Πράξεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά στους Σύγχρονους Καιρούς στην Γερμανία
(Από το Βιβλίον του Έτους 1974—συνέχεια)
Ο ΑΝΤΟΝ Κότγκεν από τη Μούνστερ αναφέρει ότι, αφού παρέδωκε έντυπο ύλη σε μια «φιλική» κυρία, αμέσως συνελήφθη και εφυλακίσθη. Ταυτοχρόνως, ο Αδ. Κότγκεν συνεχίζει λέγοντας ότι, «οι πράκτορες της Γκεστάπο επισκέφθηκαν τη σύζυγό μου που ήταν έξω στον κήπο. Παρουσιάσθηκαν ως αδελφοί, αλλά μόνο για να μάθουν τα ονόματα άλλων αδελφών. Η γυναίκα μου όμως το αντελήφθη, και τους απέδειξε ότι ήσαν πράκτορες της Γκεστάπο.» Δεν αναγνωρίζονταν όμως αμέσως σε κάθε περίπτωσι ότι ήσαν πράκτορες της Γκεστάπο.
Εν τω μεταξύ, ο Αδ. Ρόδερφορδ σχεδίαζε ένα ταξίδι στην Ελβετία και ήθελε, αν ήταν δυνατό, να μιλήση στους αδελφούς στη Γερμανία. Έγιναν διευθετήσεις για μια συνέλευσι στη Λουκέρνη από τη 4η μέχρι την 7η Σεπτεμβρίου 1936. Το κεντρικό γραφείο στην Ελβετία υπαινίχθηκε να συλλεχθούν αρκετές εκθέσεις από αδελφούς σ’ όλη τη Γερμανία αναφορικώς με τις συλλήψεις των, την κακομεταχείρισί των από την Γκεστάπο, την απόλυσί των από τις εργασίες των λόγω του ότι αρνούνταν να δώσουν «τον Γερμανικό χαιρετισμό,» επίσης εκθέσεις περιπτώσεων όπου αδελφοί απέθαναν ως αποτέλεσμα της κακομεταχειρίσεων κ.ο.κ. Οι εκθέσεις αυτές θα φέρονταν στην Ελβετία προτού αρχίση η συνέλευσις έτσι ώστε ο Αδ. Ρόδερφορδ να έχη την ευκαιρία να τις εξετάση.
Αλλ’ αίφνης, την 28η Αυγούστου του 1936, η Γκεστάπο κατέφερε ένα συντονισμένο ανελέητο κτύπημα, με το να θέση σε ενέργεια μια εκστρατεία κατά την διάρκεια της οποίας οι μάρτυρες του Ιεχωβά καταδιώκονταν σαν άγρια θηρία. Όλες οι διαθέσιμες δυνάμεις κινητοποιήθησαν για δράσι, ημέρα και νύχτα, με την προσπάθεια να συλλάβουν τους μάρτυρας του Ιεχωβά. Όλη η πληροφορία την οποία η Γκεστάπο είχε συλλέξει τους προηγούμενους μήνες αποδείχθηκε ότι ήταν μεγάλη βοήθεια σ’ αυτούς. Ανύποπτα άτομα, περιλαμβανομένων και μερικών οι οποίοι ποτέ δεν είχαν αξιώσει ότι ήσαν μάρτυρες του Ιεχωβά συνελήφθησαν στην πλεκτάνη. Τα άτομα αυτά φυσικά ήσαν πολύ πρόθυμα να πουν στην Γκεστάπο όλα όσα εγνώριζαν για τους μάρτυρας του Ιεχωβά για να ανακτήσουν την ελευθερίαν των και μολονότι συχνά φαινόταν ότι πολύ λίγα εγνώριζαν να πουν, εντούτοις η μικρή αυτή πληροφορία εβοήθησε να συμπληρώσουν την εικόνα την οποία η Γκεστάπο μέχρι τώρα είχε μπορέσει να καταρτίση. Σε μετέπειτα ανακρίσεις η Γκεστάπο πολλάκις καυχόταν ότι η πληροφορία αυτή τους είχε βοηθήσει να συλλάβουν χιλιάδες άτομα, από τα οποία τα περισσότερα εφυλακίσθησαν και αργότερα ερρίφθησαν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως.
Όταν η εκστρατεία της Γκεστάπο είχε φθάσει στο κορύφωμά της, μια έξοχη επίθεσις επέτυχε στο να συλλάβουν τον Αδ. Γουίνκλερ, ο οποίος τον καιρό εκείνο διηύθυνε ολόκληρο το έργον στη Γερμανία, και τους περισσοτέρους περιφερειακούς διευθυντάς, τα ονόματα των οποίων και οι τομείς ήσαν, ως επί το πλείστον, ήδη γνωστά. Η Γκεστάπο έκρινε ότι η «εκστρατεία» αυτή ήταν τέτοιας σπουδαιότητος ώστε είχε αναμιχθή ολόκληρο το δίκτυο της αστυνομίας στο να πλήξουν τους μάρτυρας του Ιεχωβά, αφήνοντας ανενόχλητα τα εγκληματικά στοιχεία του υποκόσμου.
Το λεπτομερές έργον της Γκεστάπο επί μια περίοδο μηνών ωδήγησε στην ανακάλυψι ότι σπουδαίες συναθροίσεις ελάμβαναν χώραν μεταξύ του αδελφού Γουίνκλερ και άλλων υπευθύνων επισκόπων απ’ όλη τη Γερμανία στους ζωολογικούς, κήπους του Βερολίνου. Αυτό ειδικώς αλήθευε κατά την διάρκεια του θερμού μέρους του έτους. Οι συναθροίσεις αυτές μπορούσαν να συγκαλύπτωνται μέσω του εκεί πρακτορείου ενοικιάσεως καρεκλών του Αδ. Βαρντούν. Αυτός μπορούσε αδιόρατα να λέγη στους ερχομένους αδελφούς πού ένας αδελφός τους περίμενε στους ζωολογικούς κήπους και να τους οδηγή σ’ ένα ασφαλές μέρος όπου μπορούσε να λάβη χώραν η συζήτησις. Όταν κίνδυνος παρουσιαζόταν απλώς τους ειδοποιούσε με το να μεταβαίνη στους αδελφούς και να εισπράττη την πληρωμή για τις καρέκλες που τους είχε «νοικιάσει.» Αλλ’ η θαυμάσια αυτή διευθέτησις δεν διέμεινε επί μακρόν μυστική. Με κάποιον τρόπο η Γκεστάπο ανεκάλυψε τις λεπτομέρειες, και απεδείχθη μια βοήθεια σ’ αυτούς στο πονηρό επιθετικό των σχέδιο. Ο Αδ. Κλόχε, που κι αυτός ήταναναμεμιγμένος, μας λέγει τι έλαβε χώραν κατά την διάρκεια των διεγερτικών εκείνων ημερών στο Βερολίνο:
«Απέβλεπα στη συνέλευσι της Λουκέρνης· είχα ελπίδες ότι θα μπορούσα να παρευρεθώ, λόγω του ότι ήδη είχα λάβει μια Ελβετική θεώρησι διαβατηρίου. Αλλά πρώτα, ήθελα να μεταβώ στη Λειψία να συζητήσω ζητήματα οργανώσεως με τον Αδ. Φροστ τον τομέα του οποίου θα ανελάμβανα ως περιφερειακός διευθυντής. Αλλά δεν μπόρεσα να συναντήσω τον Αδ. Φροστ, και όπου επρόκειτο να τον συναντήσω, συνήντησα την Γκεστάπο. Στην αρχή είχα τελείως παραλύσει, γιατί ευθύς ως ετοιμαζόμουν να αναλάβω την ικανοποιητική αυτή υπηρεσία απεσπάσθηκα από την συντροφιά των αδελφών μου γιατί η Γκεστάπο μ’ έστειλε στη Λειψία.
«Εν τω μεταξύ η Γκεστάπο είχε μάθει ότι είχαμε ένα μέρος συναθροίσεως στους ζωολογικούς κήπους και είχαν ανακαλύψει πολλά άλλα πράγματα για την οργάνωσί μας. Η πληροφορία αυτή είχε ληφθή με διαφόρους τρόπους και με εκβιασμό.
«Ύστερ’ από λίγες μέρες αστυνομικοί ωπλισμένοι με πιστόλια αίφνης εμφανίσθηκαν, μου είπαν να ντυθώ με πολιτικά ρούχα, και με ωδήγησαν στο μέρος κοντά στη λιμνούλα με τα χρυσά ψάρια όπου ο Αδ. Βαρντούν ενοικίαζε τις καρέκλες του. Αλλά δεν τον υποπτεύονταν ότι κι αυτός ήταν ένας μάρτυς του Ιεχωβά. Εκεί με έφεραν για να χρησιμεύσω ως ‘δόλωμα’ για τους αδελφούς μου οι οποίοι τελικά θα έρχονταν για τη συνάθροισι που είχε σχεδιασθή για την οποία τώρα η Γκεστάπο είχε λάβει πληροφορίαν.
«Μόλις εκάθισα όπου μου είπαν είδα την Αδ. Χίλντεργκαρδ Μες να με πλησιάζη. Αναρωτιώνταν γιατί δεν είχα έλθει σ’ αυτούς, αφού με περίμεναν, και τώρα αυτή ήθελε να μάθη γιατί δεν ήλθα. Επειδή τα ελκωμένα καλάμια των ποδιών μου πονούσαν από τα χτυπήματα που έλαβα, οι αστυνομικοί δεν υποπτεύθησαν τίποτε όταν αίφνης έσκυψα μορφάζοντας από τους πόνους ακριβώς τη στιγμή που αυτή περνούσε από το άλλο μέρος της διόδου και προσπαθώντας ταυτοχρόνως να σηματοδοτήσω σ’ αυτήν με τα μάτια μου ότι η Γκεστάπο ήταν στο ζωολογικό κήπο. Κατάλαβε, εδίστασε για ένα δευτερόλεπτο και κατόπιν επέστρεψε στον Αδ. Βαρντούν, τον οποίον επληροφόρησε για τη νέα αυτή κατάστασι. Αυτό εσήμαινε τον μέγιστο κίνδυνο για τον Αδ. Γουίνκλερ, ο οποίος πράγματι ήλθε λίγο μεταταύτα και χωρίς να υποπτεύεται εκάθισε σε μια καρέκλα. Σε λίγο ο Αδ. Βαρντούν τον επλησίασε, του ζήτησε να πληρώση ενοίκιο για την καρέκλα και ταυτοχρόνως τον προειδοποίησε για τους πράκτορας της Γκεστάπο στο ζωολογικό κήπο. Ο Αδ. Γουίνκλερ αμέσως σηκώθηκε, αφήνοντας τον χαρτοφύλακα του και διέφυγε—φαινομενικά—δια μέσου του κλοιού των πρακτόρων της Γκεστάπο. Έμαθα αργότερα ότι αργά εκείνο το βράδυ εμφανίσθηκε στο διαμέρισμα του Αδ. Κέσσιν, όπου οι πράκτορες της Γκεστάπο τον περίμεναν και τον συνέλαβαν.»