Απολαύστε τα Ζώα—Στον Τόπο Τους!
ΤΟ νεαρό νυμφευμένο ζεύγος έκανε την πρώτη του επίσκεψι στο Βερολίνο. Υπήρχαν πολλά αξιοθέατα που μπορούσαν να δουν—το κτίριο της όπερας, λίμνες, μουσεία και ιστορικά μέρη. Εν τούτοις, μια από τις ωραίες αναμνήσεις τους ήταν κάτι που είδαν στον ζωολογικό κήπο.
Στην ευρύχωρη περιοχή που ευρίσκοντο οι πολικές αρκούδες, μια αρκούδα πηδούσε μέσα κι έξω από το νερό καθώς έπαιζε μ’ ένα φτυάρι με μακριά λαβή. Την έβλεπαν να πετά το παράξενο παιγνίδι της στον αέρα κι ύστερα να βουτά στο νερό για να το πιάση. Χωρίς αμφιβολία διασκέδαζε. Και τι απόλαυσις ήταν να τη βλέπη κανείς!
Δεν διασκεδάζετε και σεις όταν παρακολουθήτε ή βρίσκεσθε με ζώα; Ίσως κάποια φορά, ύστερα από πολλή υπομονή εκ μέρους σας, ήλθε κάποια βερβερίτσα ή ένας σκίουρος κοντά σας για να πάρη ένα καρύδι από τα δάχτυλα σας. Ή, ίσως χαμογελάτε ακόμη και τώρα όταν θυμάστε τότε που χαϊδέψατε ένα ήμερο ελάφι ή παρακολουθήσατε το μικρό αγαπημένο σας γατάκι να κυνήγα ένα φύλλο.
Ειλικρινά, σχεδόν όλοι μας μπορούμε να βρούμε πολλή ευχαρίστησι στα ζώα. Βέβαια ίσως να έχετε μερικές αμφιβολίες για τα φίδια, τις αράχνες, τις νυχτερίδες ή μερικά ζώα αυτού του είδους. Εν τούτοις, λίγο πολύ, οι περισσότεροι από μας βρίσκουν τα ζώα απολαυστικά και ενδιαφέροντα.
Είναι ανάγκη, όμως, να κρατούμε τα ζώα στη σχετική και κατάλληλη θέσι τους αν πρόκειται να τ’ απολαμβάνουμε στο πλήρες. Ένα παράδειγμα, ομολογουμένως υπερβολικό, τονίζει έντονα αυτό το σημείο.
Ένας άνδρας αγαπούσε πάρα πολύ το ζώο του—ένα βόα συσφιγκτήρα μήκους πέντε ποδών (1,50 μέτρα). Μολονότι η σύζυγός του το φοβόταν, εκείνος επέμενε να παίρνη το φίδι μαζί τους στο κρεββάτι και να κοιμάται με το φίδι κουλουριασμένο γύρω από το σώμα του. Άρχισε να φέρνη τον βόα στο τραπέζι του φαγητού και να τον τοποθετή στους ώμους του. Τελικά, όταν άρχισε να τον ταΐζη στο τραπέζι με ζωντανά ποντίκια, η σύζυγός του δεν μπόρεσε να το ανεχθή πια. Πήρε διαζύγιο. Κι ο σύζυγος; Βρήκε άλλον ένα βόα συσφιγκτήρα με την ελπίδα ότι οι δύο θα ζευγάρωναν. Προφανώς απελάμβανε τα ζώα, τουλάχιστον τα ζώα αυτού του είδους. Αλλά τα απελάμβανε σε λογικό βαθμό και στην κατάλληλη θέσι τους;
Μικρά Ζώα εν Αφθονία
Τα ζώα που μπορείτε ν’ απολαύσετε μπορεί να περιορίζωνται κυρίως στους σκύλους, τις γάτες, τα μικρά πουλάκια και τα ψάρια, εκτός αν ζήτε σε αγρόκτημα. Εν τούτοις, μερικοί έχουν στο σπίτι τους χελώνες, κρικητούς ή ωρισμένα έντομα, όπως είναι οι ψύλλοι, ή οι κατσαρίδες. Πραγματικά, ο κατάλογος των ζώων που μπορεί να έχει κανείς στο σπίτι είναι ευρύτατος. Τα παιδιά στην Ιαπωνία συχνά εξημερώνουν ποντίκια. Μερικοί Αυστραλιανοί έχουν στο σπίτι τους καγκουρώ. Και τι θα λεχθή για τις μαγκούστες (ερπηστής ο ινδικός), τους βατράχους, τους πιθήκους και τις ενυδρίδες; Και, μολονότι φαίνεται απίστευτο, περίπου 10.000 Αμερικανοί έχουν στο σπίτι τους μεγάλα αιλουροειδή όπως είναι τα λεοντάρια και οι λεοπαρδάλεις.
Κάποιο βιβλίο ανέφερε προσφάτως ότι υπήρχαν οκτώ εκατομμύρια σκύλοι και γάτες στη Δυτική Γερμανία και περίπου 16,5 εκατομμύρια στη Γαλλία. Οι Τάιμς του Λονδίνου (9 Σεπτεμβρίου 1967) έγραψαν ότι σ’ ένα έτος οι Βρεταννοί δαπάνησαν 95.555.304 λίρες για να θρέψουν 5 και πλέον εκατομμύρια σκύλους, 4,5 εκατομμύρια γάτες και 3,5 εκατομμύρια πουλιά, ψάρια και μικρά ζώα. Όσον αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, το περιοδικό Τάιμ έγραψε:
«Οι Η.Π.Α. διέρχονται σήμερα αυτό που μπορεί να περιγραφή ως έκρηξις ζωοφιλίας . . . Τα 100 εκατομμύρια περίπου σκύλων και γάτων των Η.Π.Α. αναπαράγονται με αναλογία 3.000 την ώρα [εν συγκρίσει με] τα 415 μωρά που γεννιούνται κάθε 60 λεπτά. Υπολογίζεται ότι το 60% των 70 εκατομμυρίων Αμερικανών έχουν ζώα στο σπίτι τους.»
Αν και σεις απολαμβάνετε τα ζώα—είτε έχετε στο σπίτι, είτε όχι—μπορεί να έχετε σκεφθή τα διάφορα οφέλη των ζώων.
Η Αξία των Ζώων
Είναι πολύ φυσικό το ότι οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκουν τα ζώα απολαυστικά και σπουδαία, διότι ο Ιεχωβά τα έθεσε στη γη ως σημαντικό μέρος της οικολογίας της. Γνώριζε ότι ο άνθρωπος θα μπορούσε να ωφεληθή με το να επιτρέπη τόσο στα «άγρια» όσο και στα «κατοικίδια» ζώα να ζουν μαζί σ’ αυτή τη σφαίρα. (Γεν. 1:24) Παραδείγματος χάριν, ποιος από μας δεν έχει ωφεληθή από τα άνετα και ανθεκτικά μάλλινα ενδύματα; Δεν θα μπορούσε να αληθεύη αυτό και για την οικογένεια του Αδάμ, αφού ο γυιος του Άβελ ήταν «ποιμήν προβάτων»;—Γεν. 4:2.
Αλλά τα ζώα, ιδιαιτέρως αυτά που ζουν στο σπίτι, είναι συχνά πολύτιμα και μ’ άλλους τρόπους. Μπορεί να προστατεύουν την περιουσία ή τη ζωή του ατόμου. Σκεφθήτε πόσα άτομα γλύτωσαν από κακοποιήσεις και επιθέσεις απλώς και μόνον επειδή περιπατούσαν μ’ ένα πιστό σκύλο που γαύγιζε και υπερασπιζόταν τον κύριο του. Μια γυναίκα σε μια ωραία συνοικία του Μπρούκλυν είπε χαμογελώντας με κατανόησι ότι, μολονότι πολλά γειτονικά σπίτια είχαν υποστή διάρρηξι, το δικό της δεν είχε υποστή διάρρηξη ποτέ. Η οικογένειά της είχε ένα μεγάλο Δανέζικο σκυλί που ζύγιζε (45 κιλά) του οποίου το γαύγισμα θα έκανε κάθε υποψήφιο ληστή να ξανασκεφθή το ζήτημα ακόμη και τρίτη και τέταρτη φορά! Όμως, αυτός ο ασπρόμαυρος Δανέζικος σκύλος είναι πολύ ήμερος και στοργικός στην οικογένεια και στους φίλους της οικογενείας ώστε πραγματικά τον απολαμβάνουν.
Αν είσθε γονεύς, μπορεί να έχετε ένα ζώο στο σπίτι, επειδή σκέφτεσθε ότι τα ζώο μπορεί ν’ αποτελή σπουδαίο μέρος της ζωής του παιδιού. Σχετικά μ’ αυτό, η Βρεταννική Εγκυκλοπαιδεία λέγει:
«Η διατήρησις ζώων στο σπίτι δίνει την ευκαιρία να διδάξετε στα παιδιά πόσο πολύ εξαρτάται το προνόμιο από την ευθύνη κι επίσης μερικά πράγματα για το σεξ· σύντομα παρατηρούν το ζευγάρωμα και τα γεγονότα που το ακολουθούν, όπως είναι η εγκυμοσύνη και τα διάφορα προβλήματα του περιλαμβάνονται στη γέννησι και τη φροντίδα του μικρού.»
Αν αποφασίσετε να έχετε κάποιο ζώο προς χάριν των παιδιών σας, για να ωφεληθούν όσο το δυνατόν περισσότερο πρέπει να εκπαιδεύσετε τα παιδιά ως προς την ευθύνη που περιλαμβάνεται. Θα δείχνατε καμμιά βαθειά φροντίδα για τα παιδιά σας ή το ζώο αν επιτρέψετε να το παραμελήσουν, όταν χαθή ο αρχικός ενθουσιασμός ή όταν παύση πια να είναι «παιγνιδιάρικο»; Αν διδάξετε τα παιδιά σας να συμμετέχουν στην καθαριότητα, την τροφή, την άσκησι και την εκπαίδευσι του ζώου, αντί να τα κάνετε όλα μόνος σας, θα τα βοηθήσετε. Και όλοι θ’ απολαμβάνουν το ζώο περισσότερο.
Η φροντίδα του ζώου, καθώς επίσης και η συντροφιά του, βοήθησε πολλά καθυστερημένα παιδιά και νεαρούς, με συναισθηματικά προβλήματα. Μια αιτία είναι ότι τα άτομα αυτά μπορεί ν’ ανταποκριθούν όταν νοιώθουν ότι ένα μέρος από την ζωντανή δημιουργία του Θεού εξαρτάται απ’ αυτά. Επίσης, το ζώο μπορεί να τα βοηθήση να σχετισθούν με τον «έξω κόσμο.» Στο Λονδίνο ένας ψυχολόγος ανέφερε για ένα απροσάρμοστο αγόρι που είχε προβλήματα επικοινωνίας και υπερβολικό φόβο για τη βρωμιά. Όταν ο νεαρός άρχισε να ενδιαφέρεται για τη Νταίζη, την σκυλίτσα του, άρχισε να επικοινωνή καλύτερα με τους γονείς του καθώς τους μιλούσε για το ζώο. Όταν η Νταίζη απέκτησε πέντε κουταβάκια και ο νεαρός μπορούσε να βοηθήση στη φροντίδα τους, ξεπέρασε τον φόβο του για την ακαθαρσία.
Αλλά, φυσικά, δεν χρειάζεται να έχη κανείς συναισθηματικά προβλήματα για ν’ απολαμβάνη τη συντροφιά του ζώου. Καθήσατε ποτέ ήσυχα σε μια καρέκλα χαϊδεύοντας απαλά μια γάτα που ροχαλίζει; Ακούσατε ποτέ το μελωδικό κελάδημα ενός μικρού καναρινιού, ή μήπως σας καλωσώρισε ποτέ στο σπίτι το χαρούμενο γαύγισμα του σκύλου σας; Τότε, ξέρετε ότι τα ζώα μπορούν να προσφέρουν μεγάλη απόλαυσι.
Χρειάζεται Λογικότης
Ακόμη και τα άτομα που απολαμβάνουν τα ζώα πάρα πολύ, συνήθως αντιλαμβάνονται ότι είναι απαραίτητη η λογικότης σχετικά μ’ αυτά. Αν έχετε κάποιο ζώο, ή ίσως ν’ αγοράσετε, δεν πρέπει να παραβλέψετε μερικούς σπουδαίους παράγοντες σχετικά με την απόλαυσι των ζώων, ιδιαιτέρως των ζώων του σπιτιού.
Οπωσδήποτε, ένας παράγων είναι η δαπάνη. Για να το πούμε απλά, το ζώο στοιχίζει χρήματα. Φυσικά το ίδιο ισχύει και για την παρακολούθησι ενός ποδοσφαιρικού αγώνος, ενός θεατρικού έργου, ή η διατήρησις ενός ‘χόμπυ,’ όπως είναι η ζωγραφική. Η σωστή άποψις, λοιπόν, είναι να ζυγίζετε την απόλαυσι που θα έχετε εν σχέσει με τη δαπάνη της. Το περιοδικό Τάιμ έγραψε:
«Οι Αμερικανοί δαπανούν 2,5 δισεκατομμύρια δολλάρια ετησίως για τη διατροφή μόνο των ζώων τους με τροφές παρασκευασμένες από το εμπόριο—ποσόν μεγαλύτερο κατά έξη φορές από το ποσόν που δαπανούν για παιδικές τροφές και μεγαλύτερο από το ποσόν που χρειάζεται για να τραφή το ένα τρίτο του πεινασμένου πληθυσμού της γης . . . . Για κάθε δολλάριο που δαπανούν για την τροφή των ζώων, οι Αμερικανοί δαπανούν τουλάχιστον αλλά τόσα για ωρισμένα προϊόντα που χρειάζονται τα ζώα και άλλες σχετικές υπηρεσίες.»
Πολλά άτομα που παίρνουν ένα ζώο, δεν υπολογίζουν τη μεγάλη δαπάνη. Αλλά, τα έξοδα ανέρχονται στα ύψη. Ίσως χρειάζεται ειδική τροφή. Το ζώο αρρωσταίνει και χρειάζεται περιποίησι. Μπορεί να χρειάζεται άδεια για την κατοχή ενός ζώου, κλουβιά, λουριά και άλλα.
Όταν πέθανε ο άνδρας της, η κυρία Ε. αγόρασε ένα ‘τερριέ’ Συλίχαμ. Το αγάπησε πάρα πολύ. Εν τούτοις, έκαμε έναν υπολογισμό για να δη πόσο στοίχισε το ζώο. Σιγά σιγά είχε αρχίσει να το τρέφη με ειδικό κρέας και πρόχειρα φαγητά—και είχε δαπανήσει γι’ αυτό $547,50 το έτος. Για εμβόλια και φάρμακα—$50· για περιποίησι και ‘αξεσουάρ’ (αποσμητικά, λαιμοδέτες, παιγνίδια και λοιπά)—$291· έξοδα κυνοτροφείου όπου το άφηνε όταν ταξίδευε—$126. Αφού ανέφερε αυτό το παράδειγμα, ένα βιβλίο για ζώα κατέληξε:
«Όταν η κυρία Ε. διαπίστωσε ότι είχε δαπανήσει σ’ ένα έτος, [1.014,50 δολλάρια] για το σκύλο της, ποσό που ισοδυναμούσε με το ετήσιο εισόδημα ενός μετανάστου εργάτου στην Καλιφόρνια, κατάλαβε ότι υπήρχε κάποιο βασικό σφάλμα στο να περιποιήται κανείς τα ζώα, όσο πολύ κι αν τ’ αγαπά, καλύτερα από τους ανθρώπους.»
Αυτό, ήταν το δικό της συμπέρασμα. Κάποιος άλλος θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι γι’ αυτόν τα οφέλη που προέρχονται από τη διατήρησι ενός ζώου αντισταθμίζουν τη δαπάνη. Εν πάση περιπτώσει, οφείλει κανείς να υπολογίση τη δαπάνη και να σκεφθή λογικά για ν’ αποφασίση τι είναι καλύτερο γι’ αυτόν. Οι προτιμήσεις διαφέρουν, το ίδιο και οι περιστάσεις. Ένας Αφρικανός είπε:
«Στο γενικό οικονομικό κλίμα της υποανάπτυκτης Αφρικής, είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουν οι άνθρωποι πώς μπορούν τα άτομα της κοινότητος του παίρνουν τους καλύτερους μισθούς να δαπανούν τόσα χρήματα, αν όχι περισσότερα, στη διατροφή σκύλων, γάτων και άλογων, απ’ όσα δαπανά το μέσο άτομο για να θρέψη ολόκληρη την οικογένειά του.»
Επομένως, σε πολλά μέρη της Αφρικής αφήνουν τα σκυλιά να ψάχνουν για την τροφή τους. Έτσι, ακόμη και μερικά σκυλιά που είναι σε σπίτια για να τα προστατεύουν, είναι «τόσο πολύ αδύνατα που μπορείς να μετρήσης τα πλευρά τους.»
Ίσως πιστεύετε ότι σεις δεν θα θέλατε ποτέ να φθάση το μικρό σας ζώο σ’ αυτή την κατάστασι. Τότε, είσθε πρόθυμος να υπομείνετε τη δαπάνη να το τρέφετε και να το διατηρήτε υγιές; Όλο και περισσότεροι άνθρωποι που έχουν ζώα διαπιστώνουν ότι δεν είναι σε θέσι να τα φροντίσουν κατάλληλα. Έτσι, οι εταιρίες προστασίας ζώων δέχονται για εξολόθρευσι πολλά εξασθενημένα ζώα. Άλλοι άνθρωποι, πετούν τα ζώα στους δρόμους ή τα εγκαταλείπουν σε αγρούς μολονότι ίσως να μη μπορέσουν να επιζήσουν εκεί. Αυτό ασφαλώς δεν είναι ο τρόπος για ν’ «απολαμβάνη» κανείς το ζώο.
Το άτομο που έχει μια λογική άποψι σχετικά με την απόλαυσι των ζώων αναγνωρίζει επίσης τους πιθανούς κινδύνους, όπως ακριβώς σκέπτεσθε κάθε κίνδυνο που θ’ αποτελούσε μέρος του σπορ ή της αναψυχής που σας ενδιαφέρει. Οπωσδήποτε, το δάγκωμα είναι πιθανός κίνδυνος εκ μέρους του ζώου. Η εφημερίς Σταρ του Τορόντο έγραψε: «Ο Δρ Μπρους Φέλντμαν [ειδικός σε θέματα ζώων] τονίζει ότι στις Η.Π.Α. περίπου ένας στους 170 δαγκώνεται, ετησίως από σκύλους και ‘τουλάχιστον άλλα τόσα δαγκώματα δεν αναφέρονται.’ Κάνοντας την ίδια έρευνα στον Καναδά, διεπιστώθη ότι πιθανώς 100.000 Καναδοί υπέστησαν δάγκωμα από ζώα» το 1974.
Αλλά δεν είναι μόνο οι σκύλοι που παρουσιάζουν αυτό τον κίνδυνο. Ο Δρ Χάρβεϋ Ράιν, πρώην πρόεδρος μιας κτηνιατρικής εταιρίας, είπε:
«Κατά την άποψί μου, κανένα άγριο ζώο δεν μπορεί να γίνη δεκτό στο σπίτι. Οι πίθηκοι μοιάζουν πολύ με τον άνθρωπο· μπορούν να ‘κολλήσουν’ και να μεταδώσουν τις ανθρώπινες ασθένειες. Εναντιώνομαι επίσης στους πρόκυνες (ρακούν), στις μεφίτιδες (σαρκοφάγα ζώα) και τους σκίουρους. Παρά τους ισχυρισμούς μερικών ανθρώπων που είχαν εξημερώσει αυτά τα ζώα, ότι δηλαδή γίνονται αξιαγάπητα, υπάρχει πάντοτε το ζήτημα της λύσσας που είναι λανθάνων ιός. Όλ’ αυτά τα ζώα δαγκώνουν· μπορεί να το κάμουν—και μάλιστα άγρια.»
Εκτός από τα δαγκώματα, μερικοί γιατροί προειδοποιούν για τις ασθένειες των ζώων. Το άρθρο μιας εφημερίδος με τίτλο «Οι Νέες Ασθένειες που Δημιουργούν τα Ζώα Αποτελούν Πρόκλησι για τους Γιατρούς,» ανέφερε τις ασθένειες που μεταδίδονται από τις χελώνες, τους κρικητούς, τις γάτες και τους σκύλους. Πολλές απ’ αυτές τις ασθένειες που ποικίλλουν σε πιθανή σοβαρότητα από συμπτώματα γρίππης μέχρι τις θανατηφόρες μολύνσεις, βρίσκονται στα ούρα και τα περιττώματα των ζώων. Το περιοδικό Τάιμ σχολίασε:
«Σ’ όλη τη χώρα τα ζώα αποβάλλουν κάθε μέρα περίπου 4 εκατομμύρια τόννους περιττωμάτων και 42 εκατομμύρια τετάρτων του γαλλονίου (46.000 τόννοι) ούρων στους δρόμους και στα πάρκα της πόλεως . . . 100 και πλέον ανθρώπινες λοιμώξεις, από τη διφθερίτιδα ως τη φυματίωσι, μπορούν να μεταδοθούν από τα ζώα στους κατόχους τους. Στα περιττώματα του σκύλου αφθονεί επίσης η σκωληκοειδής ασκαρίς που μπορεί να προξενήση τύφλωσι στα παιδιά.»
Μήπως αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να φοβάσθε να βρίσκεσθε κοντά στα ζώα; Όχι, όπως ακριβώς ο κίνδυνος επιθέσεως από κάποιον άνθρωπο ή ο κίνδυνος να μας μεταδοθή μια ασθένεια δεν μας κάνει να απομακρυνώμεθα από κάθε ανθρώπινη συναναστροφή. Αλλά οφείλει κανείς να εξετάση αυτούς τους παράγοντας σχετικά με τα ζώα, για ν’ αποφασίση με ποιους τρόπους και ως ποιο βαθμό το άτομο αυτό θ’ απολαμβάνη τα ζώα.
Λογικότης στη Στοργή
Όπως είπαμε, τα ζώα μπορεί να είναι πολύτιμα με πολλούς τρόπους. Και υπάρχουν πολλές αποδείξεις ότι το ζώο μπορεί να είναι ευχάριστος, διασκεδαστικός και αφωσιωμένος σύντροφος. Είναι ευνόητο ότι και οι άνθρωποι θα ανταποκρίνωνται τότε με αγάπη και θα θέλουν να είναι καλοί και περιποιητικοί στο ζώο.
Αλλά, το γεγονός ότι μερικοί ατελείς άνθρωποι φθάνουν στα άκρα όσον αφορά τις ποικίλες απολαύσεις και ενδιαφέροντα πρέπει να μας αφυπνίση ως προς τον κίνδυνο να «ξεπεράσωμε τα όρια» σχετικά με τα ζώα.
Γνωρίζατε ότι μερικοί έκαμαν για τα ζώα τους πράγματα όπως χρυσά βραχιόλια, μαύρα δαντελένια πανταλονάκια, απογευματινά φορέματα κι έδωσαν ‘πάρτυ’ γενεθλίων; Αγόρασαν πάνες με κούμπωμα για τα παπαγαλάκια τους, ψεύτικες βλεφαρίδες για τα σκυλάκια τους και γυαλιά ηλίου για ζώα που έκαναν διακοπές. Μια γυναίκα από τη Νέα Υόρκη μεταφέρει τους δύο σκύλους της κάθε μέρα σε λιμουζίνα με σωφέρ· κάνουν βόλτα αργά γύρω από το πάρκο «για να πάρουν λίγο φρέσκο αέρα και να δουν λίγο πράσινο.»
Μερικά άτομα δένονται συναισθηματικά τόσο πολύ με τα ζώα τους ώστε τα ζώα ρυθμίζουν τις ζωές των ανθρώπων. Ένα ζεύγος επρόκειτο να μεταναστεύση στην Αυστραλία. Ήδη είχαν φορτώσει τα έπιπλά τους. Αλλά όταν ο Αλσατικός σκύλος τους έδειξε αρνητικά αποτελέσματα σε ιατρική εξέτασι και του αρνήθηκαν την είσοδο, ακύρωσαν το εισιτήριό τους και πλήρωσαν 500 λίρες για να τους σταλούν πίσω τα έπιπλα τους. Είπαν: «Η καινούργια ζωή θα ήταν χωρίς νόημα αν θυσιάζαμε τον σκύλο μας γι’ αυτήν. Είναι μέρος του γάμου μας.»
Όπως συνέβαινε στην περίπτωσι του ανδρός που είχε τον συσφιγκτήρα βόα, για μερικά άτομα το ζώο γίνεται πιο σπουδαίο ακόμη κι από το γαμήλιο δεσμό του. Μια γυναίκα είχε έξη γάτες του Σιάμ, μολονότι ο σύζυγος της ήταν αλλεργικός στις γάτες και πολλές φορές παρά λίγο να πεθάνη. Μολονότι ήταν έγκυος στο πρώτο της παιδί, δέχτηκε να πάρη διαζύγιο παρά να ζήση χωρίς τις γάτες της. Λέγεται ότι «είχε την ελπίδα ότι το παιδί της δεν θα κληρονομούσε την αλλεργία του πατέρα του.»
Όταν η αγάπη για τα ζώα δεν ελέγχεται από τη λογικότητα, τα ζώα μπορεί να φαίνωνται πιο σπουδαία ακόμη κι από την ανθρώπινη ζωή. Οι υστερικοί κάτοχοι ζώων είχαν συγκεντρωθή έξω από μια κτηνιατρική κλινική στη διάρκεια μιας πυρκαϊάς. Λέγεται ότι «οι γυναίκες στρίγγλιζαν, τράβαγαν τα μαλλιά τους, μερικές λιποθυμούσαν, και δύο προσπάθησαν να περάσουν από τα σχοινιά φωνάζοντας ότι ήθελαν να πεθάνουν μαζί με τ’ αγαπημένα τους ζώα.»
Πράγματι, η λογικότης είναι απαραίτητη. Αλλιώς, το άτομο θα μπορούσε σιγά σιγά ν’ αφήση τα ζώα να καταλάβουν ολοένα πιο σπουδαία θέσι στη ζωή του και στην αγάπη του. Όπως είδαμε, αυτό μπορεί να συμβή και συμβαίνει πράγματι. Ενώ στην αρχή θα μπορούσε κανείς να σκεφθή ότι θα είναι ευχάριστο να έχη ένα ζώο να τριγυρνά στο σπίτι, θα μπορούσε αν δεν επιδείξη λογικότητα να φθάση στο σημείο να δαπανά για το ζώο τεράστια ποσά χρημάτων, χρόνο και προσοχή. Ή, ακόμη κι αν είναι καθαρό άτομο, θα μπορούσε να φθάση στο σημείο να επιτρέψη να τον «φιλά» το ζώο που λίγο πριν έγλειφε τις σεξουαλικές ή πρωκτικές του περιοχές ή έτρωγε κάτι ανθυγιεινό. Ασφαλώς πρέπει κανείς να φυλάγεται από τις ακρότητες.
Επίσης, οφείλει το άτομο να εκτιμήση την πρόθεσί του σχετικά με το ζώο που θα έχη σπίτι του. Μήπως πρόκειται να θεωρήση την αγάπη ή τη συντροφιά του ζώου ως υποκατάστατο της συντροφιάς των ανθρώπων; Ο Χάνς Μπάουερ παρετήρησε στο βιβλίο του Τα Ζώα Είναι Πολύ Διαφορετικά: «Είναι εντελώς παράλογο να ‘καταφεύγη κανείς στον κόσμο των ζώων’ επειδή ‘απογοητεύθηκε’ από τους ανθρώπους.» Εν συνεχεία ανέφερε πόσο λυπηρό είναι για κάποιον ‘να εναποθέτη τη στοργή του στο σκύλο ή στη γάτα με την ελπίδα να βρη στο ζώο αυτό που απέτυχε να βρη μεταξύ των ομοίων του είδους του’ όταν «ολόκληρη η φύσις» του ζώου «το εμποδίζη να του προσφέρη αυτό ποτέ.»
Ν’ Απολαμβάνετε τα Ζώα στη Θέσι Τους
Πραγματικά, η Βίβλος δείχνει ότι πρέπει να συμβαίνη εντελώς το αντίθετο. Αφού ο Δημιουργός έπλασε όλα τα είδη της ζωικής κτίσεως, διεπίστωσε πως ό,τι είχε πλάσει ήταν «καλόν λίαν.» (Γεν. 1:20-31) Αναμφιβόλως, ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ συμφώνησε με όλη του την καρδιά μ’ αυτή τη διαπίστωσι. Αλλά τι θέσι είχαν τα ζώα στη ζωή του Αδάμ;
Αφού εμείς σήμερα μπορούμε να βρούμε ευχαρίστησι καθώς παρατηρούμε και βρισκόμαστε κοντά στα ζώα, φαντασθήτε τη χαρά του Αδάμ για τα ζώα και ιδιαιτέρως όταν ο Θεός του τα έφερε όλα για να τα ονομάση. (Γεν. 2:19, 20) Ο Ιώβ αργότερα είπε ότι τα ζώα, εκτός του ότι φέρνουν απόλαυση, μπορούν επίσης να βοηθήσουν τον άνθρωπο να μάθη πολλά για τον Δημιουργό. (Ιώβ 12:7-9) Ο Αδάμ πρέπει να το είχε αντιληφθή αυτό, επίσης. Εν τούτοις, η Βιβλική αφήγησις λέγει ότι αφού επιθεώρησε και απήλαυσε όλα τα ζώα, ο Αδάμ δεν βρήκε πλήρη σύντροφο ή συμπλήρωμα μεταξύ τους. Ο Αδάμ ήταν νοήμων άνθρωπος, πλασμένος κατ’ εικόνα Θεού και χρειαζόταν ως συμπλήρωμα ένα όμοια προικισμένο πλάσμα. Όσο απολαυστικά, αφωσιωμένα, διδακτικά, διασκεδαστικά ή ενδιαφέροντα κι αν είναι τα ζώα, ο Θεός ποτέ δεν τα προώριζε ως υποκατάστατο των ανθρώπων. Το αντιλαμβανόμεθα αυτό; Αν ναι, αυτό θα μεγαλώση την απόλαυσί μας για τα ζώα, διότι θα τα βλέπωμε με την κατάλληλη άποψι και θα τα κρατούμε στη θέσι που ο Θεός προώρισε γι’ αυτά.
Παρ’ όλ’ αυτά, παραμένουν ερωτήματα σχετικά με τη ζωή και τον θάνατο των ζώων, όπως το αν ο άνθρωπος έχη το δικαίωμα να σκοτώνη τα ζώα, πώς πρέπει να θεωρούμε τον θάνατο του ζώου, αν θα τα φονεύσωμε για τροφή και ούτω καθεξής. Θ’ αφήσωμε αυτά τα ερωτήματα για εξέτασι σε επόμενο τεύχος.