Ένας Αξιόλογος Σκοπός στη Ζωή—Πώς τον Βρήκα

ΘΑ είχα επιδιώξει μια ακαδημαϊκή ζωή, αν δεν είχα αρχίσει από ηλικία δεκατεσσάρων ετών, ν’ ασχολούμαι με το άθλημα σέρφμπορντ. (Είναι ένα άθλημα στο οποίο ο αθλητής ισορροπεί το σώμα του επάνω σ’ ένα επίμηκες ξύλο, ενώ μεταφέρεται από μεγάλα αφρισμένα κύματα.) Το ενδιαφέρον για οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα πήρε δευτερεύουσα θέσι για αρκετά χρόνια. Μαζί με τους καινούργιους φίλους μου, ταξίδευα επάνω κάτω στις ανατολικές ακτές της Αυστραλίας ψάχνοντας για κατάλληλα κύματα.

Δελεαστική για μένα ήταν η Χρυσή Ακτή της Κουήνσλαντ, μια έκτασις από δώδεκα τουλάχιστον αμμουδιές με χρυσή άμμο, οι οποίες είχαν εμπορικοποιηθή κι έγιναν η μεγαλύτερη και πιο δημοφιλής τουριστική περιοχή της Αυστραλίας.

Αλλά ο ενθουσιασμός για τα αφρισμένα κύματα τελικά εξανεμίσθηκε. Τότε κάποιο άλλο ενδιαφέρον άρχισε ν’ απορροφά τον χρόνο μου—τα στοιχήματα στον ιππόδρομο. Την πρώτη φορά που έβαλα στοίχημα, το άλογο κέρδισε. Σύντομα θα ευχόμουν να είχε χάσει! Στη διάρκεια των εβδομαδιαίων επισκέψεών μου στον ιππόδρομο είχα τόσες μεγάλες απώλειες ώστε μερικοί από τους φίλους μου με ωνόμασαν «φίλο αυτών που συγκεντρώνουν τα χρήματα από τα στοιχήματα.» Επειδή ήμουν συνεχώς χωρίς χρήματα, εξαρτώμουν από τον συγκάτοικό μου να μου δώση μερικά.

Στα εικοσιένα μου χρόνια άρχισα σοβαρά να ψάχνω για μια ασφαλή εργασία με σκοπό να πετύχω. Εργαζόμουν για μερικές ώρες σαν ‘μπάρμαν’ σε μια Λέσχη Αποστρατευθέντων Στρατιωτών. Οι πράξεις αυτών των σεβαστών ανδρών κατά τις ώρες της αναψυχής τους, μ’ έκαναν ν’ αναρωτηθώ αν αγωνιζόμουν για έναν ακόμη άκαρπο στόχο επιδιώκοντας μια σταδιοδρομία.

Σύντομα έφυγα απ’ εκεί και ανέλαβα εργασία σερβιτόρου σ’ ένα ξενοδοχείο σε κάποιο από τα χιονισμένα θέρετρα της Αυστραλίας. Εκεί μπορούσε να δη κανείς από πρώτο χέρι τις ανισότητες του κόσμου. Ενώ χιλιάδες πέθαιναν από την πείνα σ’ ένα μέρος του κόσμου, το φιλοδώρημά μου έφτανε τα 60 δολλάρια για δουλειά την οποία ασφαλώς πληρωνόμουν να κάνω.

Αργότερα, η αξία κάποιου κτήματος που μου ανήκε είχε τόσο πολύ ‘μεγαλώσει’ ώστε μου απέδωσε μεγάλο κέρδος. Μαζί μ’ ένα φίλο, αγοράσαμε ένα αγρόκτημα 200 έηκερς (80 εκτάρια). Η κοπέλλα μου κι εγώ ζούσαμε σε ‘δικό μας σπίτι’ σε μια έκτασι εκατό έηκερς (40 εκτάρια) σε μια γραφική κοιλάδα κοντά στις ακρογιαλιές της Χρυσής Ακτής. Δεν είχαμε καμμιά πρόθεσι να νυμφευθούμε· είχαμε δει πάρα πολλούς φίλους να διαλύουν με θλίψι τον γάμο τους και θεωρούσαμε την ‘ανταλλαγή όρκων’ σαν ένα μη απαραίτητο κοινωνικό κακό.

Κατόπιν, ένα πρωί, καθώς καθόμουν στη φάρμα καπνίζοντας μαριχουάνα και πίνοντας μπύρα με δύο φίλους, ήλθε στην πόρτα ένας νεαρός και είπε κάτι για τη Βίβλο. «Δεν ενδιαφέρομαι· έχω τις δικές μου ιδέες για τη Βίβλο,» είπα. Αλλά άφησε δύο περιοδικά. Τους έρριξα σύντομα μια ματιά. Αλλά έπειτα . . . τι είδους Θεός θα επέτρεπε τόσα παθήματα και τόση αδικία στον κόσμο;

Μια Άλλη Ματιά Στη Βίβλο

Αυτή περίπου την εποχή ο παλιός μου συγκάτοικος επέστρεψε από τις διακοπές του ανά τον κόσμο. Όταν ήσαν στο νησί Μάουι στη Χαβάη, κατέληξε να πιστέψη ότι ο Θεός ήταν ο Κατασκευαστής του ωραίου πλανήτη πάνω στον οποίο ζούμε, και ότι η Αγία Γραφή ήταν ο Λόγος του Θεού προς την ανθρωπότητα. Επειδή προηγουμένως ήταν αθεϊστής, δεν μπορούσα να πιστέψω στα αυτιά μου. Έχοντας μεγαλώσει στην Πρεσβυτεριανή και Μεθοδιστική Εκκλησία, αμφιβάλλαμε αν η θρησκεία είχε τίποτε λογικό και ουσιώδες να προσφέρη. Παρ’ όλ’ αυτά, εκείνος πίστευε ότι η Αγία Γραφή προέρχεται από τον Θεό και ότι άξιζε να την εξετάσωμε με προσοχή.

Τα λίγα πράγματα που μου έδειξε σχετικά με τη Βίβλο μ’ έκαναν να σκεφθώ. Προσεκτικά εξετάσαμε το 24^ο κεφάλαιο του Ματθαίου. Άσχετα με το τι έλεγε η Βίβλος, πίστευα από καιρό ότι η ανθρωπότητα βρισκόταν πράγματι στις τελευταίες ημέρες της. Και να, αυτό το κεφάλαιο έλεγε το ίδιο. Έδειχνε ότι τα γεγονότα που χαρακτήριζαν τη ζωή σ’ αυτόν τον εικοστό αιώνα είχαν πραγματικά προλεχθή ότι θα προσδιώριζαν το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων στην εποχή μας. Σύντομα αντιληφθήκαμε τα πλεονεκτήματα του να έλθωμε σ’ επαφή με άλλους, οι οποίοι ενδιαφέρονταν να διαμορφώσουν τη ζωή τους σύμφωνα με την Αγία Γραφή.

Έρευνα για την Αληθινή Θρησκεία

Πρώτα, ήλθα σ’ επαφή με ένα παλαιό μου φίλο που ήταν Βαπτιστής και παρακολουθήσαμε μια θρησκευτική ομιλία σ’ ένα ιδιωτικό σπίτι. Αργότερα, άρχισα να διερωτώμαι πώς άνθρωποι που πραγματικά ισχυρίζοντο ότι ήσαν Χριστιανοί, πήγαιναν στον πόλεμο και φόνευαν άλλους καθ’ ομολογίαν Χριστιανούς, στην αντίπαλη παράταξι. Δεν ήταν το είδος θρησκείας που πίστευα ότι επιδοκιμάζει ο Θεός. Την επόμενη Κυριακή ξεκινήσαμε για τη Μεθοδιστική Εκκλησία. Καθώς πηγαίναμε, σταματήσαμε σε μια Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ρώτησα τον άνθρωπο που συναντήσαμε εκεί αν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν στον Ιησού ως τον Υιό του Θεού που πέθανε για τις αμαρτίες του ανθρώπου. «Ναι,» απάντησε.

«Πιστεύετε ότι ζούμε στην περίοδο που η Βίβλος χαρακτηρίζει ως έσχατες ημέρες;»

«Ναι,» απάντησε.

«Ναι, πιστεύετε ότι σύντομα όλοι εμείς οι Χριστιανοί θ’ αναληφθούμε σωματικώς στους ουρανούς για να συναντήσωμε τον Κύριό μας στον αέρα;»

«Όχι, ακριβώς,» απάντησε. «Οι Γραφές δείχνουν ότι σκοπός του Θεού είναι ν’ απολαμβάνη ο άνθρωπος αιώνια ζωή ακριβώς εδώ επάνω στη γη, και ότι μόνο ένας σχετικά μικρός αριθμός ατόμων θα χρειασθή στους ουρανούς για ν’ αποτελέσουν τη βασιλεία, η οποία θα κυβερνά τη γη.»

Μου έδειξε το εδάφιο Αποκάλυψις 7:4. Κατόπιν μας προσκάλεσε να μπούμε στην Αίθουσα και ν’ ακούσωμε τη δημόσια ομιλία που επρόκειτο να εκφωνηθή εκείνο το πρωινό.

Η ομιλία είχε τον τίτλο «Πώς η Ανάστασις Ωφελεί Όλους τους Νεκρούς στον Άδη.» Ο ομιλητής έδειχνε μέσα από τις Γραφές την κατάστασι των νεκρών ανθρώπων και πώς ο Θεός θα εγείρη όλους εκείνους που είναι στους τάφους, δίνοντας έτσι σ’ αυτούς την ευκαιρία να ζήσουν για πάντα επάνω σε μια καθαρισμένη γη. Πόσο διαφορετική αντίληψι σχετικά με τον άδη έχουν αυτοί οι άνθρωποι, σκέφθηκα. Ο ομιλητής εξήγησε ότι ο άδης είναι απλώς ο κοινός τάφος όλου του ανθρωπίνου γένους. Για να μπορέσωμε να εξετάσωμε τα εδάφια αργότερα, ο άνδρας που μας προσκάλεσε σημείωνε σ’ ένα χαρτί τα Γραφικά εδάφια που ανεφέροντο.

Η Βίβλος Απαντά στις Ερωτήσεις Μου

Μετά τη συνάθροισι είχα πολλές ερωτήσεις. Γιατί ο ομιλητής αναφερόταν διαρκώς στον Θεό ως Ιεχωβά; Γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν δέχονται μεταγγίσεις αίματος; Πώς συμβαίνει ώστε οι Μάρτυρες μπορούν να εκδίδουν Γραφικά έντυπα σε τιμή πολύ μικρότερη απ’ όσο πλήρωνα για άλλες εκδόσεις σε θρησκευτικά βιβλιοπωλεία;

Μου δόθηκαν Γραφικές απαντήσεις σε όλα μου τα ερωτήματα και η περιέργειά μου σχετικά με τα «φθηνά» Γραφικά έντυπα ικανοποιήθηκε με μια επίσκεψι που έκανα στο γραφείο τμήματος της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά στην Αυστραλία τρεις μέρες αργότερα. Εκεί είδα νέους άνδρες και γυναίκες να χειρίζωνται τυπογραφικές μηχανές, να συσκευάζουν έντυπα και να τα αποστέλλουν σε όλα τα μέρη του Νοτίου Ειρηνικού—και όλα αυτά τα άτομα εργάζονταν εθελοντικά. Ήθελα να αγοράσω μερικά βιβλία για τους φίλους μου. Έτσι, πλησίασα τον «αδελφό» στο τμήμα της αποστολής περιοδικών, ο οποίος με χαρά μου έδωσε σαράντα από τα σκληρόδετα βιβλία Είναι η Βίβλος Πράγματι ο Λόγος του Θεού; και Η Αλήθεια Που Οδηγεί Στην Αιώνιο Ζωή, κάθε βιβλίο με 25 μόνον σεντς.

Πρέπει να πω ότι εντυπωσιάσθηκα στην πρώτη συνάθροισι που παρακολουθήσαμε, όταν είδα πόσο βαθιά οι Μάρτυρες κατανοούν και χρησιμοποιούν τη Βίβλο. Ο προηγούμενος συγκάτοικός μου ήθελε να παρακολουθήση τη λειτουργία μιας πιο «συμβατικής» θρησκείας. Έτσι, αποφασίσαμε να πάμε στην εκκλησία των Μεθοδιστών εκείνο το βράδυ. Τη στιγμή που μπαίναμε μέσα στην εκκλησία, ένας από τους νεαρούς που μοίραζε υμνολόγια, είδε τις Γραφές που είχαμε φέρει μαζί μας και είπε: «Δεν τις χρειάζεστε εδώ.» Είχε δίκιο.

Από εκείνη την ημέρα η κοπέλλα μου κι εγώ ποτέ δεν σταματήσαμε να πηγαίνωμε στην τοπική Αίθουσα Βασιλείας για να μάθωμε σχετικά με τη Βίβλο. Πόσο γρήγορα μας βοήθησε αυτό να προοδεύσωμε στην κατανόησι της Βίβλου και του σκοπού του Θεού για τη γη! Δεν είχαμε πρόθεσι να κρατήσωμε τα υπέροχα πράγματα που μαθαίναμε για τον εαυτό μας. Σύντομα άλλοι δώδεκα ενώθηκαν μ’ εμάς στην εβδομαδιαία μας μελέτη του Λόγου του Θεού.

Μέσα σε δεκαοκτώ μήνες, οκτώ από εμάς μπορέσαμε να καθαρίσωμε τη ζωή μας από πράγματα που ο Θεός δεν θα επιτρέψη κάτω από την ουράνια διεκυβέρνησι του Υιού του Ιησού Χριστού. Κατόπιν, παρουσιάσαμε τους εαυτούς μας για βάπτισμα. Η σύζυγός μου κι εγώ εργαζόμαστε τώρα ως ολοχρόνιοι δούλοι του Ιεχωβά Θεού. Έχομε βρει πραγματικά ένα πολύτιμο σκοπό στη ζωή μας.—Από συνεργάτη.