Παρασκήνια σ’ ένα Βιβλικό Δράμα

Η μουσική τελείωσε και το ακροατήριο, δείχνοντας την εκτίμησί του, ανταποκρίθηκε με χειροκροτήματα. Στα παρασκήνια, πρόσωπα καλυμμένα με ασυνήθιστο μακιγιάζ και γενειάδες κύτταζαν το ένα το άλλο και χαμογελούσαν. Το δράμα «Η Δοκιμασμένη Ποιότης της Πίστεώς Μας—Αιτία για Αίνο και Τιμή» είχε μόλις τελειώσει στο Λωρέλ της Μέρυλαντ.

Χιλιάδες επέστρεψαν στο σπίτι τους εκείνο το βράδυ με μια καλύτερη κατανόησι της ζωής του αποστόλου Παύλου. Αλλά 150 περίπου Μάρτυρες του Ιεχωβά από τις τοπικές εκκλησίες επέστρεφαν στο σπίτι τους με κάτι περισσότερο—είχαν τη μοναδική εμπειρία να συμμετάσχουν σ’ ένα δράμα που παρουσίαζε γεγονότα καταγεγραμμένα στην Αγία Γραφή.

Ένα Αποτελεσματικό Μέσον Διδασκαλίας

Από το 1966 τα Βιβλικά δράματα αποτελούν κύριο χαρακτηριστικό του προγράμματος των ετησίων περιφερειακών συνελεύσεων των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Παραδείγματος χάριν, στις τετραήμερες συνελεύσεις «Χαρωποί Εργάται» που διεξήχθησαν αυτό το καλοκαίρι σε εκατό και πλέον πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών παρουσιάσθηκαν δύο τέτοια δράματα. Το ένα βασιζόταν στις πείρες του Ιουδαίου Βασιλέως Εζεκία στη διάρκεια των ημερών που η Ιερουσαλήμ επολιορκείτο από τους Ασσυρίους και το άλλο βασιζόταν στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στη διάρκεια των ημερών του Ισραηλίτου Κυβερνήτου Νεεμία και του προφήτου Μαλαχία.—Ησ. κεφ. 36 ως 39· Μαλ. 1:12-14· 3:10.

Τα περασμένα χρόνια, παρουσιάσθηκαν δράματα που εβασίζοντο στις Βιβλικές αφηγήσεις για τον Ιεφθάε και τη θυγατέρα του, την Εσθήρ και τον Μαροδοχαίο, τη Ρουθ και τη Ναομί, τον Ιωσήφ και τους αδελφούς του, τον Δαβίδ και την Βηθ-σαβεέ, την πτώσι της Ιεριχώ, τον κατακλυσμό των ημερών του Νώε, τον Νεεμάν και την ανώνυμη Ισραηλίτιδα κόρη, τον νεαρό Σαμουήλ και τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδέ-νεγώ, για ν’ αναφέρωμε μόνο λίγα.

Μερικές φορές, αυτά τα δράματα κινηματογραφούνται από την τηλεόρασι. Στη Λιβερία, της Δυτικής Αφρικής παρουσιάσθηκε με μεγαλοπρεπή τρόπο ένα ωραίο πρόγραμμα που παρουσίαζε γεγονότα που σχετίζονται με τον Ιησού και τους Ισραηλίτες. Ο διευθυντής του Βρεταννικού προγράμματος ευχαριστήθηκε πολύ και επήνεσε τους Μάρτυρες για την απόδοσί τους και την εκπαίδευσί τους. Πολλοί θεαταί, που είχαν εντυπωσιασθή, ρωτούσαν πότε θα παρουσιασθούν πάλι τέτοια δράματα.

Τα δράματα, μολονότι συχνά είναι ψυχαγωγικά, δεν παρουσιάζονται απλώς για διασκέδασι. Ο κύριος σκοπός τους είναι να διδάξουν. Κατ’ αρχήν, διδάσκουν τους θεατές μ’ ένα ζωηρό, δραματικό τρόπο, Βιβλικά γεγονότα που μπορούν να κάνουν διαρκή εντύπωσι στη διάνοια. Επίσης, τα σκηνογραφήματα σχεδιάζονται έτσι ώστε να εντυπώσουν ένα σπουδαίο σημείο διδασκαλίας. Παραδείγματος χάριν, το δράμα σχετικά με τον απόστολο Παύλο, όπως ανεφέρθη στην αρχική παράγραφο, ετόνιζε τη σπουδαιότητα της πίστεως. Το δράμα του Εζεκία, που παρουσιάσθηκε αυτό το καλοκαίρι, ετόνιζε την αξία της προσευχής.

Πρώιμες Προετοιμασίες

Για τα άτομα που παρουσίασαν το δράμα του Παύλου, η εργασία άρχισε στα μέσα Απριλίου, δύο μήνες προτού παρουσιασθή το δράμα στη συνέλευσι. Το άτομο που είχε την ευθύνη της προετοιμασίας του δράματος έλαβε ταινίες και σκηνογραφήματα για το δράμα. Στις ταινίες καταγράφεται η μουσική, τα ηχητικά αποτελέσματα και όλοι οι διάλογοι. Οι δοκιμές για τους ρόλους έγιναν στην τοπική Αίθουσα Βασιλείας, όπου αργότερα ελάμβαναν χώρα οι πρόβες.

Το δίωρο δράμα του Παύλου περιελάμβανε τρεις πράξεις, συνολικά δεκαοκτώ σκηνές. Για τους ρόλους απαιτούντο περίπου εβδομήντα πέντε ηθοποιοί για τα ομιλούντα μέρη και σαράντα κομπάρσοι. Για ν’ αντισταθμισθή η έλλειψις διαθεσίμων ηθοποιών, πολλοί ανέλαβαν δύο ρόλους. Χρησιμοποιήθηκαν και κομπάρσοι για να συμπληρώσουν σποραδικές σκηνές πλήθους. Μέχρι το τέλος του Απριλίου οι περισσότεροι ρόλοι είχαν διανεμηθή.

Οι πρώτες πρόβες έδιναν έμφασι στη διευθέτησι της σκηνής και την αποστήθισι των ρόλων. Πράγματι, είναι ανάγκη να λένε πραγματικά οι ηθοποιοί τον ρόλο τους καθώς παίζει η ταινία. Αυτό εξασφαλίζει τον κατάλληλο συγχρονισμό λέξεων με χειρονομίες, και βοηθεί επίσης τον εκτελεστή να παραμείνη στα «πλαίσια» του χαρακτήρος που υποδύεται.

Μέχρι το τέλος Μαΐου, οι πρόβες γίνονται χωριστά σε τέσσερα μέρη. Μ’ αυτό τον τρόπο, ήταν πιο εύκολο για τον υπεύθυνο του δράματος να επεξεργασθή τις ατομικές σκηνές ως προς τον χρόνο, τις εισόδους και εξόδους, τις χειρονομίες και τις κινήσεις επάνω στη σκηνή.

Στολές

Μέχρι τότε, είχαν ληφθή μέτρα από όλα τα μέλη του θιάσου για τις στολές και οι γυναίκες που ήσαν στο τμήμα ραπτικής εργαζόταν σκληρά για να φτιάξουν στολές για εκατό και πλέον άτομα. Μολονότι οι περισσότεροι εκτιμούν την ομορφιά των στολών ενός δράματος, λίγοι αντιλαμβάνονται πόσο μεγάλη έρευνα απαιτείται για να τις κάνουν να φαίνωνται αυθεντικές. Μέτρα από ζωηρόχρωμα υφάσματα, υφάσματα καρρώ, κορδέλλες, βινύλ που μοιάζει με δέρμα και γαρνιτούρες για υφάσματα, είτε αγοράσθηκαν είτε δωρήθηκαν. Τα μέλη του θιάσου και άλλοι Μάρτυρες εδάνεισαν κοσμήματα, περούκες και καρφίτσες (πόρπες) για τους χιτώνες.

Είναι ενδιαφέρον να μάθη κανείς πώς γίνεται ένας χιτών για τις Ελληνικές και τις Ρωμαϊκές στολές. Οι χιτώνες έχουν περίπου τέσσερα πόδια (1,2 μέτρα) φάρδος και δεκαέξη πόδια (5 μέτρα) μάκρος. Αλλά με τρεις καρφίτσες ασφαλείας (πόρπες) που τις προσαρμόζουν στους ώμους και με μια διακοσμητική καρφίτσα στην κορυφή, η δουλειά έγινε. Τα καπέλλα των ιερέων έγιναν από πλαστικές γλάστρες που τις κάλυψαν με λευκό ή γκρι μετάξι. Βρήκαν μερικά αυθεντικά θεατρικά κράνη και τα χρησιμοποίησαν ως πρότυπα για να κατασκευάσουν κράνη για τους Ρωμαίους στρατιώτες. Ένα σκληρό καπέλλο, χρυσόχαρτο που χρησιμοποιείται για διάφορες κατασκευές, χονδρές τρίχες από σκούπα, μαίζ με λίγη εφευρετικότητα, μπορεί να δημιουργήσουν ακριβή αντίγραφα.

Οι Τελικές Πρόβες και οι Παραστάσεις

Από την 1η Ιουνίου, σχεδόν όλα τα Σάββατα και οι Κυριακές διετέθησαν για πρόβες. Ο θίασος άρχισε να παίζη το δράμα στην ολότητά του, σταματώντας για να βελτιώση τα δύσκολα σημεία και κατόπιν προχωρώντας πάλι. Στη διάρκεια του διαλείμματος για γεύμα, πολλά μέλη του θιάσου μαζεύονταν σε ομάδες κάτω από τα δένδρα και έπαιζαν μουσική και τραγουδούσαν.

Έγιναν δύο συνελεύσεις στο Λώρελ της Μέρυλαντ εκείνο το έτος, και ο ίδιος θίασος παρουσίασε το δράμα και στις δύο συνελεύσεις. Μια πρόβα με στολές προγραμματίσθηκε μια εβδομάδα πριν από την πρώτη παράστασι. Τα μέλη του θιάσου προσκάλεσαν τις οικογένειές των και τους φίλους των και ήσαν περίπου 250 άτομα στην πρόβα με τις στολές.

Τα μέλη του θιάσου συγκεντρώθηκαν για το μακιγιάζ και τις γενειάδες περίπου τέσσερις ώρες πριν αρχίση το δράμα. Το πρώτο βήμα ήταν να απλωθή η βάσις του μέηκ απ. Κατόπιν έγινε το τελικό μακιγιάζ. Μερικοί έλαβαν ‘απλό’ μακιγιάζ—που δεν άλλαξε δηλαδή τα χαρακτηριστικά τους—μόνο για να τους κάνη να διακρίνωνται από απόστασι. Άλλοι έλαβαν ειδικό μακιγιάζ. Πολλοί, έπρεπε να φαίνωνται ηλικιωμένοι για να ταιριάζουν με το ρόλο τους, μερικοί περίπου σαράντα χρονών. Στα μέλη του Σάνχεδριν έκαναν σκούρο μακιγιάζ στα μάτια για να τους δώσουν μια σοβαρώτερη έκφρασι. Στις Ελληνίδες έβαλαν ανοιχτή σκιά στα μάτια και ρουζ.

Στους περισσοτέρους άνδρες έβαλαν γενειάδες. Οι γενειάδες αυτές είχαν κατασκευαστή από ψεύτικα μαλλιά και εφαίνοντο σαν πραγματικές. Τις στερέωσαν με ειδική κόλλα. Κατόπιν τις εψέκασαν με χρώμα για να ταιριάζουν με τα μαλλιά του ηθοποιού. Αργότερα έγιναν σύντομες πρόβες επάνω στην εξέδρα της συνελεύσεως ώστε οι ηθοποιοί, να συνηθίσουν στο σκηνικό εκεί.

Την ημέρα που θα εδίδετο η πρώτη παράστασις, 21 Ιουνίου, έκανε υπερβολική ζέστη· την επόμενη εβδομάδα, που έλαβε χώρα η επόμενη συνέλευσις, έβρεχε υπερβολικά, Αλλά και οι δύο παραστάσεις παρουσιάσθηκαν πολύ καλά. Καθώς παρουσιάζετο κάθε σκηνή, μπορούσε κανείς ν’ αντιληφθή με πόση προσοχή παρακολουθούσε το ακροατήριο. Επανειλημμένως ανταποκρίθηκε με χειροκροτήματα. Δικαιολογημένα θύμωσαν όταν ο Στέφανος καταδικάσθηκε σε θάνατο από το Σάνχεδριν. Αισθάνθηκαν τη δύναμι που επέδειξε ο Παύλος όταν λιθοβολήθηκε. Αντιλήφθηκαν τη δύναμι του αγίου πνεύματος του Θεού καθώς ο Παύλος εξέβαλε από το κορίτσι το δαιμόνιο και έκανε τον χωλό να περπατήση πάλι. Αισθάνθηκαν τον σεισμό που απελευθέρωσε τον Παύλο και τον Σίλα από τα δεσμά τους σαν να ήταν πραγματικός. Ένοιωσαν λύπη καθώς ο Παύλος έλεγε τα αποχαιρετιστήρια λόγια του στους καλούς του φίλους Λουκά, Τιμόθεο και Μάρκο.

Και οι ηθοποιοί, επίσης, κατείχοντο από τα ίδια αισθήματα. Είχαν δαπανήσει πολλές ώρες και όλο τους τον εαυτό, αλλά είχαν την ικανοποίησι ότι έκαναν καλή δουλειά. Είχαν μάθει τη συνεργασία, την υπομονή, την ταπεινοφροσύνη και άλλες Χριστιανικές ιδιότητες με το να εργάζωνται σαν μια μεγάλη οικογένεια, και ήταν πράγματι ενθαρρυντικό το να γνωρίζουν ότι το δράμα ενεδυνάμωνε την πίστι και βοηθούσε τόσα πολλά άτομα.

Γιατί να μην επωφεληθήτε από την ευκαιρία να παρακολουθήσετε ένα απ’ αυτά τα Βιβλικά δράματα; Όπως ανεφέρθη ήδη, θ’ αποτελέσουν χαρακτηριστικό κάθε περιφερειακής συνελεύσεως των Μαρτύρων του Ιεχωβά και το επόμενο θέρος. Παρακολουθήστε κάποια από τις συνελεύσεις που θα γίνουν κοντά στην περιοχή σας.

[Εικόνα στη σελίδα 22]

Οι επανειλημμένες πρόβες συνέβαλαν στην παρουσίασι του δράματος μ’ ένα δραματικό, ρεαλιστικό τρόπο, όπως φαίνεται σ’ αυτή τη σκηνή όπου ο προφήτης του Ιεχωβά Νάθαν επικρίνει τον Βασιλέα Δαβίδ για την αμαρτία του με την Βηθ-σαβεέ.

[Εικόνα στη σελίδα 23]

Το μακιγιάζ και οι γενειάδες που φορούν τα μέλη του θιάσου κάνουν πιο πραγματικό το Βιβλικό δράμα