Βρήκαν τη Λύσι στο Πρόβλημα της Φυλής

ΥΠΑΡΧΟΥΝ χιλιάδες άτομα σήμερα οι οποίοι υπερνίκησαν φυλετικές προκαταλήψεις που τις είχαν σ’ ολόκληρη τη ζωή τους. Βρήκαν τη λύσι στο πρόβλημα που συνεχίζει να πλήττη το ανθρώπινο γένος. Πώς; Το κλειδί είναι η κατάλληλη εκπαίδευσις, η απόκτησις ακριβούς πληροφορίας.

Όταν λείπη αυτό το κλειδί, προκύπτει συχνά προκατάληψις. Η προκατάληψις είναι μια εκ των προτέρων κρίσις, μια γνώμη την οποία σχηματίζουν τα άτομα προτού εξετάσουν πραγματικά τις αποδείξεις σχετικά με το ζήτημα που περιλαμβάνεται. Κατόπιν, λόγω της προκαταλήψεώς τους, έχουν την τάσι να κάνουν διακρίσεις εναντίον άλλων.

Όσον αφορά το ζήτημα της φυλής, άτομα συχνά πιστεύουν ότι έχουν εξετάσει τις αποδείξεις. Και μπορεί να νομίζουν ότι ενεργούν βάσει ακριβούς πληροφορίας. Αλλά, στην πραγματικότητα, είναι σύνηθες για τους ανθρώπους να λαμβάνουν, από τη νεότητά τους, ακατάλληλες πληροφορίες σχετικά με ανθρώπους άλλων φυλών και εθνικοτήτων. Οι συνέπειες είναι πράγματι λυπηρές.

Οι ακόλουθες αφηγήσεις το δείχνουν αυτό. Στη μια ένας μαύρος περιγράφει πώς είναι η ζωή ενός θύματος της φυλετικής προκαταλήψεως και διακρίσεως και λέγει, επίσης, πώς βρήκε τη λύσι σ’ αυτό το πρόβλημα. Κατ’ αρχήν, όμως, ας στρέψωμε την προσοχή μας στην ιστορία ενός λευκού. Δείχνει πώς οι προκαταλήψεις κληροδοτούνται συχνά από τη μια γενιά στην επόμενη, αλλά δείχνει και τις υγιείς αλλαγές και τα οφέλη που μπορούν να επιτευχθούν αν αποκτήση το άτομο ακριβείς πληροφορίες από μια ορθή πηγή.

Ένας Λευκός Του Νότου Βρίσκει τη Λύσι

Γεννήθηκα λευκός και μεγάλωσα στον μακρυνό Νότο στις δεκαετίες του 1920 και 1930. Ο διαχωρισμός μας από τους μαύρους ήταν γραμμένος, όχι μόνο στον νόμο της χώρας τότε, αλλά και στην καρδιά της οικογενείας μου και των λευκών γειτόνων μας. Από τη νεότητά μας, η κατωτερότης της μαύρης φυλής ενεσταλάχθη μέσα μας έτσι ώστε ήταν φυσικό να το πιστεύωμε αυτό. Όλοι το πίστευαν. Εκτός αυτού, καθώς μεγαλώναμε, βλέπαμε αυτά που εφαίνοντο σ’ εμάς ως αποδείξεις. Κατ’ αρχήν, οι Νέγροι είναι μαύροι. Το πλύσιμο δεν μπορεί να τους απαλλάξη απ’ αυτή την απόδειξι, που δείχνει ότι είναι η ‘καταραμένη φυλή,’ όπως τόνιζαν οι γηραιότεροι μεταξύ μας.

Όταν τους έδιναν μια εργασία να κάνουν, υπήρχε πάντοτε ένας λευκός επόπτης που τους έλεγε τι να κάνουν και πώς να το κάνουν. ‘Είναι τόσο ανόητοι που δεν μπορούν να κάνουν τίποτε που χρειάζεται νοημοσύνη,’ ήταν η εξήγησις που εδίδετο γι’ αυτό. ‘Οι μαύροι βρίσκονται κάπου στο μέσον μεταξύ των πιθήκων και των ανθρώπων, δεν είναι πράγματι πλήρεις άνθρωποι,’ μας έλεγαν.

Όταν πήγα στο σχολείο, η θεωρία της εξελίξεως επιβεβαίωσε αυτές τις σκέψεις. Συχνά εχλεύαζαν τους μαύρους σαν να μην ήσαν τίποτε περισσότερο από «κτήνη,» κατάλληλοι μόνο να κάνουν την πιο απλή, αλλά και την πιο σκληρή εργασία στα αγροκτήματα ή να είναι υπηρέτες στο σπίτι. Μερικοί μάλιστα έλεγαν ότι ο Θεός προφανώς δημιούργησε μια φυλή να είναι υπηρέτες, μια φυλή όχι τόσο έξυπνη, αλλά δυνατή και ικανή να κάνη σκληρή εργασία στον καυτό ήλιο. Τι πείραζε, λοιπόν, αν ορισμένες φορές, όταν προσπαθούσε ο μαύρος να επιβληθή και να βγη από τη Θεόδοτη αυτή θέσι του, ήταν αναγκαίο να τον ‘βάζουν στη θέσι του’ με ύβρεις, ακόμη και κτυπήματα;

Ακόμη και οι εκκλησίες ενεθάρρυναν αυτή τη στάσι, επειδή απηγορεύετο στους μαύρους να συγκεντρώνονται μαζί μας στη λατρεία. Είχαν τις δικές τους εκκλησίες, οι οποίες ήσαν συχνά απλές καλύβες στη μέση κάποιας βαμβακοφυτείας. Εκεί, όπως μας έλεγαν, οι λειτουργίες τους αποτελούντο περισσότερο από φωνές και τραγούδι παρά από ομιλίες με νόημα και μαθήματα κατηχητικού σχολείου.

Στις συζητήσεις που εγίνοντο ψιθυριστά συχνά το θέμα ήταν για ‘τον τρόπο της ζωής τους—που ήταν λίγο πιο ανώτερος από τον τρόπο της ζωής των ζώων.’ Έφερναν ως απόδειξι περιπτώσεις ανηθικότητος και νόθων παιδιών. Κανείς δεν νοιαζόταν για το αν ένας άνδρας ή μια γυναίκα δεν έμπαινε στον κόπο να πάρη διαζύγιο για ν’ αρχίση να ζη με κάποιο νέο σύντροφο. Ήταν όλα μέρος της καθυστερημένης διανοητικής ικανότητός τους, έλεγαν. Δεν μας έλεγαν όμως ότι, στη διάρκεια της δουλείας μόνο λίγες γενεές πριν, οι οικογένειες των μαύρων διελύοντο και τα μέλη επωλούντο σε διαφορετικούς κυρίους ή για το πώς ωρισμένοι ιδιοκτήτες δούλων χρησιμοποιούσαν ένα γεροδεμένο δούλο για να καταστήση έγκυες τις δούλες και να παράγουν απογόνους για το δουλεμπόριο.

Θυμάμαι ότι κάποτε τραβάγαμε μαζί μ’ ένα μαύρο παιδί της ηλικίας μου ένα πριόνι για εγκάρσιες τομές για να κόψωμε ένα δένδρο. Όταν ίδρωσε, μύριζε πραγματικά. Ω! σκέφθηκα. Αυτό αποδεικνύει αυτά που λέγονται, ότι δηλαδή οι μαύροι έχουν μια περίεργη σωματική οσμή. Αλλά δεν σκέφθηκα ότι μολονότι εγώ είχα πλυθή εκείνη την ημέρα, το παιδί αυτό είχε πολύ λιγώτερα μέσα για να κάνη μπάνιο στο ταπεινό του σπίτι. Επίσης, η έλλειψις οικογενειακής εκπαιδεύσεως στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού σε θέματα υγιεινής, πιθανώς κατέπνιγε το κίνητρό του να πλένεται συχνά.

Προφανώς, η κυριαρχούσα τάσις των λευκών γύρω μου όταν εγώ μεγάλωνα, με επηρέασε. Όταν άρχισα να μελετώ με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στο μέσον περίπου της εφηβικής μου ηλικίας, πάλευα πολλές φορές για να εναρμονίσω τον τρόπο σκέψεώς μου μ’ αυτά που διδάσκει η Αγία Γραφή σχετικά με τις φυλές. Είναι πολύ δύσκολο να ‘ξεχάσης’ την προκατάληψι. Θυμάμαι τα ανάμικτα συναισθήματα που είχα καθώς έκανα προσαρμογή στον τρόπο σκέψεώς μου.

Υπάρχει μια φυσική τάσις να διακρατή κανείς παλιές αντιλήψεις, αλλά ήμουν πραγματικά πολύ ευχαριστημένος κάθε φορά που ανετρέπετο ένας παλιός μύθος. Η πίστις μου ενισχύετο καθώς έβλεπα πώς η Αγία Γραφή είναι αληθινή σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα των φυλών, επειδή ήδη εγνώριζα ότι ήταν αληθινή και αξιόπιστη σε όλα τα άλλα. Όλες οι φυλές είχαν προέλθει από έναν άνθρωπο, τον Αδάμ· όλοι είναι ίσοι ενώπιον του Θεού. Κανείς δεν είναι καταραμένος από τον Θεό. Και όσο περισσότερο έβλεπα τον τρόπο μεταχειρίσεως των μαύρων και μερικών άλλων φυλών στον κόσμο, καταλάβαινα ότι οι τυχόν ανισότητες που υπήρχαν σε θέματα ικανότητος, νοημοσύνης κλπ, πρέπει να οφείλοντο κυρίως, αν όχι τελείως, στις στερήσεις που είχαν υποστή αυτές οι φυλές λόγω προκαταλήψεως.

Καθώς εργάζομαι, έχω αναψυχή, μελετώ και προσφέρω λατρεία μαζί με μαύρους και λευκούς επί τριάντα και πλέον χρόνια, έχω διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να θεωρήται μια φυλή ανώτερη από κάποια άλλη. Η αγάπη για τον Θεό και η γνήσια ανυπόκριτη αγάπη για τον πλησίον είναι η μοναδική λύσις στο πρόβλημα της φυλετικής προκαταλήψεως.

Ένας Μαύρος Του Νότου Βρίσκει τη Λύσι

Μεγάλωσα στο Νότο προς τα τέλη της δεκαετίας του 1940. Η οικογένειά μου ήταν πολύ φτωχή, όπως και οι περισσότερες οικογένειες μαύρων. Ο πατέρας εργαζόταν στα κτήματα. Ποτέ δεν με δίδαξαν ότι οι μαύροι είναι κατώτεροι από τους λευκούς, μολονότι ήταν πολύ καταφανές ότι οι λευκοί είχαν αυτή τη γνώμη.

Οι γονείς μου μού εξηγούσαν και το μαθαίναμε επίσης αυτό και στα σχολεία μας που ήσαν μόνο για μαύρους, ότι οι μαύροι είχαν υποστή καταπίεσι από τότε που ήλθαν στην Αμερική ως δούλοι. Έλεγαν ότι μολονότι υπετίθετο ότι είμεθα ελεύθεροι και ίσοι, όλα γύρω μας έδειχναν ότι μας μετεχειρίζοντο σαν πολίτες κατωτέρας τάξεως, κατώτερους από τους λευκούς. Ο πατέρας μου μού είπε ότι όταν ήταν μικρός δεν τολμούσε να κοιτάξη ένα λευκό στα μάτια όταν του μιλούσε. Έλεγε ότι έπρεπε να σκύβη λίγο το κεφάλι του και ν’ απαντά μ’ ένα «μάλιστα κύριε» ή «όχι κύριε» από φόβο μη τιμωρηθή. Μου είπε μάλιστα ότι μια φορά που είχε πάει στην πόλι, ένας λευκός τον πυροβόλησε στα πόδια και του φώναζε, «Ε, νέγρε, χόρεψε!»

Έτσι, ήμουν προετοιμασμένος να υποστώ κακομεταχείρισι και διακρίσεις. Ωστόσο, αυτή η σκέψις ήταν θλιβερή. Ήμεθα αναγκασμένοι να πηγαίνωμε στο πίσω μέρος των λεωφορείων και συχνά να πηγαίνωμε από την πίσω πόρτα ή παράθυρο του εστιατορίου για να σερβιρισθούμε. Και οι δημόσιοι χώροι ανακουφίσεως είχαν σήματα για «λευκούς» και για «μαύρους» και, φυσικά, οι χώροι για τους «μαύρους» ήσαν πάντοτε κατωτέρας ποιότητος. Μια μέρα, στα μέσα της δεκαετίας του 1960, πήγα σ’ ένα σταύλο για άλογα ιπποδρόμου και μου είπαν, «Υπάρχει μια και ωρισμένη μέρα για τους ανθρώπους του είδους σου.» Υπήρχαν πολλά άλογα, αλλά δεν μπορούσαμε να ιππεύσωμε με τους λευκούς.

Ιδιαίτερα απογοητευτικός για μένα ήταν ο φαύλος οικονομικός κύκλος στον οποίο είχαν περιορισθή οι μαύροι από τους λευκούς. Στο παρελθόν, λόγω της δουλείας και της επιβαλλομένης απομονώσεως, οι μαύροι είχαν περιωρισμένες ευκαιρίες μορφώσεως και εργασίας, κι έτσι δεν μπορούσαν να βελτιώσουν την οικονομική τους κατάστασι και την οικογενειακή τους ζωή. Ακόμη και στα πρόσφατα χρόνια, λόγω ελλείψεως ή λόγω διακρίσεως, ο μαύρος συχνά δεν μπορούσε να προμηθεύση επαρκώς τα αναγκαία στην οικογένειά του, από υλική είτε από εκπαιδευτική άποψι.

Όταν ήλθε ο καιρός να πάω σχολείο, πολλοί μαύροι είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο μόνος τρόπος για να βελτιώσουν την κατάστασί τους ήταν να λάβουν μια καλή εκπαίδευσι. Θυμάμαι ότι οι δάσκαλοί μας το τόνιζαν αυτό λέγοντας: ‘Μελετήστε, πάρτε μια καλή εκπαίδευσι, ώστε να μην είσθε αναγκασμένοι να εργάζεσθε στα κτήματα αφού τελειώσετε το γυμνάσιο.’ Δεν είχαμε αντίρρησι μόνο για τη βαρειά εργασία. Όχι, αλλά για το ότι έπρεπε να εργαζώμεθα από την ανατολή μέχρι τη δύσι του ηλίου για πολύ χαμηλό μεροκάματο και δεν μας έμενε τίποτε.

Το σύστημα απεθάρρυνε πολλούς μαύρους. Μερικοί που απογοητεύθηκαν επειδή δεν μπόρεσαν να βρουν μια καλή εργασία, εστράφησαν στο ποτό, τα ναρκωτικά και το έγκλημα, για να δώσουν διέξοδο στην απογοήτευσί τους. Αυτό απλώς ενίσχυε περισσότερο την άποψι των λευκών ότι οι μαύροι είναι χωρίς πρωτοβουλία και οκνηροί. Αυτό μου ενετύπωσε ένα βαθύ αίσθημα μνησικακίας για την διαιώνισι της αδικίας και του σκληρού οικονομικού συστήματος.

Άρχισα να διερωτώμαι: θα με απαλλάξη απ’ αυτές τις αδικίες η καλή εκπαίδευσις; Θ’ αλλάξη τη βασική στάσι των λευκών εμένα; Αυτές οι ερωτήσεις μ’ έβαζαν σε πολλές σκέψεις. Ωστόσο, όταν άρχισα μια Γραφική μελέτη με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά βοηθήθηκα να διακρίνω την πραγματική αιτία για τις φυλετικές αδικίες που επικρατούσαν. Έμαθα επίσης ότι η προσευχή που με είχαν διδάξει όταν ήμουν παιδί, προσφέρει τη μοναδική ελπίδα για ανακούφισι—τη βασιλεία του Θεού.—Ματθ. 6:9, 10.

Από τις Γραφικές μου μελέτες, μπόρεσα να διακρίνω ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ατελείς και δεν συμπεριφέρονται πάντοτε στους άλλους με τον τρόπο που πρέπει. Όπως λέγει η Αγία Γραφή: «Ο άνθρωπος εξουσιάζει άνθρωπον προς βλάβην αυτού.» (Εκκλησ. 8:9) Ωστόσο, η συναναστροφή μου με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά με βοήθησε ν’ αντιληφθώ ότι έχουν για τις φυλές την ίδια άποψι με την άποψι που εκθέτει η Αγία Γραφή. Πιστεύουν πραγματικά ότι ο Θεός «έκαμεν εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων, δια να κατοικώσιν εφ’ όλου του προσώπου της γης.» (Πράξ. 17:26) Πράγματι, οι Μάρτυρες επιδεικνύουν την αγάπη που είπε ο Ιησούς ότι θα είχαν οι αληθινοί ακόλουθοί του.—Ιωάν. 13:34, 35.

Οι Μάρτυρες, όπως διεπίστωσα, επιδεικνύουν αυτή την αγάπη μεταξύ τους άσχετα με τη φυλή στην οποία μπορεί ν’ ανήκη ο καθένας. Είναι αλήθεια ότι μπορεί, όπως και άλλοι που έχουν μεγαλώσει σ’ αυτό το σύστημα, να είχαν προηγουμένως φυλετικό μίσος και μνησικακία μέσα τους. Αλλά έχω παρατηρήσει, και στον εαυτό μου και σε άλλους, ότι όταν ένα άτομο δέχεται την άποψι του Θεού για τις φυλετικές διαφορές και προσπαθή να γνωρισθή στενά με άτομα που ανήκουν σε διαφορετικές φυλές, διαλύονται οι μύθοι που επικρατούσαν από πολύν καιρό και οι οποίοι εβασίζοντο στην προκατάληψι.

Είμαι ευγνώμων που έχω μάθει τις Γραφικές αλήθειες οι οποίες βοήθησαν εμένα και την οικογένειά μου ν’ απαλλαγούμε από τέτοια φυλετικά προβλήματα. Είμεθα ευτυχείς καθώς ασχολούμεθα στην υποβοήθησι ατόμων από όλες τις φυλές ν’ αντιληφθούν ότι η βασιλεία του Θεού είναι η αληθινή λύσις σε όλα τα προβλήματα του ανθρώπου.

Η Λύσις Προσφέρεται σε Όλους

Αυτές οι ιστορίες δεν είναι σπάνιες ούτε ασυνήθεις. Εκατομμύρια άτομα έμαθαν την προκατάληψι από τη νεότητά τους· εκατομμύρια επίσης υπήρξαν θύματα της προκαταλήψεως και, ως αποτέλεσμα, υπέφεραν άδικη φυλετική διάκρισι. Ωστόσο, ευτυχώς, ο Λόγος του Θεού έχει τη λύσι—παρέχει την άποψι του Δημιουργού μας για το ανθρώπινο γένος και για το πώς πρέπει να μεταχειρίζεται ο ένας τον άλλο.

Κατ’ αρχήν, όπως είδαμε, η Αγία Γραφή διδάσκει ότι όλοι είμεθα μια ανθρώπινη οικογένεια. Πράγματι, στα μάτια του Θεού, άνθρωποι από κάθε φυλή ή εθνικότητα είναι ίσοι από ύλες τις απόψεις. (Πράξ. 10:34, 35) Αυτή ακριβώς την άποψι εξέθεσε και ο Ιησούς Χριστός.

Η κυριώτερη εντολή του Χριστού στους ακολούθους του ήταν ότι έπρεπε ‘να αγαπούν αλλήλους,’ όπως εκείνος τους είχε αγαπήσει. (Ιωάν. 13:34, 35) Αυτή η αγάπη μεταξύ τους δεν επρόκειτο να είναι κάτι αποκλειστικό—μόνο για μέλη μιας ιδιαίτερης φυλής ή φυλών. Καθόλου! «Την αδελφότητα αγαπάτε,» παρώτρυνε ένας από τους αποστόλους του Χριστού. Και ένας άλλος είπε: «Όστις δεν αγαπά τον αδελφόν αυτού, τον οποίον είδε, τον Θεόν, τον οποίον δεν είδε πώς δύναται να αγαπά;»—1 Πέτρ. 2:17· 1 Ιωάν. 4:20.

Πώς γίνεται φανερή αυτή η Χριστιανική αγάπη; Ο Λόγος του Θεού εξηγεί τον τρόπο, όταν παρωτρύνη: «Προλαμβάνοντες να τιμάτε αλλήλους.» (Ρωμ. 12:10) Σκεφθήτε τι θα σημαίνη να το κάνετε αυτό. Θα φέρεσθε προς τους άλλους, άσχετα με τη φυλή ή την εθνικότητα στην οποία ανήκουν, με πραγματική αξιοπρέπεια και σεβασμό, θεωρώντας τους «υπερέχοντας εαυτών.» (Φιλιππ. 2:3) Όταν επικρατή ένα τέτοιο πνεύμα γνήσιας Χριστιανικής αγάπης, το πρόβλημα της φυλετικής προκαταλήψεως λύεται.

‘Αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν θα συμβή,’ μπορεί να λέγουν μερικά άτομα. Ωστόσο, έχει ήδη συμβή μεταξύ των Μαρτύρων του Ιεχωβά—σε μια οργάνωσι από δύο και πλέον εκατομμύρια ανθρώπους! Αυτό δεν σημαίνει ότι ο καθένας από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά έχει απαλλαγή τελείως από τις προκαταλήψεις που έμαθε σ’ αυτό το ασεβές σύστημα. Όχι, αλλά έχουν λύσει, μέχρις ενός βαθμού που δεν μπορούν να τον φθάσουν άλλοι άνθρωποι στη γη, το πρόβλημα των φυλών. Και αυτό μπορεί να το καταλάβη όποιος εξετάσει το ζήτημα.

Παραδείγματος χάριν, ο Καθολικός συγγραφεύς Γουίλλιαμ Τζ. Γουώλεν αναφέρει τα εξής στο περιοδικό Καθολικός των Η.Π., τον Ιούλιο του 1964: «Πιστεύω ότι ένα από τα πιο ελκυστικά χαρακτηριστικά αυτού του δόγματος είναι η παραδοσιακή τακτική του σχετικά με τη φυλετική ισότητα. Οι Νέγροι που γίνονται Μάρτυρες του Ιεχωβά γνωρίζουν ότι θα είναι ευπρόσδεκτοι ως πλήρη ανθρώπινα όντα.»

Επίσης, ο Τζ. Νόρμαν Έντυ, μετά από μια εντατική μελέτη με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, έγραψε στη θρησκευτική έκδοσι Εφημερίς της Βίβλου και της Θρησκείας: «Διεισδύοντας όλο και πιο βαθιά στις κοινωνικές τους αξίες, έμεινα κατάπληκτος με τον γνήσιο, υψηλό σεβασμό που έχουν για τους ανθρώπους όλων των φυλών. Ανόμοια μ’ εκείνους που μόνο προφορικά υποστηρίζουν τη δοξασία της φυλετικής αδελφότητος, οι Μάρτυρες καλωσορίζουν όλους στην κοινωνία τους—ακόμη και σε θέσεις εξεχούσης ηγεσίας—χωρίς να παίζη ρόλο το χρώμα ή τα χαρακτηριστικά.»

Είσθε άτομο που επιθυμεί αληθινή αδελφότητα, να δη τους ανθρώπους όλων των φυλών να κατοικούν μαζί με ειρήνη; Σας προσκαλούμε, τότε, να πάτε στην τοπική Αίθουσα Βασιλείας όπου συναθροίζονται, τακτικά οι Μάρτυρες του Ιεχωβά για να μελετήσουν τον Λόγο του Θεού. Εξετάστε μόνος σας αν πραγματικά επιδεικνύουν γνήσια Χριστιανική αγάπη—αγάπη για τους ανθρώπους όλων των φυλών.

[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 27]

«Οι Νέγροι που γίνονται Μάρτυρες του Ιεχωβά γνωρίζουν ότι θα είναι ευπρόσδεκτοι ως πλήρη ανθρώπινα όντα.»