Πράξεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά στους Συγχρόνους Καιρούς στη Γερμανία
(Από το Βιβλίον του Έτους 1974—συνέχεια)
ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΙΣ
ΑΜΕΣΩΣ μετά τον πόλεμο, οι αδελφοί του Μπέθελ στην Ελβετία ήσαν οι μόνοι που είχαν συνάφεια με τους Γερμανούς αδελφούς. Όταν έμαθαν ότι υπήρχαν μερικές ανεπιθύμητες τάσεις σε πολλές εκκλησίες ακόμη και μετά την απελευθέρωσι των αδελφών από τα στρατόπεδα, έστειλαν την εξής εγκύκλιο στις εκκλησίες.
«Σε όλους τους αγαπητούς συνδούλους στη Γερμανία
Αγαπητοί Αδελφοί εν Χριστώ,
«Επιτέλους ελευθερωθήκατε από τον Ναζικό ζυγό!—Μερικοί από σας υποφέρατε επί έτη, είτε στη φυλακή ή στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως ή από άλλα είδη καταδιώξεως. . . .
«Εν τούτοις, κανείς που θεωρήθηκε άξιος ειδικών παθημάτων για το όνομα του Κυρίου δεν θα φυσιωθή γι’ αυτό και θα φορέση μάρτυρος φωτοστέφανο ή θα εξυψώση τον εαυτό του υπεράνω των άλλων που δεν ήσαν στη φυλακή ή σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Κανείς δεν πρέπει να κομπάζη μπροστά σε άλλους για τα παθήματά του. Μη λησμονήτε ότι πολλοί από τους αδελφούς που διέμειναν πίσω στα σπίτια των επίσης είχαν πολλά προβλήματα και ήσαν κάτω από σοβαρές πιέσεις. Ένας Χριστιανός δεν μπορεί να εκλέξη τα παθήματά του. Ο Κύριος αποφασίζει ή, μάλλον, τα επιτρέπει.
«Για τον λόγο αυτό, αγαπητοί αδελφοί, ας μη είμεθα μεροληπτικοί ούτε να καταδικάζωμε κάποιον, που, σύμφωνα με τη δική μας σκέψι, συνθηκολόγησε ή επροθυμοποιήθη να το πράξη. Ο Κύριος κρίνει τας καρδίας μας. Μπροστά του είμεθα σαν ένα ανοικτό βιβλίο . . .
«Ο Αδελφός Έριχ Φροστ από τη Λειψία έχει εξουσιοδοτηθή να αναλάβη την διεύθυνσι των πραγμάτων στον τομέα σας. Η διευθέτησις αυτή, εντούτοις είναι σύμφωνα με τις οδηγίες του προέδρου, μόνο προσωρινής φύσεως. Ο Αδ. Φροστ, εφ’ όσον είναι δυνατόν, θα κάμνη έκθεσι τακτικά στον πρόεδρο σχετικά με την πρόοδο του έργου.
«Το έργον μαρτυρίας υπό την διεύθυνσι του νέου προέδρου της Εταιρίας, Αδελφού Ν. Ο. Νορ, έχει διοργανωθή περισσότερο από άλλη φορά και δείχνει μεγάλη πρόοδο! . . .
«Οικογένεια Μπέθελ στη Βέρνη υπογραφή Φρ. Τσούρχερ»
Οι αδελφοί Φροστ, Σβάφερτ, Βάουερ, Σέλιγκερ, Χαϊνίκε και άλλοι, αμέσως μετά την απελευθέρωσί των, άρχισαν προσπαθώντας να ανακτήσουν κατοχήν της ιδιοκτησίας της Εταιρίας με την σκέψι να κατευθύνεται πάλι το έργον απ’ εκεί. Αυτό αργότερα αποδείχθηκε αδύνατον λόγω της εχθρικής στάσεως των Ρωσικών εξουσιών.
Ο Αδ. Φροστ, ο οποίος εν τω μεταξύ είχε διορισθή επίσκοπος τμήματος, παρεκάλεσε τον Γ. Μάκκο, τον Χ. Σλώμερ, τον Αλ. Γουάντρες, και τον Αδ. Φράνκε να διοργανώσουν και να φροντίσουν τις εκκλησίες στα διαμερίσματα εκείνα της Γερμανίας όπου υπήρχαν περιφερειακοί διευθυνταί κατά την διάρκεια της απαγορεύσεως.
Ταυτόχρονα ο Αδ. Φράνκε προσπαθούσε στη γειτονιά της Στουτγάρτης, ν’ αγοράση χαρτί για την εκτύπωσι μικρών εκδόσεων Της Σκοπιάς. Επίσης γίνονταν διευθετήσεις να δίδωνται ομιλίες μέσω του ραδιοφώνου από την Στουτγάρτην, Φράνκφουρτ και Σάαρμπρουκεν, για να κληθή έτσι η προσοχή του δημοσίου στο άγγελμα της Βασιλείας. Τελικά, ο Αδ. Φράνκε ενοικίασε δυο δωμάτια γραφείων στη Βισμπάντεν, και ύστερ’ από μια εβδομάδα ένα μικρό δωμάτιο στο ίδιο σπίτι για διαμονή του.
Στο τέλος του 1945 ο Αδ. Φροστ πήγε στην Στουτγάρτη και συζήτησε ζητήματα οργανώσεως με πιστούς αδελφούς οι οποίοι ήσαν πρόθυμοι ν’ αναλάβουν ολοχρόνια υπηρεσία ως ταξιδεύοντες υπηρέται ή να εργάζωνται στο Μπέθελ. Αφού η Εταιρία ήταν καταγραμμένη στο Μαγδεμβούργον της Ανατολικής Γερμανίας, εθεωρήθη σκόπιμο να ανοιχθή ένα γραφείο τμήματος στη Στουτγάρτη, στη Δυτική Γερμανία.
Γρήγορα ο Αδ. Φροστ πήγε στην Ολλανδία για να συναντήση τον Αδ. Νορ και να του μιλήση προσωπικώς για πρώτη φορά. Στον δρόμο του σταμάτησε στην Βισμπάντεν και, αφού ο Αδ. Φράνκε του είχε δείξει τα δυο δωμάτια γραφείων που είχε νοικιάσει, αμέσως απεφάσισε να ακυρώση τα σχέδια για την Στουτγάρτη και ν’ ανοίξη το γραφείον στην Βισμπάντεν. Αυτό εσήμαινε ότι τα δυο δωμάτια γραφείων και η μικρή διαμονή του Αδ. Φράνκε επρόκειτο να γείνουν ο οίκος Βαιθήλ όπου γρήγορα 20 αδελφοί και αδελφές εργάζονταν και έτρωγαν.
Ύστερ’ από ένα έτος περίπου στον Αδ. Φράνκε, λόγω του περιορισμού κατά την διάρκεια της απαγορεύσεως, προφέρθηκε ένα διαμέρισμα δύο δωματίων στην Οδό Βιλχελμίνεν 42, από την πόλι Βισμπάντεν, και έτσι όχι μόνο ο Αδ. Φράνκε αλλά και όλο το Μπέθελ μετεκόμισε εκεί. Το μεγαλύτερο από τα δυο δωμάτια ήταν ο οίκος Βαιθήλ. Με την χάρι του Ιεχωβά, έγινε δυνατόν να ενοικιασθή ένα άλλο δωμάτιο στο ίδιο σπίτι, που ανήκε σε μια αδελφή, και αυτό εχρησίμευσε ως γραφείο. Εδώ ήταν που ο Αδ. Νορ έκαμε την πρώτη του επίσκεψι στους Γερμανούς αδελφούς.
Αργότερα ο Δήμαρχος επρόσφερε στους αδελφούς ένα κτίριο στη Κολχέκ που είχε κατασκευασθή για να χρησιμεύση ως στρατώνας της αεροπορίας. Αυτό ήταν ακριβώς το κτίριο που επωφθαλμιούσαν οι αδελφοί και είχαν προσπαθήσει προηγουμένως αλλ’ ανεπιτυχώς.
ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΣΤΗ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗ
Διευθετήσεις έγιναν να γίνη μια συνέλευσις στη Νυρεμβέργη στις 28 Σεπτεμβρίου. Την Κυριακή ο Αδ. Φροστ μίλησε επί του θέματος «Χριστιανοί στο Χωνευτήριον.» Απερίγραπτος ήταν η χαρά των 6.000 αδελφών που ήσαν παρόντες. Την Δευτέρα οι αδελφοί έλαβαν περισσότερο θάρρος όταν άκουσαν την ομιλία «Άφοβοι Παρά την Συνωμοσία του Κόσμου.»
Ποιος μπορεί να περιγράψη πώς αισθάνονταν οι 6.000 αδελφοί όταν διαπίστωσαν πώς ο Ιεχωβά είχε χειρισθή τα ζητήματα; Σκεφθήτε, μετά την κατάρρευσι του Ναζικού καθεστώτος, οι μάρτυρες του Ιεχωβά, οι οποίοι έχουν ένα αληθινό άγγελμα ειρήνης για το ανθρώπινο γένος, ήσαν οι πρώτοι στους οποίους επετράπη να συναθροισθούν στο πεδίον αυτό που μια φορά ήσαν τα εδάφη των παρελάσεων του Χίτλερ. Και μπορούμε να φαντασθούμε τις αντιδράσεις τους όταν εσκέφθηκαν ότι αυτή την τρίτη ακριβώς ημέρα της συνελεύσεώς των θανατικές ποινές απηγγέλθησαν επάνω σ’ εκείνους που αντιπροσώπευαν το φονικό εκείνο σύστημα που είχε προσπαθήσει να εξαλείψη τους μάρτυρας του Ιεχωβά; Ο εισηγητής στη συνέλευσι είπε: «Ευχαριστούμε τον Θεόν που μας ικάνωσε να δούμε την ημέρα αυτή, που δεν είναι παρά ένα προοίμιο του θριάμβου του λαού του Θεού εναντίον των εχθρών των στον πόλεμο του Αρμαγεδδώνος. Αυτή η ημέρα άξιζε εννέα χρόνια στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως.» Την δήλωσί του την πήραν οι εφημερίδες και την δημοσίευσαν σ’ όλον τον κόσμο.