Αφήγησις από το Βιβλίο του Έτους 1976
ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Λίγο πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, το γραφείο της Εταιρίας στις Βρυξέλλες στο Βέλγιο είχε λάβει εντολή να επιβλέπη τη δραστηριότητα των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Λουξεμβούργο. Αμέσως μετά τον πόλεμο αυτό το γραφείο έστειλε ένα σκαπανέα στο Λουξεμβούργο. Ήταν ο αδελφός Εμίλ Στραντζ ο πρώτος γνήσιος κάτοικος του Λουξεμβούργου που έγινε σκαπανεύς. Στη διάρκεια του πολέμου είχε υπηρετήσει στο Βέλγιο. Τώρα επεσκέφθη όλους τους αδελφούς που του ήσαν γνωστοί. Οι εκκλησίες αναδιοργανώθηκαν και η δραστηριότης ευημερούσε. Το έτος 1946 είχε τριάντα δραστήριους ευαγγελιζομένους με ανώτατο όριο τριάντα εννέα.
Πολλές εκκλησιαστικές αλλαγές συνέβησαν μετά τον πόλεμο και έκαμαν το έργο ν’ αυξήση ταχέως. Αντί να κηρύττωμε τώρα με κάρτες μαρτυρίας και φωνογράφους οι ίδιοι οι αδελφοί βοηθήθηκαν μέσω εκπαιδεύσεως που έλαβαν από τη σχολή θεοκρατικής Διακονίας, να δίδουν δημόσιες ομιλίες και μαρτυρία στις πόρτες. Επίσης η δραστηριότης των κατ’ οίκον Γραφικών μελετών προώδευσε και αυτό επέφερε τεράστια αύξησι.
Κατόπιν φάνηκε σκόπιμο να προωθηθή περισσότερο το έργο κηρύγματος. Απεφασίσθη να συσταθή μια αφιλοκερδής νομική Εταιρία για να φροντίζη τα συμφέροντα της Βασιλείας μ’ ένα καλύτερο τρόπο. Στις 18 Ιουλίου 1946 συνέβη κάτι πολύ σπουδαίο στην ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Λουξεμβούργο. Η ανακοίνωσις της νομικής καταχωρήσεως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αμσπλάτ Μεμοριάλ στις 23 Οκτωβρίου 1946. Αυτή η νομική Εταιρία απεδείχθη πολύ χρήσιμη στους αδελφούς.
ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΣΙΣ ΑΠΟ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΤΟΥ ΜΠΡΟΥΚΛΥΝ
Το 1947 συνέβη ένα ακόμη σημαντικό γεγονός στην ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Λουξεμβούργο. Έγινε εκεί η πρώτη μεγάλη συνέλευσις. Οι Αδελφοί Φ. Γ. Φρανζ και Γκραντ Σούτερ υπηρέτησαν τους αδελφούς με Γραφικούς λόγους συμβουλής σ’ αυτή τη συνέλευσι. Ήταν η πρώτη φορά που επεσκέφθησαν το Λουξεμβούργο αδελφοί από τα κεντρικά γραφεία της Εταιρίας στο Μπρούκλυν. Μια αδελφή που τότε ήταν πολύ νεαρά εξέφρασε τα αισθήματα της σχετικά μ’ αυτή την περίπτωσι ως εξής:
«Δεν μπορώ να ξεχάσω το γεγονός ότι αυτοί οι αδελφοί έφαγαν μαζί μας στην κουζίνα. Συχνά σκεφτόμουν ότι αυτοί οι αδελφοί ήσαν συνηθισμένοι να μιλούν σε μεγαλύτερες και ωραιότερες αίθουσες από αυτήν την Αίθουσα στο Λουξεμβούργο η οποία βρισκόταν δίπλα σ’ ένα θορυβώδες γήπεδο μπόουλιγκ. Αλλ’ αυτό δεν εμπόδισε τους δύο αδελφούς να δώσουν μια πλήρη μαρτυρία και δεν παρεπονέθηκαν καθόλου. Το πρωί στις 11 Ιουλίου 1947 εδόθη η ομιλία βαπτίσματος στη Γαλλική από έναν αδελφό από τις Βρυξέλλες και βαπτίσθηκαν έξη αδελφοί. Αυτό ήταν για μας ένα μεγάλο γεγονός. Η δημοσία ομιλία που εδόθη στη Γερμανική εκείνο το βράδυ από τον αδελφό Φρανζ είχε το θέμα «Η Χαρά Όλων των Λαών» και την παρηκολούθησαν 123 άτομα. Αρχίζοντας απ’ αυτό το έτος οι αδελφοί ενθαρρύνθηκαν να συνεχίσουν να οργανώνουν μεγαλύτερες συναθροίσεις όπως οι συνελεύσεις περιοχής, πράγμα που έκαναν.
«Λόγω της επιτυχίας αυτής της πρώτης μεγάλης συνελεύσεως, οι αδελφοί σθεναρά ωργάνωναν και διεφήμιζαν τις μεγαλύτερες συνελεύσεις που είχαν μετά, με τον ακόλουθο τρόπο: Μια ομάδα που απετελείτο συνήθως από πέντε ή έξη άτομα χρησιμοποιούσαν ποδήλατα με πλακάτ στερεωμένα στις δύο πλευρές των ποδηλάτων και γύριζαν την πόλι. Εκάλυπταν όλους τους δρόμους. Άλλοι αδελφοί, φορώντας πινακίδες στο στήθος και πίσω στην πλάτη τους, που διεφήμιζαν την συνέλευσι, βάδιζαν πάνω κάτω στους δρόμους. Μερικές φορές μας πετούσαν πέτρες, και σχεδόν πάντοτε μας χλεύαζαν.»
Τον Μάρτιο του 1949 εστάλησαν στο Λουξεμβούργο οι πρώτοι απόφοιτοι της Σχολής Γαλαάδ, οι αδελφοί Νέλσον και Κάμιγκς. Ενίσχυσαν πολύ τη μάλλον μικρή οργάνωσι και με δική τους πρωτοβουλία εισήχθη το έργο στους δρόμους με τα περιοδικά. Αυτό διεφήμισε περισσότερο τη Βασιλεία του Ιεχωβά, αλλά η Καθολική εκκλησία έδειξε μεγάλη επιθυμία να κατασιωπήση τη δραστηριότητα της μαρτυρίας.
Ο πρόεδρος της Εταιρίας, Νάθαν Ο. Νορρ, ήταν παρών στην πρώτη μεγάλη διεθνή συνέλευσι που έγινε στην Ευρώπη μετά τον πόλεμο, στη Φραγκφούρτη Αμ Μάιν στις 24-26 Αυγούστου 1951. Τη συνέλευσι αυτή παρακολούθησαν εκπρόσωποι από το Λουξεμβούργο. Όταν ο αδελφός Νορρ αργότερα σταμάτησε στο Λουξεμβούργο για να μιλήση στους αδελφούς, η περίπτωσις αυτή απεδείχθη ότι ήταν μια μεγάλη μαρτυρία ώστε ακόμη και σήμερα οι αδελφοί μιλούν γι’ αυτήν. Αυτή τη φορά μπορέσαμε να ενοικιάσωμε μια ωραία Αίθουσα και οι αδελφοί προσπάθησαν να τακτοποιήσουν τα πάντα την προηγούμενη νύχτα. Αλλά δυστυχώς η Αίθουσα εχρησιμοποιείτο από άλλους ανθρώπους μέχρι την τελευταία στιγμή. Γι’ αυτό οι αδελφοί μας έπρεπε να καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες. Εκείνη τη στιγμή δύο άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν την Αίθουσα πριν από μας συζητούσαν, και ο ένας είπε στον άλλον: «Είμαι περίεργος να δω με τι μοιάζει ο πρόεδρος αυτής της Εταιρίας.» Ένας ευαγγελιζόμενος που συμπτωματικά άκουσε τη συζήτησι αμέσως απήντησε: «Ο, δεν χρειάζεται να ανησυχής. Ο πρόεδρος είναι εκεί, μπροστά στην εξέδρα, επάνω σε μια σκάλα και κρεμά ένα ύφασμα με σφυρί και καρφιά.» Οι άνδρες έμειναν κατάπληκτοι. Πόσο διέφερε αυτό από τη συνηθισμένη δόξα που απελάμβαναν οι Καθολικοί ιερείς των! Και την επομένη μέρα μπορούσε να δη κανείς τον αδελφό Νορρ επάνω σ’ ένα ποδήλατο μαζί με τους αδελφούς μέσα στους δρόμους της πρωτευούσης να διαφημίζη τη δική του ομιλία. Πόσο ωραίο και ευχάριστο ήταν να παρατηρή κανείς ότι ο ίδιος ελάμβανε μέρος στη δραστηριότητα που υπεδείχθη από την εξέδρα της συνελεύσεως!
Αυτός ο σύντομος σταθμός που έκαμε εκεί ο αδελφός Νορρ απεδείχθη μεγάλη ευλογία για το έργο γενικά και γι’ αυτή την ειδική συνάθροισι. Οι 250 που παρηκολούθησαν την ομιλία του απετέλεσαν τη μεγαλύτερη θεοκρατική συνάθροισι που είχε γίνει μέχρι τότε στο Λουξεμβούργο. Όλα αυτά τα γεγονότα συνέβαλαν στο να ενισχύσουν την εσωτερική οργάνωσι και το ίδιο έτος ο αριθμός των ευαγγελιζομένων έφθασε σε περισσοτέρους από εκατό για πρώτη φορά, καθώς 113 ευαγγελιζόμενοι ήσαν δραστήριοι στην υπηρεσία του αγρού.