Πώς οι Αίθουσες Βασιλείας Κτίζονται

ΚΑΘΕ εβδομάδα, κατά μέσον όρο, αρχίζει η οικοδόμησις τριών Αιθουσών Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Περισσότερες από 3.000 από αυτές έχουν αποπερατωθή ως τώρα. Σε πολλές άλλες χώρες, επίσης—σε όλες τις ηπείρους—κτίζονται τέτοιοι τόποι λατρείας.

Το αυξανόμενο ενδιαφέρον για γνήσια Βιβλική εκπαίδευσι έχει δημιουργήσει την ανάγκη για τόσο πολλές Αίθουσες Βασιλείας. Σε τέσσαρα μόλις έτη ο αριθμός των Μαρτύρων του Ιεχωβά στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκε κατά 100.000 περίπου, παγκοσμίως αριθμούν πάνω από 1.600.000. Εν τούτοις, οι Αίθουσες Βασιλείας σήμερα είναι συχνά κατάμεστες από περισσότερα ενδιαφερόμενα άτομα παρά από τους ιδίους τους Μάρτυρας! Έτσι για να στεγασθούν όλοι, έχει αρχίσει ένα από τα πιο ασυνήθη οικοδομικά προγράμματα στην ιστορία.

Κτισμένες για ένα Ειδικό Σκοπό

Το βασικό σχέδιο των Αιθουσών Βασιλείας καθορίζεται από τον ειδικό σκοπό που εξυπηρετούν—ως χώροι όπου συγκεντρώνονται άνθρωποι για μελέτη της Βίβλου και Χριστιανική συναναστροφή. Εδώ ακούουν ομιλίες που οικοδομούν πίστι στη Βίβλο και μπορούν να συμμετέχουν σε προγράμματα που περιλαμβάνουν συμμετοχή του ακροατηρίου.

Το κυριώτερο χαρακτηριστικό της Αιθούσης Βασιλείας είναι μια μικρή αίθουσα διαλέξεων. Συνήθως έχει θέσεις για 100 έως 300 άτομα. Υπάρχει μια υψωμένη εξέδρα ή βήμα, συνήθως ένα περίπου πόδι υψηλότερα από το υπόλοιπο της αιθούσης. Τα καθίσματα μπορεί να είναι ξύλινα πτυσσόμενα, ή καθίσματα κατασκευασμένα από πλαστική ύλη, ή ταπετσαρισμένα καθίσματα θεάτρου. Εφ’ όσον η αίθουσα είναι για μελέτη της Βίβλου, είναι καλά φωτισμένη και θυμίζει μεγάλη μοντέρνα σχολική αίθουσα. Δεν υπάρχουν βωμός ή είδωλα.

Συνήθως η Αίθουσα Βασιλείας έχει ένα μικρότερο δωμάτιο που χρησιμεύει ως βιβλιοθήκη. Επί πλέον υπάρχουν τουαλέττες και ιματιοθήκη ή τουλάχιστον ένας χώρος για να κρεμούν τα επανωφόρια. Υπάρχουν επίσης πάγκοι για την πώλησι Γραφικών εντύπων που διατίθενται στους ανθρώπους της περιοχής.

Μολονότι έχουν αυτές τις βασικές ομοιότητες, οι Αίθουσες Βασιλείας ποικίλλουν πολύ σε τρόπο οικοδομήσεως, σχέδιο και διακόσμησι. Μπορεί να είναι κτισμένες από τούβλο, πέτρα, ξύλο ή άλλα υλικά, πράγμα που συχνά εξαρτάται από το τι στοιχίζει φθηνότερα στην περιοχή. Μπορεί να έχουν διάφορα σχήματα, να είναι μονόροφες ή διώροφες, με υπόγειο ή χωρίς υπόγειο, και έχουν μια σχεδόν ατελείωτη ποικιλία διακοσμήσεων, μέσα και έξω.

Συνεργασία στην Οικοδομήσι

Αυτό που είναι ασυνήθιστο όσον αφορά αυτό το τεράστιο οικοδομικό πρόγραμμα δεν είναι το αρχιτεκτονικό σχέδιο των Αιθουσών Βασιλείας, ή ακόμη και ο αξιοσημείωτος αριθμός που κτίζονται. Μάλλον είναι ο τρόπος με τον οποίον κτίζονται—από εθελοντικές εισφορές και εργασίες.

Η περισσότερη εργασία γενικά γίνεται από τους ιδίους τους Μάρτυρας. Συχνά οι περισσότεροι μέσα στην εκκλησία συμμετέχουν σ’ αυτή περιλαμβανομένων και γυναικών και μερικές φορές ακόμη και παιδιών. Μ’ αυτόν τον τρόπο το οικοδομικό κόστος μειώνεται σημαντικά, κάνοντας έτσι δυνατή την απόκτησι ενός χώρου λατρείας που αλλιώς δεν θα μπορούσε ν’ αποκτηθή.

Κατά καιρούς ο δημόσιος τύπος στρέφει την προσοχή του στην οικοδόμησι μιας Αιθούσης Βασιλείας, όπως έγινε με τον Ημερήσιο Κήρυκα του Ώστεν της Μιννεσότα το περασμένο φθινόπωρο. Μαζί με ένα αρχιτεκτονικό σχέδιο της αιθούσης, η εφημερίς ανέφερε:

«Η αποπεράτωσις αναμένεται περίπου την 1 Ιανουαρίου 1972, για την Αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην περιοχή του Ώστεν. . . . Τα θεμέλια ετέθησαν στις 22 Ιουλίου για το μονόροφο κτίριο εκτάσεως 32 x 62 ποδών. . . . Η συνολική αξία του οικοπέδου και του κτιρίου κατά την αποπεράτωσι θα είναι περίπου $50.000. Η εθελοντική εργασία από μέλη της εκκλησίας τα Σαββατοκύριακα καθώς και κατά την διάρκεια της εβδομάδος περιορίζουν το πραγματικό κόστος σε $25.000 περίπου».

Τα Σαββατοκύριακα, συχνά είκοσι ή περισσότεροι εργάζονταν. Τα γεύματα τα έφεραν άλλοι Μάρτυρες στο χώρο της οικοδομής. Πολλές γυναίκες εργάζονταν πλάι στους άνδρες. Μία χειριζόταν τη μπετονιέρα, ενώ άλλες φτυάριζαν άμμο και καθάριζαν τα μπάζα. Ακόμη και τα μεγαλύτερα παιδιά συμμετείχαν στο να καρφώνουν πρόκες και να μεταφέρουν εργαλεία για άλλους εργάτες. Σε μια κωμόπολι 27.000 κατοίκων αυτό το οικοδομικό πρόγραμμα είλκυσε πολύ την προσοχή.

Η νέα Αίθουσα Βασιλείας στο Μάιλο της Μαίην είλκυσε την προσοχή παρομοίως. Η εφημερίς Ημερήσια Νέα του Μπάνγκορ είχε μια φωτογραφία της αιθούσης και ανέφερε: «Η αίθουσα κτίσθηκε από τα μέλη της εκκλησίας, και το μόνο έξοδο που έγινε στην οικοδόμησι ήταν για να εξασφαλισθή επαρκής επίβλεψις όταν χύνονταν τα τσιμεντένια θεμέλια».

Κατά τη διάρκεια της οικοδομήσεως μια κυρία, εξέχον μέλος της εκκλησίας των Βαπτιστών, είπε σ’ έναν Μάρτυρα όταν πήγε ν’ αγοράση μερικά οικοδομικά υλικά: «Ελπίζω να έχετε μεγαλύτερη επιτυχία από όση έχομε εμείς όταν χρειαζόμεθα βοήθεια στα οικοδομικά μας προγράμματα. Συνήθως καταλήγομε ένας ή δύο να κάνουν όλη την εργασία». Συχνά υπήρχαν είκοσι που εργάζονταν στην Αίθουσα Βασιλείας, και η οικοδόμησις συμπληρώθηκε σε επτά μήνες.

Στο Άππερ Σαντάσκυ του Οχάιο, η ανακαινισμένη αίθουσα παγωτών του Γαλακτοκομείου Κουήν, η οποία εχρησιμοποιείτο ως Αίθουσα Βασιλείας, δεν μπορούσε να χωρέση τον ολοένα μεγαλύτερο αριθμό των παρευρισκομένων. Έτσι απεφασίσθη να κτισθή μια νέα αίθουσα. Ένα δείγμα της θαυμάσιας συνεργατικότητος των μελών της εκκλησίας ήταν αυτό που συνέβη την ημέρα που είχε ορισθή για την κατασκευή του σκελετού του κτιρίου. Έβρεχε καταρρακτωδώς κι εν τούτοις περίπου είκοσι πέντε εργάτες παρουσιάσθηκαν! Κατά την διάρκεια της οικοδομήσεως, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, όλοι συνεισέφεραν στο έργο. Έτσι με ένα ποσόν λίγο μεγαλύτερο από $17.000 κτίσθηκε μια θαυμάσια νέα Αίθουσα Βασιλείας, που οι επαρχιακοί εφοριακοί ελεγκταί την εκτιμούν για $60.000.

Μια ενδιαφέρουσα πείρα συνέβη καθώς το έργο άρχιζε. Ένας γείτονας προσέφερε τον εκσκαφέα του για το σκάψιμο των θεμελίων. Εν τούτοις, όταν έφθασε είδαν ότι κανένας από τους Μάρτυρας δεν ήξερε πώς να τον χρησιμοποιήση. Ο ιδιοκτήτης είπε ότι θα τον εδούλευε ο ίδιος, αλλ’ είχε να φυτέψη καλαμπόκι. Έτσι ένας από τους Μάρτυρας, που ήταν γεωργός, εφύτεψε το καλαμπόκι του ανθρώπου ενώ εκείνος εχειρίζετο τον εκσκαφέα.

Καλός προγραμματισμός και οργάνωσις απαιτούνται για να κτισθούν Αίθουσες Βασιλείας, ειδικά όταν οι περισσότεροι βοηθοί είναι άπειροι. Συνήθως τίθεται επί κεφαλής κάποιος που καταλαβαίνει τι χρειάζεται να γίνη, και που αναθέτει τις εργασίες αναλόγως. Στενή συνεργασία καταλήγει σε εργασία ποιότητος και σε ταχύτητα οικοδομήσεως που συχνά εκπλήσσει τους άλλους.

Συνεργασία από Άλλες Εκκλησίες

Γενικά μια εκκλησία δεν κτίζει την Αίθουσα της Βασιλείας μόνη της. Δεν έχει αρκετούς εκπαιδευμένους εργάτες για να το κάμουν, τουλάχιστον σε μια λογική χρονική περίοδο. Έτσι, άλλες εκκλησίες αναλαμβάνουν εργασία και βοηθούν. Αυτό συνέβη στο Γουέμπ Σίτυ του Μιζούρι.

Περισσότεροι από πενήντα Μάρτυρες από γειτονικές εκκλησίες συγκεντρώθηκαν ένα Σαββατοκύριακο και ανήγειραν τον σκελετό της Αιθούσης Βασιλείας και ετοποθέτησαν τη στέγη. Οι γυναίκες ετοίμαζαν τα γεύματα για τους εργάτες. Όταν το μεγαλύτερο πρόβλημα ελύθη, η εργασία προχώρησε ομαλά κυρίως με άπειρους εργάτες. Μέσα σε έξη μήνες μια νέα Αίθουσα Βασιλείας είχε αποπερατωθή.

Η κατάστασις ήταν παρόμοια στο Μπάρστω της Καλιφόρνιας ούτε ένας Μάρτυς δεν ησχολείτο με οικοδομικά. Εν τούτοις, όταν ελήφθη η απόφασις να κτίσουν, η ανταπόκρισις από αυτούς που το άκουσαν ήταν τεραστία. Πολλοί έκαναν υπεραστικά τηλεφωνήματα και προσέφεραν τα εργαλεία των και την προσωπική των εργασία. Περισσότεροι από πενήντα Μάρτυρες από άλλα μέρη ήλθαν να βοηθήσουν.

Αυτοί οι εθελονταί εργάτες έφθαναν την Παρασκευή το βράδυ και κοιμούνταν στα τροχόσπιτα των και στις σκηνές των, ή έμεναν στα σπίτια των τοπικών Μαρτύρων. Κατόπιν εργάζονταν στην Αίθουσα Βασιλείας ολόκληρο το Σαββατοκύριακο. Σε χρόνο λίγο περισσότερο από τρεις μήνες είχε αποπερατωθή μια θαυμασία αίθουσα που είχε 3.500 τετραγωνικά πόδια.

Η Αίθουσα Βασιλείας στο Κάντον Ιλλινόις κτίσθηκε με όμοιο τρόπο· ένας Μάρτυς από το Λίνκολν έδειξε στους τοπικούς Μάρτυρας πώς να θέσουν τα θεμέλια ένας Μάρτυς από το Πεκίν διηύθυνε την κατασκευή του σκελετού του κτιρίου· εννέα ειδικευμένοι κτίστες από γειτονικές εκκλησίες τοποθέτησαν σχεδόν 10.000 τούβλα σε μια μέρα· ένας Μάρτυς από το Κανκακή έβαλε τις πόρτες· Μάρτυρες από το Σπρίγκφηλντ, το Πεκίν και το Ροκ Άιλαντ βοήθησαν στις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, και ένας Μάρτυς από την Πεόρια ετοποθέτησε τα φωτιστικά και ένας άλλος από εκεί έβαλε το χαλί. Μέλη της τοπικής εκκλησίας βοηθούσαν τους συγχριστιανούς των που στοργικά προσέφεραν αυτές τις υπηρεσίες.

Οι άνθρωποι στο Κάντον εξεπλάγησαν από αυτή την εξαιρετική δραστηριότητα. Ο πρόεδρος μιας εταιρίας αποταμιεύσεως και δανείων, που κατοικεί απέναντι στην αίθουσα, είπε ότι εξεπλάγη όταν είδε τόσους πολλούς ανθρώπους να εργάζωνται μαζί για να τοποθετήσουν όλα τα τούβλα σε μια ημέρα. Ακόμη και ο δήμαρχος του Κάντον παρευρέθη στα εγκαίνια τον Νοέμβριο.

Μερικές φορές γειτονικές εκκλησίες βοηθούν οικονομικά να κτισθή μια Αίθουσα Βασιλείας. Τον Ιανουάριο 1970 σχηματίσθηκε η εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Σάκοπη της Μιννεσότα, και οι συναθροίσεις εγίνοντο αρχικά στη τοπική Τράπεζα. Για να βοηθήσουν αυτόν τον νέο όμιλο να κτίση μια Αίθουσα Βασιλείας, επτά εκκλησίες της περιοχής συνεισέφεραν κεφάλαια γι’ αυτόν το σκοπό.

Απόκτησις Οικοδομικών Υλικών

Εκτός από τέτοιου είδους εθελοντικής βοηθείας, ένας άλλος τρόπος με τον οποίο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μπορούν συχνά να αντιμετωπίσουν τα έξοδα οικοδομήσεως της Αιθούσης Βασιλείας είναι το να χρησιμοποιούν διαθέσιμα οικοδομικά υλικά. Μερικές φορές αυτά μπορούν να αποκτηθούν δωρεάν.

Στην περιοχή του Νορθ Μπόνβιλ, επί παραδείγματι, υπάρχει πλήθος ωραίων βράχων. Από αυτούς εμάζεψαν και εχρησιμοποίησαν στο κτίσιμο της Νέας Αιθούσης Βασιλείας. Επίσης, το ξύλο σφενδάμνου που χρησιμοποιήθηκε στο εσωτερικό της αιθούσης προήρχετο από τέσσερις σφενδάμνους που εδωρήθηκαν από ένα Μάρτυρα.

Στο Μάιλο, της Μέιν, μερικοί Μάρτυρες, που εργάζονται στη βιομηχανία ξυλοπολτού και ξυλείας, έκοψαν όλη την ξυλεία που χρειάσθηκε για τη νέα των Αίθουσα Βασιλείας, περίπου 16.000 τετραγωνικά πόδια. Την επριόνισαν σε ένα τοπικό πριονιστήριο, την εστίβαξαν και την απεξήραναν.

Η νέα Αίθουσα Βασιλείας στο Κόλφαξ της Καλιφόρνιας είναι μάλλον ασυνήθιστη, διότι και το εσωτερικό και το εξωτερικό της είναι διακοσμημένα με ακατέργαστη λάβα η οποία ελήφθη από τα κοιτάσματα λάβας του Όρους Λάσσεν. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά από την εκκλησία ταξίδεψαν εκεί και έφεραν τις πέτρες σε φορτηγά.

Οι Μάρτυρες στο Γουεστμίνστερ του Κολοράντο έκαναν κάτι παρόμοιο. Ένας Μάρτυς που έχει ένα ορυχείο στα βουνά είπε ότι υπήρχαν θαυμάσιοι βράχοι από χαλαζία εκεί γύρω, αλλ’ ότι ήταν δύσκολο να φθάση κανείς εκεί. Ένας τοπικός Μάρτυς αναφέρει: «Πήραμε μαζί μας περίπου δέκα ειδικά φορτηγά, μερικούς Χριστιανούς αδελφούς και αδελφές μας και ένα πρόχειρο γεύμα και ξεκινήσαμε για τους λόφους. Σχηματίσαμε μια ανθρώπινη αλυσσίδα και κατεβάσαμε τους βράχους από το βουνό. Με τέσσαρα ή πέντε τέτοια ταξίδια είχαμε περισσότερες πέτρες απ’ ότι χρειαζόμαστε. Κερδίσαμε έτσι ένα σοβαρό ποσόν χρημάτων και φαίνονται πολύ ελκυστικές στη νέα μας Αίθουσα Βασιλείας».

Είναι επίσης ενδιαφέρον το πώς αυτή η εκκλησία απέκτησε την ξυλεία για την αίθουσα της. Μαθεύτηκε ότι ο στρατός πωλούσε μερικούς μεγάλους στρατώνες μόνο για $200 σε μια πόλι 500 μίλια μακρυά. Έτσι περίπου σαράντα Μάρτυρες συγκεντρώθηκαν και ταξίδεψαν εκεί μια Παρασκευή. Ένας από αυτούς αναφέρει τι συνέβη:

«Την επομένη μέρα οι εντόπιοι εστέκοντο τριγύρω και παρακολουθούσαν έκπληκτοι καθώς οι σανίδες κυριολεκτικά πετούσαν έξω από τα παράθυρα όλη την ημέρα. Εκείνο το βράδυ κοιμηθήκαμε στην Αίθουσα Βασιλείας της πόλεως. Μέχρι το μεσημέρι της Κυριακής είχαμε γκρεμίσει τελείως τους στρατώνες και είχαμε φορτώσει την ξυλεία σ’ ένα μεγάλο φορτηγό που είχε προσφέρει ένας Μάρτυς. Είχαμε αρκετή ξυλεία ώστε να φτιάξωμε και ένα ωραίο άσπρο φράχτη γύρω στο οικόπεδό μας».

Με παρόμοιο τρόπο η εκκλησία του Έλικοτ Σίτυ της Μαίρυλαντ γκρέμισε ένα στάβλο εκτάσεως 20.000 τετρ. ποδών κοντά στα Σφαγεία της Ενώσεως Βαλτιμόρης. Έτσι κέρδισαν περίπου $5.000. Επίσης αγόρασαν και μετέφεραν τα περισσότερα από τις 25.000 τούβλα με κόστος, κατά μέσον όρο, τριών σεντς το τούβλο.

Επιπροσθέτως, οι γυάλινες πόρτες της κυρίας αιθούσης διαλέξεων καθώς και το χαλί ελήφθησαν από ένα μεγαλοπρεπές παλαιό ξενοδοχείο της Βαλτιμόρης, το οποίον κατεδαφίζετο. Τα καθίσματα προήρχοντο από το περίπτερο της Κόντακ στην Παγκόσμιο Έκθεσι της Νέας Υόρκης το 1964. Και σε αντάλλαγμα για τη χρήσι ενός επιπεδωτήρος, η εκκλησία μάζεψε τη σοδειά ενός χωραφιού αραβοσίτου.

Ποικιλία στις Αίθουσες Βασιλείας

Τα διαθέσιμα οικοδομικά υλικά, η μορφή της γύρω περιοχής, και οι ικανότητες και οι προτιμήσεις διακοσμήσεων των τοπικών Μαρτύρων συμβάλλουν στην μεγάλη ποικιλία των Αιθουσών Βασιλείας. Είναι γεγονός ότι σπάνια δύο Αίθουσες ομοιάζουν μεταξύ των.

Επί παραδείγματι, οι θύρες της εισόδου της νέας Αιθούσης Βασιλείας στο Κόλφαξ της Καλιφόρνιας ίσως δεν ομοιάζουν με καμμιά άλλη. Έχουν σκαλισμένα επάνω εδάφια που αφορούν τον απολεσθέντα Παράδεισο (Γέν. 3:23, 24) και τον αποκαταστημένο Παράδεισο (Αποκ. 21:3, 4), συμπληρωμένα με αγκάθια και τριβόλους, με σταφύλια και αμπελόφυλλα. Ακόμη και η τοπική εφημερίδα είχε μια φωτογραφία αυτών των θυρών που είχαν σκαλισθή από ένα Μάρτυρα.

Μερικές αίθουσες κτίζονται σε μεγάλες πόλεις, όπως η νέα Αίθουσα Βασιλείας του Χόλλυγουντ της Καλιφόρνιας. Έχει τέτοιο στυλ ώστε να προσαρμόζεται με ότι θα ανέμενε κανείς σ’ αυτήν την περιοχή.

Εξ άλλου η νέα Αίθουσα Βασιλείας στο Σακόπη της Μιννεσότα έχει στυλ αγροτικό και ταιριάζει με τα σπίτια σ’ αυτή την αγροτική περιοχή. Επειδή είναι κτισμένη σε μια πλαγιά, έχει ένα υπόγειο που χρησιμεύει ως κυρία είσοδος. Εδώ στο υπόγειο υπάρχει ένας αρκετά μεγάλος χώρος εισόδου με τουαλέττες, ιματιοθήκη, βιβλιοθήκη, χώρο για τα έντυπα καθώς και ένα μικρό διαμέρισμα όπου μπορούν να μείνουν περιοδεύοντες διάκονοι. Στην αίθουσα διαλέξεων στον επάνω όροφο, φθάνει κανείς από τη σκάλα που είναι στον χώρο της εισόδου.

Η νέα Αίθουσα Βασιλείας στο Γουεστμίνστερ του Κολοράντο είναι σχεδιασμένη εντελώς διαφορετικά, και η επιφάνεια της των 3.500 τετρ. ποδών καλύπτει μόνον ένα όροφο. Ένα φαρδύ πεζοδρόμιο οδηγεί ανάμεσα από δύο μεγάλες γυάλινες πόρτες με μεγάλες λαβές από ξύλο καρυδιάς σ’ ένα ευρύχωρο χώρο εισόδου. Στο εσωτερικό αντικρύζει κανείς ένα τοίχο από τούβλα, με καμάρες αριστερά και δεξιά που οδηγούν στην αίθουσα των διαλέξεων.

Η καλυμμένη με χαλί αίθουσα διαλέξεων έχει κλίσι προς τη σκηνή. Έχει 180 μόνιμα καθίσματα και χώρο για 100 πτυσσόμενα καθίσματα.

Η σκηνή βρίσκεται μάλλον στο κέντρο παρά στη μια άκρη, και τα καθίσματα σχηματίζουν ημικύκλιο γύρω από αυτή ώστε ολόκληρο το ακροατήριο βρίσκεται σχετικά κοντά στον ομιλητή. Στη βιβλιοθήκη μπορούν να καθήσουν ακόμη σαράντα ή πενήντα άτομα. Μεγάφωνα μεταφέρουν τον ήχο από την αίθουσα των διαλέξεων, ή, όταν η βιβλιοθήκη χρησιμοποιήται ως δεύτερη αίθουσα κατά τη διάρκεια της Σχολής Θεοκρατικής Διακονίας της εκκλησίας, ο ήχος απομονώνεται.

Μια πολύ μικρότερη Αίθουσα Βασιλείας κτίσθηκε από την εκκλησία του Νορθ Μπόνβιλ της Ουάσιγκτων για σαράντα περίπου Μάρτυρες. Σε ένα τοπίο με δένδρα, με πέτρα στην πρόσοψι, αυτή η Αίθουσα Βασιλείας με την ξύλινη στέγη της, τους τοίχους από κέδρο και πόρτα από κέδρο μασσίφ, είναι πραγματικά γραφική. Το εσωτερικό είναι βαμμένο σε χρώμα που να ταιριάζη με τη γαρνιτούρα από κυματοειδή σφένδαμνο και με τα έπιπλα.

Σε μεγαλύτερες πόλεις παλαιά κτίρια ανακαινίζονται συχνά για να γίνουν Αίθουσες Βασιλείας. Στο Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης, επί παραδείγματι, ένα κατάστημα επίπλων μετετράπη προσφάτως σε μια αίθουσα σχήματος L. Το κτίριο δεν έχει παράθυρα για να είναι ασφαλές κατά του βανδαλισμού (ένα κοινό χαρακτηριστικό πολλών Αιθουσών Βασιλείας στις πόλεις), και είναι μεγάλη, ικανή να χωρέση περισσότερα από 400 άτομα. Οι μεγάλες αίθουσες σιγά σιγά παύουν να φαίνωνται τόσο μεγάλες όταν αυξάνη ο αριθμός των ενδιαφερομένων ατόμων που παρακολουθούν τις συναθροίσεις στις Αίθουσες Βασιλείας.

Ίσως να υπάρχη μια Αίθουσα Βασιλείας στην περιοχή σας. Αν ναι, πιθανόν να έχη κτισθή από τους ιδίους τους Μάρτυρας του Ιεχωβά. Γιατί να μην την επισκεφθήτε και να την δήτε ο ίδιος; Θα είσθε πράγματι ευπρόσδεκτος. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θα είναι ευτυχείς να σας περιφέρουν σ’ αυτήν και να σας δείξουν τα διάφορα μέρη της. Και με το να μείνετε και ν’ ακούσετε το πρόγραμμα ίσως θα καταλάβετε γιατί τόσο πολλά άτομα παρακολουθούν τώρα τις συναθροίσεις στις Αίθουσες Βασιλείας για Βιβλική διδασκαλία.