Μπορείτε να Μακρύνετε την Διάρκεια της Ζωής Σας;

Η ΖΩΗ είναι πολύτιμη. Ποιος από τα εκατομμύρια που απολαμβάνουν καλή πνευματική και σωματική υγεία θα επιθυμούσε να διαλέξη τον χρόνο, τον μήνα, την ημέρα και την ώρα του θανάτου του; Ασφαλώς κανείς. Όταν οι άνθρωποι έχουν μια αξιόλογη εργασία και αισθάνονται ότι οι άλλοι τους εκτιμούν και τους αγαπούν, επιθυμούν να ζήσουν περισσότερο. Αλλά πώς μπορεί ένα άτομο να εξασφαλίση για τον εαυτό του μια μεγάλης διαρκείας και σημασίας ζωή;

Το ν’ ανησυχή κανείς γι’ αυτό ασφαλώς δεν θα προσθέση ούτε ένα λεπτό στη διάρκεια της ζωής του. Αντί να συντελέση στην επιμήκυνσι της ζωής, η χωρίς λόγο ανησυχία φέρνει μόνο δυσαρέσκεια και ίσως ακόμη και να την βραχύνη.

Φυσικά, ένα άτομο ίσως να μη μπορή να κάνη τίποτε για τις κληρονομημένες αδυναμίες και ατέλειες που υπάρχουν στη λειτουργία του οργανισμού του. Επί πλέον, ένα απρόβλεπτο συμβάν—ένα δυστύχημα, μια πλημμύρα, ένας σεισμός ή ένα ηφαίστειο—μπορεί να κόψη σύντομα το νήμα της ζωής του. Ωστόσο, μπορεί το άτομο να κάνη μερικά πράγματα ώστε ν’ απολαύση μια ζωή μεγαλυτέρας διαρκείας ακόμη και τώρα. Μπορούμε ν’ αποφεύγωμε να εκμεταλλευώμεθα ασύνετες ευκαιρίες και μπορούμε να φροντίζωμε ώστε το σώμα μας να τρέφεται και να αναπαύεται καλά. Και το πιο σπουδαίο, μπορούμε να εκλέξωμε για οδηγό μας τη σοφία.

Μια Βιβλική παροιμία τονίζει τα καλά αποτελέσματα που μπορεί να έχη στη διάρκεια της ζωής του ατόμου η εφαρμογή της σοφίας, λέγοντας: «Είναι δένδρον ζωής εις τους εναγκαλιζομένους αυτήν· και μακάριοι οι κρατούντες αυτήν.» (Παροιμ. 3:18) Πράγματι, η σοφία, η ικανότης να εφαρμόζη κανείς τη γνώσι επιτυχώς, μπορεί να μας σώση από ανείπωτες ταραχές, περιλαμβανομένου και ενός προώρου θανάτου.

Σκεφθήτε, παραδείγματος χάριν, αυτά που λέγει το Γραφικό βιβλίο των Παροιμιών για την κατάχρησι των οινοπνευματωδών ποτών: «Εις τίνα είναι ουαί; εις τίνα στεναγμοί; εις τίνα έριδες; εις τίνα ματαιολογίαι, εις τίνα κτυπήματα άνευ αιτίας; εις τίνα φλόγωσις οφθαλμών; Εις τους εγχρονίζοντας εν τω οίνω· εις εκείνους οίτινες διάγουσιν ανιχνεύοντες οινοποσίας. Μη θεώρει τον οίνον ότι κοκκινίζει, ότι δίδει το χρώμα αυτού εις το ποτήριον, ότι καταβαίνει ευαρέστως. Εν τω τέλει αυτού δάκνει ως όφις και κεντρώνει ως βασιλίσκος.»—Παροιμ. 23:29-32.

Όπως περιγράφεται εδώ, το άτομο που έχει παραδοθή στην αχαλίνωτη οινοποσία γίνεται φιλόνεικο, χωρίς αιτία και μπορεί να βρεθή μπλεγμένος σε έριδες. Σ’ αυτόν, το κρασί φαίνεται πάρα πολύ ελκυστικό, σπινθηροβόλο. Η κατάχρησις οινοπνευματωδών ποτών εκ μέρους του έχει τα ίδια αποτελέσματα που θα είχε επάνω του και το δηλητήριο του βασιλίσκου. Μπορεί να του επιφέρη σωματική ασθένεια, προξενώντας, λόγου χάριν, κίρρωσι του ήπατος. Μπορεί επίσης, να τον βλάψη διανοητικώς με το να του προκαλέση τρομώδες παραλήρημα. Όπως το δηλητήριο ενός φιδιού, η μεγάλη δόσις οινοπνευματωδών ποτών μπορεί να οδηγήση σε θάνατο.

Περιγράφοντας τι μπορεί να συμβή σ’ ένα άτομο που βρίσκεται σε κατάστασι μέθης, το βιβλίο των Παροιμιών συνεχίζει: «Οι οφθαλμοί σου θέλουσι κυττάξει αλλοτρίας γυναίκας, και η καρδία σου θέλει λαλήσει αισχρά· και θέλεις είσθαι ως κοιμώμενος εν μέσω θαλάσσης, [λαμβάνοντας πείρα της συγχύσεως στην οποία βρίσκεται το άτομο που πνίγεται και, τελικά, πίπτοντας σε κατάστασι αναισθησίας], και ως κοιτόμενος επί κορυφής καταρτίου [επειδή ο κλυδωνισμός του πλοίου βρίσκεται στον υψηλότερο βαθμό εδώ, η ζωή ενός ατόμου που βρίσκεται σε κατάστασι μέθης, αντιμετωπίζει μεγαλύτερο κίνδυνο από πράγματα όπως είναι ένα δυστύχημα, ένα κτύπημα ή μια συμπλοκή]. Με έτυπτον, θέλεις ειπεί, και δεν επόνεσα· με έδειραν, και δεν ησθάνθην· [λέγει ο μέθυσος, σαν να μιλά στον εαυτό του· δεν αισθάνεται απολύτως τίποτε απ’ όσα συμβαίνουν σ’ αυτόν] πότε θέλω εγερθή, δια να υπάγω να ζητήσω αυτόν πάλιν; [ναι, όταν συνέλθη, από τα αποτελέσματα της καταχρήσεως που έκανε, θα επιστρέψη αμέσως στο ποτό του].»—Παροιμ. 23:33-35.

Πραγματικά, το άτομο που αποφεύγει την κατάχρησι του οινοπνεύματος είναι σοφό. Η σοφία του είναι «δένδρον ζωής,» που τον προστατεύει από όλων των ειδών τις ανησυχίες, ίσως μάλιστα και από πρόωρο θάνατο.

Στο βιβλίο των Παροιμιών υπάρχουν κι άλλες συμβουλές που μπορούν, αν εφαρμοσθούν, να συντελέσουν ομοίως στην παράτασι της ζωής κάποιου. Ενθαρρυνόμεθα να δίνωμε προσοχή στις συνετές συμβουλές, ν’ αποφεύγωμε την ανάμιξι με παράνομα στοιχεία και ν’ απέχωμε από τη σεξουαλική ανηθικότητα. Διαβάζομε: «Ο σοφός ακούων θέλει γίνει σοφώτερος.» (Παροιμ. 1:5) «Εάν θελήσωσιν οι αμαρτωλοί να σε δελεάσωσι, μη θελήσης· εάν είπωσιν, Ελθέ μεθ’ ημών, ας ενεδρεύσωμεν . . . μη περιπατήσης εν οδώ μετ’ αυτών.» (Παροιμ. 1:10-15) «Δια τι, υιέ μου, θέλεις θέλγεσθαι υπό ξένης και θέλεις εναγκαλίζεσθαι κόλπον αλλοτρίας; . . . Αι ίδιαι αυτού ανομίαι θέλουσι συλλάβει τον ασεβή, και με τα σχοινία της αμαρτίας αυτού θέλει σφίγγεσθαι. Ούτος θέλει αποθάνει απαίδευτος.»—Παροιμ. 5:20-23.

Είναι σαφές ότι η διαγωγή που εναρμονίζεται με τις Άγιες Γραφές συντελεί σε μια ζωή μεγαλυτέρας διαρκείας και ευτυχίας. Οι ωφέλειες μιας ευσεβούς διαγωγής, όμως, δεν περιορίζονται μόνο στο παρόν. Ο Χριστιανός απόστολος Παύλος έγραψε: «Η ευσέβεια είναι προς πάντας ωφέλιμος, έχουσα επαγγελίαν της παρούσης ζωής και της μελλούσης.»—1 Τιμ. 4:8.

Το είδος ζωής που θα επικρατή στο μέλλον και που ο Ύψιστος έχει υπ’ όψι να φέρη για το ανθρώπινο γένος, περιγράφεται στην Αγία Γραφή ως εξής: «Ιδού, η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών· και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον.»—Αποκάλ. 21:3, 4.

Επομένως, το να ζη κανείς σε αρμονία με τις απαιτήσεις του Θεού, μπορεί να προσθέση χρόνια στη ζωή του τώρα και να τον οδηγήση σ’ ένα μεγαλειώδες μέλλον. Αλλά δεν θέλουν όλοι οι άνθρωποι σήμερα να ζουν σύμφωνα με την Αγία Γραφή. Προτιμούν τις δικές των απόψεις. Ανάμεσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους υπάρχουν και οι διώκτες των δούλων του Θεού.

Ίσως υπάρξουν περιπτώσεις που η ζωή ενός θεοσεβούς ατόμου απειληθή με διωγμό. Τι θα γίνη τότε; Θα πρέπει εκείνος να ενδώση στις απαιτήσεις των διωκτών και, ως εκ τούτου, να διαφυγή έναν πρόωρο θάνατο; Ίσως φανή ότι ο συμβιβασμός σε τέτοιες περιπτώσεις θα έχη σαν αποτέλεσμα την επιμήκυνσι της διαρκείας της ζωής του ατόμου. Αλλά δεν αληθεύει αυτό. Ο Ιησούς Χριστός είπε: «Όστις θέλει να σώση την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν· και όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος θέλει σώσει αυτήν.» (Μάρκ. 8:35) «Όστις αγαπά την ψυχήν [ζωήν] αυτού, θέλει απολέση αυτήν, και όστις μισεί την ψυχήν αυτού [δεν θεωρεί τη ζωή του υπερβολικά πολύτιμη] εν τω κόσμω τούτω, εις ζωήν αιώνιον θέλει φυλάξει αυτήν.»—Ιωάν. 12:25.

Πώς μπορεί η πρόωρη απώλεια της ζωής ενός ατόμου στα χέρια των διωκτών να έχη σαν αποτέλεσμα τη διαφύλαξι της ζωής για απεριόριστο χρόνο;

Διότι το άτομο που πεθαίνει χάριν της πίστεώς του στον Θεόν μπορεί να είναι βέβαιο ότι θ’ αναστηθή εκ νεκρών για αιώνια ζωή. Από την άλλη πλευρά, το άτομο που συμβιβάζεται μπορεί να ζήση μερικά χρόνια περισσότερο στη γη, αλλά έχει ριψοκινδυνεύσει την προσδοκία του να κερδίση αιώνια ζωή. Όταν χάση την επιδοκιμασμένη θέσι του ενώπιον του Θεού, σημαίνει ότι έχει ανταλλάξει ένα αιώνιο, ευτυχές μέλλον με μερικά σύντομα χρόνια ζωής σ’ έναν ασεβή κόσμο. Τι ανόητη απόφασις θα ήταν αυτή!

Έτσι, αν πραγματικά ενδιαφέρεσθε να παρατείνετε τη διάρκεια της ζωής σας, μάθετε και εφαρμόστε τις συνετές καθοδηγίες της Αγίας Γραφής. Ενεργήστε έτσι παρά τις πιέσεις που μπορεί να υποστήτε λόγω αυτού. Ποτέ μη λησμονείτε το γεγονός ότι, όχι οι άνθρωποι, αλλά ο Θεός μόνον μπορεί να σας δώση ατελείωτη ζωή.