Τι Μπορούμε να Κάμωμε με τα Παιδιά Μας
ΑΥΤΟ είναι κάτι που το ρωτούν εκατομμύρια γονείς. Ανησυχούν για τη συμπεριφορά των νεαρών παιδιών τους. Επί παραδείγματι, σύμφωνα με στατιστικές του περιοδικού ΜακΚώλς «το 52 τοις εκατό των Αμερικανών εφήβων λαμβάνουν μέρος σε προγαμιαία σεξουαλική δραστηριότητα.»
Μερικοί γονείς, για να προλάβουν την εγκυμοσύνη, δίνουν στις κόρες των αντισυλληπτικά. Ίσως εσείς να μη συμφωνήτε με κάτι τέτοιο. Ποια όμως είναι η λύσις;
«Από τα λόγια και τις πράξεις των πολλοί γονείς δείχνουν ότι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα,» παρετήρησε ένα μέλος του εκδοτικού συμβουλίου των Τάιμς της Νέας Υόρκης.
Γιατί Αυτή η Αβεβαιότης;
Υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό είναι η συμβουλή που δίδεται από πολλές κοσμικές αυθεντίες. Στα τελευταία χρόνια τους ακούσαμε να λέγουν: «Το παιδί δεν θα έπρεπε να κάνη οτιδήποτε ως τη στιγμή που θα έχη τη γνώμη—τη δική του γνώμη—ότι αυτό πρέπει να γίνη.» «Σ’ ένα αποτελεσματικό σχέδιο διαπαιδαγωγήσεως δεν υπάρχει θέσις για σωματική τιμωρία.» Έτσι, οι παλιές μέθοδοι διαπαιδαγωγήσεως έχουν αντικατασταθή από καινούργιες.
Επίσης έχουν αλλάξει και οι στάσεις σχετικά με την ηθική συμπεριφορά. Παραδείγματος χάριν, το Πάρεντς Μάγκαζιν του Δεκεμβρίου 1973 εξετάζει το ζήτημα των προγαμιαίων σχέσεων για τη νεολαία. Συνιστά στους γονείς μια επιστολή του Ντην Ουίλλιαμ Φερμ, εφημερίου στο Κολλέγιο Μάουντ Χόλυοκ προς την κόρη του. Ο κληρικός αυτός την συνεβούλευσε ως εξής:
«Σου συνιστώ να περιορίσης τη σεξουαλική σχέσι στην υπόσχεσι του γάμου μάλλον παρά στην τελετή του γάμου. Είναι αφελές να σκέπτεσαι ότι η νύχτα του γάμου θα έπρεπε να σημειώση μια ριζική αλλαγή στη σωματική στενή σχέσι μεταξύ δύο ατόμων που αγαπώνται. . . .
»Η αξία της ‘νέας ηθικής’ καθώς την αποκαλούν, είναι ότι εσύ μόνη σου πρέπει ν’ αποφασίσης να κάμης αυτό το σοβαρό πράγμα. . . .
»Ίσως να σκέπτεσαι ότι είναι πολύ κατάλληλο να έχης σεξουαλικές σχέσεις κάτω από περιστάσεις που είναι πέρα από τα όρια που έχομε υποδείξει. Αν αποφασίσης έτσι. . . εμείς δεν θα θέλαμε να αισθανθής ότι είσαι ένοχη. . . . Να μη ντραπής που ενήργησες αντίθετα με ό,τι η κοινωνία (συχνά υποκριτικά) απαιτεί ή με ό,τι η εκκλησία σου και οι γονείς σου συνιστούν.»
Όταν μια τέτοια συμβουλή από έναν εξέχοντα κληρικό υποστηρίζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Πολλοί γονείς ακολουθούν τη συμβουλή και μερικοί μάλιστα φροντίζουν να κάμουν την πορνεία ανενόχλητη για τους νεαρούς των.
Τα κακά αποτελέσματα είναι ολοφάνερα—αφροδίσια νοσήματα, φόβος της εγκυμοσύνης, νόθα παιδιά, ανύπαντρες μητέρες, καρδιακές προσβολές, λαθραίες εκτρώσεις και ένοχες συνειδήσεις. Οι αυτοκτονίες νεαρών έχουν φθάσει σε ύψη και οι συναισθηματικές ανωμαλίες αυξάνουν επίσης.
Πώς, λοιπόν, μπορούν οι γονείς να χειρισθούν με επιτυχία προβλήματα με τα παιδιά τους;
Πηγή Επιτυχούς Συμβουλής
Αυτό μπορεί να γίνη με την εφαρμογή της Βιβλικής συμβουλής. Η Βίβλος λαμβάνει μια σταθερή στάσι σχετικά με τις προγαμιαίες σχέσεις. «Να απέχησθε από της πορνείας,» λέγει. «Πορνεία .. . μηδέ ας ονομάζηται μεταξύ σας.»—1 Θεσσ. 4:3· Εφεσ. 5:3.
Μερικοί γονείς μπορεί να προβάλλουν την αντίρρησι λέγοντας, ‘Οι προγαμιαίες σχέσεις είναι κάτι που συνηθίζεται μεταξύ των περισσοτέρων νεαρών.’ Εν τούτοις, είναι αυτό ένας ισχυρός λόγος για να δικαιολογήσουμε την πορνεία; Αν οι περισσότεροι κλέπτουν, εξαπατούν ή δολοφονούν, θα έπρεπε αυτές οι πράξεις να δικαιολογηθούν επίσης; Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα το έλεγε αυτό. Οι γονείς είναι ανάγκη να λάβουν μια σταθερή στάσι ώστε να προστατεύσουν τα παιδιά των από εσφαλμένες ενέργειες.
Συζητήστε με τα Παιδιά Σας
Δεν είναι όμως αρκετό να λέτε απλώς στα παιδιά σας: ‘Δεν θέλω να πορνεύης, διότι αυτό είναι κακό.’ Χρειάζεται να τους δείξετε ότι εκείνος που λέγει ότι οι προγαμιαίες σχέσεις είναι κακές είναι αυτός ο ίδιος ο Δημιουργός των, ο Παντοδύναμος Θεός. Αλλά και αυτό ακόμη συχνά δεν ικανοποιεί. Τα παιδιά έχουν ανάγκη επίσης να βοηθηθούν να δουν γιατί θα έπρεπε να προσέξουν την απαγόρευσι του Θεού για τις προγαμιαίες σχέσεις και πώς η υπακοή των στο νόμο του θα τα ωφελήση.
Επί παραδείγματι, μπορείτε να στρέψετε την προσοχή των νεαρών σας στην πράγματι θαυματουργική διαδικασία της αναπαραγωγής κατά την οποία ένα γονιμοποιημένο κύτταρο διαιρείται και πολλαπλασιάζεται σύμφωνα με ένα προκαθωρισμένο σχέδιο για να γίνη ένα ανθρώπινο μωρό, και ρωτήστε: ‘Δεν νομίζεις ότι Εκείνος που εσχεδίασε αυτή τη θαυματουργική διαδικασία γνωρίζει καλύτερα πώς θα έπρεπε να χρησιμοποιούν οι άνθρωποι τις Θεόδοτες δυνάμεις της αναπαραγωγής;’ (Ψαλμ. 139:13-17) Ή θα μπορούσατε να ρωτήσετε: ‘Νομίζεις ότι ο μεγάλος Δημιουργός μας θα μπορούσε να θέση ένα νόμο για να μας στερήση τη χαρά της ζωής; Μήπως η υποταγή στους νόμους του θα ηύξανε μάλλον την ευτυχία μας;’
Τέτοιες ερωτήσεις μπορούν να κάμουν το παιδί σας ν’ αρχίση να λογικεύεται στους νόμους του Θεού που κυβερνούν τη χρήσι των αναπαραγωγικών του οργάνων. Ακούστε και τις απόψεις του παιδιού σας. Αν αυτές δεν είναι όπως επιθυμείτε να είναι, μη θυμώνετε γι’ αυτό. Αν το παιδί φοβάται ότι θα το επιπλήξουν αυστηρά όταν λέγη κάτι στους γονείς του, ίσως να προτιμήση να μη μιλήση. Τότε πώς θα μάθετε τι σκέπτεται για να το βοηθήσετε;
Να είσθε, λοιπόν, ειλικρινείς και έντιμοι. Ίσως και σεις κάποτε είχατε παρόμοιες απόψεις ή κάνατε τα ίδια πράγματα. Μερικές φορές ίσως αποδειχθή υποβοηθητικό να το παραδεχθήτε αυτό. Προσπαθήστε να κατανοήσετε ότι η γενεά του παιδιού σας έχει παρεκλίνει πολύ από τις δίκαιες αρχές της Γραφής και παρ’ όλα αυτά συνεχίστε τις προσπάθειές σας να του δείξετε γιατί οι ανήθικες πράξεις της γενεάς του δεν είναι συνετές.
Ίσως μπορέσετε να στρέψετε την προσοχή του παιδιού σας σε μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα (και υπάρχουν πολλές θλιβερές περιπτώσεις γύρω μας) όπου η σεξουαλική ανηθικότης ωδήγησε σε νόθες γεννήσεις, σε αφροδίσια νοσήματα και άλλες στενοχώριες! Επίσης μπορείτε να τονίσετε τα οφέλη που απολαμβάνουν εκείνοι που συμμορφώνονται με το νόμο του Θεού. Με αυτόν τον τρόπο το παιδί βοηθείται να δη τη λογικότητα και την ορθότητα των όσων λέγει η Γραφή και μπορεί να υποκινηθή να θελήση να υπακούση σ’ αυτή.
Οδηγίες και Πειθαρχία
Εν τούτοις, τα παιδιά χρειάζονται περισσότερα και όχι μόνο λόγια. Έχουν ανάγκη από συγκεκριμένες οδηγίες ώστε να βοηθηθούν να συμμορφωθούν με τις Γραφικές απαιτήσεις. Χρειάζονται επίσης και πειθαρχία που να εφαρμόζεται με αγάπη όταν οι οδηγίες παραβλέπονται.
Παρά τη γενική αντίληψι, τα παιδιά γενικά το εκτιμούν όταν οι γονείς των θέτουν λογικούς περιορισμούς στις ενέργειές των. Αυτό τους δίνει μια αίσθησι ασφαλείας με το να γνωρίζουν ότι υπάρχουν όρια μέσα στα οποία αναμένεται να παραμείνουν. Μερικά παιδιά βέβαια μπορεί να παραπονούνται, εν τούτοις, μαθαίνουν έτσι να σέβωνται και ν’ αγαπούν τους γονείς που δείχνουν γνήσιο ενδιαφέρον για την ευημερία των.
Οι γονείς, εξ άλλου, που επιτρέπουν στα παιδιά των να κάνουν ελεύθερα ό,τι τους αρέσει, συχνά απογοητεύονται και συγκλονίζονται. Οι νεαροί των μπορεί κάποτε να στραφούν εναντίον των, όπως έκαμε ένα νεαρό κορίτσι. Αφού ωμολόγησε τελικά ότι ήταν έγκυος, φώναξε θυμωμένα: «Γιατί δεν με σταματούσατε; Γνωρίζατε τι συνέβαινε. Με αφήνατε να μένω στου Τζίμμυ, όταν οι γονείς του απουσίαζαν. Δεν σας ένοιαζε το τι έκανα.»
Έτσι οι γονείς πρέπει να δείχνουν ότι φροντίζουν για τα παιδιά των με το να τους επιβάλλουν κάποια τιμωρία όταν παρεκκλίνουν. Είναι όπως λέγει η Θεόπνευστη Βιβλική παροιμία: «Η ανοησία είναι συνδεδεμένη μετά της καρδίας του παιδίου. Η ράβδος της παιδείας θέλει αποχωρίσει αυτήν απ’ αυτού.»—Παροιμ. 22:15.
Η πειθαρχία μπορεί να χρειασθή να περιλάβη κάτι πιο πολύ από μια διόρθωσι με λόγια. Αυτό συμβαίνει, διότι καθώς λέγει η Γραφή, συχνά ένα παιδί «διά λόγων δεν θέλει διορθωθή· επειδή καταλαμβάνει μεν, αλλά δεν υπακούει.» (Παροιμ. 29:19) Γι’ αυτό ο Λόγος του Θεού ενθαρρύνει: «Μη φείδου να παιδεύης το παιδίον· διότι εάν κτυπήσης αυτό διά της ράβδου, δεν θέλει αποθάνει· συ κτυπών αυτό διά της ράβδου, θέλεις ελευθερώσει την ψυχήν αυτού εκ του άδου [τάφου].»—Παροιμ. 23:13, 14.
Αυτή η ζωή του παιδιού κινδυνεύει! Αν του επιτραπή να επιδιώξη μια εσφαλμένη πορεία, αυτό θα το οδηγήση στη δική του δυστυχία και τελικά στο θάνατο μακρυά από την εύνοια του Θεού. Αυτός είναι ο λόγος που η Αγία Γραφή τονίζει: «Ο φειδόμενος της ράβδου αυτού, μισεί τον υιόν αυτού· αλλ’ ο αγαπών αυτόν, παιδεύει αυτόν εν καιρώ.»—Παροιμ. 13:24.
Ναι, είναι εκδήλωσις πραγματικής αγάπης εκ μέρους του γονέως που κάνει οτιδήποτε για να διορθώση το παιδί του, περιλαμβανομένου και ενός γερού ξυλίσματος στα μαλακά του. Με το ν’ απορρίψουν οι κοσμικές αυθεντίες αυτή τη συμβουλή του Θεού σχετικά με την πειθαρχία έχει οδηγήσει μόνο σε στενοχώριες στην οικογενειακή ζωή.—Παροιμ. 29:15.
Εν τούτοις, το να μιλούν σ’ ένα παιδί για το νόμο του Θεού, να του δίνουν οδηγίες και να επιβάλλουν κατάλληλη πειθαρχία όλ’ αυτά μπορεί να μη είναι αποτελεσματικά, αν οι γονείς αποτύχουν από μια άλλη σπουδαία άποψι.
Ζωτικό το Καλό Παράδειγμα
Και οι γονείς επίσης χρειάζεται να θέτουν ένα καλό παράδειγμα, και αυτό, διότι τα παιδιά προτιμούν να κάνουν πιο πολύ αυτό που βλέπουν να κάνετε σεις παρά αυτό που λέτε. Και όταν μεταξύ των δύο υπάρχη ασυμφωνία, τότε αυτά σύντομα απορρίπτουν το κάθε τι. Είναι αλήθεια ότι η ανοιχτή περιφρόνησις που δείχνουν στη σεξουαλική ηθική λέγουν ότι είναι μια αντίδρασις εναντίον της υποκρισίας. Διότι, όπως το τονίζουν οι ψυχίατροι: «Πολλοί ενήλικοι ξέρουν ότι διαπράττουν πορνεία, αλλά παράλληλα ασχολούνται σε υποκριτικό κήρυγμα.»
Το ίδιο αληθεύει και σε άλλα ζητήματα διαφορετικά από τη σεξουαλική συμπεριφορά. Επί παραδείγματι, τα παιδιά επαναστατούν επίσης κατά της υποκρισίας των γονέων ως προς τη χρήσι των ναρκωτικών. Ο καθηγητής Ρόμπερτ Ε. Γκουλντ, ως διευθυντής του ψυχιατρικού τμήματος του Νοσοκομείου Μπελβιού της Νέας Υόρκης, εξηγεί: «Οι έφηβοι συναγωνίζονται τους γονείς. Δεν υπάρχει ούτε ένα σπίτι απ’ όσα γνωρίζω που οι γονείς να μη πίνουν, να μη καπνίζουν, να μη παίρνουν υπνωτικά για να κοιμηθούν και ηρεμιστικά για την ημέρα—όχι ασπιρίνη, αλλά ναρκωτικά που μεταβάλλουν τη διάθεσι.»
Έτσι, αν θέλετε τα παιδιά σας να ζουν μια ευυπόληπτη και ευπρεπή ζωή, πρέπει εσείς πρώτα να ζήτε έτσι. Αν το παράδειγμά σας δεν είναι καλό, αυτό μπορεί να εκμηδενίση όλα τα καλά πράγματα που λέτε.
Δείξτε ότι τα Αγαπάτε
Ο πιο σπουδαίος ίσως παράγων στον επιτυχή χειρισμό των προβλημάτων με τα παιδιά σας είναι το να δείχνετε ότι τα αγαπάτε. Και ο καλύτερος τρόπος για να το κάνετε αυτό είναι να διαθέτετε χρόνο μαζί τους. Όχι απλώς χρόνο όταν πρόκειται να συζητήσετε για τη διαγωγή των ή να τους επιβάλετε πειθαρχία, αλλά χρόνο για να γνωρίση καλύτερα ο ένας τον άλλον. Ο χρόνος που διαθέτετε για να τρώτε μαζί, να λατρεύετε μαζί το Θεό, να παίζετε μαζί, να ετοιμάζετε το κρεββάτι για τη νύχτα—όλος αυτός ο χρόνος που διαθέτετε με τα παιδιά σας είναι σπουδαίος.
Αυτό είναι κάτι στο οποίο πολλοί γονείς αποτυγχάνουν. Ο Άλαν Κιγκ, ένας εξέχων ηθοποιός, ο οποίος ταξίδευε πολύ όταν τα παιδιά του ήσαν μικρά, παρεδέχθη ότι απέτυχε σ’ αυτό. Παρετήρησε:
«Ο μέσος πατέρας δεν κάνει τη δική μου ζωή, εν τούτοις αυτό δεν αλλάζει την κατάστασι. Αυτός πηγαίνει στη δουλειά, έρχεται στο σπίτι, λέγει ότι δεν θέλει ν’ ακούση τα μικρά προβλήματα, διότι πέρασε μια δύσκολη μέρα στο γραφείο, κάθεται μπροστά στην τηλεόρασι και έπειτα πηγαίνει για ύπνο. Αυτό γίνεται πάντα!
»Γνωρίζω επιτυχημένους ανθρώπους που διευθύνουν επιχειρήσεις με εκατοντάδες υπαλλήλους· γνωρίζουν πώς να χειρίζωνται κάθε κατάστασι, πώς να τιμωρούν και πώς να ανταμοίβουν στον κόσμο των επιχειρήσεων. Η μεγαλύτερη όμως επιχείρησις που διευθύνουν είναι η οικογένειά τους και εκεί είναι που αποτυγχάνουν.»
Η αιτία είναι επειδή απέρριψαν τη συμβουλή του Θεού. Ο Λόγος του Θεού τονίζει: «Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσιν είσθαι εν τη καρδία σου· και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου, και περιπατών εν τη οδώ, και πλαγιάζων, και εγειρόμενος.» (Δευτ. 6:6, 7) Ένας πατέρας πρέπει να διαθέτη χρόνο με το παιδί του για να κάμη αυτό. Επίσης, ένας πατέρας πρέπει πρώτα να μάθη ‘αυτούς τους λόγους’ των οδηγιών του Θεού για να μπορή να τους διδάσκη στα παιδιά του.
Πραγματικά, η εφαρμογή της συμβουλής του Λόγου του Θεού είναι το κλειδί για μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή. Πώς, όμως, μπορεί κανείς να μάθη τι λέγει η Γραφή για την ανάπτυξι μιας ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής;
Οι κοσμικές αυθεντίες, περιλαμβανομένων και των θρησκευτικών ηγετών του Χριστιανικού κόσμου, είναι βέβαιο ότι έχουν εγκαταλείψει τη συμβουλή του Θεού και έχουν επηρεάσει την πλειονότητα του ανθρωπίνου γένους να κάνη το ίδιο. Οι διδασκαλίες των έχουν συντελέσει στην τρομερή κατάρρευσι της οικογενείας σήμερα. Εν τούτοις υπάρχει βοήθεια διαθέσιμη για όσους την θέλουν.
Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι αφιερωμένοι στην υποβοήθησι ανθρώπων να μάθουν τις διδασκαλίες του Λόγου του Θεού. Παρέχουν αυτή τη διδασκαλία δωρεάν σ’ εκείνους που την επιθυμούν. Ένας καλά καταρτισμένος διάκονος των μαρτύρων του Ιεχωβά θα είναι ευτυχής να μελετήση μαζί σας περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το τι λέγει η Γραφή για το θέμα της αναπτύξεως μιας ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής. Για να γίνη αυτό απλώς γράψτε στους εκδότας αυτού του περιοδικού ή φροντίστε να έλθετε σε επαφή με μάρτυρες του Ιεχωβά της περιοχής σας.