Ματιές στον Κόσμο

Περισσότερη Έλλειψις Τροφίμων στο Μέλλον;

◆ Όλο και περισσότεροι ειδικοί προστίθενται στη χορωδία που λέγει τα εξής, όπως ανεγράφησαν προσφάτως στην έκδοσι Σάντεη Γκλόουμπ της Βοστώνης: «Ο κόσμος. . . αιωρείται επικινδύνως στο χείλος μιας χρονιάς ελλείψεως τροφίμων.» Ποια είναι η αιτία της ανησυχίας των; Ο Ε.Μ. Μάρτιν, ειδικός σύμβουλος του Γραμματέως του Κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών Κίσινγκερ, ισχυρίζεται: «Ο κόσμος παγοδρομεί επάνω σ’ ένα πολύ λεπτό πάγο όσον αφορά την έλλειψι τροφίμων. Αρκεί μόνον μια ή δυο από τις μεγαλύτερες χώρες να έχουν κακή συγκομιδή, είτε εξ αιτίας του καιρού είτε της ελλείψεως λιπασμάτων είτε λόγω διαφόρων άλλων ατυχημάτων, ώστε ν’ αντιμετωπίσωμε μια κρίσιμη κατάστασι, αφού υπάρχουν τόσο λίγα αποθέματα για να εφοδιασθούμε.»

Γιατί Παραιτούνται

◆ Ο Μπιλ Ο’ Ση του Σικάγου χρειάσθηκε δώδεκα έτη για να γίνη Καθολικός ιερεύς. Ένα σύνολο από 367 αγόρια άρχισε μαζί του να εκπαιδεύεται στην κατωτέρα ιερατική σχολή το έτος 1955. Μόνον 109 απ’ αυτούς εισήλθαν στην ανωτέρα σχολή το έτος 1960. 40 χειροτονήθηκαν προοδευτικά το έτος 1967. Από τότε, σχεδόν το ήμισυ του αριθμού ή οι 24, περιλαμβανομένου και του Ο’ Ση, εγκατέλειψαν την ιερωσύνη. Αυτό είναι, όπως λέγει, ένα «απίστευτο ποσοστό αν συγκριθή με την περασμένη δεκαετία.» Πώς δικαιολογείται ένα τέτοιο υψηλό ποσοστό παραιτήσεων; Κατά κύριο λόγο, εξηγεί, οφείλεται στη διαπίστωσι ότι οι θεολογικές σχολές ανήκουν στο παρελθόν. Αυτές δεν προετοιμάζουν τους νέους ν’ αντιμετωπίσουν με επιτυχία τα ουσιαστικά προβλήματα της ζωής.

Ιδιοτελής Εθνικισμός

◆ Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τις παγκόσμιες υποθέσεις γνωρίζουν ότι ο εθνικισμός έχει επιδεινώσει, αντί να ελαττώση, τις παρούσες κρίσιμες καταστάσεις. Έτσι, ένα κύριο άρθρο της εκδόσεως Δη Ουέστερν Προντιβύσερ του Σασκατούν του Καναδά, παρατήρησε προσφάτως τα εξής: «Η οικονομική τύχη των ανεπτυγμένων κρατών φαίνεται πως εξ ολοκλήρου από το πόσο γρήγορα αναγνωρίζουν αυτό το αναπόφευκτο γεγονός: Το ιδιοτελές, περιωρισμένο εθνικιστικό παιχνίδι δεν μπορεί, ούτε θα μπορέση να επιτύχη. . . Το μόνο πράγμα που μπορεί να σώση τον κόσμο από το πλήρες χάος είναι η προθυμία όλων των εθνών ν’ αντιληφθούν ότι το περιωρισμένο ιδιοτελές ενδιαφέρον σ’ αυτόν τον κρίσιμο καιρό είναι η πιο καταστρεπτική δύναμις που απείλησε την παγκόσμια τάξι όπως την έχομε γνωρίσει. Συζητήσεις που να οδηγήσουν σε αλλαγές της παγκοσμίου καταστάσεως πρέπει σύντομα να γίνουν, αν θέλωμε ν’ αποφύγωμε το χάος.»