Ποια Είναι η Άποψις της Βίβλου;

Είχε ο Ιησούς Αδελφούς και Αδελφές;

ΜΕΤΑΞΥ των αληθειών που αναφέρονται σαφώς στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές είναι ότι ο Ιησούς Χριστός, όταν ήταν στη γη, ήταν ο Υιός του Θεού. Επανειλημμένως ο ίδιος ωμολόγησε αυτό το γεγονός σ’ αυτούς που του εναντιώνοντο. (Ιωάν. 10:36) Συμφώνησε, επίσης, απόλυτα με την ομολογία του Πέτρου: «Συ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος.»—Ματθ. 16:16, 17,

Επί πλέον, οι Γραφές αναφέρουν καθαρά ότι ο Ιησούς γεννήθηκε από μια παρθένο, τη Μαρία. Έτσι, ο απόστολος Ματθαίος λέγει ότι πριν συνέλθουν σε γάμο ο Ιωσήφ και η Μαρία, «ευρέθη [η Μαρία] εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου.» Ο Ματθαίος λέγει ότι αυτό συνέβη σ’ εκπλήρωσι της προφητείας που έλεγε ότι «η παρθένος θέλει συλλάβει και θέλει γεννήσει υιόν.» Το ίδιο περιεχόμενο έχει και η μαρτυρία του Λουκά σχετικά με το ότι ο άγγελος Γαβριήλ εμφανίσθηκε στην παρθένο Μαρία και της είπε ότι θα συνελάμβανε και θα γεννούσε υιό με δύναμι του αγίου πνεύματος.—Ματθ. 1:18-23· Λουκ. 1:30-35.

Ήταν ανάγκη να γεννηθή ο Ιησούς από μια παρθένο. Αν η μητέρα του είχε παντρευθή και είχε σχέσεις με τον Ιωσήφ πριν συλλάβη μέσω του αγίου πνεύματος, θα εγείρετο κατάλληλα το ερώτημα τίνος Υιός ήταν ο Ιησούς—του Θεού ή του Ιωσήφ. Εκτός απ’ αυτό, όπως ακριβώς ο αρχιερεύς στο Ισραήλ έπρεπε να νυμφεύεται μόνο με παρθένο, έτσι επίσης ήταν κατάλληλο να χρησιμοποιήση ο Θεός μια παρθένο για να φέρη σε ύπαρξι τον Υιόν του.

Ήταν όμως απαραίτητο να παραμείνη η Μαρία παρθένος μετά τη γέννησι του Ιησού και παρέμεινε πράγματι παρθένος μετά απ’ αυτό; Με άλλα λόγια, ήταν ο Ιησούς ο μοναδικός της γυιος ή απέκτησε κι άλλα παιδιά με τον Ιωσήφ. Είχε ο Ιησούς αδελφούς και αδελφές—για να μιλήσωμε με ακρίβεια, ετεροθαλείς αδελφούς και ετεροθαλείς αδελφές; Οι Γραφές δεν λέγουν ότι υπήρχε λόγος να παραμείνη η Μαρία παρθένος. Το αν θ’ αποκτούσε κι άλλα παιδιά δεν επηρέαζε καθόλου τον Ιησού. Αλλά απέκτησε ή δεν απέκτησε κι άλλα παιδιά;

Όχι, λέγουν οι Ρωμαιοκαθολικοί θεολόγοι. Μια υποσημείωσι για τα εδάφια Μάρκος 6:1-6 (Νέα Αμερικανική Βίβλος) λέγει τα εξής: «Το ερώτημα σχετικά με τους αδελφούς του Ιησού και τις αδελφές του (εδάφιον 3) δεν μπορεί εύκολα να λάβη απάντησι επί γλωσσικής βάσεως. . . . Το ερώτημα σχετικά με τη σημασία των εδαφίων εδώ δεν θα είχε εγερθή αν δεν υπήρχε η πίστις της εκκλησίας στην αιώνια παρθενία της Μαρίας.»—Τα πλάγια γράμματα δικά μας.

Εν τούτοις, είναι πολύ δύσκολο να βρη κανείς στις Γραφές κάποια βάσι για να υποστηρίξη την «αιώνια παρθενία» της Μαρίας. Παραδείγματος χάριν, ο Ματθαίος λέγει ότι ο Ιωσήφ «δεν εγνώριζεν αυτήν, εωσού εγέννησε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.» Μολονότι ο Ματθαίος δεν λέγει κατηγορηματικά ότι η Μαρία είχε σχέσεις με τον Ιωσήφ μετά τη γέννησι του Ιησού, είναι βέβαιο ότι αυτό δείχνουν τα λόγια του Ματθαίου. Το ίδιο μπορεί να λεχθή και για τα λόγια του Λουκά ότι η Μαρία «εγέννησε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον.»—Ματθ. 1:25· Λουκ. 2:7.

Οι ερωτήσεις που έκαμαν οι συμπατριώται του Ιησού που γνώριζαν καλά την οικογένεια του δείχνουν ότι η Μαρία είχε κι άλλα παιδιά εκτός από τον Ιησού: «Πόθεν εις τούτον ταύτα; και τις η σοφία η δοθείσα εις αυτόν, . . . Δεν είναι ούτος ο τέκτων, ο υιός της Μαρίας, αδελφός δε του Ιακώβου και Ιωσή και Ιούδα και Σίμωνος; και δεν είναι αι αδελφοί αυτού ενταύθα παρ’ ημίν;»—Μάρκ. 6:2-3.

Το ότι ο Ιησούς είχε σαρκικούς (ετεροθαλείς) αδελφούς φαίνεται από τα γεγονός ότι σε μια περίπτωσι του είπαν «η μήτηρ σου και οι αδελφοί σου ίστανται έξω, ζητούντες να λαλήσωσι προς σε.» Επί πλέον, διαβάζομε ότι «ουδέ οι αδελφοί αυτού επίστευον εις αυτόν.»—Ματθ. 12:47· Ιωάν. 7:5.

Επίσης, μετά τον θάνατο και την ανάστασι του Ιησού, διαβάζομε ότι μεταξύ εκείνων που ήσαν παρόντες στο υπερώον στην Ιερουσαλήμ ήσαν, εκτός από τους ένδεκα αποστόλους, κι άλλοι, περιλαμβανομένης της «Μαρίας της μητρός του Ιησού και . . . των αδελφών αυτού.» Είναι, επομένως, πολύ πιθανόν να ήσαν παρόντες στο υπερώον όταν επήλθε στους εκατόν είκοσι μαθητάς το άγιον πνεύμα του Θεού. (Πράξ. 1:13-15· 2:1-4) Και, μετά από χρόνια, ο απόστολος Παύλος αναφέρει ‘τους αδελφούς του Κυρίου.’—1 Κορ. 9:5.

Το περιστατικό που συνέβη όταν ο Ιησούς ήταν δώδεκα ετών και ο Ιωσήφ πήρε την οικογένεια του και ανέβηκαν στην Ιερουσαλήμ για την εορτή δείχνει επίσης ότι η Μαρία είχε κι άλλα παιδιά. Στο δρόμο της επιστροφής, ταξίδευαν μια ολόκληρη μέρα και η Μαρία δεν είχε καταλάβει ότι ο Ιησούς δεν ήταν μαζί τους. Αν ο Ιησούς ήταν το μοναδικό της παιδί (και αφού μάλιστα είχε συλληφθή θαυματουργικά), μπορούμε να φαντασθούμε ότι τα μητρικά της ένστικτα θα την υποκινούσαν τόσο λίγο ώστε θα είχε ξεκινήσει χωρίς αυτόν και δεν θα τον είχε αναζητήσει επί μια ολόκληρη μέρα; Αλλ’ αν τότε είχε έξη ή περισσότερα παιδιά με τον Ιωσήφ, μπορούμε να φαντασθούμε ότι θα ήταν τόσο απασχολημένη ώστε ήταν δυνατόν να μη τον είχε αναζητήσει επί μια ολόκληρη μέρα.—Λουκ. 2:41-50.

Είναι αλήθεια ότι θα μπορούσε να εγερθή το ερώτημα, Αν η Μαρία είχε κι άλλα παιδιά, γιατί, ο Ιησούς εμπιστεύθηκε τη μητέρα του στον απόστολο Ιωάννη αντί να την εμπιστευθή στα άλλα της παιδιά; Κατ’ αρχήν, τα άλλα του αδέλφια μπορεί να μην ήσαν στον τόπο της σταυρώσεώς του, προφανώς επειδή δεν τον πίστευαν ακόμη. Επίσης, από τους μαθητάς του, ο Ιωάννης ήταν πιο συνδεδεμένος με τον Ιησού και είχε μια πνευματική σχέσι μαζί του που υπερέβαινε κάθε άλλη σαρκική σχέσι.—Ιωάν. 19:26, 27.

Διαφωνώντας με όλες αυτές τις αποδείξεις, οι Καθολικοί θεολόγοι λέγουν τα εξής: «Οι Ελληνόφωνοι Σημίται χρησιμοποιούσαν τους όρους αδελφός και αδελφή, όχι μόνον με τη συνηθισμένη έννοια [σαν να σημαίνουν «αδελφοί» και «αδελφές»], αλλά επίσης για τον ανιψιό, την ανηψιά, τον ετεροθαλή αδελφό, την ετεροθαλή αδελφή και τα εξαδέλφια.» Αυτό το επιχείρημα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον Ιερώνυμο, έναν από τους πρώτους «πατέρες» της Καθολικής Εκκλησίας, όχι νωρίτερα από το 383 μ.Χ. Αλλά δεν παρουσίασε ούτε Γραφικές αποδείξεις ούτε αποδείξεις από την παράδοσι για να υποστηρίξη την άποψί του. Το γεγονός είναι ότι στα μεταγενέστερα συγγράμματα του εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με την ορθότητα της θεωρίας του ότι, όταν οι Γραφές λέγουν για τους «αδελφούς» του Ιησού, εννοούν «εξαδέλφους.»—Επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς Γαλάτας, Λάιτφουτ.

Το γεγονός είναι ότι, αν περιλαμβάνοντα άλλα άτομα εκτός από αδελφούς ή αδελφές, οι Βιβλικοί χαρακτήρες και οι Βιβλικοί συγγραφείς θα είχαν χρησιμοποιήσει τη λέξι συγγενείς. Έτσι, ο Ιησούς είπε: «Δεν είναι προφήτης άνευ τιμής ειμή εν τη πατρίδι αυτού και μεταξύ των συγγενών και εν τη οικία αυτού.» Σαφώς, λοιπόν, ο Ιησούς κάνει διάκρισι μεταξύ των «συγγενών» και των ατόμων που μένουν στο σπίτι ενός ατόμου.—Μάρκ. 6:4.

Ο Ιησούς έκαμε την ίδια διάκρισι όταν είπε τα εξής: «Όταν κάμνης γεύμα ή δείπνον, μη προσκάλει τους φίλους σου μηδέ τους αδελφούς σου μηδέ τους συγγενείς σου μηδέ γείτονας πλουσίους.»—Λουκ. 14:12· 21:16.

Γιατί η Καθολική Εκκλησία έκαμε το θέμα της αιωνίας παρθενίας της Μαρίας διδασκαλία της εκκλησίας μολονότι αυτό δεν υποστηρίζεται ούτε από την παράδοσι ούτε από τη Γραφή; Χωρίς αμφιβολία λόγω της ιερότητος που υποτίθεται ότι προσδίδει η παρθενία. Αλλά, σύμφωνα με την Αγία Γραφή, η παρθενία είναι μόνον μια αρετή μεταξύ αγάμων ατόμων. Ο απόστολος Παύλος λέγει στους εγγάμους να μη αποστερούν αλλήλους από τη γαμήλιο οφειλή, πράγμα που θα είχε κάμει η Μαρία αν είχε παραμείνει παρθένος μετά τη γέννησι του Ιησού.—1 Κορ. 7:3-5.

Πράγματι, δεν υποτιμούμε τη Μαρία όταν παραδεχώμεθα ότι απέδιδε στον Ιωσήφ τη γαμήλιο οφειλή ως μια συνεπής σύζυγος και ως αποτέλεσμα αυτού απέκτησε κι άλλα παιδιά εκτός από τον Ιησού. Έτσι, τόσο η λογική όσο και οι Γραφές δείχνουν ότι ο Ιησούς είχε ετεροθαλείς αδελφούς και αδελφές.