Τα Ναρκωτικά Περισφίγγουν την Παγκόσμια Λαβίδα Τους
ΕΠΙ αρκετό καιρό, οι Ηνωμένες Πολιτείες διεφημίζοντο ως η βιομηχανική περιοχή με το μεγαλύτερο πρόβλημα ναρκωτικών. Αλλά δεν συμβαίνει πια αυτό. «Η αστυνομία τώρα πιστεύει ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια επιδημία ηρωίνης,» αναφέρει η Βελγική εφημερίς Του δη Πόιντ Ιντερνάσιοναλ, Μαρτίου 1977.
Το περασμένο έτος, η αστυνομία της Ευρώπης κατήσχε περισσότερη παράνομη ηρωίνη απ’ ό,τι οι Αμερικανικές οργανώσεις καταπολεμήσεως του εγκλήματος. Οι γνωστοί τοξικομανείς στις χώρες της Ευρωπαϊκής Κοινής Αγοράς λέγεται ότι φθάνουν τους 100.000 και λέγεται ότι 2.000 πλήρωσαν με τη ζωή τους αυτή τη συνήθεια.
Στην Πορτογαλία, οι αξιωματούχοι παραδέχονται ότι η τοξικομανία φθάνει τώρα ‘τις διαστάσεις εθνικής συμφοράς.’ Λέγεται ότι αυτό το έθνος έχει υψηλότερη αναλογία καταναλώσεως ναρκωτικών κατ’ άτομο στην Ευρώπη.
«Πολεμούμε για μια χαμένη μάχη,» λέγει ο διευθυντής μιας κλινικής αποτοξινώσεως στη Γαλλία. «Όποτε προχωρούμε μπροστά μια ίντσα, κάτι συμβαίνει και μας πηγαίνει ένα μίλι πιο πίσω.»
Οι θάνατοι που σχετίζονται μ’ αυτά τα ναρκωτικά αντανακλούν αυτό το ξαφνικό άλμα στη χρήσι ναρκωτικών στην Ευρώπη. Παραδείγματος χάριν, οι θάνατοι αυτοί του είδους στη Γαλλία ανήλθαν από 13 το 1973 σε 59 το 1976· στη Γερμανία, από 104 το 1973 σε 156 στη διάρκεια του πρώτου ημίσεως του 1976· και στην Ιταλία, από ένα θάνατο το 1973 σε 30 θανάτους τους πρώτους έξη μήνες το 1976.
Αλλά η Ευρώπη δεν είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο που αισθάνεται να το περισφίγγη η λαβίδα των ναρκωτικών. Η εφημερίς Οικονομική Ανασκόπησις της Άπω Ανατολής αναφέρει.:
«Το εμπόριο και η χρήσις ισχυρών ναρκωτικών στη Νοτιοανατολική Ασία βρίσκεται σε τρομακτικό επίπεδο. Στο Χονγκ-Κονγκ, σύμφωνα μ’ ένα αξιόπιστο υπολογισμό, περίπου ο ένας στους σαράντα τρεις χρησιμοποιεί όπιον ή ηρωίνη. Στην Ταϋλάνδη, όπου επικρατούσε κατά παράδοσιν ιδέα ότι τα ναρκωτικά αποτελούν ‘πρόβλημα της Ευρώπης,’ υπάρχει ένας αυξανόμενος πληθυσμός ηρωινομανών που πιστεύεται ότι κυμαίνονται από 300.000 ως 600.000. Εκθέσεις από τη Σιγγαπούρη και τη Μαλαισία είναι εξ ίσου ανησυχητικές.»—30 Απριλίου 1976.
Παρά τις αυστηρές ποινές η γνωστή τοξικομανία στην Σιγγαπούρη οκταπλασιάσθηκε και οι συλλήψεις των τοξικομανών τριπλασιάσθηκαν από το 1974 μέχρι το 1975. Οι συλλήψεις τοξικομανών στην Ιαπωνία τετραπλασιάσθηκαν μεταξύ των ετών 1971 και 1975. Και στην περιοχή της Μελβούρνης της Αυστραλίας, υπήρχε μια 60 τοις εκατό αύξησις στις συλλήψεις ατόμων που χρησιμοποιούσαν μαριχουάνα από το 1974 έως το 1975. «Χρησιμοποιείται ευρέως σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας της Αυστραλίας,» παρατηρεί η εφημερίς Αιών της Μελβούρνης.
Από τη λαβίδα των ναρκωτικών δεν ξέφυγε ούτε και η Αφρικανική ήπειρος. Η Επιτροπή των Η.Π. σχετικά για τα ναρκωτικά απεκάλεσε πρόσφατα την κατάστασι που επικρατεί νοτίως της Σαχάρας «επικίνδυνη» όσον αφορά τα ναρκωτικά.
Και το πρόβλημα των ναρκωτικών που αντιμετώπιζε η Αμερική δεν έχει εξαλειφθή. Μια πρόσφατη μελέτη του Υπουργείου Αμύνης αποκαλύπτει ότι σχεδόν το ήμισυ όλων των ανδρών που υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις χρησιμοποιούν τακτικά ναρκωτικά. Ο αριθμός αυτός είναι σχεδόν διπλάσιος από τον αριθμό που ανέφερε μια παρόμοια μελέτη που είχε γίνει πριν από πέντε χρόνια. Αλλά η πιο τραγική πλευρά του προβλήματος είναι η χρήσις ναρκωτικών μεταξύ των νέων.
Αυξάνει Μεταξύ των Νεαρών
Μια κυβερνητική έρευνα απεκάλυψε ότι το 1976 στην Αμερική το ήμισυ και πλέον των παιδιών που φοιτούν στις τελευταίες τάξεις του γυμνασίου έχουν δοκιμάσει μαριχουάνα, και το ένα τρίτο σχεδόν της τάξεως ωμολόγησαν ότι χρησιμοποιούν το ναρκωτικό αυτό τακτικά—ένας στους δώδεκα το χρησιμοποιεί κάθε μέρα. Άλλες χώρες, επίσης, αντανακλούν την τάσι προς αυτό καθώς και άλλα πιο επιβλαβή ναρκωτικά.
«Μπορείτε να βρήτε ηρωίνη σε κάθε γυμνάσιο, πανεπιστήμιο και κέντρο νεότητος,» παρατηρεί ανησυχητικά ένας σύμβουλος επί των ναρκωτικών της Δυτικής Γερμανίας, «Η κατάστασις είναι καταστροφική.»
«Η τοξικομανία μεταξύ των νεαρών είναι επίσης ένα αυξανόμενο πρόβλημα στο Χονγκ-Κονγκ,» λέγει η εφημερίς Οικονομική Ανασκόπησις της Άπω Ανατολής. Και ένας Ιταλός αξιωματούχος παρετήρησε ότι, στη χώρα του, «κάθε μέρα, και πιο νέοι γίνονται θύματα αυτής της συνήθειας.»
Λόγω του τεραστίου κέρδους, τα συστήματα διανομής ναρκωτικών έχουν κάνει τα ναρκωτικά πολύ προσιτά στους νεαρούς στο σχολείο. «Είναι τόσο εύκολο να βρης ναρκωτικά στο σχολείο όσο εύκολο είναι ν’ αγοράσης τετράδια,» λέγει μια κοινοβουλευτική επιτροπή των Η.Π.
Αυτή η ίδια κυβερνητική επιτροπή, επίσης, ανέφερε ότι οι μαθητές που χρησιμοποιούν ναρκωτικά κατά κανόνα κοιμούνται στα θρανία τους χωρίς να ενοχλούνται από τους ιθύνοντας του σχολείου. Γιατί; «Οι δάσκαλοι μάς πληροφόρησαν ότι φοβούνται ν’ αναλάβουν οποιαδήποτε ενέργεια σχετικά με τα ναρκωτικά,» λέγει η έκθεσις, «διότι δεν θα υποστηριχθούν από τη διεύθυνσι του σχολείου ούτε από τους γονείς του παιδιού.» Οι νεαροί που θέλουν να μάθουν πρέπει συνεχώς να βρίσκονται περικυκλωμένοι απ’ αυτή την ηλεκτρισμένη και ανθυγιεινή ατμόσφαιρα.
Οι Εξουσίες Είναι Αβοήθητες
Όταν ο δήμαρχος της πόλεως της Νέας Υόρκης και άλλοι αξιωματούχοι της πόλεως κρύφθηκαν σ’ ένα καμουφλαρισμένο αστυνομικό φορτηγό για να παρακολουθήσουν από πρώτο χέρι τις συναλλαγές με τα ναρκωτικά, ο δήμαρχος «συγκλονίσθηκε απ’ αυτά που είδε,» λέγει ο επί του τύπου γραμματεύς του. «Έμεινε κατάπληκτος όταν είδε πόσο ανοιχτά εγίνοντο οι συναλλαγές και πόσο αδύναμο ήταν το παρόν σύστημα να χειρισθή αυτό το πρόβλημα.»
Η εφημερίς Του δη Πόιντ Ιντερνάσιοναλ εξηγεί: «Το πρόβλημα απλώς θα χειροτερεύση, διότι η ζήτησις είναι πάντοτε παρούσα και οι πηγές είναι οι πιο σκληροί αγρότες, εργάτες και έμποροι στον κόσμο.»
Ένα κυβερνητικό πρακτορείο των Η.Π. υπέβαλε προσφάτως την πρότασι να καλέσουν τον στρατό να διεξάγη τον «πόλεμο» των ναρκωτικών. Η Υποεπιτροπή Μονίμων Εξετάσεων της Γερουσίας είπε ότι μόνο οι ένοπλες δυνάμεις κατέχουν «τα οχήματα αέρος και ξηράς που χρειάζονται για να καταπολεμήσουν και να εξαρθρώσουν το εμπόριο ναρκωτικών.»
Αλλά, πραγματικά, η επιβολή μεγαλύτερης βίας δεν είναι η λύσις. Όπως παρετήρησε ο αρχηγός της Γαλλικής ομάδος ναρκωτικών, Φρανσουά Λε Μουέλ, η τοξικομανία «φαίνεται ότι αποτελεί γενικό πρόβλημα του πολιτισμού.» Ο τρόπος της ζωής, η φιλοσοφία και οι στόχοι του συγχρόνου «πολιτισμού» έχουν αφήσει ένα κενό, το οποίο πολλοί συμπληρώνουν με τα ναρκωτικά.
«Και γιατί όχι;» λέγουν. «Ακόμη και ο κίνδυνος της χρήσεως ναρκωτικών έχει ξεπερασθή από τις αρχές. Μερικά ναρκωτικά είναι τόσο ακίνδυνα όσο ένα ποτό.» Είναι αλήθεια αυτό; Εξετάστε την απάντησι στο επόμενο άρθρο.