«Ταξί—Ταξί»
ΟΙ οδηγοί ταξί ή «Ταξιτζήδες,» όπως συχνά ονομάζονται, είναι ως επί το πλείστον φιλικοί άνθρωποι. Κατά καιρούς έχουν ενδιαφέρουσες και ασυνήθιστες πείρες, οι οποίες θα μπορούσε να λεχθή ότι είναι ένα μέρος από απολαυές της απασχολήσεώς των. Παραδείγματος χάριν έχουν την ευκαιρία να γνωρίζουν πολλές από τις λεγόμενες διασημότητες, φημισμένους μουσικούς και αξιωματούχους της κυβερνήσεως, ως επίσης και άλλα ενδιαφέροντα άτομα από όλα τα στρώματα της ζωής και από διάφορες χώρες και συχνά είναι ικανοί να πιάνουν συζήτησι μαζί τους. Πείρες από οδηγούς ταξί από το 1907, όταν τα βενζινοκίνητα ταξί έκαμαν την πρώτη τους εμφάνισι, θα μπορούσαν να γεμίσουν τις σελίδες πολλών βιβλίων.
Πολύ προτού έλθουν σε χρήσι τα ταξί στην Ανατολή, ήταν δημοφιλής η «τζινρικίσα.» Ήταν ένα ελαφρό δίτροχο όχημα συρόμενο από ένα αγωγιάτη μεταξύ δύο αξόνων, ακριβώς όπως ένα άλογο τραβούσε ένα τετράτροχο αμάξι. Συνήθως είχε κάποιο κάλυμμα για να προστατεύη τους επιβάτας από τον ήλιο ή τη βροχή. Ενώ κάποτε ήταν πολύ δημοφιλές, έχει τώρα κηρυχθή εκτός νόμου σε πολλές Κινεζικές πόλεις για το λόγο ότι οι «ανθρώπινοι ίπποι» είναι κάτι το αναξιοπρεπές. Έχει σε μεγάλο βαθμό αντικατασταθή από το ποδήλατο-ταξί, ένα τρίκυκλο ποδήλατο, που με τη σειρά του αντικαθίσταται όλο και περισσότερο από ταξί.
Τα ταξί στις Δυτικές χώρες έχουν πολύ αυξηθή από τότε που εισήχθησαν το έτος 1907, και περίπου 150.000 απ’ αυτά κυκλοφορούν μόνον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τον αριθμό αυτόν περίπου 7.000 νόμιμα ή με άδεια κίτρινα ταξί λειτουργούν στη Ν. Υόρκη.
Σχεδόν όλα τα ταξί έχουν ταξίμετρα, αν και σε μερικές πόλεις υπάρχει μια διευθέτησις ζωνών που ρυθμίζει την αξία που δύναται να χρεώση ο ταξιτζής. Το ταξίμετρο είναι ένα χρονοχιλιομετρικό μηχάνημα καταγραφής για να υπολογισθούν τα κόμιστρα στη διάρκεια της διαδρομής ή της αναμονής. Επίσης καταγράφει το σύνολο εισπράξεων για ενημέρωσι του ιδιοκτήτου του ταξί.
Οι Αποδοχές των Οδηγών Ταξί
«Γιατί διάλεξες να γίνης οδηγός ταξί;» ερωτήθηκε κάποιος που ήταν οδηγός ταξί επί μια δεκαετία. «Διότι αυτός είναι ο ταχύτερος τρόπος που γνωρίζω για να κερδίζη κανείς δολλάρια και είναι πολύ ενδιαφέρουσα εργασία ιδιαίτερα εάν θέλης να πιάνης συζήτησι.» Πρέπει να είναι επικερδής εργασία, διότι στην πόλι της Ν. Υόρκης μια άδεια κυκλοφορίας ταξί πωλείται άνω των $20.000, ο δε αριθμός των ταξί είναι αυστηρώς περιορισμένος. Στην πόλι αυτή τα κόμιστρα είναι προς το παρόν 60 σεντς για το πρώτο πέμπτο του μιλίου και 10 σεντς για κάθε επί πλέον πέμπτο του μιλίου. Αυτό κάνει το πρώτο μίλι να κοστίζη ένα δολλάριο και το κάθε επί πλέον μίλι 50 σεντς.
Στη Ν. Υόρκη οι οδηγοί ταξί μπορούν να κερδίζουν από 42.5 (περίπου 13 δραχμές) έως 50 σεντς για κάθε δολλάριο το οποίο εισπράττουν, εκτός από τα φιλοδωρήματα τα οποία μπορεί να φτάνουν τα 15 τοις εκατόν των εισπράξεων. Εργαζόμενοι πέντε ημέρες την εβδομάδα και από, δέκα έως δώδεκα ώρες ημερησίως οι ταξιτζήδες κερδίζουν από $150 έως $225, εβδομαδιαίως. Σύμφωνα με έναν οδηγό ταξί της Ν. Υόρκης, η εργασία σε ταξί κατά το Σαββατοκύριακο μπορεί να είναι πολύ επικερδής εργασία, και τούτο διότι μπορεί κανείς να κερδίζη περίπου εξήντα δολλάρια σε μια νύχτα. Φυσικά πολλοί οδηγοί ταξί έχουν τα δικά τους ταξί και έτσι δεν χρειάζεται να μοιράζουν τις εισπράξεις τους με κάποιον άλλον εκτός από τον κυβερνητικό έφορο. Μερικοί ενοικιάζουν ταξί, όπως κάνει κανείς στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο. Πληρώνει $9 κάθε βράδυ για τη χρήσι ενός ταξί με την άδειά του και κερδίζει αρκετά περισσότερα για να συντηρή τη σύζυγο και τα παιδιά του. Σε πολλές πόλεις οι οδηγοί ταξί έχουν σωματεία και σε αντάλλαγμα των σωματειακών τους εισφορών έλαβαν ηυξημένα ημερομίσθια και άλλα σημαντικά οφέλη. Αλλά η τελευταία αύξησις ημερομισθίων στη Νέα Υόρκη η οποία κατέληξε σχεδόν στον διπλασιασμό των κομίστρων δεν ήταν μια απόλυτη επιτυχία, εφ’ όσον προηγουμένως πραγματοποιούσαν 65 διαδρομές την ημέρα με βάσι τις δύο βάρδιες, ενώ τώρα ο μέσος όρος είναι 49.
Κανονισμοί για τα Ταξί
Κάθε πόλις που χορηγεί άδειες σε οδηγούς ταξί έχει τους δικούς της κανονισμούς. Στη Ν. Υόρκη για να γίνη κανείς οδηγός ταξί δεν πρέπει μόνο να κατέχη άδεια οδηγού αυτοκινήτου, αλλά και το ποινικό του μητρώο να μην είναι βεβαρυμένο και για να πιάση δουλειά πρέπει συνήθως να μπορή να παρουσιάση τρείς συστατικές επιστολές προϋπηρεσίας και πρέπει να γνωρίζη πλήρως το Εγχειρίδιον Οδηγιών, επάνω στο οποίον θα δώση και εξετάσεις. Μεταξύ των πραγμάτων τα οποία υποτίθεται ότι γνωρίζει είναι οι τοποθεσίες των κυριωτέρων νοσοκομείων και αεροδρομίων. Υπάρχουν επίσης κανονισμοί που ρυθμίζουν τη χρήσι του ραδιοφώνου, τι μπορεί και τι δεν μπορεί να αρνηθή να μεταφέρη· επίσης δεν έχει το δικαίωμα τα ρωτήση τον πελάτη που θέλει να πάη, προτού εισέλθη στο ταξί.
Λέγεται ότι μια εταιρία εκμεταλλεύσεως ταξί συνήθως βοηθεί κάποιον ο οποίος θέλει να γίνη οδηγός ταξί, επειδή συνήθως έχουν περισσότερα ταξί από οδηγούς. Αλλά γιατί να υπάρχη πρόβλημα επιστρατεύσεως οδηγών ταξί όταν τα ημερομίσθια είναι αρκετά καλά και η εργασία ενδιαφέρουσα; Γιατί; Ένεκα των κινδύνων που συνδέονται με την οδήγησι ενός ταξί.
Ο Κίνδυνος των Ατυχημάτων
Στην ώρα της εργασίας ο οδηγός ταξί πρέπει να είναι άγρυπνος, ιδιαίτερα για αυτοκίνητα που οδηγούνται από νεαρούς που είναι πιο απρόσεκτοι από τον ταξιτζή και οι οποίοι ευθύνονται για περισσότερα ατυχήματα.
Έπειτα, επίσης, πολλοί άνθρωποι βαδίζουν απρόσεκτα. Θα τον ιδή ο οδηγός εγκαίρως; Σε μια πολυάσχολη οδό του Μανχάτταν, ένα βροχερό βράδυ μια γυναίκα βγήκε στο δρόμο παρά το απαγορευτικό φως και έπεσε ακριβώς στο δρόμο ενός ταξί. Επάτησε δυνατά τα φρένα αλλά δεν μπόρεσε να κρατηθή και να μην την κτυπήση. Η αστυνομία τον αθώωσε από κάθε κατηγορία, όμως ο κλονισμός ήταν τόσο μεγάλος ώστε παραιτήθηκε από το να είναι ταξιτζής· δεν ήθελε να ξαναδοκιμάση μια παρόμοια πείρα!
Ο Πειρασμός Παραβιάσεως των Κανονισμών της Τροχαίας
Στενά συνδεδεμένος με τον κίνδυνο ατυχημάτων είναι ο πειρασμός παραβιάσεως των κανονισμών της τροχαίας. Ο πειρασμός είναι μεγάλος να παραβιάση κανείς τα φώτα, να διασχίση ένα σταυροδρόμι, όταν ανάβη το κόκκινο φως, για να μεταφέρη κάποιον επιβάτη του στον τόπο του προορισμού του στον συντομώτερο χρόνο. Ή όταν κάποιο άτομο καλή κάποιο ταξί από την άλλη πλευρά του δρόμου, υπάρχει ο πειρασμός να πάρη μια στροφή σχήματος U, όταν αυτή δεν επιτρέπεται. Αλλά οι οδηγοί ταξί μπορούν να οδηγούν προσεκτικά. Κάποιος οδηγός ταξί στο Σαιντ Τόμας είπε ότι μέσα σε δέκα χρόνια δεν είχε λάβει ακόμη την πρώτη του κλήσι για παραβίασι κανονισμών της τροχαίας.
Φυσικά, αν ζούσε σε μια μεγάλη πόλι σαν τη Ν. Υόρκη, θα μπορούσε να έχη λάβει κλήσι όσο και αν ήτο προσεκτικός. Σε τέτοιες πόλεις ένας τροχονόμος μπορεί αιφνιδίως να συνειδητοποιήση το γεγονός ότι έχει επιδώσει πολύ λίγες κλήσεις και αμέσως τρέχει προσπαθώντας να βελτιώση τον αριθμό κλήσεων για τροχαίες παραβάσεις. Τότε σπεύδει να εκμεταλλευθή περιστατικά αλλαγής λωρίδων ή περιστατικά που μπορούν να παρουσιασθούν ως παραβάσεις και στην περίπτωσι αυτή ο οδηγός ταξί θα λάβη κλήσι παρά την μεγάλη του προσοχή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η αστυνομία και οι οδηγοί ταξί είναι φυσικοί εχθροί. Ακριβώς το αντίθετο. Πολλοί, αστυνομικοί κερδίζουν επί πλέον χρήματα με το να οδηγούν ταξί μερικές ώρες. Τυπική της συνεργασίας μεταξύ των δύο είναι η περίπτωσις όταν δύο ζεύγη που τα παρέλαβε κάποιο ταξί άρχισαν να υβρίζουν επιμένοντας ότι ο οδηγός ταξί δεν ακολουθούσε τον συντομώτερο δρόμο προς τον προορισμό τους. Τότε κατηυθύνθη σε ένα αστυνομικό αυτοκίνητο και εξήγησε την υπόθεσι στους αστυνομικούς. Αυτοί διέταξαν τους αγενείς επιβάτες να κατέβουν από το ταξί.
Ο Κίνδυνος του Εγκλήματος
Εκτός από τα ατυχήματα και τις τροχαίες παραβάσεις υπάρχει ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει ο οδηγός ταξί από τους εγκληματίες, ειδικώς στις μεγάλες πόλεις όπως είναι η Ν. Υόρκη. Σ’ αυτή την πόλι, στη διάρκεια των πρώτων οκτώ μηνών του 1970, επτά οδηγοί ταξί εδολοφονήθησαν ή επυροβολήθησαν ή εμαχαιρώθησαν ή εκτυπήθησαν μέχρι θανάτου και πάνω από εβδομήντα οδηγοί ταξί εληστεύοντο κάθε εβδομάδα.
Για να καταπολεμηθή αυτός ο κίνδυνος για το επάγγελμα του οδηγού ταξί, εδόθη άδεια στους αστυνομικούς να εργάζωνται σε ταξί στις ελεύθερες ώρες τους και οι αρχές της πόλεως διέταξαν να τοποθετηθή μεταξύ του οδηγού και των επιβατών ένα σχεδόν αλεξίσφαιρο προστατευτικό χώρισμα, ως επίσης να προσδεθούν στο πάτωμα κουτιά με κλειδαριές όπου τοποθετούνται οι εισπράξεις και για τα οποία ο οδηγός δεν έχει κλειδί. Τα μέτρα αυτά, μερικά από τα οποία υιοθετήθησαν και από άλλες πόλεις, εμείωσαν τόσο αποφασιστικά τον κίνδυνο που αντιμετώπιζαν οι οδηγοί ταξί, ώστε κατά το 1971 δεν εδολοφονήθη ούτε ένας ταξιτζής σε ώρα εργασίας.
Σχετικά με αυτό τον κίνδυνο ένας οδηγός ταξί διηγήθηκε την ακόλουθη πείρα σε κάποιο μέλος του προσωπικού του Ξύπνα! «Ήταν παραμονή του Νέου Έτους. Ένας καλοντυμένος νέος μού εζήτησε να τον πάω στον προορισμό του. Φθάνοντας εκεί, βγήκε και ενώ έπαιρνε τα ρέστα του, άφησε να του πέσουν μερικά στο έδαφος. Καθώς φαινόταν να δυσκολεύεται να βρη τα χρήματά του, κατηύθυνα το ταξί σε τέτοια θέσι ώστε έρριξα τα φώτα στον τόπο που έψαχνε. Έσκυψα για να τον βοηθήσω να βρη τα χρήματα του και όταν κύτταξα ψηλά είδα να κατευθύνη ένα όπλο προς το κεφάλι μου.
«Με διέταξε να ανέβω το κατώφλι του σπιτιού του και καθώς έφθασα στο τελευταίο σκαλί είδα δυο άνδρες να κατεβαίνουν από τους επάνω ορόφους. Και οι τρεις με πήραν στον επάνω όροφο και με έβαλαν με το πρόσωπο στον τοίχο και τα χέρια μου τεντωμένα πάνω από το κεφάλι μου καθώς μου έπαιρναν το πορτοφόλι μου, το ρολόι και το δακτυλίδι. Ρώτησαν αν είχα και άλλα χρήματα στο ταξί—είχα αρκετά επάνω μου—και τους είπα ότι μπορούσαν να κατέβουν και να κυττάξουν, ελπίζοντας να μπορέσω να διαφύγω. Αλλ’ αντιθέτως ένας απ’ αυτούς είπε, Ας τον σκοτώσωμε! Τους είπα ότι είμαι ένας Χριστιανός διάκονος, ότι είχα βοηθήσει αρκετούς ανθρώπους στη ζωή μου και ότι θα ήθελα να συνεχίσω να ενεργώ έτσι, αλλά αν ήθελαν να με σκοτώσουν, ήταν δικό τους θέμα, εγώ δεν μπορούσα να τους εμποδίσω. Τότε με ρώτησαν αν μπορούσα να τους αναγνωρίσω και καθώς ήταν αρκετό σκοτάδι τούς είπα ότι δεν μπορούσα, και τότε με άφησαν να φύγω. Φαίνεται ότι ήσαν οπιομανείς. Ανέφερα την υπόθεσι στην αστυνομία αλλά δεν έμαθα ποτέ πλέον κάτι σχετικό.»
Η Δοκιμασία της Εντιμότητος
Υπάρχει επίσης μια άλλη δοκιμασία που οι οδηγοί ταξί έχουν να αντιμετωπίσουν—να εξαπατήσουν ή όχι τους εργοδότες τους ή τους πελάτες τους. Λόγου χάριν ένας ταξιτζής μπορεί να κάνη άσκοπες βόλτες όταν μεταφέρη κάποιον ξένον, ώστε να εισπράξη μεγαλύτερα κόμιστρα, ενώ ο ξένος δεν γνωρίζει τη διαφορά. Άλλοτε πάλι, ένας ιδιοκτήτης ταξί μπορεί να εισηγηθή ένα ελεύθερο κόμιστρο αντί να χρησιμοποιήση το ταξίμετρο, γνωρίζοντας ότι το κόμιστρο θα είναι μεγαλύτερο απ’ ό,τι έδειχνε το ταξίμετρο. Ή αν κανείς εργάζεται για λογαριασμό κάποιας εταιρίας ταξί, μπορεί να προσφερθή να μεταφέρη τον επιβάτη στον προορισμό του με ελεύθερο κόμιστρο μικρότερο από εκείνο που θα έδειχνε το ρολόι, διότι μη χρησιμοποιώντας το ρολόι, θα μπορούσε να «τσεπώση» ολόκληρο το ποσόν και όχι τα ποσοστά του μόνον.
Το ότι μερικοί ενδίδουν σ’ αυτόν τον πειρασμό καταφαίνεται από μια δημοσίευσι στα Νέα του Ταξί, στις 15-30 Δεκεμβρίου 1971. Κάτω από την επικεφαλίδα «Ρωγμές στην Ύψωσι των Σημαιών,» ανέφερε. «Από τις 15 Οκτωβρίου, με τη νέα Επιτροπή, οι οδηγοί ταξί που οδηγούν χωρίς να κατεβάζουν τη σημαία—κλέβοντας έτσι τους εργοδότες τους—υπόκεινται σε πρόστιμο $25 για την πρώτη παράβασι $50 για τη δεύτερη, και σε ανάκλησι αδείας για την τρίτη φορά.»
«Η επιτροπή αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του Νοεμβρίου συνελήφθησαν 23 οδηγοί ταξί και ετιμωρήθησαν με πρόστιμο $25. Τον Δεκέμβριο 13 ακόμη παραβάται για πρώτη φορά ετιμωρήθησαν με $25 πρόστιμο. Τέσσερις άλλοι ετιμωρήθησαν με $50 πρόστιμο ως παραβάται για δεύτερη φορά.»
Για να καταπολεμηθή η απάτη αυτή, μερικά ταξί έχουν εφοδιασθή με ένα «θερμό κάθισμα,» το οποίον θέτει, αυτομάτως σε λειτουργία τον μετρητή, μόλις ο επιβάτης καθήση.
Αλλά και το κοινό είναι εν μέρει συνένοχο σ’ αυτή την υπόθεσι. Συχνά κάποιος επιβάτης ζητεί να μη χρησιμοποιηθή το ρολόι, για να πετύχη μια φθηνότερη διαδρομή, εφ’ όσον ο ταξιτζής θα μπορέση να «τσεπώση» ολόκληρο τα κόμιστρο, αντί να λάβη μόνον τα ποσοστά του. Και υπάρχουν μερικοί που το πράττουν αυτό μάλλον με τρόπο απειλητικό. Όταν αυτό συνέβη σε κάποιον ταξιτζή, απήντησε: «Λυπούμαι, κύριε, αλλά οι ελεγκταί απόψε περιφέρονται παντού και είναι βέβαιο ότι θα συλληφθώ.» Αυτό ικανοποίησε τον επιβάτη.
Ο ταξιτζής αυτός αφηγείται και την εξής πείρα. «Μια γυναίκα είπε: ‘Πήγαινέ με στο Μπρονξ. Πάρε $5 και μη βάλης το ρολόι.’ Απήντησα, ‘Λυπούμαι, κυρία, αλλά πάντοτε βάζω το ρολόι.’» Μου έκαμε φασαρία σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον προορισμό της στο Μπρονξ. Τα κόμιστρα ανήλθαν σε $3.50. Επλήρωσε αλλά δεν μου έδωσε φιλοδώρημα, έστω και αν γλύτωσε $1.50 με το ότι έβαλα το ρολόι.» Μάλιστα, το κοινό φέρει μέρος της ευθύνης που μερικοί οδηγοί ταξί δεν είναι έντιμοι!
Χριστιανοί Οδηγοί Ταξί
Μεταξύ των οδηγών ταξί υπάρχουν Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά, ακριβώς όπως υπάρχουν σχεδόν σε όλες τις έντιμες μορφές απασχολήσεως. Οι προαναφερθείσες πείρες ως επί το πλείστον προέρχονται από τέτοιους οδηγούς ταξί. Λέγουν ότι το να είναι κανείς οδηγός ταξί έχει τα πλεονεκτήματά του για ένα διάκονο. Ένας οδηγός ταξί που προηγουμένως κατείχε μια υπεύθυνη θέσι γραφείου ανέφερε ότι θεωρούσε ως πλεονέκτημα το ότι ένας οδηγός μπορεί να μην υφίσταται ενόχλησι από φιλόνεικους και έκφυλους συναδέλφους. Μπορεί άνετα να καλύψη τα έξοδά του από τα κόμιστρα, αν το επιθυμή.
Εκτός απ’ αυτό, ο οδηγός ταξί έχει αρκετή ελευθερία. Μπορεί να πάρη άδεια για να παρακολουθήση Βιβλικές συνελεύσεις και μπορεί να δουλέψη περισσότερες ώρες αν χρειάζεται περισσότερα χρήματα. Μερικοί ακόμη λαμβάνουν και επιχορηγήσεις με το να είναι τακτικοί εργάτες. Στην πόλι της Ν. Υόρκης οι οδηγοί ταξί παίρνουν άδεια διακοπών με βάσι ένα ωρισμένο ποσοστό στο σύνολο των κομίστρων που εκέρδισαν και έχουν και πολλά άλλα οφέλη. Και οι Χριστιανοί οδηγοί ταξί βρίσκουν πολλές ευκαιρίες να πουν στους ανθρώπους, περιλαμβανομένων και των ούτω καλουμένων διασημοτήτων, για την Γραφικά θεμελιωμένη ελπίδα τους για ένα επίγειο παράδεισο, σε αρμονία με το Αποκάλυψις 21:4.
Ίσως να έχετε την ευκαιρία την επόμενη φορά που θα καλέσετε ένα ταξί να συναντήσετε ένα φιλικό άνθρωπο στο τιμόνι, κάποιον που θα ευχαριστηθή να συνομιλήση μαζί σας, έναν οικογενειάρχη που προσπαθεί να κερδίση ένα τίμιο ημερομίσθιο.