Αφήγησις από το Βιβλίο του Έτους 1976
Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ομάδα που ευρίσκετο στην πόλι του Σαίν Τζων ηύξανε αριθμητικώς και απελάμβανε τα οφέλη πολλών επισκέψεων από περιοδεύοντας αντιπροσώπους της Εταιρίας. Παραδείγματος χάριν, ο Μ. Α. Χάουλετ ήλθε στο 1927. Αργότερα ο Αδελφός Κάτφορδ πήγε εκεί επίσης. Τα ραδιοφωνικά προγράμματα της Εταιρίας ηκούοντο τακτικά μέσω ενός σταθμού στη Νέα Σκωτία. Εν τούτοις, υπήρχε λίγη πραγματική θέρμη για τη διακήρυξι του αγγέλματος της Βασιλείας. Εφαίνετο ότι υπήρχε κάποιο στοιχείο μέσα στην εκκλησία που εμπόδιζε τη ροή του πνεύματος του Ιεχωβά. Όταν έλαβαν το όνομα «Μάρτυρες του Ιεχωβά,» το 1931, έγινε σαφές ότι υπήρχε μια διαίρεσις. Μερικοί προτιμούσαν την ηπιώτερη ονομασία «Σπουδασταί της Γραφής.» Κατώρθωσαν να επηρεάσουν το μεγαλύτερο μέρος της εκκλησίας και μόνο λίγοι εστέκοντο σταθεροί και πιστοί, υποστηρίζοντας το παγκόσμιο έργο της Εταιρίας Σκοπιά. Οι εκδόσεις της Σκοπιάς με ημερομηνία 15 Αυγούστου και 1 Σεπτεμβρίου 1932 με τα άρθρα τους «Η Οργάνωσις του Ιεχωβά,» έκαμαν τους υπολοίπους αδυνάτους ν’ αποχωρήσουν από την εκκλησία. Μερικοί από τους πρώην «κατ’ εκλογήν πρεσβυτέρους» της εκκλησίας και τους ακολούθους των έγιναν από τότε εξέχοντα μέλη της τοπικής κοινότητος και μάλιστα ανήλθαν σε ανώτερες βαθμίδες του κλήρου. Οι λίγοι πιστοί τώρα είχαν το πλεονέκτημα ότι είχαν καθαρισθή απ’ όλη την επιρροή των ατόλμων και των δειλών.
Η προσοχή μας τώρα στρέφεται στη δεύτερη σε μέγεθος κοινότητα στη Νέα Γη, στο Κόρνερ Μπρουκ, που ευρίσκετο στη δυτική ακτή. Η αδελφή Μέιζον ευρίσκετο εκεί το 1923, αλλά δεν είχαν γίνει πραγματικές προσπάθειες για την ανεύρεσι των προβατοειδών ανθρώπων από τότε. Κατόπιν, το 1933, ο Ηρλ Σήνιορ, ένας αφιερωμένος αδελφός από τη Νέα Γη, εργαζόταν στο Τμήμα Λεωφόρων και η επιχείρησις τον έστειλε στο Κόρνερ Μπρουκ. Ενώ ήταν εκεί, άρχισε να διανέμη το βιβλιάριο Πού Είναι οι Νεκροί; Βρήκε ευήκοα ώτα σ’ ένα μικρό ξυλουργικό κατάστημα όπου ειργάζοντο μαζί ο Άλφρεντ Τζώνσον και ο Ρούμπην Μπαρνς. Αυτό το βιβλιάριο ήταν ό,τι χρειάζετο για να τους ανοίξη τα μάτια.
Σύντομα σχηματίσθηκε μια νέα ομάδα μελέτης και αργότερα, όταν ο Λώηντ Στούαρτ εστάλη εκεί από το τμήμα της Εταιρίας, στον Καναδά, ωργάνωσε μια μικρή εκκλησία με τις οικογένειες Μπαρνς και Τζώνσον ως πυρήνες. Η μικρή Ρίτα Τζώνσον και ο νεαρός Γκανς Μπαρνς μετείχαν σ’ εκείνες τις πρώτες συναθροίσεις. Και οι δύο αργότερα απεφοίτησαν από τη Σχολή Γαλαάδ και συμμετείχαν σθεναρά στην ανάπτυξι της δραστηριότητος της Βασιλείας στη Νέα Γη.
Ο Ζακ Κιτς αργότερα ενώθηκε με τις οικογένειες Μπαρνς και Τζώνσον στο Κόρνερ Μπρουκ και άρχισε μια ζωηρή εκστρατεία κηρύξεως των αγαθών νέων της Βασιλείας. Δεν παραμελείτο καμμιά ευκαιρία για κήρυγμα. Στα στρατόπεδα ξυλείας της κοινότητος των αλιέων, μεταξύ των οδηγών κορμών στους ποταμούς, στα τραίνα που περνούσαν τα μεσάνυχτα—παντού επαίζοντο οι ομιλίες από τον φωνόγραφο και συνεζητούντο οι Βιβλικές αλήθειες. Η από τον κλήρο κατεχόμενη πόλις του Κόρνερ Μπρουκ ήταν πραγματικά ανάστατη!
Προέκυψε πάλι το ζήτημα καθηγιασμένου εδάφους για ταφή. Για μια φορά ακόμη οι τοπικοί αξιωματούχοι της πόλεως και οι κληρικοί συγκλονίσθηκαν όταν είδαν ότι οι αδελφοί έθαψαν τους νεκρούς των σε δικό τους «μη καθηγιασμένο» έδαφος. Ίσως σήμερα, οπότε οι θρησκευτικοί ηγέται και οι συνήθειες των τίθενται υπό αμφισβήτησιν, να μη μπορούμε ν’ αντιληφθούμε πλήρως την έννοια αυτών των γεγονότων αλλά εκείνες τις μέρες ο λόγος του ιερέως εθεωρείτο νόμος και οποιαδήποτε παραβίασις των από την εκκλησία εγκαθιδρυμένων παραδόσεων εθεωρείτο ιεροσυλία.
ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ
Ενώ στο Κόρνερ Μπρουκ συνέβαιναν αυτά τα γεγονότα, το τμήμα της Εταιρίας στον Καναδά έστειλε ένα πολύ αφοσιωμένο ζεύγος στην πόλι του Σαίν Τζων για να φροντίση τα συμφέροντα της Βασιλείας στη Νέα Γη. Ήσαν η Ρέη και η Μπέττυ Τζηλέσπυ. Κτίσθηκε μια αποθήκη για έντυπα και άρχισε να χρησιμοποιήται σ’ όλη την περιοχή ένα ηχητικό αυτοκίνητο που αναμετάδιδε σε μεγάλα πλήθη παντού την ισχυρή φωνή του Τζ. Φ. Ρόδερφορδ, ο οποίος ήταν τότε πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά. Παρατίθεται εδώ ένα ενδιαφέρον συμβάν σχετικά μ’ εκείνους τους ταραχώδεις καιρούς που ο ανάστατος κλήρος υπεδαύλιζε βία εναντίον των Μαρτύρων:
‘Κάποτε, ενώ ο Αδελφός Τζηλέσπυ έπαιζε ένα ηχογραφημένο δίσκο από το ηχητικό αυτοκίνητο στο Μπελλ Άιλαντ, ένα πλήθος άρχισε να τον λιθοβολή. Ένα νεαρό αγόρι υποκινήθηκε να πετάξη και αυτό πέτρες. Η δική του πέτρα κτύπησε το μηχάνημα και το σταμάτησε. Εκείνη τη νύχτα το αγόρι γύρισε σπίτι του λυπημένο και πληγωμένο στην καρδιά. Στη διάρκεια των επομένων ετών το ζήτημα συχνά τον στενοχωρούσε. Μια μέρα, μετά από χρόνια, ένας σκαπανεύς επεσκέφθη εκείνο το αγόρι, ο οποίος ήταν τότε ώριμος άνδρας και άρχισε μια μελέτη μαζί του. Μετά τη μελέτη θέλησε να ελαφρώση τον εαυτό του με μια ομολογία για εκείνο το γεγονός που βάραινε την καρδιά του τόσα πολλά χρόνια. Μίλησε για την πράξι που είχε κάμει και για τη λύπη που είχε δοκιμάσει από τότε και ζήτησε συγγνώμη. Αυτός ο άνδρας αργότερα έγινε Μάρτυς.’