Πού Βρίσκονται οι Ρίζες των Προβλημάτων;

ΚΑΘΩΣ βλέπετε αυτά που συμβαίνουν σήμερα, τι έρχεται στον νου σας όσον αφορά τις αιτίες των προβλημάτων του ανθρωπίνου γένους;

Πιθανόν να έχετε παρατηρήσει ότι πολλά προβλήματα προκαλούνται από περιστάσεις που, στην πραγματικότητα, μας κρατούν αιχμάλωτους. Ακόμη κι αν οι άνθρωποι μπορεί να θέλουν να συμβαίνουν τα πράγματα διαφορετικά, είναι ανίσχυροι. Πρέπει να εργάζωνται μέσα στα πλαίσια του υπάρχοντος συστήματος.

Πάρτε ως παράδειγμα τον αγρότη στις λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες. Για να επιτύχη, ισχυρίζεται ότι πρέπει να χρησιμοποιή σύγχρονες μεθόδους. Αυτό απαιτεί πάρα πολλά χρήματα σήμερα. Χωρίς αξιοσημείωτο κέρδος, ο αγρότης δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίση το υψηλό κόστος των μηχανών, των καυσίμων και των λιπασμάτων. Έτσι, αν η ζήτησις για τα προϊόντα του πέση, ή αν υποστή μεγάλες ζημίες λόγω άλλων προβλημάτων, μπορεί να μην είναι σε θέσι να πληρώση όσα χρειάζεται για να συνεχίση τη γεωργία. Μπορεί να χάση τα πάντα αν εργάζεται με δάνεια.

Και τι μπορεί να κάμη ο κτηνοτρόφος προσωπικά για ν’ ανακουφίση τα παθήματα των εκατομμυρίων ανθρώπων στη γη που λιμοκτονούν στη σημερινή κοινωνία; Στη χώρα όπου ζη, μπορεί να βρίσκωνται φυλαγμένοι στην κατάψυξι τόννοι κρέατος. Μπορεί να μη βρίσκωνται αγοραστές για ν’ αγοράσουν τους χοίρους του ή τα μοσχάρια του που είναι προς πώλησιν. Ο κτηνοτρόφος μπορεί να επιθυμή πάρα πολύ να δη τους ανθρώπους που πεινούν να ωφεληθούν απ’ αυτά που έχει. Αλλά για να συνεχίση την κτηνοτροφία, πρέπει να πληρωθή για τα ζώα του. Μπορεί να τα χαρίση;

Δεν είναι καθόλου απλό ζήτημα να φθάση το κρέας από τα ζώα του σε μερικούς από τους πεινασμένους ανθρώπους της γης. Αυτοί που ασχολούνται στην παραλαβή, στη συσκευασία και τη μεταφορά του κρέατος πρέπει να πληρωθούν. Κι’ αυτοί, επίσης, πρέπει να κερδίσουν τα προς το ζην. Ακόμη κι’ αν το κρέας, για το οποίο δεν υπάρχουν αγοραστές στην χώρα της προελεύσεώς του, το δώριζαν και το μετέφεραν δωρεάν σε περιοχές που πλήττονται από πείνα και το χάριζαν σ’ εκείνους που το χρειάζονταν, κι’ αυτό ίσως να μην έλυνε το πρόβλημά τους. Γιατί; Μπορεί να ήταν αντίθετο με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις να φάγουν κρέας ή να φάγουν κρέας από ωρισμένα ζώα.

Η βιομηχανία, επίσης, περιορίζεται σ’ ένα σύστημα που εξαρτάται από μεγάλα κέρδη. Οι μηχανές, τα καύσιμα, τα ημερομίσθια, οι πρώτες ύλες και η συντήρησις απαιτούν μεγάλες χρηματικές δαπάνες. Για να συναγωνισθούν την παγκόσμια αγορά, οι βιομήχανοι πρέπει να κρατούν τις τιμές όσο το δυνατόν πιο χαμηλές. Σε μερικές περιπτώσεις δεν μπορούν να δαπανήσουν μεγάλα ποσά για πράγματα που δεν θα τους απέφεραν κέρδος—παραδείγματος χάριν, για μέτρα κατά της μολύνσεως. Ωρισμένες μεγάλες εταιρίες θα προτιμούσαν να κλείσουν μερικά από τα εργοστάσιά τους παρά να δαπανήσουν εκατομμύρια δολλάρια για να τα προσαρμόσουν με τους κανονισμούς κατά της μολύνσεως.

Εκείνοι που ζουν σε βιομηχανικές περιοχές θα ήθελαν να δουν να σταματά ο υπερβολικός θόρυβος, τα καυσαέρια και τα απορρίμματα. Αλλά οι επιχειρηματίες ρωτούν: Τι θα γινόταν αν έκλειναν τα εργοστάσια; Αν και η μόλυνσις θα περιοριζόταν, τα προβλήματα ανεργίας θα κατέστρεφαν την οικονομία της κοινότητος. Έτσι, παρά τους γνωστούς κινδύνους, επιτρέπεται να συνεχίζεται η μόλυνσις σε ευρεία κλίμακα.

Θα μπορούσαν ν’ αναφερθούν πολλά άλλα παραδείγματα. Αλλά όλα καταλήγουν σ’ ένα συμπέρασμα: Εμείς σήμερα υφιστάμεθα το σύνθετο αποτέλεσμα των σφαλμάτων που διέπραξαν σ’ όλους τους αιώνες άτομα, οργανώσεις και έθνη. Τα προβλήματα που παρήγαγε το παρόν σύστημα πραγμάτων είναι παγκόσμια και απειλούν την ίδια την ύπαρξί μας. Στις 2 Αυγούστου 1974, στο εικοστό Παγκόσμιο Συνέδριο Εναντίον των Ατομικών και Υδρογονικών Βομβών, ο Δρ. Τζωρτζ Βαλντ είπε τα εξής: «Η ανθρώπινη ζωή απειλείται τώρα όπως ποτέ προηγουμένως, όχι από έναν, αλλά από πολλούς κινδύνους, που ο καθένας μόνος του θα μπορούσε να μας καταστρέψη, αλλά είναι όλοι αλληλένδετοι και έρχονται όλοι μαζί επάνω μας.»

Προφανώς, χρειάζεται μια πλήρης αλλαγή στο παρόν σύστημα. Αλλά μια τέτοια αλλαγή θ’ απαιτούσε τεράστιες θυσίες. Σε ποιον θα μπορούσε ν’ ανατεθή η ευθύνη ν’ αποφασίση τι θα έπρεπε να θυσιασθή για το καλό της ανθρωπότητος; Ποιος θα είχε τη σοφία να χειρισθή τα ζητήματα με τέτοιον τρόπο ώστε όλοι να μπορέσουν ν’ απολαμβάνουν τα απολύτως αναγκαία για τη ζωή; Έχοντας υπ’ όψιν τις διαφορές που υπάρχουν όσον αφορά τη φυλή, το έθνος και το χρώμα του δέρματος, τι εγγύησις θα μπορούσε να έχη ο καθένας από μάς ότι εκείνοι που θα περιλαμβάνωνται στη λήψι αυτών των αποφάσεων δεν θα προσπαθήσουν να ωφεληθούν προσωπικά ή να ωφελήσουν τους συγγενείς των, τους φίλους των, τη φυλή των, το έθνος των ή εκείνους που έχουν το ίδιο χρώμα δέρματος μ’ αυτούς;

Ακόμη κι αν υπήρχε πλήρης διαβεβαίωσις ότι θα γινόταν ίση μεταχείρισις σε όλους, πόσοι άνθρωποι θα ήσαν πρόθυμοι να περικόψουν τα κέρδη των και τους μισθούς των, να τροποποιήσουν το διαιτολόγιό των και να παραιτηθούν από ωρισμένες πολυτέλειες ώστε οι άνθρωποι σ’ ένα άλλο μέρος του κόσμου να μπορέσουν να σωθούν από λιμοκτονία; Πόσοι θα ήσαν πραγματικά ευχαριστημένοι με λιγώτερα, νοιώθοντας χαρά να υπηρετούν τους συνανθρώπους των μ’ αυτό τον τρόπο; Και τι θα λεχθή για κείνους που θα ελάμβαναν τα οφέλη από τις θυσίες των άλλων; Θα το εκτιμούσαν πραγματικά; Πόσα απ’ αυτά τα άτομα δεν θα ζητούσαν με απληστία περισσότερα από την αναλογία τους εις βάρος των άλλων;

Το σύστημα που υπάρχει τώρα δεν άρχισε μόνο του. Οι άνθρωποι το καθιέρωσαν. Δεν αποκαλύπτουν, λοιπόν, τα προβλήματα ότι υπάρχει ένα βασικό ελάττωμα στο ανθρώπινο γένος;

Μια Βασική Αιτία—Η Ανθρώπινη Ατέλεια

Ακόμη κι αν στην καρδιά τους οι άνθρωποι μπορεί να μη θέλουν να ενεργήσουν έτσι, επανειλημμένως κάνουν και λένε πράγματα που πληγώνουν τους συνανθρώπους των. Πολλές φορές αποτυγχάνουν να είναι το είδος των ατόμων που θέλουν να είναι. Όπως θα λέγαμε, ‘χάνουν τον στόχο.’ Οι αρχαίοι Εβραίοι και Έλληνες αναφέρονταν σε τέτοιες αποτυχίες με μια λέξι που κατά γράμμα σήμαινε αυτό ακριβώς, «αστοχώ,» δηλαδή «χάνω» τον στόχο. Σε πολλές σύγχρονες γλώσσες αυτή η ‘απώλεια του στόχου’ ονομάζεται «αμαρτία.»

Κανένας άνθρωπος δεν είναι απαλλαγμένος από ελαττώματα. Όλοι κληρονομήσαμε αδυναμίες και ατέλειες. Αλλά πώς συνέβη αυτό; Παρά, τις μακροχρόνιες έρευνες, οι επιστήμονες δεν μπορούν να το εξηγήσουν. Ακόμη και η πηγή της σωματικής αδυναμίας που εκδηλώνεται στα γηρατειά είναι ένα μυστήριο γι’ αυτούς. Η Βρεταννική Εγκυκλοπαιδεία, έκδοσις 1974, λέγει: «Οι βασικές βιολογικές αιτίες του γήρατος είναι ακόμη άγνωστες.»

Εν τούτοις, υπάρχει μια αρχαία πηγή που αποκαλύπτει την προέλευσι των ανθρωπίνων ατελειών τόσο των ηθικών όσο και των σωματικών. Εκατομμύρια σκεπτόμενοι άνδρες και γυναίκες έχουν συμπεράνει ότι αυτή η πηγή, η Αγία Γραφή, δίνει ικανοποιητική εξήγησι. Διαβάζομε: «Καθώς δι’ ενός ανθρώπου η αμαρτία εισήλθεν εις τον κόσμον και διά της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτω διήλθεν ο θάνατος εις πάντας ανθρώπους, επειδή πάντες ήμαρτον.»—Ρωμ. 5:12.

Ναι, ο προπάτωρ της ανθρωπίνης φυλής, ο Αδάμ, «αστόχησε» όσον αφορά τη διακράτησι τελείας υπακοής στον Θεό. Επειδή έχασε την τελειότητα, μπορούσε να παράγη μόνον ατελείς απογόνους. Συνέβη ακριβώς όπως είπε ένας οξυδερκής άνδρας της αρχαίας εποχής: «Τις δύναται να εξαγάγη καθαρόν από ακαθάρτου; ουδείς.»—Ιώβ 14:4.

Οι κληρονομημένες ατέλειες, όμως, δεν εξηγούν πλήρως όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ανθρώπινο γένος. Μήπως δεν μπορούν ακόμη και ατελείς άνδρες και γυναίκες να εκφράσουν βαθύ ενδιαφέρον για τους άλλους; Δεν υπήρξαν πολλοί που ήσαν πρόθυμοι να δώσουν και τη ζωή τους ακόμη στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν τους συνανθρώπους των; Δεν ακούμε επίσης πολλές φορές εκφράσεις γεμάτες ενδιαφέρον που κάνουν έκκλησι σε ανθρώπους και έθνη να σταματήσουν ν’ ακολουθούν μια πορεία που μπορεί να οδηγήση στην καταστροφή όλων; Εν τούτοις, φαίνεται ότι ο κόσμος έχει στραφή σε μια παράφρονα πορεία. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Αόρατη και Ισχυρή Πνευματική Επιρροή

Θα μπορούσαν να υπάρχουν δυνάμεις έξω από το ανθρώπινο βασίλειο που ασκούν δυνατή επιρροή στον κόσμο; Πολλοί πιστεύουν ότι συμβαίνει αυτό. Αναφερόμενος στις φρικαλεότητες των Ναζιστικών χρόνων, ο Άρνελντ Γουέμπερ παρετήρησε ότι ήταν σαν «ωρισμένες δυνάμεις να πετιούνταν έξω από το έδαφος. . . μια ομαδική υπερανθρώπινη δύναμις.» Γράφοντας στο Περιοδικό Τάιμς της Νέας Υόρκης (4 Φεβρουαρίου 1973), ο Άντριου Μ. Γκρήλεϋ παρετήρησε ότι οι σκληρότητες που διαπράττονται στον σημερινό κόσμο είναι δυσανάλογες με τις ανθρώπινες τάσεις προς το κακό:

«Το μέγεθος του κακού δεν είναι ανάλογο με την κακία των ανθρώπων που περιλαμβάνονται. Πολλοί δολοφόνοι είναι άνθρωποι μετρίας καλής θελήσεως που θέλουν όχι το κακό αλλά το καλό. . .. Το κακό προέρχεται πολύ πιο συχνά από λάθη, κακούς υπολογισμούς, περιορισμούς και άγνοια παρά από κακία.»

Αλλά ποιος είναι εκείνος που υποκινεί τους ατελείς ανθρώπους σε πράξεις βίας προφανώς πολύ μεγαλύτερες από την τάσι τους προς το κακό; Οι άνθρωποι μπορεί να νοιώθουν ότι υπάρχει κάποια υπερανθρώπινη δύναμις, αλλά δεν μπορούν να την προσδιορίσουν. Εν τούτοις, η Αγία Γραφή, όχι μόνο προσδιορίζει αυτή τη δύναμι, αλλά δείχνει, επίσης, πότε και πώς άρχισε να επηρεάζη τις ανθρώπινες υποθέσεις.

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή υπήρχαν νοήμονα πνευματικά πλάσματα πριν να σχηματισθή η γη. (Ιώβ 38:6, 7) Ένα απ’ αυτά εναντιώθηκε στον Θεό και επεδίωξε ν’ αποκτήση κυριαρχία πάνω στους πρώτους ανθρώπους κι’ επομένως πάνω σ’ όλο το ανθρώπινο γένος. Για να επιτύχη τον σκοπό του, συκοφάντησε με κακεντρέχεια τον Θεό. (Γέν. 3:1-6) Γι’ αυτό η Αγία Γραφή αργότερα τον ονομάζει Σατανά ή «Εναντιούμενο» και Διάβολο ή «Συκοφάντη.» Με την υποκίνησι αυτού του προδότου στασίασαν εναντίον του Θεού όχι μόνον οι πρώτοι άνθρωποι, αλλά και άλλα πνευματικά πλάσματα. (1 Πέτρ. 3:19, 20· Ιούδ. 6) Αυτά τα απειθή πλάσματα ωνομάσθηκαν «δαιμόνια.»—Ιακ. 2:19.

Από την Αγία Γραφή μαθαίνομε ότι ο Σατανάς και οι δαίμονές του είναι η πηγή του κακού «πνεύματος» ή κυριαρχούσης στάσεως που έχει εισδύσει στον κόσμο του ανθρωπίνου γένους που προτιμά ν’ αγνοή τον νόμο του Θεού. (Εφεσ. 2:2· 1 Ιωάν. 5:19) Το πόσο ισχυρό μπορεί να είναι ένα τέτοιο κακό πνεύμα, θα μπορούσε να φανή απ’ αυτό που συμβαίνει σ’ έναν όχλο. Σαν άτομα, εκείνοι που αποτελούν έναν όχλο, μπορεί να μην είναι όλοι σκληροί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. Μπορεί ακόμη και να ισχυρίζωνται ότι είναι ειρηνικοί και επιφανειακά φαίνονται ότι είναι ειρηνικοί. Εν τούτοις, όταν τους καταλάβη το ‘οχλοκρατικό πνεύμα,’ αυτοί οι κατά τα άλλα νομοταγείς πολίτες ενεργούν σαν παράφρονες άνδρες και γυναίκες, καταστρέφουν ιδιοκτησίες, επιτίθενται και φονεύουν συνανθρώπους των. Πολλοί μπορεί να αισθανθούν αργότερα βαθειά ντροπή και να δυσκολευθούν να πιστέψουν ότι έκαμαν τέτοια πράγματα.

Έχοντας υπ’ όψιν τις τρομερές σκληρότητες του ανθρώπου εναντίον άλλων ανθρώπων, δεν είναι λογικό να δεχθούμε την εξήγησι της Αγίας Γραφής, ότι διεφθαρμένα πνευματικά πλάσματα εκμεταλλεύονται τις αμαρτωλές τάσεις των ατελών ανθρώπων που αγνοούν τον νόμο του Θεού; Ποιες άλλες δικαιολογίες θα μπορούσαν να υπάρξουν για τις φρικαλεότητες του παρελθόντος και αυτού του εικοστού αιώνος;

Έλλειψις Κατάλληλης Σχέσεως με τον Θεό

Η ανθρώπινη ατέλεια και η επιρροή του Σατανά και των δαιμόνων του υπάρχουν επειδή ο άνθρωπος έχασε μια κατάλληλη σχέσι με τον Δημιουργό του, τον Θεό. Μπορούμε να βρούμε λογική απόδειξι αυτού του πράγματος στο εξής γεγονός: Όποτε αγνοούνται οι νόμοι του Θεού, όπως βρίσκονται στην Αγία Γραφή, τα προβλήματα αυξάνουν. Παραδείγματος χάριν, η Αγία Γραφή εκθέτει εντολές κατά της σεξουαλικής ανηθικότητος. (1 Κορ. 6:9, 10) Τι συμβαίνει όταν αγνοούνται αυτές οι εντολές; Αυξάνονται οι περιπτώσεις αφροδισίων νοσημάτων, οι ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, τα διαλυμένα σπίτια, οι χωρισμοί και τα διαζύγια.

Χωρίς την καθοδηγία του Θεού, οι άνθρωποι σαν σύνολο παραπαίουν στο σκοτάδι. Ακόμη κι’ εκείνοι που προσπαθούν να κάνουν το θέλημα του Θεού περιορίζονται από τις ατέλειές των και απ’ αυτό το σύστημα.

Αυτό που πραγματικά χρειαζόμεθα εμείς οι άνθρωποι είναι μια διευθέτησις μέσω της οποίας να μπορέσωμε να έλθωμε σε τέλεια ενότητα με τον Δημιουργό μας. Χρειάζεται να ελευθερωθούμε από τις κληρονομημένες αδυναμίες και ατέλειες καθώς, επίσης, και από τις οδυνηρές των συνέπειες—την ασθένεια, τα γηρατειά και τον θάνατο. Κανένας άνθρωπος, καμμιά οργάνωσις και κανένα έθνος δεν μπορεί να δώση αυτή την αναγκαία απελευθέρωσι. Μήπως αυτό σημαίνει ότι η κατάστασίς μας είναι απελπιστική; Ή, μήπως μπορούμε να ελευθερωθούμε απ’ όλα τα σοβαρά προβλήματά μας;

[Εικόνα στη σελίδα 4]

Ο αγρότης μπορεί να θέλη να βοηθήση αυτούς που πεινούν, άλλα δεν μπορεί να χαρίση τις σοδειές του

[Εικόνα στη σελίδα 5]

Η μόλυνσις είναι κακή. Αλλά δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις κάτω από τα υπάρχοντα οικονομικά συστήματα

[Εικόνα στη σελίδα 6]

Φαίνεται ότι οι άνθρωποι πάντοτε «αστοχούν» όσον αφορά το να είναι το είδος των ανθρώπων που θα ήθελαν να είναι. Γιατί συμβαίνει αυτό;

[Εικόνα στη σελίδα 7]

Το ‘οχλοκρατικό πνεύμα’ κάνει τους ανθρώπους να ενεργούν σαν παράφρονες. Ποιο πνεύμα είναι υπεύθυνο για τις φρικαλεότητες αυτού του αιώνος;