Το Υψηλό Τίμημα των VD
ΈΝΑ ΒΡΕΦΟΣ 19 ημερών εισήχθη σ’ ένα νοσοκομείο της Ατλάντα της Γεωργίας. Το παιδί δεν είχε διάθεσι για φαγητό, έπεφτε σε λήθαργο και από το αριστερό του μάτι έρρεε ένα κιτρινόχρωμο υγρό.
Οι γιατροί κατέβαλαν σθεναρές προσπάθειες να βοηθήσουν το βρέφος με αντιβιοτικά· αλλά το παιδί χειροτέρευε. Τι συνέβαινε ;
Δαπάνησαν περισσότερο από δυο εβδομάδες ψάχνοντας να βρουν την αιτία της ασθενείας του παιδιού. Τελικά οι γιατροί διεπίστωσαν ότι υπήρχε μια μόλυνσις από έναν ιό—που ονομάζεται έρπης ο απλούς 2 Μορφής, μια μορφή αφροδισίου νοσήματος (VD). Το βρέφος βρίσκεται τώρα σ’ ένα άσυλο για παιδιά με εγκεφαλική βλάβη.
Η φράσις «αφροδίσια νοσήματα» (VD) έγινε κοινότατη για εκατομμύρια άτομα σ’ όλο τον κόσμο. Ο Δρ Ραλφ Χέντερσον, που ηγείται του Τμήματος Αφροδισίων Νοσημάτων του Κέντρου Ελέγχου Ασθενειών στις Η.Π.Α., ανέφερε ότι, «μετά από το κοινό κρυολόγημα, τα αφροδίσια νοσήματα είναι το πιο μεταδοτικό νόσημα.»
Τι είναι τα αφροδίσια νοσήματα; Πόσο σοβαρά είναι; Υπάρχει κανένας λογικά ασφαλής τρόπος να τα αποφύγη ένα άτομο;
Ο όρος ‘αφροδίσιο νόσημα’ μπορεί ν’ αναφέρεται σ’ οποιοδήποτε από τα πολλά λοιμώδη νοσήματα. Τα πιο συνήθη είναι η σύφιλις και η γονόρροια (βλεννόρροια). Γιατί αυτές οι ασθένειες ονομάζονται «αφροδίσιες»;
Η Βρεταννική Εγκυκλοπαιδεία (έκδοσις 1974) δίνει την απάντησι: «Τα αφροδίσια νοσήματα συνδέονται μεταξύ των, όχι λόγω της ομοιότητος των παραγόντων που τα προκαλούν, όχι λόγω των αντιδράσεων των ιστών και των συμπτωμάτων που παράγονται, αλλά επειδή το κύριο μέσον μεταδόσεως κάθε τέτοιου νοσήματος είναι οι σεξουαλικές σχέσεις, όπως υπονοείται από το ομαδικό τους όνομα, αφροδίσια, που προέρχεται από το όνομα της θεάς του έρωτος, της Αφροδίτης.»
«Είναι σαν να Διεξάγωμε έναν Πόλεμο»
Τα αφροδίσια νοσήματα απλώθηκαν σαν υγρό πυρ τα πρόσφατα χρόνια. Σχετικά με τη γονόρροια στις Ηνωμένες Πολιτείες, η έκδοσις Ζωή και Υγεία, του Απριλίου 1974, έγραψε: «Ένα κρούσμα λαμβάνει χώρα κάθε 16 δευτερόλεπτα, δηλαδή 7.000 κρούσματα την ημέρα. Αυτό σημαίνει δυόμισι εκατομμύρια το χρόνο!» Και η σύφιλις αυξάνει με αναλογία 85.000 περίπου νέων κρουσμάτων κάθε χρόνο. Μια μελέτη που χρηματοδοτείται από την κυβέρνησι των Ηνωμένων Πολιτειών χαρακτηρίζει τα αφροδίσια νοσήματα ως την «πιο σοβαρή και ταχέως επεκτεινόμενη επιδημία» στη χώρα.
Τα αφροδίσια νοσήματα δεν σέβονται ούτε την ηλικία. Μολονότι η μεγάλη πλειονότης εκείνων που πάσχουν από τα νοσήματα αυτά είναι νέοι εφηβικής ηλικίας και άτομα μεταξύ είκοσι και τριάντα ετών, αναφέρονται και μερικές περιπτώσεις μεταξύ ατόμων πάνω από 60 ετών. Ακόμη και τα πάρα πολύ νεαρά άτομα προσβάλλονται απ’ αυτά τα νοσήματα. Το περιοδικό Ζωή και Υγεία, που αναφέραμε προηγουμένως, τονίζει τα εξής: «Σε μια Ανατολική πόλι οι 50 από τις 13.000 περιπτώσεις γονορροίας, που αναφέρονται ετησίως, λαμβάνουν χώρα μεταξύ παιδιών που έχουν ηλικία κάτω των 10 ετών!»
Οι προσπάθειες που έγιναν για να κρατήσουν υπό έλεγχο τα αφροδίσια νοσήματα με την πενικιλλίνη και άλλα αντιβιοτικά υπήρξαν απογοητευτικές. Ο Δρ. Ραλφ Χέντερσον είπε με θλίψι τα εξής: «Δρα στο σκοτάδι. Όσο σκληρότερα εργαζόμεθα, τόσο περισσότερα κρούσματα ανακαλύπτομε. Είναι σαν να διεξάγωμε έναν πόλεμο.»
Γιατί Υπάρχουν Τόσο Πολλά Αφροδίσια Νοσήματα
Τι ευθύνεται για την τρομερή αύξησι των αφροδισίων νοσημάτων τα τελευταία χρόνια; Ο συγγραφεύς Ντάγκλας Κόλλιγκαν στο περιοδικό Σάιενς Νταϊτζέστ του Ιουνίου 1973 λέγει τα εξής: «Οι απαντήσεις ποικίλλουν ανάλογα με το οποίος ερωτάται, αλλά η πιο τυποποιημένη λαϊκή απάντησις είναι ‘τρία πράγματα’—το χάπι, οι αδιάκριτες σεξουαλικές σχέσεις και η ανεκτικότης.»
Ένας άλλος παράγων που συντελεί στη ραγδαία εξάπλωσι των αφροδισίων νοσημάτων είναι η φύσις των να μεταδίδωνται πολύ εύκολα. Ένα γράμμα που έλαβε ένας γιατρός και αρθρογράφος δείχνει πόσο εύκολα μπορεί ένα άτομο να προσβληθή απ’ αυτή την ασθένεια!
«Είμαι μια κοπέλλα 18 ετών. Διεπιστώθη από μια προκολλεγιακή ιατρική εξέτασι και από μια ανάλυσι αίματος ότι πάσχω από αφροδίσιο νόσημα. Βρίσκομαι ακόμη σε κατάστασι εκπλήξεως. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να ‘κόλλησα’ αυτή την ασθένεια. Ένα φιλί καληνύχτας είναι το όριο, μέχρι το οποίο επέτρεψα ποτέ σ’ ένα αγόρι να μ’ αγγίξη, πολύ λιγώτερο να έχω σεξουαλική επαφή με κανέναν.»
Ο γιατρός απήντησε ότι τα μικρόβια γονορροίας και συφιλίδος αφθονούν στα τοιχώματα (στους βλεννογόνους υμένας) του ανθρωπίνου σώματος και πρόσθεσε: «Το στόμα και τα χείλη, παραδείγματος χάριν, είναι ανοίγματα, και ένα μολυσμένο τοίχωμα που έχει (κάποιο μικρό, ανώδυνο συφιλιδικό έλκος, επί παραδείγματι) θα μπορούσε να μεταδώση το νόσημα μ’ ένα φιλί. Αντιλαμβάνεσθε την περίπτωσι;»
Ένας άλλος παράγων για την εξάπλωσι των αφροδισίων νοσημάτων είναι ότι τα άτομα που έχουν προσβληθή δεν παρουσιάζουν συμπτώματα· μπορεί ακόμη και να μη γνωρίζουν ότι έχουν τέτοιο νόσημα.
Το Υψηλό Τίμημα της Συφιλίδος
Η Γραφή δηλώνει με σαφήνεια: «Ο πορνεύων . . . αμαρτάνει εις το ίδιον αυτού σώμα.» (1 Κορ. 6:18) Το υψηλό τίμημα που πληρώνουν τα άτομα που υποφέρουν από αφροδίσια νοσήματα επιβεβαιώνει πλήρως αυτή τη δήλωσι. Ας πάρωμε σαν παράδειγμα τη συφιλίδα.
Η σύφιλις είναι το αποτέλεσμα μολύνσεως από μια μικροσκοπική «σπειροχαίτη,» δηλαδή ένα ελικοειδές μικρόβιο που έχει σχήμα τιρμπουσόν και ονομάζεται τρεπόνημα το ωχρόν ή ωχρά σπειροχαίτη. Εισέρχεται στο σώμα μέσω σχισμών που υπάρχουν στο δέρμα ή στους βλεννογόνους υμένας. Μέσα σε λίγες ώρες μετά την είσοδό της, η σπειροχαίτη αρχίζει να πολλαπλασιάζεται και να εξαπλώνεται σ’ ολόκληρο το σώμα μέσω του αίματος και του λεμφικού συστήματος. Οι ιατρικές αυθεντίες έχουν ορίσει τρία στάδια συφιλίδος. Μετά τη μόλυνσι, όμως, ακολουθεί συχνά μια ‘περίοδος επωάσεως, δέκα ημερών μέχρι δέκα εβδομάδων προτού εμφανισθή κάποια ένδειξις της ασθενείας.
Η πρώτη ένδειξις της «αρχικής» ή «πρωτοπαθούς» συφιλίδος (δηλαδή του πρώτου σταδίου) είναι ένα «συφιλιδικόν έλκος,» μια ανοιχτή πληγή στο μέρος απ’ όπου εισήλθε το μικρόβιο. Συνήθως είναι ανώδυνο και μπορεί να είναι τόσο μικρό ώστε να περάση απαρατήρητο. Χωρίς να υποβληθή σε θεραπεία, αυτοθεραπεύεται σε δύο μέχρι έξη εβδομάδες, πράγμα που μπορεί να εξαπατήση το άτομο και να σκεφθή ότι δεν είναι τίποτε σοβαρό. Συνήθως η σύφιλις στο ελκώδες της στάδιο συνοδεύεται από μια μεγέθυνσι των παρακειμένων λεμφοζιδίων (λεμφογαγγλίων).
Οι ενδείξεις της «δευτεροπαθούς» συφιλίδος (δηλαδή του δευτέρου σταδίου) παρουσιάζονται τέσσερις βδομάδες ώς και αρκετούς μήνες μετά την εμφάνισι του συφιλιδικού έλκους. Οι ενδείξεις αυτού του σταδίου της συφιλίδος μπορεί να διαρκέσουν από μερικές μέρες μέχρι και αρκετούς μήνες και μετά να εξαφανισθούν χωρίς θεραπεία. Τα μισά περίπου άτομα που προσβάλλονται απ’ αυτή τη νόσο παρουσιάζουν συμπτώματα όπως είναι οι πονοκέφαλοι, οι αόριστοι πόνοι στα κόκκαλα και στις κλειδώσεις καθώς και ο πονόλαιμος. Μπορεί να εκδηλωθούν επίσης πόνοι στα γεννητικά όργανα και δερματικά εξανθήματα που δεν προκαλούν φαγούρα, καθώς επίσης και μια συνέχισις των συμπτωμάτων του πρώτου σταδίου. Το βιβλίο Προληπτική Ιατρική και Δημοσία Υγεία εξηγεί:
«Άλλες περισσότερο ή λιγώτερο συνήθεις εκδηλώσεις της «δευτεροπαθούς» συφιλίδος (του δευτέρου σταδίου) είναι απώλεια των μαλλιών από το δέρμα της κεφαλής σαν να έχη φαγωθή από σκώρο, εξωτερική ή εσωτερική φλεγμονή του ματιού, πόνος από εμπλοκές των οστών, ίκτερος από επιπλοκή του ήπατος, . . . και συφιλιδική μηνιγγίτιδα με πονοκεφάλους, σπασμούς, κωφότητα, μερική παράλυσι και μερικές φορές κώμα.»
Αν και δεν επηρεάζονται όλα τα άτομα απ’ αυτά τα σοβαρά συμπτώματα, σας φαίνεται μήπως αυτό ένα τίμημα που θα θέλατε να διακινδυνεύσετε να καταβάλετε για μερικές στιγμές ανήθικης διασκεδάσεως;
Το τρίτο ή «λανθάνον» στάδιο της συφιλίδος είναι ακόμη χειρότερο, αν και τα συμπτώματα μπορεί να κάμνουν χρόνια να εμφανισθούν. Στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με το περιοδικό Υγεία και Ζωή, τα ελικοειδή μικρόβια «επηρεάζουν τη διάνοια και προκαλούν παραφροσύνη επηρεάζουν τη σπονδυλική στήλη και παραλύουν μέρη του σώματος· επηρεάζουν την καρδιά ή τα μεγαλύτερα αιμοφόρα αγγεία και τα αδυνατίζουν ή πλήττουν τα οπτικά νεύρα και προκαλούν τύφλωσι. Το μόνο που μπορεί να κάμη το θύμα είναι να περιμένη για να δη αν θα γίνη ανάπηρο, παράλυτο η παράφρον! Πολλοί πεθαίνουν πολύ νωρίς.»
Τα άτομα που έχουν σύφιλι συχνά δεν το αντιλαμβάνονται. Τα συμπτώματα της μοιάζουν τόσο πολύ με τα συμπτώματα άλλων ασθενειών ώστε έχει ονομασθή «ο μεγάλος μιμητής.» Πολλά άτομα δεν υποψιάζονται ότι έχουν σύφιλι και μερικοί μάλιστα μπορεί να φθάσουν στο τρίτο στάδιο αυτής της ασθενείας χωρίς καθόλου να έχουν παρουσιάσει εξωτερικά συμπτώματα πρωτοπαθούς ή δευτεροπαθούς συφιλίδος. Τα άτομα που έχουν σύφιλι πληρώνουν πράγματι βαρύ τίμημα.
Το Τίμημα της Γονορροίας
Η γονόρροια είναι το αποτέλεσμα που προκαλείται από μόλυνσι του μικροβίου που λέγεται γονοκοκκική ναϊσσερία ή γονοκοκκικός διπλόκοκκος και είναι ένας μικροσκοπικός οργανισμός που εγκαθίσταται συχνά στους βλεννογόνους υμένας των αναπαραγωγικών οργάνων. Και η γονόρροια, επίσης, είναι πολύ μεταδοτική και, όπως η σύφιλις, κι αυτή επίσης μπορεί να μην παρουσιάση συμπτώματα. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν τώρα 800.000 γυναίκες στις Ηνωμένες Πολιτείες που, χωρίς να το γνωρίζουν, πάσχουν από γονόρροια.
Γι’ αυτούς που παρουσιάζουν συμπτώματα, οι πρώτες ενδείξεις της γονόρροιας μπορεί να είναι οδυνηρή ούρησις ή εκροή πύου από το γεννητικό τους όργανο. Στους άρρενες η γονόρροια επηρεάζει την ουρήθρα, τον αγωγό που μεταφέρει τα ούρα από την κύστη έξω από το σώμα. Η γονόρροια προκαλεί, επίσης, επιπλοκές στους θυλάκους που περιέχουν το σπέρμα και συνεπώς μπορεί να προκαλέση στειρότητα.
Στις γυναίκες, αυτή η ασθένεια δημιουργεί συχνά ένα μεγάλο οδυνηρό απόστημα κοντά στο άνοιγμα του κόλπου. Η γονόρροια προχωρεί προς τους ωαγωγούς κι έτσι, και σ’ αυτή την περίπτωσι μπορεί να προκαλέση στειρότητα. Στη διάρκεια ενός έτους πρόσφατα, σε μια χώρα και μόνον, έγιναν περισσότερες από 100.000 υστερεκτομές για καταστάσεις που σχετίζονταν άμεσα με τη γονόρροια. Κι αυτή, επίσης, η ασθένεια μπορεί να προκαλέση τύφλωσι, καρδιακή πάθησι και παραμορφωτική αρθρίτιδα. Πιστεύετε ότι λίγα λεπτά σεξουαλικής απολαύσεως αξίζουν το βαρύ τίμημα της γονόρροιας;
Φυσικά, πολλοί νομίζουν ότι είναι εύκολο ν’ απαλλαγούν από τη γονόρροια. Μια ένεσι πενικιλλίνης μόνον, όπως νομίζουν, και όλα είναι εν τάξει. Σ’ αυτά τα άτομα ο Δρ Χάρολντ Τ. Χάιμαν απευθύνει την ακόλουθη σοβαρή προειδοποίησι:
«Άτομα και των δύο φύλων, που κατά τα άλλα είναι έξυπνα, δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούμε πια ούτε να προβλέψωμε ούτε να θεραπεύσωμε με βεβαιότητα την γονόρροια με χάπια σουλφαμίδας που ήσαν κάποτε 100% αποτελεσματικά. Πολλά στελέχη των γονοκόκκων έχουν γίνει ‘ανθεκτικά,’ δηλαδή ανθίστανται τώρα στη σουλφαμίδα και στην πενικιλλίνη. Η αυτοθεραπεία μπορεί απλώς να συγκαλύψη τη μόλυνσι και να μεταδώση αργότερα σε άτομα, με τα οποία θα ερχόταν σε σεξουαλική επαφή, στελέχη γονοκόκκων που είναι ‘ανθεκτικά σε θεραπεία.’»
Αναφέρεται τώρα ότι ακόμη και λοιμώδης ηπατίτις μπορεί να μεταδοθή μέσω των σεξουαλικών σχέσεων. Και σχετικά με τον αφροδισιακό έρπην, που ανεφέρθη στην αρχή αυτού του άρθρου, δύο γιατροί έγραψαν το φθινόπωρο του 1974 σε μια έκδοσι ενός περιοδικού που εκδίδεται από την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρία τα εξής:
«Μια επανεξέτασις των πληροφοριών που έχομε δείχνει ότι υπάρχει σχέσις μεταξύ του ιού του έρπητος της 2 μορφής και της αναπτύξεως καρκίνου στον εγκέφαλο. Πράγματι, οι πρόσφατες αποδείξεις καταδεικνύουν μια ακόμη πιο εκτεταμένη σχέσι μεταξύ του ιού του έρπητος και του καρκίνου.
Το Υψηλό Τίμημα που Πληρώνουν οι Άλλοι
Τα άτομα που έχουν προσβληθή από αφροδίσια νοσήματα, όμως, δεν είναι τα μόνα που πληρώνουν το υψηλό τίμημα αυτής της ασθενείας. Το πιο σπουδαίο είναι αυτό που συμβαίνει στα νεογέννητα βρέφη κι ακόμη και σ’ εκείνα που δεν έχουν γεννηθή ακόμη.
Μια έγκυος γυναίκα που πάσχει από σύφιλι, παραδείγματος χάριν, μπορεί να μεταδώση την ασθένεια στο παιδί που αναπτύσσεται στη μήτρα της. Αυτό μπορεί να έχη σαν αποτέλεσμα μια αυτόματη έκτρωσι, μια αποβολή, ένα θνησιγενές έμβρυο ή ένα αθεράπευτα άρρωστο βρέφος. Αν το παιδί επιζήση, μπορεί να υποφέρη από διάφορες παραμορφώσεις. «Αυτές οι παραμορφώσεις περιλαμβάνουν,» σύμφωνα με τη Βρεταννική Εγκυκλοπαιδεία (έκδοσις 1974), «διόγκωσι του προσθίου μέρους της κνήμης, εντομές των οδόντων, καταστροφή της γέφυρας της μύτης και βλάβες στα μάτια.» Η εκ γενετής σύφιλις μπορεί να επηρεάση το παιδί ακόμη κι όταν η μητέρα δεν μπορεί πια να μεταδώση την ασθένεια με τη σεξουαλική επαφή. Στη διάρκεια του 1973, ανεφέρθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες περίπου 3.000 περιπτώσεις εκ γενετής συφιλίδος.
Η γονόρροια, αν και δεν μεταδίδεται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μπορεί να επηρεάση το παιδί καθώς αυτό διέρχεται από τον αγωγό του τοκετού. Αυτό μπορεί να προκαλέση στο νεογέννητο φλεγμονή στο ένα ή και στα δύο μάτια καθώς, επίσης, και στη λεπτή μεμβράνη που καλύπτει τα βλέφαρα. Και είδαμε ήδη τα τραγικά αποτελέσματα του έρπητος των αφροδισίων νοσημάτων στα νεογέννητα βρέφη.
Μπορείτε ν’ Αποφύγετε να Πληρώσετε το Τίμημα;
Το τίμημα των αφροδισίων νοσημάτων είναι πράγματι υψηλό. Αλλά υπάρχει ένας τρόπος με τον οποίον να είσθε λογικά σίγουρος ότι δεν θα πληρώσετε αυτό το τίμημα. Όχι με το να αποβλέπετε στην πενικιλλίνη ή σε άλλα φάρμακα. Πρέπει να φθάσετε στη βασική αιτία της μεταδόσεως των αφροδισίων νοσημάτων. Πώς μπορεί να γίνη αυτό;
Εφόσον είναι εξαιρετικά σπάνιο να μολυνθή ένα άτομο με άλλους τρόπους εκτός από τη σεξουαλική επαφή, η πιο σοφή πορεία είναι αυτή που συνιστά ο Δρ. Χάρολντ Τ. Χάιμαν: «Αποφεύγετε τις αδιάκριτες σεξουαλικές σχέσεις.»
Πώς μπορεί, όμως, κανείς ν’ ακολουθήση αυτή τη συμβουλή σ’ έναν κόσμο που δίνει τόση έμφασι στο «ελεύθερο σεξ;» Η Γραφή βοηθεί δείχνοντας ποια είναι η ριζική αιτία των ανήθικων πράξεων:
«Διότι έσωθεν εκ της καρδίας των ανθρώπων εξέρχονται οι διαλογισμοί οι κακοί, μοιχείαι, πορνείαι, . . . ασέλγεια. . . πάντα ταύτα τα πονηρά εξέρχονται και μολύνουσι τον άνθρωπον.’—Μάρκ. 7:21-23.
Το φάρμακο, συνεπώς είναι ν’ αλλάξη το άτομο τον τρόπο της σκέψεώς του, ν’ αναμορφώση τις επιθυμίες του. Αυτό ακριβώς ενθαρρύνει και η Αγία Γραφή όταν λέγη: «Νεκρώσατε λοιπόν τα μέλη σας τα επί της γης, πορνείαν, ακαθαρσίαν, πάθος, επιθυμίαν κακήν και την πλεονεξίαν, ήτις είναι ειδωλολατρεία.» (Κολ. 3:5) Τέτοια πράγματα δεν πρέπει ‘μηδέ να ονομάζωνται’ σαν θέματα ψυχαγωγικής συζητήσεως μεταξύ των ατόμων που επιθυμούν να ευαρεστούν τον Θεόν.—Εφεσ. 5:3.
Το ελατήριο για μια τέτοια αλλαγή, όμως, δεν πρέπει να είναι απλώς ο φόβος μήπως προσβληθή το άτομο από αφροδίσιο νόσημα. Ούτε θα πρέπει να ενεργήση έτσι επειδή απλώς τα άτομα που διαπράττουν σεξουαλική ανηθικότητα «δεν θέλουσι κληρονομήσει την βασιλείαν του Θεού.» (1 Κορ. 6:9) Το κίνητρο πρέπει να είναι όπως το εξέφρασε ο απόστολος Παύλος: «Επειδή τούτο είναι το θέλημα του Θεού. . . . να απέχησθε από της πορνείας.» (1 Θεσσ. 4:3) Όχι ο φόβος για τα δυσμενή επακόλουθα, αλλά η αγάπη για τον Θεό και η ειλικρινής επιθυμία να έχουν την επιδοκιμασία του βοήθησε εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο να καθαρίσουν τη ζωή τους από τη σεξουαλική ανηθικότητα. Μπορεί να σας βοηθήση κι εσάς.
Το τίμημα των αφροδισίων (VD) είναι πολύ βαρύ. Μπορεί να προξενήση απερίγραπτο σωματικό και διανοητικό πόνο, ακόμη και θάνατο. Αλλά θα κάμετε καλά ν’ αποφύγετε να καταβάλετε αυτό το τίμημα αν προσέξετε τη Γραφική συμβουλή: «Να απέχητε από . . . πορνείας . . . Έρρωσθε.»—Πράξ. 15:29.