Πώς να Υπομείνωμε τη Απώλεια των Προσφιλών Μας
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ έρχεται ξαφνικά. Κάποιος που είχατε αγαπήσει πολύ επί χρόνια μπορεί μόλις να πέθανε. Το χτύπημα από την απώλεια μπορεί να φαίνεται μεγαλύτερο απ’ ό,τι μπορείτε ν’ ανθέξετε. Μπορεί να κατέχεστε από πόνο, και αυτό να σας προκαλή αϋπνία, μοναξιά και θλίψι. Τα δάκρυα μπορεί να τρέχουν ασυγκράτητα από τα μάτια σας. Η απώλεια που αισθάνεσθε μπορεί να είναι η πιο σοβαρή συναισθηματική πείρα της ζωής σας. Πώς μπορείτε να την υπομείνετε; Πού μπορείτε να στραφήτε για ενθάρρυνσι και βοήθεια; Πώς μπορείτε ν’ αντιμετωπίσετε αυτή την τόσο δυσάρεστη κατάστασι;
Μη νομίζετε ότι είναι ένδειξις αδυναμίας να ξεσπάσετε και να κλάψετε. Θ’ ανακουφισθήτε συναισθηματικά αν αφήσετε τα δάκρυα να τρέξουν. Η Αγία Γραφή μάς λέγει ότι ο Αβραάμ έκλαψε και ήταν άνθρωπος με μεγάλη πίστι. Όταν η αγαπητή του σύζυγος Σάρρα πέθανε, «ήλθεν ο Αβραάμ για να κλαύση την Σάρραν και να πενθήση αυτήν.» (Γέν. 23:2) Ο εγγονός του Ιακώβ θρήνησε για την απώλεια του γυιου του Ιωσήφ. (Γέν. 37:35) Ακόμη και ο Ιησούς Χριστός έκλαψε. (Ιωάν. 11:32-35) Το ν’ αφήνη κανείς τα δάκρυα να τρέξουν είναι μια φυσική ανακούφισις του πόνου της καρδιάς. Αλλά, βέβαια, αυτό δεν πρέπει να συνεχίζεται ανεξέλεγκτα επ’ αόριστον.
Τα άτομα που πενθούν πρέπει ν’ αποφεύγουν τον πειρασμό να κάθωνται και να σκέπτωνται με μελαγχολία αυτόν που έχασαν. Οι μελαγχολικές σκέψεις δεν διορθώνουν ούτε βελτιώνουν τα πράγματα, ούτε κατορθώνει κανείς τίποτα με το να λυπάται τον εαυτό του. Αντιθέτως, αυτό τροφοδοτεί τις συγκινήσεις που διατηρούν το αίσθημα καταθλίψεως. Πόσο καλύτερο θα ήταν ν’ ασχοληθή αυτό το άτομο με κάποια παραγωγική χειρωνακτική και διανοητική δραστηριότητα. Η δραστηριότης που απαιτεί τη συγκέντρωσι της διανοίας και η απασχόλησίς σας με πράγματα που χαλαρώνουν την έντασι, φέρνουν ανακούφισι.
Πολλά άτομα κρατούν τη συναισθηματική πληγή ανοιχτή και ερεθισμένη και προσπαθούν να ζουν σ’ έναν κόσμο αναμνήσεων. Μερικοί το κάνουν αυτό διατηρώντας το σπίτι πολλά χρόνια όπως ακριβώς ήταν όταν ζούσε το προσφιλές άτομο που έχασαν και αρνούνται να κάμουν αλλαγές που άλλες φορές θα ήσαν τελείως φυσικές. Είναι μια μάταιη προσπάθεια να ζήσουν στο παρελθόν. Αλλ’ αυτό που κατορθώνουν είναι να μεγαλύνουν τον πόνο. Πόσο καλύτερο θα ήταν αν αυτά τα άτομα καταλάβαιναν ότι θα μπορούν να έχουν μεγαλύτερη ευτυχία αν απολαμβάνουν το παρόν και ζουν για το μέλλον. Αν συνεχίσουν να ζουν όσο το δυνατόν πιο φυσιολογικά, θα μπορέσουν να υπομείνουν την απώλεια των προσφιλών τους και ν’ αποφύγουν την κατάστασι της υπερφυσικής λύπης. Η φυσική πορεία της θεραπείας βοηθείται όταν το άτομο επιστρέφη στις προηγούμενες επιδιώξεις του και ευθύνες του.
Ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο για να υπομείνη κανείς τη λύπη, που προέρχεται από την απώλεια ενός προσφιλούς του, είναι η τάσις ν’ αναπολή τι έχασε απ’ αυτό τον θάνατο. Όταν σκέπτεται κανείς πόσο μόνος είναι τώρα και ποια πράγματα πρέπει να κάνη τώρα, που προηγουμένως τα έκανε ο προσφιλής του, η λύπη του γίνεται ανυπόφορη. Αλλ’ αν απομακρύνη τη διάνοια του από τον εαυτό του και αρχίση να σκέπτεται τι μπορεί να κάμη για τους άλλους, θα δη ότι η συναισθηματική του πληγή μπορεί να θεραπευθή και το κενό της ζωής του μπορεί σιγά- σιγά να γεμίση. Υπάρχουν πολλά που μπορεί να κάμη ένα άτομο για να δώση αξία στη ζωή του αν σκέπτεται τους άλλους, αν έχη αγάπη γι’ αυτούς όπως θα ήθελε να τον αγαπούν κι εκείνοι.
Το Καλύτερο Φάρμακο
Χωρίς αμφιβολία, η καλύτερη ενθάρρυνσις, που μπορεί να δοθή σε άτομα που πενθούν, προέρχεται από τον Λόγο του Θεού. Η Αγία Γραφή δίνει την πιο ικανοποιητική απάντησι στο ερώτημα, «Γιατί πεθαίνουν οι άνθρωποι και ποια ελπίδα υπάρχει για τους νεκρούς;» Μ’ αυτόν τον τρόπο η αλήθεια της Αγίας Γραφής βοηθεί να ελαττωθή η λύπη και ο πόνος. Δίνει ελπίδα και η ελπίδα προστατεύει αυτόν που πενθεί από το να χάση τον έλεγχο του εαυτού του. Αυτή η Γραφική γνώσις απομακρύνει την ανησυχία που μπορεί να αισθάνεται κανείς όταν δεν γνωρίζη τι απέγινε ο προσφιλής του. Μέσω των σελίδων της Αγίας Γραφής ο Δημιουργός διαφωτίζει τα άτομα ως προς την ελπίδα που υπάρχει για τους νεκρούς να επανέλθουν στη ζωή.—Πράξ. 24:15· Ιωάν. 5:28, 29.
Λόγω της θαυμάσιας ελπίδας της αναστάσεως, ο Χριστιανός δεν καταβάλλεται από τα δάκρυα και τον πόνο. Η λύπη του δεν είναι τόσο μεγάλη ούτε τόσο βαθειά όπως η λύπη εκείνων που δεν γνωρίζουν την ελπίδα που δίνει η Βίβλος. Σημειώστε τι λέγει ο απόστολος Παύλος γι’ αυτό: «Δεν θέλω δε να αγνοήτε, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων, διά να μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα. Διότι εάν πιστεύωμεν ότι ο Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας διά του Ιησού θέλει φέρει μετ’ αυτού. Διότι τούτο σας λέγομεν διά του λόγου του Ιεχωβά, . . . Λοιπόν παρηγορείτε αλλήλους με τους λόγους τούτους.»—1 Θεσσ. 4:13-15, 18, ΜΝΚ.
Εκείνοι που πενθούν για τον θάνατο των προσφιλών τους μπορούν να πάρουν δύναμι από τον Θεό αν στραφούν σ’ αυτόν με προσευχή. Ο Θεός μπορεί να δώση τη θεραπευτική ανακούφισι που χρειάζεται. Αν στραφούν στον Θεό και συγχρόνως ζητήσουν να μάθουν και να κάμουν το θέλημα του, οπωσδήποτε θα θεραπευθή η πονεμένη καρδιά.—Ψαλμ. 86:6, 7.
Πολλά άτομα έχουν ακούσει για την εκπαίδευσι που προσφέρουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά δωρεάν στα σπίτια των ανθρώπων μέσω μιας Γραφικής μελέτης και γι’ αυτό ανεζήτησαν αυτή τη βοήθεια σε καιρό θλίψεως. Ένα άτομο που ενήργησε έτσι, γράφει: «Επειδή είχαμε πρόσφατα ένα βαρύ πένθος στην οικογένεια, ενδιαφέρομαι να μάθω αν αυτή η ζωή είναι το παν που υπάρχει.» Είναι περιττό να λεχθή ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά, με τη βοήθεια της Αγίας Γραφής, θεωρούν προνόμιο τους να βοηθήσουν όλα αυτά τα άτομα να καταλάβουν την αιτία του θανάτου, την κατάστασι των νεκρών και την ελπίδα που υπάρχει για τους νεκρούς, μέσω αναστάσεως, να ζήσουν σ’ έναν παγγήινο παράδεισο.
Έτσι, μολονότι ο θάνατος ενός προσφιλούς που αγαπούσατε μπορεί να είναι η χειρότερη συναισθηματική πείρα της ζωής σας, μπορείτε να υπομείνετε. Ασχοληθήτε με υγιή χειρωνακτική δραστηριότητα. Στραφήτε στον Θεό με προσευχή. Μελετήστε τον Λόγο του, την Αγία Γραφή, για να μάθετε την αιτία που πεθαίνουν οι άνθρωποι και την ελπίδα που υπάρχει για τους νεκρούς. Στη δυστυχία και τη λύπη σας, παρακαλούμε θυμηθήτε ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι πολύ ευτυχείς να σας βοηθήσουν. Γιατί να μη δεχθήτε την ειλικρινή προσφορά τους να σας βοηθήσουν την επόμενη φορά που θα σας επισκεφθούν στο σπίτι σας, ή, αντί να περιμένετε να σας επισκεφθούν στο σπίτι σας, γιατί να μην τους επισκεφθήτε σεις στην Αίθουσαν Βασιλείας των; Θα είσθε πολύ ευπρόσδεκτος.