Πράξεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά στους Συγχρόνους Καιρούς στη Γερμανία
(Από το Βιβλίον του Έτους 1974—συνέχεια)
ΜΕΤΡΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
ΤΟ 1947 οι Αδελφοί Νορ, Χένσελ και Κάβιγκτον μπόρεσαν να επισκεφθούν τους αδελφούς στη Γερμανία. Κατά την διάρκεια της επισκέψεως των έγιναν διευθετήσεις για μια συνέλευσι στη Στουτγάρτη. Επειδή δεν υπήρχαν αίθουσες στη πόλι, λόγω του ότι είχε καταστραφή από τους βομβαρδισμούς, η συνέλευσις έγινε σ’ ένα πλησίον προάστειον. Παρευρέθησαν περί τις 7.000.
Κατά την επίσκεψί του ο Αδ. Νορ είδε ότι η αποστολή τροφίμων και ρουχισμού έπρεπε να συνεχισθή. Οι Ελβετοί αδελφοί συνεισέφεραν πολλά δώρα από τρόφιμα και ρουχισμό. Αλλ’ ο Αδ. Νορ τόσο πολύ λυπήθηκε τους αδελφούς ώστε ύστερ’ από λίγες εβδομάδες ενεθάρρυνε τους αδελφούς στη συνέλευσι του Λος Άντζελες να συνεισφέρουν επίσης τρόφιμα και ρουχισμό.
Όταν είπε στους αδελφούς των Ην. Πολιτειών το ό,τι παρετήρησε στη Γερμανία και τους ενεθάρρυνε να συνεισφέρουν τρόφιμα, οι αδελφοί αυθόρμητα ανταπεκρίθησαν με $140.000, ένα ποσό που το μετεχειρίσθησαν ν’ αγοράσουν 22.000 πακέτα από τρόφιμα, τα οποία έστειλαν στη Γερμανία. Επίσης συνεισέφεραν 220 τόνους ρουχισμού—ανδρικές και γυναικείες ενδυμασίες, εσώρρουχα και παπούτσια, για άνδρες, γυναίκες και παιδιά.
Μόλις άρχισε η διανομή πάρα πολλές επιστολές έρχονταν καθημερινώς στο τμήμα στις οποίες οι αδελφοί εξέφραζαν την εκτίμησί τους. Ήταν συγκινητικό να βλέπη κανείς με τι εκτίμησι οι αδελφοί δέχονταν τα δώρα αυτά και πώς ευχαριστούσαν τον Ιεχωβά και τους αδελφούς της Αμερικής. Πολύ συχνά κάποιος σταματούσε την εργασία του για να σπογγίση τα δάκρυα που οι επιστολές αυτές έφεραν στα μάτια του. Ως ένα παράδειγμα, ένας πατέρας, αφού άνοιξε το πακέτο του και είδε το περιεχόμενό του, εγονάτισε μαζί με τον δωδεκαετή γυιο του και ευχαρίστησαν τον Ιεχωβά για το στοργικό του δώρο από τους αδελφούς του.
Ο Αδ. Νορ επίσης έκαμε διευθετήσεις να σταλούν στη Γερμανία ως δώρο 1.500.000 αντίτυπα των βιβλίων Έστω ο Θεός Αληθής, Ο Νέος Κόσμος και Η Αλήθεια Θέλει Σας Ελευθερώσει. Με το χρήμα που θα συνελέγετο από τη διανομή των βιβλίων αυτών θα ιδρύετο ένα κεφάλαιο, για να μπορέση το γραφείο του τμήματος να προχωρήση.
ΕΜΠΡΟΣ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΚΑΚΟΥΧΙΕΣ
Το 1948 άρχισε με μια σειρά απεργειών και το κρέας εδίδετο με δελτίον. Σχεδόν όλοι ήσαν πεινασμένοι, και η κατάστασις εχειροτέρευε. Ο λαός όμως του Ιεχωβά άρχισε το νέο έτος με πολύ ζήλο και ενθουσιασμό. Την 1η Ιανουαρίου έλαβε χώραν σε κάθε εκκλησία μια ειδική συνάθροισις με ένα ολικόν 38.682 παρόντας, και κατά την διάρκεια του ιδίου μηνός έκαμαν έκθεσι έργου 27.056 διαγγελείς, 2.183 περισσότεροι από τον προηγούμενο μήνα, και λόγω της ελλείψεως χάρτου Η Σκοπιά μάς εστέλλετο από την Ελβετία. Έτσι όλοι μας είχαμε πνευματική τροφή.
Τον καιρό αυτό οι περισσότερες Γερμανικές πόλεις είχαν καταντήσει σε σωρούς ερειπίων. Το ίδιο είχε συμβή και στη Κάσσελ όπου επρόκειτο να γίνη συνέλευσις. Η επιτροπή είπε ότι θα περνούσαν 23 χρόνια να καθαρισθή η πόλις από τα συντρίμματα. Έτσι η πόλις έδωσε στους αδελφούς ένα μεγάλο λειβάδι που είχε περισσότερους από 53 κρατήρας που επροξενήθησαν από βόμβες. Οι αδελφοί όμως με την πείρα που είχαν λάβει από τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως εργάσθησαν και με απηρχαιωμένες μεθόδους απεμάκρυναν κάπου 10.000 κυβικά μέτρα πέτρες και συντρίμματα με τα οποία εγέμισαν τους κρατήρες. Αυτό τους πήρε σχεδόν 4 εβδομάδες.
Η συνέλευσις άρχισε. Δεκαεπτά ειδικά τραίνα έφθασαν στη Κάσσελ, και το πρωί της Παρασκευής οι παρευρεθέντες ήσαν περισσότεροι από 15.000. Το ακροατήριο έφθασε τις 17.000 τη δεύτερη ημέρα και οι παρευρεθέντες στη δημοσία ομιλία ήσαν 23.150. Οι εφημερίδες ανέβασαν τον αριθμό σε 25.000 μέχρι 80.000.
Ακόμη και ο δήμαρχος ήταν παρών και έδωσε μια βραχεία ομιλία στους αδελφούς. Ο Καθολικός αρχιαστυνόμος που επισκέφθηκε τη συνέλευσι τη δεύτερη ημέρα είπε: «Σεις φαίνεται να τα πηγαίνετε καλά με τον άνθρωπο εκείνο επάνω!» Έπειτα από λίγη παύσι επρόσθεσε: «Ένα καλύτερο από τον δικό μας.» Στη συνέλευσι αυτή εβαπτίσθησαν 1.200 αδελφοί και αδελφές.
Το αποτέλεσμα της προθυμίας του λαού του Ιεχωβά να θέτουν τα πνευματικά συμφέροντα πρώτα ήταν ειρήνη, ενότης και αύξησις. Τον Ιούλιο 33.741 διαγγελείς έκαμαν έκθεσι αγρού, και ο αριθμός αυτός αύξησε σε 36.526 τον Αύγουστο. Το υπηρεσιακό έτος έκλεισε με μια αύξησι 83 τοις εκατό. Ο αριθμός των εκκλησιών αύξησε, και τον Οκτώβριο προσετέθη μια ακόμη διαίρεσι περιοχών, που τώρα ανεβίβασε τον αριθμό σε εβδομήντα.
Λόγω ελλείψεως χάρτου εδίδετο μια Σκοπιά σε κάθε 6 ή 7 αδελφούς. Το 1949 η διανομή του χάρτου αύξησε αρκετά. Κάπου 40.000 αντίτυπα ετυπώνονταν και ο αριθμός αυτός αύξησε σε 80.000 αντίτυπα τον Απρίλιο, 100.000 την 1η Μαΐου και 150.000 την 15η Μαΐου.
Ενώ οι παρευρεθέντες στην ανάμνησι το 1947 ήσαν 35.840, ύστερ’ από ένα έτος ο αριθμός ανήλθε σε 48.120 και το 1949 ο αριθμός έφθασε τις 64.537. Ο αριθμός των διαγγελέων επίσης αύξησε και τον Αύγουστο του 1949 είχαμε 43.820 διαγγελείς, μια αύξησι 38 τοις εκατό.
ΕΝΑΝΤΙΩΣΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Όλως διάφορη ήταν η εξέλιξις του έργου στην Ανατολική Γερμανία και στον Ανατολικό τομέα του Βερολίνου. Πολλοί από τους στρατιωτικούς αξιωματικούς δεν εγνώριζαν πολλά για τους μάρτυρας του Ιεχωβά, εκτός ότι είχαν υποστή κτηνώδη καταδίωξι από τους Ναζί. Συγκριτικώς υπήρχε λίγη επέμβασις στην αρχή, αλλά, όταν οι εκκλησίες άρχισαν να ευδοκιμούν και πολλοί άνθρωποι άρχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον στο άγγελμα της Βασιλείας, η Σοβιετική στρατιωτική διοίκησις έγινε φιλύποπτη σχετικά με το έργον μας γιατί φαινόταν ότι ήταν πέραν του ελέγχου των. Πολλές φορές παρευρίσκονταν μεγαλύτερα πλήθη στις δημόσιες συναθροίσεις μας αφ’ ό,τι στις πολιτικές συναθροίσεις του Κομμουνιστικού κόμματος, το οποίον υπεστηρίζετο από τη στρατιωτική κυβέρνησι.
Οι επιτόπιοι Σοβιετικοί αξιωματούχοι φανερά άρχισαν να εμποδίζουν τις ενέργειες των εκκλησιών και των διαγγελέων ως ατόμων. Μερικοί από τους κληρικούς του Χριστιανικού κόσμου άδραξαν την ευκαιρία να δειχθούν καλοί φίλοι των Κομμουνιστών. Ψευδώς εσυκοφάντησαν τους αδελφούς ότι αντιτίθενται στις εξουσίες και ότι υποκινούν τους ανθρώπους σε παθητική αντίστασι σχετικά με την επανορθωτική προσπάθεια της στρατιωτικής κυβερνήσεως για την ερημωθείσαν οικονομίαν της Ανατολικής Γερμανίας, με το να κηρύττουν τη βασιλεία του Θεού ως την μόνη ελπίδα για το ανθρώπινο γένος.
Μια συνέλευσις περιφερείας είχε σχεδιασθή να λάβη χώραν στη Λειψία το 1948, αλλ’ οι Ρώσοι στρατιωτικοί επίσημοι αρνήθηκαν να δώσουν άδεια. Έγιναν τότε σχέδια να μεταχειρισθούν το Φόρεστ Στέητζ στο Βρεταννικό τομέα του Βερολίνου. Το ερώτημα τώρα ήταν πώς οι χιλιάδες των αδελφών από την Ανατολική Γερμανία θα μπορούσαν να μπουν μέσα στην αποκλεισμένη πόλι του Βερολίνου; Τελικά ελάβαμε άδεια να χρησιμοποιήσουμε ειδικά τραίνα και έτσι παρά την κρίσιμη πολιτική κατάστασι, σχεδόν 14.000 συναθροίσθηκαν την πρώτη ημέρα. Την τρίτη μέρα πάνω από 16.000 παρευρέθηκαν και στη δημοσία ομιλία την Κυριακή πάνω από 25.000. Οι νέοι διαγγελείς που συμβόλισαν την αφιέρωσί τους με το βάπτισμα αριθμούσαν 1.069. Ο Ιεχωβά αποδείχθηκε ότι ήταν ένας πολύτιμος φιλοξενητής ο οποίος ετοίμασε μια τράπεζα παχέων για τον λαόν του σ’ αυτό το κεντρικό σημείο του αγώνος μεταξύ δυο συνασπισμών εθνών.