους. Σ’ αυτό περιλαμβάνεται, όχι μόνο το φάσμα του ίδιου του καρκίνου, αλλά επίσης ο φόβος του ότι θα χάσουν τη γυναικεία ελκυστικότητα. Αυτός μπορεί να είναι ένας λόγος που πολλές γυναίκες καθυστερούν—συχνά πάρα πολύ—να υποβληθούν σε εξετάσεις.
Μερικοί γιατροί υποστηρίζουν τη βελτίωσι της σχέσεως χειρούργου—ασθενούς και την ανοικτή συζήτησι για την εκλογή της μεθόδου θεραπείας. Σε μια ιδιαίτερη συνέντευξι στη διάρκεια του Συνεδρίου, ένας δημοσιογράφος της εφημερίδος Μπραζίλ Χέραλντ άκουσε την άποψι του Δρος Χένρυ Τζέννυ, ότι η βιοψία των περισσοτέρων όγκων είναι δυνατή με τοπική αναισθησία και ότι οι περισσότερες οριστικές εξετάσεις μπορούν να γίνουν μέσα σε 48 ώρες. Η εφημερίδα έγραψε: «Εκτός του ότι εκλείπει ο φόβος της γενικής αναισθησίας χωρίς να γνωρίζη η γυναίκα το αποτέλεσμα, οι περισσότερες οριστικές εξετάσεις δίνουν στη γυναίκα καιρό να συζητήση με το γιατρό της για τη μέθοδο θεραπείας, ή να ζητήση τη γνώμη και άλλων γιατρών. Αν επιθυμή την αποκατάστασι του στήθους, μπορεί να προγραμματίση την εγχείρησι με τη συνεργασία ενός πλαστικού χειρούργου για να διευρυνθή η πιθανότης μιας μετέπειτα πλαστικής θεραπείας.»
Δύο Βρεταννοί γιατροί επίσης παρουσίασαν στους συγκεντρωμένους γιατρούς απόψεις για την προσπάθεια που καταβάλλουν να δείχνουν κατανόησι. Ο Δρ. Πήτερ Μαγκουάιρ είχε έξοχα αποτελέσματα από ένα πρόγραμμα που περιελάμβανε εκπαιδευμένους νοσοκόμους—συμβούλους για τα τρία στάδια της θεραπείας, το προχειρουργικό, την περίθαλψι στο νοσοκομείο και την ανάρρωσι στο σπίτι. Οι αγχώδεις αντιδράσεις μειώθηκαν σημαντικά. Ο άλλος χειρουργός, Δρ Ρίτσαρντ Χάντλεϋ, επευφημήθηκε για τη χρήσι συντηρητικής ριζικής μαστεκτομής. Αντί να αφαιρή εκτεταμένο μυϊκό ιστό, όπως στην περίπτωσι της καθιερωμένης ριζικής μαστεκτομής, αφαιρεί μόνο τον ιστό του στήθους και τα λεμφοζίδια της μασχάλης, αλλ’ αφήνει τον θωρακικό μυ ανάμεσα στο χέρι και τον ώμο κι εξασφαλίζει έτσι την αποκατάστασι της μεγίστης δυνατής λειτουργίας του μυός. Μια παρόμοια τεχνική χρησιμοποιεί και ο Βραζιλιανός χειρουργός Δρ Φερνάνδο Τζεντίλ από το Σάο Πάολο.
Μολονότι η επίδειξις συμπαθείας είναι πολύ αξιέπαινη, μια αυθεντία λέγει ότι «στον καρκίνο του στήθους η έγκαιρη και πλήρης εγχείρησις έρχεται πρώτη στην επιτυχία, τουλάχιστον απ’ όσα γνωρίζομε μέχρι σήμερα.» Συγχρόνως, ανάλογα με την εξέλιξι της ασθενείας, είναι δυνατή η ανακουφιστική θεραπεία με ακτινοβολίες που μπορεί να καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα. Υπάρχει επίσης η ορμονοθεραπεία και η χημειοθεραπεία. Αυτή η τελευταία, κάνει χρήσι τοξικών ριζών σε συνδυασμό με χημικές ουσίες. Τα καρκινικά κύτταρα απορροφούν αυτές τις ουσίες και μπορεί να φονευθούν. Η πολυχημειοθεραπεία, μια πιο πρόσφατη μέθοδος, λέγεται ότι μπορεί να προσφέρη ένα ακόμη όπλο στη σκληρή μάχη κατά του καρκίνου του στήθους.
Η Αξία του Θηλασμού
Δεν μπορεί ακόμη, να λεχθή κατηγορηματικά ότι η φυσική διατροφή των βρεφών είτε προκαλεί είτε προλαμβάνει τον καρκίνο του στήθους, αλλά υπάρχουν αποδείξεις ότι η συχνότης του καρκίνου είναι μικρότερη στις γυναίκες που θηλάζουν τα μωρά τους. Εκτός τούτου, ο θηλασμός έχει άμεση επίδρασι στην ανάπτυξι, εξέλιξι και φυσική, ίσως ακόμη και διανοητική, υγεία του νεογέννητου βρέφους. Μπορεί επίσης να επηρεάση την υγεία της μητέρας.
Μια πρόσφατη έρευνα στη Βραζιλία απεκάλυψε ότι το 50 τοις εκατό όλων των νεογέννητων απογαλακτίζονται στους δυόμισυ μήνες και το 20 τοις εκατό φεύγουν από το νοσοκομείο συνηθισμένα ήδη στη διατροφή με ‘μπιμπερόν.’ Η συχνότης των παιδικών ασθενειών ήταν 10 φορές μεγαλύτερη στα παιδιά που δεν είχαν θηλάσει. Είναι αλήθεια ότι μερικές μητέρες νοιώθουν πόνο στο στήθος μετά τον θηλασμό, ή μπορεί ακόμη και να τραυματίζονται οι θηλές τους. Αλλ’ αυτό δεν πρέπει να είναι αιτία να σταματήσουν τον θηλασμό χωρίς πρώτα να συμβουλευθούν το γιατρό. Σύμφωνα με τον Δρα Χοζέ Αριστόδημο Πινότι, πρόεδρο του Μαστολογικού Συνεδρίου και διευθυντή της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου της Κανπίνας η διατροφή με ‘μπιμπερόν’ πρέπει ν’ αντικατασταθή από τον θηλασμό. Δεν υπάρχει ιατρική υποστήριξις για τη φράσι «Το γάλα μου είναι αδύνατο.» Ούτε και υπάρχει καμμιά απόδειξις ότι ο θηλασμός μεταβάλλει την εμφάνισι του στήθους.
Ελπίδα Μόνιμης Θεραπείας
Το Συνέδριο και η σύντομη έρευνά μας κατέδειξαν τη βραδύτητα των ανθρωπίνων προσπαθειών, που βέβαια δεν παύουν να είναι αξιέπαινες. Αλλά υπάρχει βέβαιη ελπίδα μόνιμης θεραπείας όλων των ασθενειών, στο άμεσο μέλλον. Την προλέγει η Αγία Γραφή.
Αυτή η υπόσχεσις θείας θεραπείας θα πραγματοποιηθή κάτω από την επικείμενη χιλιετή διακυβέρνησι του Χριστού Ιησού: «Και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον.» (Αποκάλυψις 21:4) Τότε, επί τέλους, θα έχη κερδηθή η μάχη κατά του καρκίνου.