Μετάδοσις «Αγαθών Νέων» στην Μποτσουάνα

Από τον ανταποκριτή του «Ξύπνα!» στη Νότιο Αφρική

Ο ΒΡΥΧΗΘΜΟΣ ενός λιονταριού μάς έκανε να πεταχτούμε από τον ύπνο μας. Τέσσερα κεφάλια ανασηκώθηκαν από τα μαξιλάρια για να ατενίσουν στο σκοτεινό δάσος γύρω μας. Ένας από την τετραμελή ομάδα μας βγήκε από το σλίπινγκ-μπαγκ του κι έρριξε ξύλα στη φωτιά που έσβηνε. Σύντομα όλοι κοιμηθήκαμε πάλι.

Αλλ’ όταν ξημέρωσε, ο βρυχηθμός του λιονταριού ακούσθηκε πάλι, αυτή τη φορά πολύ πιο κοντά στην τοποθεσία που βρισκόμαστε. Αποφασίσαμε ότι ήταν καιρός να σηκωθούμε και να κάνωμε θόρυβο καθώς θα προετοιμάζαμε το πρόγευμα. Αν δεν το κάνη κανείς αυτό, ίσως γίνει ο ίδιος το πρόγευμα του λιονταριού· και εμείς δεν είχαμε κάνει όλο αυτό το ταξίδι γι’ αυτό τον λόγο.

Αλλά γιατί είχαμε έλθει στη ζούγκλα της Μποτσουάνα, στη νοτιοδυτική Αφρική; Η όλη ιστορία άρχισε λίγους μήνες πριν, όταν η σύζυγός μου κι εγώ και ένας άλλος Μάρτυς του Ιεχωβά αποφασίσαμε να κάνωμε ένα ταξίδι κατά μήκος της Έρημου Καλαχάρι της Μποτσουάνα, βορειοδυτικώς του Δέλτα του Οκαβάνγκο, για να μιλήσωμε σε πολλούς απομονωμένους Αφρικανούς εκεί για τα «αγαθά νέα» που περιέχονται στην Αγία Γραφή.—Ματθ. 24:14.

Ένα τέτοιο ταξίδι απαιτούσε προσεκτική προετοιμασία. Την πρώτη βδομάδα του ταξιδιού μας θα την δαπανούσαμε κατά μήκος της περιοχής της ερήμου και θα χρειαζόμεθα αρκετό νερό για να πίνωμε. Στη διάρκεια αυτού του τμήματος του ταξιδιού μας το πλύσιμο θα έπρεπε να περιορισθή σε πλύσιμο των χεριών και του προσώπου δύο φορές την ημέρα μ’ ένα μόνο φλυτζάνι νερό κάθε φορά.

Αλλά μετά απ’ αυτή την ξηρή εβδομάδα, θα φθάναμε στον Ποταμό Μποτλέτλε στο τέλος της πορείας του στη Λίμνη Ξάου. Απ’ εδώ το νερό θα ήταν άφθονο, διότι εμείς θα προχωρούσαμε κατά μήκος του ποταμού μέχρι την πηγή του στο Δέλτα του Οκαβάνγκο, το οποίο αποτελείται από ποταμούς, έλη και περιοχή ζούγκλας που καλύπτει μια τριγωνική περιοχή 7.200 περίπου τετραγωνικών μιλίων (18.648 τετραγωνικά χιλιόμετρα). Η προγραμματισμένη πορεία μας θα περιελάμβανε ένα κυκλικό ταξίδι 1.250 περίπου μιλίων (2.012 χιλιόμετρα).

Επειδή το ταξίδι μας θα διαρκούσε τέσσερις εβδομάδες, απαιτείτο επιδέξιος προσχεδιασμός των τροφίμων που θα παίρναμε μαζί μας. Κρεμμύδια, πατάτες, ρύζι και καλαμποκάλευρο συσκευάσθηκαν με αφθονία. Πήραμε επίσης μερικά αυγά, τα οποία θάψαμε μέσα στο καλαμποκάλευρο ώστε να μη σπάσουν στη διάρκεια του ανώμαλου ταξιδιού μας και μερικές τροφές συσκευασμένες σε κονσέρβες, περιλαμβανομένων και αφυδατωμένων λαχανικών. Όσο για ψωμί, αποφασίσαμε ότι το βαρύ είδος του ψωμιού από σίκαλι που βρίσκεται στον κατάλογο των Γερμανικών φαγητών, θα παρέμενε φρέσκο σ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού μας· και πράγματι παρέμεινε.

Έχετε δοκιμάσει ποτέ τα ταξιδέψετε στην έρημο; Το ταξίδι μας δεν περιελάμβανε μόνο μια ατέλειωτη θέα από αμμολόφους. Είναι αλήθεια ότι το έδαφος ήταν αμμώδες, μαλακό και ασπροκίτρινο σε χρώμα· αλλά εδώ κι εκεί εκαλύπτετο με παχύ γρασίδι και πυκνή βλάστησι. Μερικές φορές το έδαφος ήταν τόσο μαλακό που, επί αρκετές ώρες, ωδηγούσαμε με χαμηλή ταχύτητα και συνεχή χρήσι και των τεσσάρων τροχών (δηλαδή χρήσι διπλού διαφορικού). Συχνά, τα άγρια ζώα έφευγαν μακρυά καθώς πλησιάζαμε. Σ’ αυτά περιελαμβάνοντο η στρουθοκάμηλος, η κούντου, μια χαριτωμένη αντιλόπη με σπειροειδή κέρατα, και η αλκέλαφος καάμα, μια από τις πιο γρήγορες αντιλόπες, με καμπουριαστούς ώμους και κατωφερή ράχη.

Υπερνικώντας τον Φραγμό της Επικοινωνίας

Ένα σπουδαίο πρόβλημα ήταν πώς να μιλούμε στους ανθρώπους των οποίων η γλώσσα ήταν η Τσουάνα, μια γλώσσα που εμείς δεν γνωρίζαμε. Το πρόβλημα αυτό λύθηκε με το να μαγνητοφωνήσωμε το Γραφικό μας άγγελμα σε ταινίες από Μάρτυρες που μιλούσαν τη γλώσσα Τσουάνα.

Κατόπιν, σκεπτόμαστε το πρόβλημα του πώς να παρουσιάζωμε σ’ αυτούς τους απομονωμένους ανθρώπους το άγγελμα της Αγίας Γραφής σχετικά με τις φοβερές παγκόσμιες συνθήκες σήμερα και τη ζωηρή ελπίδα ότι η βασιλεία του Θεού σύντομα θα φέρη ειρήνη και ευτυχία παγκοσμίως. Σκεπτόμαστε ότι οι άνθρωποι σ’ αυτές τις απομονωμένες περιοχές, δεν θα εγνώριζαν τις τρομερές συνθήκες που είναι τόσο κοινές στις περισσότερες κατοικημένες περιοχές.

Αλλ’ αυτό απεδείχθη εσφαλμένο. Σ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού μας, τα εδάφια που εγίνοντο πάντοτε δεκτά με νεύματα συγκατανεύσεως ήταν τα εδάφια 2 Τιμόθεον 3:1-5, που μιλούν για τις ‘έσχατες ημέρες’ του παρόντος συστήματος πραγμάτων. Σύντομα διαπιστώσαμε ότι αυτές οι συνθήκες επικρατούν ακόμη και στις απομονωμένες κοινότητες της νοτιοδυτικής Αφρικής.

Οι κάτοικοι των χωριών και των κτηνοτροφικών καταυλισμών τους οποίους επισκεφθήκαμε, μας δέχθηκαν με χαρά. Μολονότι πολλοί απ’ αυτούς είχαν ακούσει για την Αγία Γραφή, λίγοι είχαν δει ότι μια Αγία Γραφή ή είχαν ακούσει να διαβάζεται. Ο Χριστιανικός κόσμος δεν είχε ιδρύσει εκκλησίες σ’ αυτά τα μέρη.

Μεγάλη ήταν πράγματι η εκτίμησίς των καθώς άκουγαν τις Βιβλικές αλήθειες στη γλώσσα των, όπως προήρχοντο από το μαγνητόφωνο μας, Παρατηρήσαμε, ότι μερικοί σημείωναν κάποιο εδάφιο και μερικοί άλλοι το σημείωναν γράφοντας το στο δέρμα του βραχίονός των.

Συνάντησις στην «Κγκότλα»

Μόλις φθάναμε σ’ ένα χωριό, πηγαίναμε πρώτα στη Κγκότλα. Αυτός είναι ο τόπος συναντήσεως του συμβουλίου των πρεσβυτέρων του χωριού. Αφού αυτοσυστηνόμεθα στον αρχηγό και σε όποιο μέλος του συμβουλίου του ήταν εκεί, βάζαμε το μαγνητοφωνημένο άγγελμα μας, το οποίο τελείωνε με μια προσφορά εντύπων στη γλώσσα Τσουάνα. Επειδή εκείνοι τους οποίους συναντούσαμε στην Κγκότλα γενικά μιλούσαν Αγγλικά, είχαμε ευκαιρίες ν’ απαντήσουμε σε Γραφικά ερωτήματα και να δείξωμε πώς τα έντυπα μας μπορούσαν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να πάρουν απαντήσεις μόνοι τους σε Βιβλικά ερωτήματα και επίσης πώς παρείχαν μια βάσι για οικογενειακές και ομαδικές Βιβλικές συζητήσεις.

Κατόπιν, με την άδεια του αρχηγού, περνούσαμε απ’ όλο το χωριό και παίζαμε το μαγνητοφωνημένο άγγελμα μας σε ομάδες από δέκα έως είκοσι ατόμων. Κάναμε μια ιδιαίτερη προσπάθεια να έλθωμε σ’ επαφή με τους δασκάλους στα σχολεία και αυτοί ήσαν πολύ ευχαριστημένοι με την ευκαιρία που τους εδίδετο ν’ αποκτήσουν Γραφικά έντυπα. Η κυβέρνησις της Μποτσουάνα επιθυμεί να παρέχει εκπαίδευσι για τον λαό της παντού, κι έτσι σε κάθε χωριό βρίσκαμε ένα σχολείο με νεαρούς άνδρες και γυναίκες οι οποίοι εργάζονταν σκληρά για να μορφώσουν τα παιδιά εκεί. Πόσο συγκινητικό ήταν να βρισκώμεθα περικυκλωμένοι από πενήντα ανήσυχα άτομα, με τα πρόσωπα τους εστραμμένα προς το μέρος μας, ενώ φωνές ρωτούσαν πώς μπορούσαν να μάθουν τι περιείχε η Αγία Γραφή και πόσο σύντομα θα τους την διάβαζε ο δάσκαλος τους!

Σε μεγάλα χωριά, μερικές φορές δεν ήταν εύκολο να εντοπίσωμε την Κγκότλα. Σε μια περίπτωσι αποφασίσαμε να ρωτήσουμε πού ήταν και συγχρόνως να παίζωμε την ταινία για να την ακούσουν τα πλήθη που συγκεντρώνονταν για να μας πληροφορήσουν. Είχαμε μόλις αρχίσει, όταν έφθασε ένας νεαρός αστυνομικός με το ποδήλατο του. «Τι κάνετε;» ρώτησε, Προσπαθήσαμε να του εξηγήσωμε, αλλά παρέμεινε καχύποπτος. «Πρέπει να έλθετε μαζί μου,» απήντησε· κι έτσι πήγαμε μαζί του, ακολουθώντας το ποδήλατο του μέχρι τον αστυνομικό σταθμό. Εδώ ερεύνησαν προσεκτικά τα διαβατήρια μας· μας απηύθυναν πάρα πολλά ερωτήματα.

Φαινόταν ότι δεν θα είχαμε καθόλου επιτυχία, αλλά τότε άνοιξε η πόρτα από ένα εσωτερικό γραφείο και βγήκε έξω ο αστυνομικός διοικητής για να δη τι συνέβαινε. Όταν άκουσε ότι εμείς κηρύτταμε τα «αγαθά νέα,» εμφανίσθηκε ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο του και είπε ότι κι αυτός θα ήθελε ν’ ακούση αυτά τα «αγαθά νέα.»

Ο διοικητής πρότεινε να έλθουν και οι άνδρες του εκεί, ώστε να μπορέσουν να επωφεληθούν απ’ αυτά που είχαμε να πούμε και μας προσκάλεσε στο γραφείο του όπου συγκεντρώθηκε όλη η αστυνομία ενώ η ταινία έπαιζε. Ο αστυνομικός αξιωματούχος άκουσε με προσοχή και με φανερό ενδιαφέρον και δέχθηκε ευχαρίστως ένα αντίτυπο του βιβλίου Αληθινή Ειρήνη και Ασφάλεια—Από Ποια Πηγή; Με δική του υπόδειξι όλοι οι χωροφύλακες και ο ενωμοτάρχης έλαβαν επίσης αντίτυπα. Όταν ρώτησε αν είχαμε άλλα έντυπα, βάλαμε την ταινία που παρουσίαζε το βιβλίο Ακούοντας τον Μεγάλο Διδάσκαλο, το ωραίο αυτό Γραφικό βοήθημα που μπορούν να χρησιμοποιούν οι γονείς για να διδάξουν τα παιδιά τους. Πήρε ένα αντίτυπο του βιβλίου αυτού και εξήγησε ότι η σύζυγος του ήταν η τοπική δασκάλα και θα εύρισκε τα βιβλία αυτά πολύ υποβοηθητικά.

Έχετε ακούσει ποτέ για τον δημόσιο ‘ντελάλη;’ Ήμουν βέβαιος ότι το επάγγελμα αυτό είχε προ πολλού εκλείψει. Αλλά ένα πρωινό είδαμε ένα δημόσιο ντελάλη να εκτελή το επάγγελμα αυτό με τον καλύτερο τρόπο. Οι περιστάσεις υπό τις οποίες το έκαμε αυτό ήταν προς δικό μας όφελος.

Φθάσαμε σ’ ένα χωριό αργά ένα βράδυ και είχαμε χρόνο μόνο για να συναντήσωμε τον αρχηγό. Κατά δική του υπόδειξι επιστρέψαμε στις οκτώ η ώρα το επόμενο πρωί, διότι είχε υποσχεθή ότι τότε θα συγκέντρωνε όλο το χωριό. Εν τούτοις, είχε φθάσει εννέα η ώρα και είχαν έλθει μόνο πέντε άτομα.

Έτσι, ο αρχηγός κάλεσε τον δημόσιο ντελάλη και του είπε να τονίση ότι ήταν απαίτησίς του να συγκεντρωθούν όλοι. Αυτός ο δημόσιος ντελάλης δεν χρησιμοποίησε κάποιο κουδούνι για να ελκύση την προσοχή των ανθρώπων. Αντιθέτως, φώναξε μέσα σ’ ένα άδειο ντενεκεδένιο κουτί λαδιού που χωρούσε περίπου ένα γαλλόνι. Ποιο ήταν το μήνυμα; Αφού κοίταξε τους τίτλους των εντύπων που είχαμε στα χέρια μας, περιήλθε όλο το χωριό φωνάζοντας: «Ελάτε ν’ ακούσετε την αλήθεια.» Αυτή η καταπληκτική αναγγελία έφερε το ποθούμενο αποτέλεσμα και σύντομα συγκεντρώθηκε ένα μεγάλο πλήθος για ν’ ακούση τις Βιβλικές αλήθειες.

Πέταξε από Χαρά

Είχαμε μια ασυνήθη και ευχάριστη πείρα στη Σεπόρα, στο βορειότερο άκρο της Μποτσουάνα. Κάποτε υπήρχε σ’ αυτή την περιοχή μια ομάδα ενδιαφερομένων που μελετούσαν την Αγία Γραφή μαζί με τους Μάρτυρας του Ιεχωβά. Αλλ’ αυτή η ομάδα είχε διαλυθή και είχαν χαθή τα ίχνη της μετά τον Ιανουάριο του 1969. Είχαμε όμως τα ονόματα δύο ατόμων που συνεδέοντο κάποτε με την ομάδα και νομίζαμε ότι μέσω αυτών θα μπορούσαμε να εντοπίσωμε και άλλα ενδιαφερόμενα άτομα. Αλλά η έρευνά μας γι’ αυτά τα δύο άτομα απεδείχθη ότι ήταν πολύ πιο δύσκολη απ’ ό,τι περιμέναμε.

Αρχίσαμε την έρευνά μας ρωτώντας στον αστυνομικό σταθμό. Το πρώτο όνομα ήταν άγνωστο σ’ αυτούς. Ανεγνώρισαν όμως το δεύτερο όνομα. Ένας άνδρας μ’ αυτό το όνομα, μας είπαν, έχει φύγει από τη Σεπόρα και έχει πάει σ’ ένα χωριό στο νότο, όπου έγινε κληρικός. Όταν το ακούσαμε αυτό, σκεφθήκαμε ότι η μόνη μας ελπίδα θα ήταν να εντοπίσωμε τον πρώτο άνδρα στον κατάλογο μας. Ρωτήσαμε στα εμπορικά καταστήματα και τελικά στην εφορία, όπου οι ελπίδες μας έγιναν ακόμη πιο μικρές. Απεδείχθη ότι αυτός ο άνδρας είχε αφήσει τη Σεπόρα πριν από επτά χρόνια.

Εν τούτοις, καθώς κοίταζε το χαρτί στο οποίο είχαμε γράφει το όνομα, το άτομο το οποίο μας έδινε τις πληροφορίες πρόσεξε το όνομα του δευτέρου ατόμου, εκείνου που μας είχαν πει ότι έγινε κληρικός. «Αυτόν τον άνδρα θα τον βρήτε κοντά στο σχολείο· είναι ο ξυλουργός,» μας είπε. Έκπληκτοι για την τροπή που πήραν τα πράγματα ακολουθήσαμε τις οδηγίες του. Το ότι πήγαμε στο σπίτι του και τον ζητήσαμε με το όνομα του, διήγειρε τις υποψίες του και στην αρχή ήταν δύσκολη η επικοινωνία, Έτσι, καταφύγαμε στο μαγνητοφωνημένο άγγελμα μας, το οποίο μας σύστηνε ως «Μπαζούπι Μπα Γκα Τζεχόφα» (Μάρτυρες του Ιεχωβά).

Όταν το άκουσε αυτό, μια σημαντική αλλαγή έλαβε χώρα στον οικοδεσπότη μας. Το πρόσωπο του άστραψε· κατόπιν άρχισαν να τρέχουν δάκρυα από τα μάτια του και άρχισε να χορεύη κυριολεκτικά από χαρά. Καταλάβαμε ότι είχαμε βρει τον άνθρωπο που ψάχναμε. Αλλά ποια ήταν η ιστορία του;

Έτυχε, όταν αυτός είχε πάει ταξίδι στην Ανγκόλα σε μια περίπτωσι, το άλλο άτομο, που ήταν το μέσον με το οποίο ωργανώθηκε αυτή η ομάδα Γραφικής μελέτης στη Σεπόρα, να φύγη. Η ομάδα διαλύθηκε και ο άνδρας τον οποίον τώρα είχαμε εντοπίσει δεν ήξερε πώς να έλθη σ’ επαφή με κάποιον που θα μπορούσε να τον βοηθήση περαιτέρω να εναρμονίση τη ζωή του με τις Γραφικές απαιτήσεις. Προσηύχετο συνεχώς για βοήθεια. Καθώς ακούγαμε αυτόν τον άνθρωπο, συγκινηθήκαμε από τη βαθειά του πίστι στον Ιεχωβά, τον Θεό που απαντά σε προσευχές. (Ψαλμ. 65:2) Οι δυσκολίες του ταξιδιού μας, η κόπωσίς μας από το συνεχές ταξίδι, όλα ξεχάστηκαν καθώς σκεπτόμαστε τι μεγάλο προνόμιο ήταν να εντοπίσωμε ένα τέτοιο άτομο.

Για μας τους ίδιους, όλη αυτή η εκστρατεία είχε πολλές ανταμοιβές. Δοκιμάσαμε μεγάλη χαρά μιλώντας για τα αγαθά νέα στους άλλους, ειδικά όταν τα άτομα αυτά εδέχοντο τα αγαθά νέα με εκτίμησι. Φέρνω ζωντανά ακόμη στη διάνοια μου έναν ηλικιωμένο άνδρα ο οποίος έτρεχε για να μας προφθάση και να μας σφίξη το χέρι, λέγοντας μας: «Κάνατε όλο αυτό το ταξίδι για να μιλήσετε σε μας γι’ αυτά τα πράγματα; Αυτό είναι ευγενικό, πολύ ευγενικό.»

Εκτός από τη χαρά μας, όμως, υπήρχε και ένα αίσθημα ανησυχίας. Καθώς περνούσαμε μέσα από την περιοχή αυτή, μπορέσαμε να έλθουμε σ’ επαφή με λίγους μόνο ανθρώπους. Η ανάγκη να δοθή σ’ αυτούς τους ανθρώπους τακτική Γραφική εκπαίδευσι είναι πολύ μεγάλη. Διερωτώμεθα λοιπόν αν θα ήταν δυνατόν να βρουν εργασία μερικοί Μάρτυρες του Ιεχωβά κάπου σ’ αυτή την περιοχή, ίσως στα αδαμαντωρυχεία που περάσαμε. Αυτό θα τους έδινε την ευκαιρία να φροντίζουν τις πνευματικές’ ανάγκες αυτών των ταπεινών κατοίκων της Μποτσουάνα. Θα μπορούσατε σεις να μεταβήτε εκεί;

[Χάρτες στη σελίδα 9]

(Για το πλήρως μορφοποιημένο κείμενο, βλέπε έντυπο)

ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑ

[Χάρτης]

ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑ

ΑΝΓΚΟΛΑ

ΚΑΠΡΙΒΙ ΣΤΡΙΠ

Δέλτα του Οκαβάνγκο

ΣΕΠΟΡΑ

ΝΟΤΙΟ-ΔΥΤΙΚΗ ΑΦΡΙΚΗ

ΜΑΟΥΝ

Ποταμός Μποτλέτλε

Λίμνη Νγκάμι

Λίμνη Ξάου

ΦΡΑΝΙΣΤΑΟΥΝ

ΣΕΡΟΟΥΕ

ΡΟΔΕΣΙΑ

ΝΟΤΙΟΣ ΑΦΡΙΚΗ

ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑ

Προς Βορράν